Please, smile Mr. Dark!! #33


Chasing DoroteaΟι άνθρωποι της σουηδικής Summersound Recordings γνωρίστηκαν ολωσδιόλου τυχαία με τον Christopher Sander. Φανταστείτε την έκπληξή τους λοιπόν όταν στο πρόσωπό του ανακάλυψαν ένα ανεκτίμητο μουσικό ταλέντο, με εξειδίκευση στην σύνθεση και ερμηνεία μπαλάντων - ευαίσθητων, εκρηκτικών, λατρευτικών στο μελωδικό στοχασμό τους. Και μέχρι να το διαπιστώσουμε και εμείς (άπιστοι όντας στις φημολογίες) μεσολάβησε το φθινόπωρο του 2001, τότε που μαζεύοντας μερικούς φίλους, ο Christopher Sander άρχισε να παίζει ζωντανά αυτά τα σπουδαία τραγούδια και ηχογράφησε το λαμπρό - ομώνυμο - ντεμπούτο cd album των Chasing Dorotea, που ευτυχώς οι καλοί αυτοί άνθρωποι φρόντισαν και εξέδωσαν. Και το πηγμένο μυαλουδάκι μας δυσκολεύεται ήδη να θυμηθεί κάτι τόσο ξεκάθαρο απ' τους πρόσφατους καιρούς, όπου έντεκα μόλις τραγούδια υπήρξαν αρκετά για να αναγνωριστεί, ζωντανά και σίγουρα, μια τόσο εκφραστική τραγουδοποιΐα. Ρομαντική, ερωτική, ερεθιστική, διεγερτική ενός διανοητού κώδικα ανταρσίας.
Το 'Chasing Dorotea' cd είναι προσεχτικά μοιρασμένο ανάμεσα σε ακουστικά και ηλεκτρικά τραγούδια. Τα πρώτα, δεμένα σε φωνή και κιθάρα, ερίζουν μια μυστική συγκατάβαση του πνεύματος του Nick Drake (σε αυτά ανήκει το συγκλονιστικό 'Tuva Song', το βαθιά εξομολογητικό 'Paris Rain In July' και το αισθησιακό εναρκτήριο 'The Anchor Song', με τα ταιριαστά φωνητικά της ηθοποιού Tuva Novotny να συνοδεύουν). Τα δεύτερα συμπυκνώνουν όλη την σκορπισμένη σε χίλιες-μύριες μετριότητες ουσία των Belle & Sebastian και την φρεσκάδα των The Ladybug Transistor. Δίνοντας ένα παράδειγμα του πώς μπορεί απλοϊκά να νοηθεί ο ρυθμός. Τελικά το 'Chasing Dorotea' cd είναι το album που ποτέ δεν περιμένει κανείς από μια χώρα σαν την Σουηδία. Ακόμη και τώρα που η εκεί τοπική pop σκηνή εξάγει συνεχώς, η αμυντική δυσπιστία συντηρείται. Είναι τόσο σκληρή όμως η μοίρα του καλύτερου μερικές φορές, ώστε να που σήμερα γίνεται πολύς και ασύστολος λόγος για τους Starlet και Edson, αλλά γι' αυτόν το μοναχικό τροβαδούρο ελάχιστος. Ποιος όμως κρατεί ένα από τα καλύτερα album της τρέχουσας χρονιάς και με διαφορά το πρώτο σουηδικό; Μαντέψτε και ανακαλύψτε το!!!


Explosions in the skyΟι Mark T. Smith, Michael James και Munaf Rayani κατάγονται από το Midland, μια μικρή πόλη του Texas, όπου και μεγάλωσαν. Στο Austin, την πρωτεύουσα της Πολιτείας, μετακινήθηκαν μετέπειτα και σε διαφορετικούς χρόνους. Εκεί γνωρίστηκαν με τον Christopher Hrasky, που είχε έρθει για σπουδές απ' το Chicago, και όλοι μαζί δημιούργησαν τον Απρίλη του 1999 ένα instrumental κουαρτέτο. Βλέποντας δε τα πυροτεχνήματα στον ουρανό σε κάποια από τις φιέστες για τους εορτασμούς της 4ης Ιουλίου βρήκαν και το όνομά του : Explosions In The Sky. Το πρώτο τους album κυκλοφόρησε τον αμέσως επόμενο χρόνο με τίτλο 'How Strange, Innocence', σε τριακόσιες μόνον κόπιες cd και σε δική τους ανεξάρτητη παραγωγή. Σήμερα είναι (δυστυχώς, για πολλούς) πολύ δυσεύρετο. Ο διάδοχός του όμως, με τον τίτλο-μανιφέστο 'Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever', cd album στην - εμπεριστατωμένα τολμηρή, τελικά - Temporary Residence Limited, βρίσκεται σε κυκλοφορία από τον Αύγουστο του 2001 και είναι η καλύτερη σπουδή πάνω στα όρια της σύνθεσης οργανικής μουσικής, αποκλειστικώς αναπτυγμένη με τα σπονδυλικά όργανα και χωρίς άλλα στολίδια. Δηλαδή δύο κιθάρες, μπάσο και τύμπανα. Με την ενέργεια και την ευφυΐα όμως να εκπληρώνουν το πιο απαιτητικό και επιτήδειο προσδόκιμο. Κρατώντας την rock δομή των Godspeed You Black Emperor! και τονίζοντάς την σε βαθμό υπερθετικό, αλλά και την κινηματογραφική συνθετική ανάπτυξη των Tarentel, οι Explosions In The Sky δημιουργούν μια απλή, όσο και λαβυρινθώδη, περιέλιξη ήσυχων ατμοσφαιρικών μερών και δυναμιτιστικών κορυφώσεων, που αρκεί για να σε συνεπάρει. Σε τακτική ίσως θυμίζουν ελαφρώς τους Immerse.
Δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο μιλιταριστικό artwork (θα δείτε πως δεν περιορίζεται στα συνοδευτικά του εξώφυλλου και του ένθετου, ακόμη και στο μουσικό μέρος συχνά ακούγονται ρυθμοί από τυμπανοκρουσίες εμβατηρίων) του David Logan, εμπνευσμένο από έναν θρύλο που άφησε πίσω του ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, γνωστός ως 'The Angel Of Mons', βασισμένος σε μαρτυρίες βρετανών στρατιωτών που υπερασπίζονταν την ομώνυμη βελγική πόλη το 1914. Ένα άλλο σημείο που σχολιάζεται είναι η φράση 'this plane will crash tomorrow' που υπάρχει στο ένθετο. Και παρόλο που το cd βγήκε πριν τα συμβάντα της περασμένης 11ης Σεπτέμβρη στη Νέα Υόρκη, δεν υπήρχε περίπτωση, σε μια χώρα και κοινωνία που φοβάται ακόμη και την σκιά της, να μη γίνει αντικείμενο κριτικής. Αναμένουμε με ειδικό ενδιαφέρον το νέο τους album - η σύνθεση και η ηχογράφηση του οποίου άρχισαν τον προηγούμενο μήνα κάπου στην έρημο του Texas.


PopArtΟλοκληρώθηκε η θαυμάσια Kontakt Series της Pop Art Records, με την έκδοση των τελευταίων δύο εναπομεινάντων (από τα επτά συνολικά) split 7'' singles. Η συνταγή ήδη γνωστή : βαρύ βινύλιο, από ένα ξένο και εγχώριο σχήμα σε κάθε πλευρά, 365 αριθμημένες κόπιες και ξεχωριστό εξώφυλλο για καθεμιά. Τελικά ο όρος τραγούδι είναι αρκετά περιοριστικός γι' αυτό που εξαρχής επιδιώχτηκε με αυτό το πακέτο. (Τώρα που το κατέχουμε στην ολότητά του.) ''Θέματα'' ή ''σκίτσα'' - έτσι επί το γενικότερο - είναι η αντιπροσωπευτικότερη λέξη για μια συνολική περιγραφή τόσο των προθέσεων, όσο και των αποτελεσμάτων της σειράς. Και όλα αυτά ως καταγραφή μερικών τωρινών, αποκαλυπτικών, μουσικών ρευμάτων που παραβλέπαμε.
Στην έξοδο λοιπόν βρίσκουμε τους Spaceheads/ Monochrome και Kimonophonic/ Poptraume. Αν θέλουμε και δύο λόγια, οι Spaceheads είναι το πλέον πρόσφατο σχήμα των Andy Diagram και Richard Harrison των Dislocation Dance (ποιος ξεχνά την αναπάντεχη θεώρησή τους στην post-punk/jazz, την περίοδο 1980-86;). Οι Kimonophonic είναι το όνομα που χρησιμοποιεί ο 22χρονος καναδός Justin Amstrong για να παρουσιάσει την δική του, αρτίστικη, εκδοχή στην instrumental ηλεκτρονική pop. Ενώ από την άλλη, οι δικοί μας Monochrome και Poptraume, αποτελούν παράλληλες και συμπορευόμενες δράσεις, ''γεννημένες'' από το αστικό περιβάλλον ως αυτοάμυνά του. Οι πρώτοι ως project του Αντώνη Βλαστού - ο δεύτερος έχοντας ήδη καταγράψει ένα ''single του μήνα'' στο περιοδικό Record Collector πέρυσι τέτοιο μήνα, και λίγο καιρό πριν βγει το ντεμπούτο album του (ξανά στο label του Bios).


Max NaglΚαθώς το cd player αναπαράγει το υλικό του 'Ramasuri' των Max Nagl Ensemble, νοιώθω ειλικρινά γοητευμένος από αυτή την περίτεχνη συρραφή διαφορετικών μουσικών ρευμάτων - ενοποιημένα στα πλαίσια ενός ωριαίου κονσέρτου για μια δεκαμελή ορχήστρα. Ήμασταν βεβαίως εξοικειωμένοι με την αύρα του αυστριακού σαξοφωνίστα Max Nagl (από τις μέρες των Manhattan Love Suicide ακόμα) και μας είχε εδώ και χρόνια πείσει ότι τα κατέχει τα της ευρωπαϊκής μουσικής πολυγλωσσίας. Με αυτήν την πύλη ανοιχτή, το 'Ramasuri' εισχωρεί στην κουλτούρα διαφορετικών λαών, ξανοίγοντας ένα ευφάνταστο υφάδι-collage, που αδράχνει μαζί την εκλεπτυσμένη, χαλαρωτική, jazz της Βιέννης και του Παρισιού, τις cabaret προσαρμογές τους, τα soundtracks των ταινιών του Frederico Fellini, την μυθική μαεστρία των Ούγγρων βιρτουόζων βιολιστών, καθώς επίσης και τους ρυθμούς του waltz, του tango και της polka. Και θα περίμενε κανείς πως τα blues κιθαριστικά τσιμπήματα του Noel Akchote και οι εξαιρετικές επιδόσεις του δίδυμου των Patrice Heral (κρουστά) και Paul Skrepek (τύμπανα), που δεν έχουν κράτημα αγγίζοντας ακόμη και την salsa, πιότερο θα μπέρδευαν, παρά θα έλυναν, το έτσι και αλλιώς απίθανο της υπόθεσης. Και όμως, την εξωθούν ακόμη μακρύτερα, κάνοντας τον ηχητικό πλουραλισμό μυσταγωγία.
Το cd - όπως όλες οι εκδόσεις της Hat Hut Records Ltd., του σπουδαίου αυτού δισκογραφικού label με έδρα την Βασιλεία της Ελβετίας - κυκλοφόρησε σε έναν προσεγμένο φάκελο-layout και σε τρεις χιλιάδες κόπιες το 2001. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στις 20 Μαΐου 2000 στο - χρονολογούμενο από την δεκαετία του '30 - studio μεταδόσεων Grosser Sendesaal des ORF, εκεί όπου προσωρινά φιλοξενήθηκε και το ιστορικό Porgy & Bess jazz club. Κοσμοπολίτης! Πόσο αλλιώτικη ακούγεται η κρύα αυτή λέξη στην ετυμολογική της σημασία : πολίτης του κόσμου!! Και να δείτε που η αξία που αυτή αποκτά στο πρόσωπο του Max Nagl θα γίνεται με τον καιρό όλο και καθαρότερα μια καινούργια ελευθερία!!!

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. BLACK TAPE FOR A BLUE GIRL - The Scavenger Bride
2. THE IDITAROD - The Ghost, The Elf, The Cat And The Angel
3. THE POLYPHONIC SPREE - The Beginning Stages Of The Polyphonic Spree
4. HANS APPELQVIST - Tonefilm
5. DROK A TEK - 23:46 cd-r