Please, smile Mr. Dark!! #73


First Human Ferro logoΤο Zhitomir είναι μια πόλη στην ευρύτερη περιοχή νοτίως του φημισμένου Chernobyl στην Ουκρανία. Ο Oleg Kolyada είναι ένας μουσικός που έρχεται από εκείνη την πόλη. Εκδίδει τη μουσική του από το 1999 κάτω από το one man project First Human Ferro, κυρίως σε κασέτες και cd-rs περιορισμένων αντιτύπων. Έστω και έτσι, το 'Guernica Macrocosmica' είναι ο έκτος του δίσκος και βγήκε στα τέλη του 2003 από την ιταλική Eibon Records. Τουλάχιστον μπορεί να μιλάει πια για μια καλύτερη διανομή, αν και το batch παρέμεινε μικρό, μόλις στις επτακόσιες κόπιες. Το περιεχόμενο του cd ηχογραφήθηκε στο O.M.S. Rex studio στην πατρίδα του, με μηχανικό ήχου τον Sergey Svistelnik, σε δύο φάσεις, τον Σεπτέμβρη του 2002 και τον Μάρτιο του επόμενου έτους.

Guernica MacrocosmicaΣτο 'Guernica Macrocosmica' ο Oleg Kolyada θέλησε να κάνει μερικές ουσιαστικές τομές, όχι όμως και τη μεγάλη ανατροπή, στον ήχο του, χρησιμοποιώντας samples από δημοφιλή τραγούδια σοβιετικών και άλλων ανατολικοευρωπαίων μουσικών, που πιάνουν μια χρονική περίοδο από τα '20s στα '70s (λένε άραγε κάτι τα ονόματα των Vadim Kosin, Maya Kristalinskaya και Edita Pjecha;). Και συνταιριάζοντάς τα με το σκοτεινό, ηλεκτρονικό του ύφος, το οποίο εξαρχής έφερνε σε ένα βροντερό συνδυασμό από Brighter Death Now, Maeror Tri και Lustmord. Σκέφτομαι πως χωρίς αυτή την αποπροσανατολιστική και διαρρηκτική χρήση των samples το παρόν cd θα έχανε ποικιλοτρόπως. Επιπλέον, χάρη σε αυτά και την κλεμμένη αισθητική τους τα θέματά του αποκτούν τώρα έναν ελκυστικό ιστό. Σκέφτομαι επίσης ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να δημιουργείς σε περιοχές και χώρες μακριά από τα συντονιστικά κέντρα τέτοιου είδους πειραματισμών, που ανέκαθεν ήταν στην κεντρική Ευρώπη και στη Σκανδιναβία. Ευελπιστώ, τέλος, πως αν κάτι μείνει από αυτό το θέμα ας είναι τουλάχιστον η γνωριμία κάποιων με παρόμοιες ανησυχίες με το τοπικό label της OMS Records και την ενδιαφέρουσα σελίδα του Ukrainian Dark Syndicate στη διεύθυνση http://u-d-s.org, και εκτιμώ ότι αυτά τα λίγα είναι και θα αποδειχτούν αρκετά.


Sensory Specific SatietyΠάμε τώρα σε ένα επίσης νέο electronic project, από τη βιομηχανική περιοχή του Ruhr στη Γερμανία αυτή τη φορά. Πρόκειται για το προσωπικό σχήμα του Frank Klatt, τον οποίο γνωρίσαμε στο παρελθόν ως συνοδό της εκκεντρικής Sina Hobner στους PzychoBitch και S.I.N.A., αλλά και στους Mono No Aware. Το 'Sensory Specific Satiety', το ντεμπούτο του ως Die Farben, πρωτίστως οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν έχει την παραμικρή σχέση με τις θορυβώδεις ή/ και πειραματικές εκτροπές των groups που προαναφέρθηκαν. Τουναντίον, περιέχει τα πάντα που αφορούν σε ένα σύγχρονο ηλεκτρονικό δίσκο, ο οποίος βάλει στο μεγαλύτερο δυνατό βεληνεκές, αγγίζοντας κάθε γνωστό κλάδο ή απόληξη του ρετρό μητρικού κορμού των Kraftwerk, Propaganda και Jean-Michel Jarre. Ρυθμικά electro/trance tracks - στρωμένοι techno προσανατολισμοί - ambient γυρίσματα (αλά Brian Eno) - industrial, αλλά όχι noise, περάσματα - space ψυχεδελικά στοιχεία, στο στυλ των Astralasia. Όλα τους με μοντέρνα παραγωγή και καθαρό, ταξιδιάρικο ήχο, ο οποίος δίνει φευγαλέα την αίσθηση του concept. Εξάλλου, το όνομα του project μεταφράζεται στα ελληνικά ως "Τα Χρώματα" και θα ήταν δειλία μπρος σε μια τέτοια πρόκληση να μην προσπαθήσει ο Frank Klatt τουλάχιστον να το επαληθεύσει, έστω και σημειολογικά.
Το album κυκλοφορεί σε cd από την Kaleidoskop, παράρτημα της μεγαλύτερης Minuswelt Musikfabrik και πέραν του ίδιου του Frank Klatt που έχει γράψει όλες τις συνθέσεις και επιμελείται τα πάντα σ' αυτό, συμμετέχουν σε υποτυπώδεις ρόλους οι Christian Mey και Stefan Fendrich. Το να διαλέξει κανείς κάποια από τα δέκα συνολικά θέματα είναι μάλλον εκβιαστικό και υπόκειται στην ενίοτε υπερβάλλουσα υποκειμενικότητά μας. Ας μην ξεχνάμε κάτι όμως εδώ, την ουσία και πως ήδη μιλάμε για ένα από τα ηλεκτρονικά κουτάκια του 2004 που ξεχωρίζουν μέχρι του παρόντος.

Το όνομα των Rooney γράφτηκε στην eighties pop στις υποσημειώσεις και με τόσο μικρά γράμματα, ώστε ίσα που διακρίνεται πια. Στην επόμενη δεκαετία φάνηκε να κάνουν κάτι με περισσότερη αποδοχή, φτάνοντας στο απόγειό τους με το μοναδικό τους session για την εκπομπή του John Peel το 1999, αλλά... μέχρι εκεί! Ήταν και ο Paul Rooney που είχε το μυαλό του σε άλλα πράγματα. Αποκτάς τη φήμη αν δεν είσαι συγκεντρωμένος και ειδικότερα όταν ο ίδιος δεν θέλεις καν να γίνεις (μόνον) ένας pop star;

Songs & RoutineΑυτός ο τύπος, λοιπόν, γεννήθηκε στο Walton του Liverpool το 1967 και σπούδασε στο Edinburgh College Of Art. Μετά το 2000 κατευθύνθηκε πρωτίστως στη δημιουργία modern media έργων, συνδυάζοντας λόγο, video και μουσική. Ο τίτλος 'Songs & Routines' αφορά σε μια έκθεση που πραγματοποίησε τον χρόνο που πέρασε στην Reg Vardy Gallery του πανεπιστημίου του Sutherland. Στα πλαίσιά της (και ως μέρος της, φαντάζομαι) εκδόθηκε και ένα βιβλίο σε περιορισμένα αντίτυπα, μαζί με ένα cd-συλλογή, και τον ίδιο τίτλο. Γι' αυτό μιλάμε σήμερα εδώ.
Στα περιεχόμενά του διαβάζουμε μια μελέτη του Graham Parker πάνω στο έργο του Paul Rooney, ένα βιογραφικό και μια κριτική εκτίμηση των συνθετικών του πρακτικών μέσω εννέα πρόσφατων έργων του. Στο 'Warm Up' διαβάζω το όνομα του κωμικού Ted Robbins. Ένα άλλο, το 'Bar At The Town House' είναι βασισμένο στον πίνακα 'Le Bar aux Folies-Bergere' του Edouard Manet και χρησιμοποιεί το 'Don't You Want Me?' των The Human League (!). Έτσι για να έχουμε και δυο ενδείξεις. Απ' το τίποτα;
Το cd τώρα περιέχει δεκάξι θέματα της περιόδου 1999-2003, και ξεδιπλώνει ένα πολυσύνθετο ταλέντο. Ειδικότερα τα δύο demo τραγούδια από την όπερα 'Tony's A Winner' είναι παραδειγματικά του πόσο απλά μπορεί να γραφτεί ένα σπουδαίο pop track. Κρίμα που δεν θυμόμαστε πολλά τέτοια από το παρελθόν του, όπως ο ίδιος θυμάται με τόση καθαρότητα τον Ian Curtis και τους Joy Division στην πρόζα του 'I Am Not Going To America. An Audio Guide For Any Chairlift'. Πληροφοριακά να αναφέρω ότι η επόμενή του έκθεση - 'Pass The Time Of Dry' - θα ανοίξει στα τέλη του 2004 στην γκαλερί Gasworks του Λονδίνου. Το εύρος των μέσων των νέων του έργων μένει το ίδιο, μουσική, video και film - γύρω από το θέμα της καθημερινότητας, των αλλαγών της και της αποξένωσης. Η συνήθειά του εξάλλου να καταγράφει και στη συνέχεια να εισάγει στη χρήση της μουσικής του τις εμπειρίες ανώνυμων ανθρώπων, μέσω συνεντεύξεων, είναι αξιοσημείωτη και δηλωτική. Αν ωστόσο είστε ακόμη διστακτικοί, έπειτα από τις ήδη αναγγελθείσες συμμετοχές των Arab Strap και Fugazi, ίσως αλλάξετε γνώμη.


Topics In Practical Science - I Discover For Myself 2Ο Mark Young μεγάλωσε στο Hull του West Yorkshire. Στο βιογραφικό του αναφέρει πως το 1986 πρωτοστάτησε στη διοργάνωση των 'Backyard Mash' nights με μια ομάδα από DJ's που ίδρυσε ο ίδιος, και το αναφέρει ως κάτι σημαντικό. Ομοίως, κάπως έτσι αναφέρει και το ότι έπαιξε σε ένα group που ονομάζονταν The Bongo Massive, οι οποίοι αργότερα μεταλλάχτηκαν στους Bloc. Πονηρά-πονηρά δηλαδή μας πάει εμμέσως στο γεγονός πως γι' αυτούς τους τελευταίους τραγουδούσε η Audrey Okyere-Fosu, μια λονδρέζα που ήρθε στο Hull για σπουδές. Στη γνωριμία τους ο Mark Young βρήκε την ιδανική φωνή για τα τραγούδια του. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που την συναντάμε σε πέντε από όσα περιέχονται στο περσινό 'Topics In Practical Science/ I Discover For Myself 2', το album που κυκλοφόρησε ο Mark Young στην Full Cycle Records κάτω από το όνομα Third Face.
Το παρόν cd album είναι ένας post trip-hop δίσκος, ο οποίος εκχυλίζει αλλά δεν υποτάσσεται στον ρυθμό. Και ακούγεται όπως περιμένει κανείς από τον ήχο της σκηνής του Bristol, δέκα χρόνια μετά και με μικρές αλλαγές. Στα τραγούδια του θυμίζει άλλοτε Portishead ('Do Magnets Pull Through Things?') και άλλοτε Sade ('Got To Move'), ένεκα της jazzy/soul χροιάς της φωνής της Audrey Okyere-Fosu, η οποία κινείται ευέλικτα και μπορεί και κατακτά και τα δύο στυλ. Στα instrumentals, με τις πλούσιες ενορχηστρώσεις και τα λαμπρά funk στοιχεία, πλησιάζει τους Pressure Drop. Πάντως, ο Mark Young δεν χάνει την ευκαιρία να μας θυμίζει πως εκεί στο βάθος είναι και θα λειτουργεί ως DJ. Και έχει ταυτιστεί με αυτό τον ρόλο. 'Making And Destroying Magnets'!

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου):

1. FLIM - Simple Pleasures
2. [MULTER] - Kopenhagener Deutung lp
3. OΟPHOI & TAU CETI - Subterranea
4. DROG_A_TEK - Humanitarian Help 7"
5. NITRADA - We Don't Know Why But We Do It