Please, smile Mr. Dark!! #55


FortDax - FollyΗ ιδέα στριφογύριζε στο μυαλό του Darren Durham εδώ και πάρα πολλά χρόνια και αφορούσε σ' ένα προσωπικό, ηλεκτρονικό project. Την πραγματοποίησε από κάπου στο Bronte Country της Αγγλίας μόλις πριν από περίπου τρία. Το ονόμασε FortDax και μας συστήθηκε λίγο παλιότερα στη Static Caravan με το mini-album 'At The Bracken'. Το φετινό ντεμπούτο album 'Folly' βγήκε στην Tugboat Records - την εταιρεία του Glenn Johnson των Piano Magic, θυγατρική πλέον της ιστορικής Rough Trade.
Ο ίδιος στη συνέντευξή του στο δικό μας Sense 30 λύνει και όλες τις απορίες γύρω από το ασύμβατο του ονόματος που διάλεξε: το παιδικό παιχνίδι 'Fort/Da' του Sigmund Freud (από το 'Beyond The Pleasure Principle' του 1920), το album 'Ft. Lake' των His Name Is Alive, αλλά και το παρατσούκλι Dax που είχε μικρότερος. Πάντα τα τελευταία παραμένουν της εφηβείας.

FortDaxΤο 'Folly' είναι ένα όμορφο, απλό ηλεκτρονικό album που διαθέτει τη δύναμη του υπνωτισμού και παρουσιάζει σε μικρές δόσεις ένα καλό γούστο, εκτός της επιτηδειότητας. Και απενοχοποιεί στο μυαλό μας πράγματα τόσο χαριτωμένα και λιτά όπως τα παιδικά μουσικά κουτιά και τη συναισθηματική, αθώα γνησιότητα που θα τα καθορίζει πάντα. Σε τρία tracks κάνει φωνητικά η Cotton Casino των Γιαπωνέζων ψυχεδελικών Acid Mothers Temple & The Melting Paraiso UFO (για να τους αναφέρουμε με το πλήρες όνομά τους). Το 'Sakura' είναι τραγουδισμένο στη μητρική της γλώσσα, ενώ οι στίχοι ενός ακόμα είναι δανεισμένοι από το παραδοσιακό γιαπωνέζικο 'Takeda No Komoriuta'. Η συνεργασία των δύο έχει και συνέχεια σε ένα δεύτερο project, τους Foxglove, η ολοκλήρωση του οποίου είναι στα άμεσα σχέδια του Darren Durham. Μολοντούτο, οι δυνατότερες στιγμές του cd είναι σε instrumentals όπως το 'Oxenfolly' - όπου ό,τι δεν λέγεται, απόντος του λόγου, είναι το ίδιο ή και σπουδαιότερο με αυτό που ακούγεται. Το ολοκληρώνει αμέσως μετά η οργιαστική φαντασία. Ενδιαφέρον.


Kopernik - KopernikΗ γνωριμία των Brad Lewis και Tim DeLaney ξεκίνησε όταν φοιτούσαν ακόμα σε κολέγιο της Florida και κατέληξε στους Kopernik. Αμφότεροι με καταγωγή από την Georgia, σήμερα κατοικούν στο Decatur, ανατολικά της Atlanta. Το μουσικό παρελθόν και των δύο περιλαμβάνει αρκετά αξιόλογα σημεία: του Brad Lewis λόγω της Pearineel Records, αλλά και διότι υπήρξε μέλος των The Sight-Seers, στους οποίους συμμετείχε και ο Tim DeLaney, που όμως συνεργάστηκε και στους Savath + Savalas - ένα από τα οχήματα του Scott Herren (μαζί με τους Prefuse 73). Όταν λοιπόν έφτασε η ώρα να κυκλοφορήσει το παρόν, ντεμπούτο album των Kopernik (με τίτλο το όνομά τους), δεν ήταν αξιοπερίεργο που αυτό έγινε μέσω της Eastern Development, το δισκογραφικό label που διατηρεί ο Scott Herren μαζί με τον Peter Rentz - άμεσα συνδεδεμένο με την Hefty Records από το Chicago.
Το 'Kopernik' είναι ένα θαυμάσιο album avant-garde, σύγχρονης σύνθεσης. Ένας εντυπωσιακός αισθητικός συνδυασμός που περνάει με άλματα από τα soundtracks των ταινιών του Wim Wenders - ο Jurgen Knieper εποχής 'Τα Φτερά Του Έρωτα' βρίσκει μια ανέλπιστη και ετεροχρονισμένη εκφραστική συγγένεια στην Αμερική του σήμερα, που δεν περίμενε κανείς - στους Rachel's και A Silver Mt. Zion. Ένα στοχαστικό και συνάμα ποιητικό ταξίδι, το οποίο μέσα σε μόλις τριανταπέντε λεπτά καταφέρνει να πνίξει καθετί εκτός από την αναπόληση και την ευφορία. Μαζί με τους δύο των Kopernik συμμετέχουν και άλλοι τρεις μουσικοί, οι Gabe Aldridge, Everett Young και Jason O' Donnell. Ένα θέμα, το 'The Sea And The Marsh Are One' είναι εμπνευσμένο από το 'The Marshes Of Glenn', ένα συμφωνικό κομμάτι του Charles DeLaney πάνω στο ομώνυμο ποίημα του Sidney Lanier. Η τελευταία, μέχρι του παρόντος, λέξη των κομψότατων κελευσμάτων για φέτος. Σημειώστε την.

Ψάχνοντας αορίστως πληροφορίες για τους Venetian Snares διάβασα μια συνέντευξη του Aaron Funk, ιθύνοντα νου της όλης υπόθεσης, δοσμένη στις αρχές του χρόνου μέσω e-mail στο ηλεκτρονικό περιοδικό www.milkfactory.co.uk. Μεταξύ άλλων ανέφερε πως όταν η μάνα του τον εγκυμονούσε συνήθιζε να παίζει το 'Tubular Bells' κολλώντας τα ακουστικά στο στομάχι της. Την ίδια μουσική είχε χρησιμοποιήσει και ο σκηνοθέτης William Friedkin στην ταινία 'The Exorcist' το 1973. Ο Aaron Funk γεννήθηκε το 1975 και παρεμπιπτόντως το επώνυμό του, όσο και αν δυσπιστούμε, είναι το πραγματικό.
Με έδρα το Winnipeg της Manitoba του Καναδά οι Venetian Snares έχουν εξαπολύσει τα τελευταία χρόνια ένα τρομακτικό κόσμο ηλεκτρονικού χάους, ξορκίζοντας εφιάλτες με το να δημιουργούν καινούργιους, ισχυρότερους. Αρκετοί σχολιαστές για να τον περιγράψουν χρησιμοποιούν τον όρο breakcore post-industrial. Αυτός όμως είναι μόνο ενδεικτικός για να δώσει την ηχητική δίνη από τα απανωτά clicks/cuts και τις θορυβώδεις, ρυθμικές εκρήξεις που σπάνε τον τόνο σε κάτι ασύγχρονο, με πολύ μεγάλο παρονομαστή. Σκοτεινές, αρρωστημένες εικόνες από κάποιον που όσο και αν αποποιείται το προσωνύμιο software junkie, μόνο σε μια εποχή τεχνολογικών δυνατοτήτων όπως η σημερινή θα μπορούσε να υπάρξει σε ρόλο άλλον του παρασιτικού. Είναι πράγματι περίεργο το πόσο αυτός ο άνθρωπος σε εμπνέει να τον συμπαθείς και να τον αντιπαθείς ταυτόχρονα, μέσα από το ύφος των όσων συνθέτει.

Venetian snares - Winter in the belly of a snakeΤο 'Winter In The Belly Of A Snake' cd ήταν να κυκλοφορήσει στα τέλη του Οκτώβρη του 2002 στην Planet Mu Records του Mike Paradinas. Λόγω κάποιων προβλημάτων στην εκτύπωση η κυκλοφορία του καθυστέρησε τρεις μήνες και βγήκε στα τέλη του φετινού Γενάρη. Πρόκειται για δεκάξι θέματα που παρουσιάζουν την περισσότερο εφευρετική πλευρά αυτού του ψυχωτικού και είναι η πληρέστερη δουλειά των Venetian Snares που έχω εντοπίσει. Θέματα που κλείνουν την απομόνωση σε παγερά κλουβιά, ιδιοφυείς ιδέες και μετριασμένη μετάλλαξη σε κάτι που αξίζει και έξω από την ενδογενή εγωιστική του οπτική. Εκφραστικό τόσο, όσο ένα ηλεκτρονικό soundtrack για τις νύχτες του Halloween. Η φωτεινότητα εντοπίζεται δύσκολα. Σε αυτό το album επίσης ο Aaron Funk για πρώτη φορά τραγουδάει κιόλας (έχει ενδιαφέρον να ακούσετε τη διασκευή του στο 'She' των The Misfits!).

Find candaceΤο 'Find Candace' cd κυκλοφόρησε λίγο αργότερα στην Hymen και είναι η άτυπη συνέχεια του προ διετίας 'Doll Doll Doll' στην ίδια εταιρεία. Το δεύτερο και τελευταίο μέρος, απ' όσα γράφονται. Περιλαμβάνει μερικά παλιότερα tracks, μαζί με μερικά καινούργια και μοιάζει περισσότερο ως ευκαιριακή συλλογή, παρά ως κανονικό album. Μετριότερο του προηγούμενου, απευθύνεται κυρίως σε όσους θέλουν την ιστορία γύρω από την κούκλα Candace να συνεχίζεται. Καλύτερα θέματα τα 'Children's Limbo' και 'Yor'.
Αμφότερα τα albums έχουν εξαιρετικό artwork από τον «αιρετικό» Trevor Brown, το έργο του οποίου, όπως και του Aaron Funk, είτε το λατρεύεις, είτε το μισείς, χωρίς ενδιάμεσους συμβιβασμούς. Ήδη κυκλοφορεί και το album των Nymphomatriarch, του project του Aaron Funk μαζί με την Rachel Kozak (Hecate). Άλλη τραγική ιστορία και του λόγου της!!


Solar fields - Blue moon stationΈνας ακόμα των σύγχρονων ηλεκτρονικών είναι και ο Magnus Birgersson από το Goteborg της Σουηδίας. Οι Solar Fields είναι το προσωπικό του project. Η ύπαρξή τους ανάγεται στο 1995 και κινούνται σε ένα πεδίο από ηπιότερες, ίσως χορευτικές φόρμες. Φέτος κυκλοφόρησε το δεύτερό τους album με τίτλο '[Blue Moon Station]' στην Ultimae Records από την Lyon της Γαλλίας. Πίσω από αυτό το label βρίσκεται ο Vincent Villuis, παλιότερα μέλος των Asura και προσφάτως γνωστός με τους Aes Dana, το προσωπικό του σχήμα.
Το υλικό του '[Blue Moon Station]' - έντεκα ορχηστρικά down-tempo ambient/trance θέματα - ηχογραφήθηκαν στο Jupiter studio του Magnus Birgersson και στη συνέχεια δόθηκαν στον Ολλανδό μηχανικό ήχου Huby Sea (προσωπικά τον θυμάμαι από τους The Cassandra Complex) για το mastering. Το cd φτάνει σχεδόν τα ογδόντα λεπτά διάρκεια, γεγονός που τελικώς λειτουργεί αρνητικά, αφού οι πολλές επαναλήψεις στους ακολουθούμενους δρόμους, αλλά και η μηδαμινή ποικιλία στις συνθετικές επιλογές καθαυτές, δεν την αιτιολογούν. Στις ζωντανές εμφανίσεις των Solar Fields ο Magnus Birgersson δουλεύει με τον ίδιο τον Vincent Villuis στο sampling και ενισχύει έτσι τον ταξιδιάρικο, space, ήχο των όσων γράφει στο studio, χρησιμοποιώντας συνάμα και video προβολές. Εκεί σίγουρα η οπτικοακουστική σύμπραξη θα προσδίδει και τις εκλιπούσες εδώ διαστάσεις, που η μεμονωμένη ακρόαση σε ένα δωμάτιο τις στερείται. Να αναφέρω τέλος πως η Ultimae Records κυκλοφόρησε μετά το διπλό cd album 'The Solar Fields Collection', στο οποίο περιλαμβάνονται αυτούσια και τα δύο μέχρι στιγμής albums του συγκροτήματος για το εν λόγω label (είχε προηγηθεί το 'Reflective Frequencies' το 2001). Για τους φίλους του είδους.

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. ANTIMATTER - Lights Out
2. THE MAGIC CARPATHIANS PROJECT - Euscorpius Carpathicus
3. THE EAVES - The Eaves
4. URSA MINOR - Silent Moving Picture
5. THE GREY TAPES - If Someone Wants Me I'll Be In My Room cd+book