Please, smile Mr. Dark!! #96


Fingerpainting In Red WineΗ μουσική στη Bay Area του San Francisco είναι μια πολύ μακρά ιστορία, η οποία γεννάει συνεχώς και αναπότρεπτα καινούργια ονόματα προς κάθε υφολογική κατεύθυνση. Η επιρροή της Μεσογείου, από την Ιβηρική ως την Εγγύς Ανατολή, οι χοροί των Βαλκανίων και τα παραδοσιακά folk στιλ της Ανατολικής Ευρώπης είναι άλλες τρεις. Αν κάτι πιθανόν εκκρεμούσε ήταν το να βρεθούν κάποιοι που να αφηγηθούν όλες αυτές τις ιστορίες ως μια ενιαία και αυτό κάνουν εν προκειμένω οι The pickPocket Ensemble. Το πρόσφατο 'Fingerpainting In Red Wine' είναι το τέταρτό τους album και εκδόθηκε στις αρχές του χρόνου από την Odd Shaped Case Records.
Οι The pickPocket Ensemble σχηματίστηκαν το 1998 γύρω από τον ακορντεονίστα Rick Corrigan, ο οποίος είναι και ο συνθέτης του σχήματος που σήμερα είναι πια πενταμελές. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο. Βασικότεροι συνεργάτες του Corrigan όλα αυτά τα χρόνια ήταν ο κιθαρίστας Tim Fox
The Pickpocket Ensembleκαι από ένα χρονικό σημείο και μετά και η βιολίστρια Marguerite Ostrovski. Υπάρχουν μερικές πραγματικά εντυπωσιακές διαπιστώσεις γύρω από αυτή εδώ τη μπάντα. Πρώτον, το ότι ακούγοντάς την σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κανείς να υποπτευθεί την καλιφορνέζικη καταγωγή της. Δεύτερον, το ότι δεν ακολουθεί απλά και συναινετικά τις ξένες folklore αισθητικές και μουσικές πρακτικές, όπως αυτές της έρχονται δηλαδή, αλλά τις αντιμετωπίζει ενεργητικά, δείχνοντας πως θέλει με αυτές ως κέντρο να δημιουργήσει κάτι ολότελα δικό της. Τρίτον, το ότι παίζει αποκλειστικά instrumentals χωρίς, εντούτοις, να βγάζει αδυναμίες. Τέταρτον, τα μέλη της είναι σπουδαίοι βιρτουόζοι. Το αποτέλεσμα τους αποζημιώνει και είναι απρόβλεπτα πλήρες, περίτεχνο και μη επιτηδευμένα βαθύ. Μην περιμένετε να μάθετε γι' αυτούς τους Αμερικάνους από τις σελίδες του Songlines ή στήλες τύπου "Global" στο The Wire, ίσως αργήσετε. Ανακαλύψτε τους μόνοι και είμαι βέβαιος ότι θα τους ασπαστείτε ως κάποιους πάρα πολύ συγγενικούς με τα μουσικά ιδιώματα αυτού του τόπου. Απολαυστικός δίσκος που συστήνω ανεπιφύλακτα. Must.


Then and againΌσοι έχουν ακούσει κάποιο από τα άλμπουμ του Voltaire στην Projekt θα συμφωνούν για τον άμετρο κυνισμό και το κοφτερό, σκοτεινό χιούμορ αυτού του γοτθικού κωμικού. Ε, λοιπόν, το 'Then And Again' cd είναι, υπό το βάρος αυτών των δεδομένων, κάτι που με βεβαιότητα μπορεί να χαρακτηριστεί αρχικά ως εξαίρεση και ύστερα ως μίνι έκπληξη. Και αυτό διότι είναι ακριβώς το μέχρι πρότινος αδιανόητο: πολύ φυσιολογικό! Φυσικά, το ότι είναι ταυτόχρονα και μια από τις αρτιότερες δουλειές του μέχρι σήμερα δεν οφείλεται μόνο στην καλύτερη διασκευή του 'Lovesong' των The Cure που έχουμε αντιληφθεί να έχει ηχογραφηθεί σε δίσκο (περιεχόταν αυτούσια στο προπέρσινο tribute 'Strange As Angels' της Failure To Communicate), αλλά και στα υπόλοιπα οκτώ τραγούδια που υπάρχουν σε αυτό και τα οποία αποτελούν ένα εξαιρετικό δείγμα μοντέρνας, θεατρικής, αλλά και σκοτεινής folk/pop.
Αν δεν το ξέρατε, ο Voltaire γεννήθηκε το 1967 στην Αβάνα της Κούβας. Ο ίδιος περιγράφει μονάχα ως ατυχία το
Voltaireότι μεγάλωσε ως μετανάστης στο New Jersey. Σταδιακά, ωστόσο, από το 1984, οπότε και μετακόμισε στο Manhattan της Νέας Υόρκης, κατάφερε να γίνει μια πολύ υπολογίσιμη μονάδα της εκεί γοτθικής σκηνής. Τη διετία 1995-96 έδινε ακουστικές solo παραστάσεις που έδιναν τροφή για συζητήσεις. Σε μια βραδιά στο The Batcave βρέθηκε να ανοίγει για τους Black Tape For A Blue Girl. Μετά το live έδωσε περίπου 150 κασέτες, μια από τις οποίες έφτασε στα χέρια της Lisa Feuer - μέλος των τελευταίων και σύζυγος του εταιρειάρχη (καλό μέσο, ε;). Τα υπόλοιπα είναι γνωστή ιστορία. Το 'Now And Then', τώρα, κυκλοφόρησε τον περασμένο Οκτώβρη και περιέχει τραγούδια, μερικά από τα οποία έχουν γραφτεί πολύ παλιά, ακόμη και το 1990. Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Voltaire μιλώντας για το παρόν cd έλεγε ότι πριν υπογράψει στην Projekt και πριν ακόμα συνθέσει το 'When You're Evil', το σουξέ του ντεμπούτο του 'The Devil's Bris' του 1998, έγραφε τέτοιου είδους υλικό. Και επειδή από όσα κατάλαβα το επερχόμενο μέσα στο 2005 καινούργιο του album 'Ookie Spookie' έχει στόχο ξανά τον άκρατο αυτοσαρκασμό, μην περνάτε στα ψιλά το παρόν. Ίσως παραμείνει για πολύ ακόμα η μοναδική φορά που ο εκκεντρικός αυτός τύπος εξέδωσε τραγούδια που να υπηρετούν το κοινώς νοούμενο με περισσή σπουδαιότητα. Ψάξτε το.


SupernovaΕπιστροφή στην California για ένα πρωτοεμφανιζόμενο ensemble εγχόρδων με έδρα το Los Angeles, τους Supernova. Αποτελούνται από τους Robert Anderson (βιολί), Miguel Atwood-Ferguson (βιόλα), τον σουηδικής καταγωγής Ludvig Girdland (επίσης βιολί) και τον Jacob Szekely (τσέλο), ο τελευταίος γιος του ζωγράφου George Szekely και αυτός που έκανε το μεγαλύτερο δρόμο έως εκεί, από τη NYC αρχικά στο Lexington και τέλος στο Los Angeles. Το 'Supernova' είναι το ντεμπούτο album που κυκλοφόρησε το σχήμα από μόνο του ως ανεξάρτητη παραγωγή (στα τέλη του Γενάρη αυτό), παρεμπιπτόντως, με ένα πολύ καλό εξώφυλλο βασισμένο σε ζωγραφικό πίνακα ενός ιδιαίτερα χαρισματικού καλλιτέχνη, του David Leher. Τι μένει; Μα, να εκτιμήσουμε το ακριβές του στίγμα, τι άλλο;

Supernova cdΜονάχα δύο, λοιπόν, από τα ορχηστρικά θέματα που περιέχονται στο cd έχουν γραφτεί από μέλη του κουαρτέτου. Τα υπόλοιπα είναι έξυπνες προσαρμογές (μην τις ονομάσω διασκευές, τίθεται θέμα) σε τίτλους των John Coltrane, Pat Metheny, Chick Corea και κερασάκι για το φινάλε το 'Billie Jean' του Michael Jackson, το οποίο και θα έκανε ντόρο σε όσους επιλέγουν μουσική για διαφημιστικά spots. Αν σε κάτι οι Supernova αποδεικνύονται ικανοί είναι στο να δουλεύουν με επιρροές ετερογενείς με αυτό που οι ίδιοι κάνουν και να παλεύουν μαζί τους. Δεν είναι, ωστόσο, και Kronos Quartet - ό,τι πιο κοντύτερο στιλιστικά στο 'Supernova' και κάπου-κάπου δείχνουν να το χάνουν το πράγμα και να μετριάζουν. Τι να τους πω; Πως την αυτοπεποίθηση δεν την χαρίζει κανείς; Περιττό και αφού μαθαίνω ότι ήδη δουλεύουν πάνω σε ένα νέο ep ελπίζω απλώς να ακολουθήσουν το 'Forward To You' του Anderson, ένα αρκούντως ενδιαφέρον και σπουδαίο δείγμα σύγχρονης σύνθεσης που τα αισθητήριά μου εντόπισαν αμέσως. Έτσι είναι αυτά, ήταν να μην μπουν στο trip ...


OpsisΟ 28-χρονος Παναγιώτης Πατερώνης, τέλος, δεν είναι σίγουρα ο μόνος Αθηναίος που από τις κιθάρες και το punk-rock ο δρόμος της συνεχούς εσωτερικής αναγκαιότητας τον έβγαλε στα ηλεκτρονικά. Έχω και μερικά ακόμη επώνυμα παραδείγματα, τα αφήνω, όμως, για κάποια άλλη στιγμή. Ωστόσο, το one-man project που ο ίδιος ευφυώς ονόμασε Opsis μπορεί να θεωρηθεί ως το ουσιαστικό επιστέγασμα περισσότερων από έξι χρόνων μουσικής παραγωγής στο χώρο. Σχεδόν δύο χρόνια, λοιπόν, μετά το ντεμπούτο 'Time Means Nothing' στην αθηναϊκή Zillion Mental Anarchy και κάμποσες συμμετοχές σε συλλογές του εξωτερικού, κυκλοφόρησε στα μέσα του Μάρτη το δεύτερο album 'The Man And The Machine', αυτή τη φορά από τη Θεσσαλονίκη και τη Headstick Recordings. Το audio mastering του δίσκου έγινε στα Dubplay studios του Βερολίνου. Μην σας εκπλήσσει, ούτε αυτό, ούτε η διανομή του από τη γερμανική Cosmophilia. Προηγήθηκε η αποδοχή του από τα clubs της κεντρικής Ευρώπης, εκεί που τόσοι άλλοι τα βρήκαν σκούρα.

The Man And The MachineΠάρτε τον τίτλο του cd στα πολύ σοβαρά πριν πατήσετε το play του στερεοφωνικού. Το παρόν album είναι εξαρχής για tech-trance υποψιασμένους. Δυνατές basslines, ανάπτυξη με τάξη, ομοιομορφία και συνεχείς επαναλήψεις, μέτρο σύνθετο, ρυθμός ζωντανός και κινητικός, περίεργα electro περάσματα και μελωδίες, αλλά και μπόλικος πειραματισμός κάνουν το αποτέλεσμα ειδικότερο του ειδικού. Αν και η αίσθησή μου είναι λίγο αβέβαιη, σαν να μου φαίνεται πως συνολικά είναι και ελαφρώς λιγότερο σκοτεινό από αυτό του πρώτου cd. Στα τρία τελευταία tracks η κατεύθυνση αλλάζει, αφήνοντας να φανούν περισσότερο στοιχεία ambient, και δημιουργώντας, όπως πολύ εύστοχα αναφέρεται, ένα ep μέσα στο κανονικό album. Προσωπικά προτιμώ το αισθητικό ύφος των πρώτων οκτώ, έστω και αν ενίοτε αυτό μοιάζει μαθηματικά μονότονο. Αυστηρά για τους φίλους του είδους.

PLAY-LIST στήλης (το βαρόμετρο της έσω εντροπίας μου) :

1. BOOM BIP - Blue Eyed In The Red Room
2. RA - Raoul Loves You
3. MARK VAN HOEN - The Warmth Inside You
4. DERU - Trying To Remember
5. THE OCTOPUS PROJECT - One Ten Hundred Thousand Million