Please, smile Mr. Dark!! #41


TonefilmΟ νεαρός Hans Appelqvist γεννήθηκε το '77 στο Malmo της Σουηδίας. Δεν γνωρίζω ακριβώς τι άλλο περιελάμβαναν τα γυμνασιακά του χρόνια, οι σπουδές του όμως στο πιάνο και την κιθάρα αποδείχτηκαν ιδιαιτέρως καθοριστικές για την συνέχεια. Οι πληροφορίες μου λένε πως σε κάποια στιγμή αργότερα έφυγε για το Πεκίνο της Κίνας, και πως πέρασε σε κείνη την χώρα, ούτε λίγο ούτε πολύ, μια ντουζίνα μήνες. Ανάμεσα σε όσα έφερε μαζί γυρίζοντας στην πατρίδα του ήταν και κάμποσες ηχογραφήσεις που έκανε στους δρόμους, το καλοκαίρι του '00. Εκείνο το υλικό έγινε η βάση για το δισκογραφικό του ντεμπούτο, το 'The Xiao Fang Ep', που, όπως και όλες ανεξαιρέτως οι εκδόσεις της ελιτίστικης Mjall, κυκλοφόρησε μόνον σε 10'' βινύλιο και σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Όλα αυτά κάπου το '01.
Το πρώτο του μεγάλο album βγήκε το περασμένο καλοκαίρι στο τοπικό label της Komplott. Τίτλος του 'Tonefilm'. Σ' αυτό ο Hans Appelqvist χρησιμοποιεί πολύ ταινίες με διαλόγους, παρμένους μέσα από αγαπημένα του σουηδικά films των seventies, τα οποία εύλογα αγνοούμε σχεδόν οι περισσότεροι στην Ελλάδα. Το περιβάλλον χτίζεται με αυθεντική μουσική, στην ανάπτυξη της οποίας συνδυάζονται τα ακουστικά όργανα (πιάνο και κιθάρα, τι πιο αναμενόμενο;) και τα ηλεκτρονικά. Προσωπικά μου θυμίζει αρκετά κάποιον που έχουμε παρουσιάσει πριν λίγους μήνες από αυτήν εδώ την στήλη, τον αμερικανό Daedelus, μόνον που ο φίλος μας εδώ αντλεί περισσότερο θέματα από τον κινηματογράφο και την κλασσική μουσική, μοιράζοντάς τα ισόποσα ανάμεσα σε drumbeats και λανθάνοντα ρυθμικά μέρη. Σε μετρημένες δόσεις όλα, βεβαίως. Θα έχετε καταλάβει άλλωστε ότι αυτό είναι και το κρυφό προσόν της γοητείας του. Να σημειωθεί ότι υπεύθυνη για την παραγωγή είναι μια σπουδαία μορφή της ευρωπαϊκής πειραματικής και ηλεκτρονικής σκηνής, ο συμπατριώτης του Andreas Tilliander. Όσοι ασχολούνται ειδικότερα, έπιασαν ήδη το υπονοούμενο.


Un Cuerpo ExtranoΓνωρίζαμε το πάθος και την εκλεκτικότητα του Jesus Llorante, του βασικού εγκέφαλου πίσω από το label της Acuarela Discos. Χάρη σε αυτά συνέβησαν πολλά σημαντικά πράγματα από το συντονιστικό κέντρο της εταιρίας στην Μαδρίτη της Ισπανίας, τα οποία εν ολίγοις έπαιξαν έναν αναγνωρισμένο ρόλο στην ευρωπαϊκή κίνηση της ... χμ! περιφέρειας (καλά δεν το λέω;). Ένα από τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν και η περίφημη σειρά με τα cd eps, για τα οποία προσκαλούνταν διάφοροι καλλιτέχνες, από την σύγχρονη τοπική και παγκόσμια σκηνή, καταθέτοντας αποκλειστικές ηχογραφήσεις. Ομολογουμένως, έχουμε αρκετές φορές στο παρελθόν μπαινοβγεί στα νούμερά της, άλλοτε με λιγότερο και άλλοτε με περισσότερο ενδιαφέρον.
Το ίδιο γνωρίζαμε και τους Emak Bakia, το τρίο που δημιούργησαν οι Abel Hernandez και Coque Yturriaga (αμφότεροι μέλη των Migala) με την προσθήκη του David Fernandez. Το όνομά τους είναι μια έκφραση στην βασκική γλώσσα που δεν μεταφράζεται επακριβώς. Αυτοί έδωσαν ό,τι σπουδαιότερο έχουμε ακούσει στην παραπάνω σειρά, με την καλοκαιρινή κυκλοφορία του 'Un Cuerpo Extrano' cd ep. Και γίνεται αμέσως κατανοητό το ξεχωριστό της υπόθεσης από την εισαγωγή ακόμα του αισθησιακού εναρκτήριου 'Moreno'. Σ' αυτό συμμετέχει ο Miguel Marin (παλιότερα των Piano Magic, τώρα ως Arbol). Εκεί όμως που αγγίζονται τα όρια του συνταρακτικού και του βαθιά ανθρώπινου, που το πονεμένο γίνεται αψεγάδιαστη ωδή, είναι στο ομότιτλο track, όπου ακούμε μια συγκλονιστική Thalia Zedek. Πώς τολμά και μοιράζεται με ανώνυμους σαν εμάς μια τόσο προσωπική εξομολόγηση; Οι λυρικοί στίχοι του κομματιού (στο site τους: www.emakbakia.com) είναι εξαιρετικοί - ένα ποίημα για τον άνθρωπο, τα πάθη και τη μοναξιά του. Εκπληκτικό.


Obscured By ClownsΟ Kenseth Thibideau υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Tarentel από το San Francisco της California. Μαζί με τους Jeff Shannon (τύμπανα), John Baez (κιθάρα), Mitch Cheney (επίσης κιθάρα) και τον ίδιον στο μπάσο, δημιούργησε το '98 ένα instrumental κουαρτέτο, τους Rumah Sakit. Το συγκρότημα εξαρχής συνδέθηκε με το τοπικό label της Temporary Residence Ltd, όπως και με συνεχείς φήμες που τους έφερναν μια να διαλύονται και την άλλη να υπάρχουν ακόμη, που μας μπέρδευαν όλους. Υπό αυτό το κλίμα κυκλοφόρησε και το περσινό 'Obscured By Clowns' album, το οποίο όμως καθώς φαίνεται θα είναι οριστικά και αμετάκλητα το τελευταίο τους. Περιλαμβάνει επτά κομμάτια ηχογραφημένα στο Radical House του San Francisco, συν δύο live tracks από ένα κονσέρτο στο Bottom Of The Hill της ίδια πόλης. Παρεμπιπτόντως, αν ακούσετε ή συναντήσετε πουθενά τα ονόματα των Howard Hello, Jargon, Thingy και Sweep The Leg Johnny, να ξέρετε πως εμπλέκονται μέλη τους.
Τα στοιχεία που έκαναν τους Rumah Sakit ενδιαφέροντες ήταν η έντονη χιουμοριστική τους διάθεση (που έφτανε μέχρι την ειρωνεία και τον σαρκασμό - στους τίτλους των θεμάτων, τα εξώφυλλα του Jeremiah Maddock, τις φωτογραφήσεις κ.ά.) και οι ετερόκλητες μουσικές επιρροές τους, που ξεκινούσαν από την jazz/rock και έφταναν στον σκληρό ήχο των Shellac και των Tool. Αυτές οι τελευταίες, συνταιριασμένες με τις προσωπικότητες των τεσσάρων μελών, έδωσαν έναν ασταμάτητο μουσικό αναβρασμό σε tracks όπως τα 'No One Likes A Grumpy Cripple' και 'Sausage Full Of Secrets' στο πρόσφατο album. Στα πλαίσια ενός επιδεικτικού περφεξιονισμού όμως, αποτελούν άκουσμα δύσκολο (με συχνά κοψίματα και αλλαγές ρυθμού) και ενίοτε υπερβάλλον και δύστροπο. Η μεταλλική ambient φιλοσοφία του συγκροτήματος και η επιλογή τους να γράφουν χωρίς overdubs, πιστοποιούνται και με την σχεδόν ταυτόχρονη κυκλοφορία του 'Rumah Sakit Live', ένα album με έξι tracks, από την ίδια ζωντανή ηχογράφηση του John Karr στο Bottom Of The Hill του San Francisco (στις 4/7/2000) και το οποίο κυκλοφόρησε επίσης πέρυσι, σε πεντακόσιες πενήντα κόπιες βινυλίου μόνον από την Errol Records του Bristol. Πρωτίστως για τους φίλους του συγκροτήματος και μερικούς από τους ανά τον κόσμο συλλέκτες της νέας σκηνής της California.


The Vandermark 5Μπορεί το διπλό 'Free Jazz Classics Vols. 1 & 2' cd album των The Vandermark 5 να κυκλοφόρησε από την Atavistic μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη, η ιστορία του όμως ξεκινάει σχεδόν τρία χρόνια πίσω, όταν το κουιντέτο προετοίμαζε το τέταρτο studio album του 'Burn The Incline'. Τότε το αφεντικό της δισκογραφικής τους εταιρίας Kurt Kellison πρότεινε στον Ken Vandermark, αρχηγό της μπάντας, την ιδέα οι πρώτες κόπιες να βγουν ως διπλό cd, με ζωντανές εκτελέσεις των συνθέσεων στο bonus disc. Όπως ο ίδιος ο Ken Vandermark αναφέρει στο ένθετο booklet της παρούσης έκδοσης, εξιστορώντας τα γεγονότα, παρότι η ιδέα ήταν καλή, δεν ήθελε να προσθέσει ακόμα μια ζωντανή ηχογράφηση στις ήδη κυκλοφορούσες. Αντιπρότεινε λοιπόν το συγκρότημα να ηχογραφούσε ζωντανά, όχι δικές του συνθέσεις, αλλά διασκευές μέσα από την πλούσια avant-jazz των sixties και seventies. Όπως και έγινε τελικώς. Χώρος που επιλέχτηκε για τις ηχογραφήσεις ήταν το ιστορικό The Empty Bottle του Chicago και ηχολήπτης ο Malachi Ritscher της Savage Sound Syndicate. Το πρώτο set γράφτηκε την άνοιξη του ΄00 και συνόδευε όπως είπαμε τις χίλιες πρώτες κόπιες του 'Bury The Incline' album των The Vandermark 5 για εκείνη την χρονιά, οι οποίες και έγιναν ανάρπαστες. Το εγχείρημα επαναλήφθηκε τον αμέσως επόμενο χρόνο με τους ίδιους συντελεστές, με αποτέλεσμα ένα δεύτερο ζωντανό πρόγραμμα, το οποίο συνόδευε τις πρώτες χίλιες πεντακόσιες κόπιες του 'Acoustic Machine' album του '01.

Free jazz classicsΗ φετινή επανέκδοση περιλαμβάνει εκείνα τα δύο sets, σε ένα διπλό cd album, σε τιμή μονού. Και είναι η καλύτερη ανασκόπηση της παραδοσιακής (με την σημασία της κλασικής) jazz ηχητικής δυναμικής, παιγμένη από νεότερους, με πνεύμα σεβασμού αλλά και λίγο αποστασιοποιημένη διάθεση. Περιλαμβάνονται συνθέσεις των Ornette Coleman, Anthony Braxton, Cecil Taylor, Joe McPhee, Sun Ra, Eric Dolphy και Lester Bowie/Art Ensemble Of Chicago στο πρώτο cd, και των Archie Shepp, Carla Bley, Frank Wright, Jimmy Guiffre, Julius Hemphill και Don Cherry στο δεύτερο. Δυο βραδιές πανδαισίας στους ήχους της ιστορικής σκηνής του Chicago (που ο Ken Vandermark μας δείχνει πως είναι ακόμα ζωντανή και ακμαία) και όχι μόνον. Και συνάμα επιδεικνύονται οι εκπληκτικές, τεχνικές, δυνατότητες των μουσικών που απαρτίζουν το σχήμα, οι οποίοι ακούγονται ικανότατοι, επαρκείς και αυθεντικοί. Η πιστότητα εξάλλου είναι η καθοριστικότερη παράμετρος σε προσπάθειες τέτοιου είδους και ο βασικότερος συντελεστής της επιτυχίας τους. Μια αποτύπωση με την βαρύτητα ενός ιστορικού ντοκουμέντου σε ένα εξαιρετικό διπλό album.

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. REQ - Sketchbook
2. PARKER AND LILY - Here Comes Winter
3. THE SQUIRE OF SOMERTON - Transverberations
4. FURSAXA - Trobairitz Are Here From Venus cd-r
5. DEVENDRA BANHART - Oh Me Oh My...The Way The Day Goes By ...