Please, smile Mr. Dark!! #71


Sweet gloomy homeΟ χρωματιστός techno ήχος της Warp, με ήχους, παγωμένα beats και επιλογή οργάνων, αλλά και ενορχηστρώσεων, που φρεσκάρουν την αυθεντική synth-pop, χωρίς να καταλήγουν στη γραφικότητα της ρετρό nostalgia, διασχίζει τα Στενά της Μάγχης και στην πιο πρόσφατη γαλλική του εκδοχή έχει το όνομα των Tomcats In Tokyo. Αποτελούμενοι από δύο συνονόματους, τους Fabrice Rey και Fabrice Marsaud, άρχισαν να παράγουν ηλεκτρονικά κομμάτια πίσω στο 2001. Πόσα ακριβώς έχουν γράψει μέχρι σήμερα, κανείς δεν είναι σε θέση να ξέρει, εξόν απ' τους ίδιους. Ωστόσο, για να μιλάμε με απτά δεδομένα, από το Chez Fab στη Grenoble βγήκαν σίγουρα με τελειωμένα τα δέκα instrumentals του ντεμπούτο τους full-length album 'Sweet Gloomy Home'. Τίτλος όχι τυχαίος όπως θα διαπιστώσει κάποιος από το πρώτο κιόλας λεπτό. Η κυκλοφορία του έγινε από το πολύ αξιόλογο label της βρετανικής Static Caravan, όπως άλλωστε και εκείνο το 7'' single του 2002 που προηγήθηκε χρονολογικά. Μάλιστα, το εξαιρετικό 'Fish And Butterflies' της πρώτης του πλευράς ανοίγει και το cd, δείχνοντας πως και το συγκρότημα το εκτιμά ως μια από τις πληρέστερες συνθέσεις του. Στο ίδιο επίπεδο βάζω και τα 'Tubular Friends', 'Orange Flickering', 'Singing Bathtub' και 'Cookeryfield'. Δεν θα διαφωνήσουμε δα ότι οι μοντερνιστές του σήμερα κατά βάση προτιμούν την electronica αισθητική, σωστά; Κάθε εποχή χρειάζεται ένα στυλ στην έκφρασή της. Ας έχουν υπόψη τους λοιπόν να ψάξουν αυτόν τον σπουδαίο, περσινό όμως πια, δίσκο. Αξίζει και αποζημιώνει.


AudiosapienΠάμε τώρα σε κάτι εκκεντρικότερο. Αυτή είναι η λέξη που εισάγει, έστω και εν μέρει (πού να εξαντληθεί το θέμα, εξάλλου), το ψυχεδελικό avant-garde jazz/rock fusion των Earthmonkey. Η Beta-lactam Ring Records από το Portland του Oregon, η εταιρεία του πρόσφατου 'Audiosapien' album, όταν αναφέρεται σ' αυτούς τους παρουσιάζει ως ένα project του Pete Bog (των The Inflatable Side Show και Nurse With Wound), και του Steve Stapleton. Το όνομα αυτού του τελευταίου πάντως αναγράφεται μόνο στα ευχαριστήρια credits (!). Γι' αυτό και κυκλοφορεί η φήμη (πιθανή, αν αναλογιστεί κανείς με ποιόν έχει να κάνει) ότι συμμετέχει, αλλά με ψευδώνυμο. Ωστόσο, το καθαυτό μουσικό αντικείμενο εδώ είναι θριαμβικό. Ρυθμοί στα τύμπανα που φέρνουν στο νου τους Can, στιβαρό μπάσο, παραμορφωμένα κιθαριστικά riffs, ηλεκτρονικά, samples και ένα σαξόφωνο που σκορπίζει αναπάντεχες, εκρηκτικές φράσεις σε δέκα instrumentals με μοντέρνα ενορχήστρωση. Αφημένα, ταξιδιάρικα, που σε κερδίζουν και για τον επιπλέον λόγο πως πατούν στην παράδοση, ενώ επί της ουσίας δεν την χρειάζονται, και καταφέρνουν να ακουστούν και να πείσουν ως σύγχρονα.
Η cd έκδοση του δίσκου βγήκε πρώτη, τον περασμένο Νοέμβριο. Οι καθυστερημένοι όμως είναι και οι τυχεροί, αφού θα έχουν να επιλέξουν ανάμεσα και στη νεώτερη έκδοση του σε διπλό, βαρύ βινύλιο με έγχρωμο gatefold sleeve, όπως τις παλιές εποχές. Η τέταρτη πλευρά του περιέχει non-cd υλικό, ενώ οι πρώτες χίλιες κόπιες του θα έχουν και ένα bonus album με τίτλο 'Hanu @ Basecloud'. Το προλογίζει ο Jimmy Carl Black των θρυλικών The Mothers Of Invention (ο ινδιάνος του group!). Το υπογράφουν οι Earthmonkey Vs. Nurse With Wound. Σε φετίχ του αυτού βαθμού και το ολοκαίνουργιο 'Drum Machine' cd-ep - με χειροποίητο εξώφυλλο από τον ίδιο τον Pete Bog, μοναδικό για κάθε κόπια. Για ακροβολιστείτε!


I Love You But Ive Chosen DarknessPop για τη συνέχεια (μην τρελαθούμε και τελείως δηλαδή). Σχηματίστηκαν το καλοκαίρι του 2001 στο Austin του Texas, είναι κουϊντέτο, ονομάζονται I Love You But I've Chosen Darkness (ορίστε;) και αποτελούνται από τους Christian Goyer, Jason McNeely (Windsor For The Derby, αμφότεροι), Edward Robert (Paul Newman, Cyrus Rego), Ernest Salaz (Glorium) και Tim White (Salute The Curse). Πέντε τραγούδια έχει όλα και όλα το ομώνυμο, ντεμπούτο cd-ep τους που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες η Emperor Jones, είναι όμως αρκετά για να θυμηθούμε την post-punk εποχή του Manchester και τον ήχο της ιστορικής Factory στα καλύτερά τους. Ακόμη και η παραγωγή του Britt Daniel (των Spoon) αναβιώνει το στυλ που έκανε τον Martin Hannett καθηγητή της γενιάς των eighties. Μια μπάντα με ταλέντο, ροπή στις μελωδίες, μπάσο οδηγητή, νευρικές κιθάρες και πλήκτρα με κρατημένη τη θέση στη συνολική αναβιωτική αισθητική που λανσάρουν. Αυτοί οι Αμερικάνοι είναι σαφές ότι γεννήθηκαν σε λάθος εποχή. Αναμένω το album τους και ελπίζω να επαληθεύσουν την αύρα ενός μελλούμενου hype. Με μόλις δεκαοκτώ λεπτά άλλωστε, το παρόν ep πέτυχε την καλύτερη προθέρμανση.


LogoΕρευνώντας, βρήκα πως η ακτή Purakaunui είναι σε μια όμορφη εδαφική εσοχή, 25 χλμ. βορείως του Dunedin, στη Νέα Ζηλανδία. Εκεί διατηρούν το στούντιό τους οι Flies Inside The Sun, ένα σχήμα που δημιουργήθηκε το 1993 από τις στάχτες των Dadamah. Το όνομά τους μάλιστα ήταν η τελευταία στιχουργική στροφή του τραγουδιού που έκλεινε το cd των τελευταίων! Δεν αποτελούν όμως το ίδιο λογική τους συνέχεια και ως προς τη μουσική. Οι σημερινοί Flies Inside The Sun, περισσότερο από ποτέ ίσως, αποτελούν ένα instrumental, free-noise ψυχεδελικό σχήμα, το οποίο τα πρόσφατα χρόνια είναι τρίο και υπό τις παρούσες περιστάσεις ίσως δεν έχει σχέση ακόμη και με το συγκρότημα που το 1998 έγραψε ένα album για την Kranky. Στο 'Burning Glass', τον πέμπτο τους δίσκο, έχουν μαζέψει ηχογραφήσεις από μια περίοδο δυόμισυ χρόνων που φτάνει πίσω μέχρι το 2000. Το line-up τους αποτελείται πλέον από τους Brian Crook, Kim Pieters και Peter Stapleton. Μόνο 500 αντίτυπα κόπηκαν από αυτό το cd, από τη δική τους Metonymic και με ένα ενδιαφέρον εξώφυλλο του Nathan Thompson των Sandoz Lab Technician. Υφολογικά, το ηχητικό αποτέλεσμα συνδυάζει τους ήχους από κιθάρες, μπάσο, κρουστά, με keyboards, ταινίες και ραδιοφωνικά κύματα, θυμίζοντας αρκετά τον πειραματισμό και την τεχνοτροπία του Keith Rowe και των AMM. Άκουσμα διαφορετικό βεβαίως, ασφαλώς φουτουριστικό, αλλά ποτέ εύκολο.

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. HAUSCHKA - Substantial
2. SPHYR - A Poem For M
3. XELA - Tangled Wool
4. CLAUDIO ROCCHETTI - The Work Called Kitano
5. P.S. STAMPS BACK - 3'' cd-r ep