In Stereo #19


IS19


Ζούμε έναν πολιτισμικό οργασμό. Μάλιστα κύριοι, αυτό συμβαίνει! Το διάβασα, σας λέω. Και δεν το διάβασα, να πεις, στο καλλιτεχνικό ένθετο του Θέματος ή στο Μαξ, δεν το άκουσα στον ΕφΕμ Μελωδία ή το Ράδιο Μπλακμαν. Το διάβασα στο ίντερνετ, σε κάποιο e-zine, κινηματογραφική βάση δεδομένων, η μπάντα που παίζει τα πάντα, όπως θες πες το. Και το έγραψε κάποιος που δεν πληρώθηκε για να το γράψει. Πράγμα που σημαίνει ότι το πιστεύει κιόλας.

Λίγες μέρες μετά, ο πολιτισμικός μας οργασμός εντάθηκε ακόμα περισσότερο. Είχαμε πολλαπλούς πολιτισμικούς οργασμούς, θα μπορούσαμε να πούμε (αν το θέμα που πραγματευόμαστε δεν ήταν τόσο αντιερωτικό). Ευχαριστούμε πάρα πολύ την έγκυρη, έγκαιρη και ακαταμάχητα (τι άλλο;) καυλιάρα εφημερίδα "Εσπρέσο" που έπαιξε άριστα το ρόλο του επιβήτορα στη συνουσία αυτή. Κατά καιρούς τον παίζει αυτό το ρόλο και της πάει. Κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της. Όπως η παίκτρια του Dream Show που προσέφερε αντίστοιχα ανεπανάληπτους πολιτισμικούς οργασμούς στη "Νύφη" του Λόρκα στην πρεμιέρα της Κυριακής.

Τρίτη 17 Μαρτίου λοιπόν, και ρίχνω μια ματιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων από το εθνικό μας πόρταλ (κολπάκι που μου έμαθε κάποιος που τώρα δουλεύει για την Εσπρέσο -φευ!). "Εσύ ποιο θα κοίταγες πρώτο;". Έτσι είχε απαντήσει φίλος που έκανε εκπομπές στο ραδιόφωνο, όταν τον δουλεύαμε ότι σχολίαζε συνέχεια για τα πρώτα θέματα της Εσπρέσο. Αποστομωτικό. Και ειλικρινές. Έτσι κι εγώ, στα πλαίσια της ενοχικής σκανδαλοθηρικής μου διασκέδασης κοίταξα πρώτο, "αυτό".

Το εξώφυλλο ήταν εξαιρετικό, τόσο που χρήζει εκτενούς ανάλυσης. Τιτλος, υπότιτλος, φωτογραφία και ένα μότο. "ΣΚΛΗΡΟ ΠΟΡΝΟ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ". Τεράστια γράμματα, κατάμαυρα, χοντρά, να τα δουν και οι τυφλοί ακόμα, γαμάμε τώρα, θα πέσουν κεφάλια για την πάρτη μας. Έτσι, το κανάλι της Βουλής δεν έχει δικαίωμα να βάζει πορνό. Το βλέπουν μόνο παρθένοι, ευνούχοι και οι βουλευτές μας. Οι οποίοι αν δεν ανήκουν σε κάποια από τις δύο πρώτες κατηγορίες, είναι παντρεμένοι με παιδιά, που σημαίνει ότι με τη σύζυγο τα έχουν ξεχάσει προ πολλού αυτά τα κόλπα. Κι αυτοί οι αλήτες βάζουν πορνό. Hardcore κιόλας, όχι σαν την Εμμανουέλα που βάζουμε εμείς δώρο στο κυριακάτικο φύλλο, που είναι αισθησιακό και προαιρετικό (γιατί οι περιπτεράδες θα αρνηθούν να πουλήσουν την εφημερίδα σε μικρά παιδιά -ναι σου λέω). Αυτοί ανταγωνίζονται στα ίσια το Filmnet μιλάμε. Τόσο ξεδιάντροποι.

Υπότιτλος: "Σοκ από ταινία με σεξουαλικά όργια σε ζώνη υψηλής τηλεθέασης". Σοκ και δέος θα προσέθετα. Ταινία με σεξουαλικά όργια βάλανε οι αθεόφοβοι. Σε ζώνη υψηλής τηλεθέασης κιόλας. Δηλαδή να κάνει μπρέικ το φετινό σουξέ του Χάρη Ρώμα κι εσύ να θες να δεις, ας πούμε, τι λέει ο Πάγκαλος για το ασφαλιστικό και τσουπ, να πέσεις πάνω στην τσόντα. Δράμα.

Φωτογραφία: Τα "σκληρό πορνό" και "ταινία με σεξουαλικά όργια" δεν είναι αρκετά περιγραφικά. Είναι, από τη δημοσιογραφική δεοντολογία, υποχρεωμένοι να μας δείξουν καρέ-καρέ το χρονικό της φρίκης. Να το νιώσουμε στο πετσί μας. Να συνειδητοποιήσουμε ότι τα σεξουαλικά όργια συμβαίνουν στο σαλόνι μας μέσα. Και μάλιστα από την ίδια συχνότητα που προηγουμένως η Μαριέττα Γιαννάκου ξεκινούσε το δημόσιο διάλογο για την παιδεία. Πώς να την πάρεις στα σοβαρά μετά; Ναι κυρίες και κύριοι! Αυτό θα πει αντιπολιτευτικός τύπος. Μπαίνει το μαχαίρι στο κόκκαλο, όχι μαλακίες.

Μότο: Κόκκινο κυκλάκι με λευκά γράμματα. Συναγερμός (και λαϊκός και ορθόδοξος)! Προστακτική: "Να παρέμβει το ΕΣΡ". Να παρέμβει και να τους κόψει και τους κώλους. Τους αλήτες. Που κάθονται και δείχνουν την κάθε τσόντα στα παιδιά μας, που αν είναι κάτω από δεκαοχτώ, γυμνό άνθρωπο έχουν δει μόνο στα βιβλία της Βιολογίας. Κι εκεί σε σκιτσάκια έτσι, μην το χέσουμε. Είπαμε να μάθουνε πέντε γράμματα, να μη γίνουν και νταβατζήδες.

Ξανακοιτάω τη φωτογραφία. Για να διαπιστώσω ξανά πόσο σκληρά και ανηλεή ήταν αυτά τα σεξουαλικά όργια κι να φρίξω, τώρα που ξεπέρασα το αρχικό σοκ και κλείδωσα με οχταψήφιο κωδικό το κανάλι της Βουλής. Κάτι μου θυμίζουν οι σκηνές. Ναι, αυτό είναι. Πριν μερικά χρόνια στο Άστυ, σε ένα φεστιβάλ, που μ'έτρεχε μια κουλτουριάρα γκόμενα. Ναι, μαλάκα μου, κάτσε να ψάξω να βρω το πρόγραμμα. Λέω κι εγώ, "σκληρό πορνό με σεξουαλικά όργια" και να το πήρε μυρωδιά η ξενέρωτη η Ψαρούδα-Μπενάκη πριν από μένα; Είναι ντροπή για το αντρικό φύλο, το συζητάς;

Γαμώτο, έχει πάει τρεις και μισή και δε βρίσκω το γαμημένο το πρόγραμμα να δω τον τίτλο. Να πάρω την Εσπρέσο το αποκλείω. Ας δω στο εθνικό μας πόρταλ μήπως έχουμε καμιά εξέλιξη. "Το πολυσχιδές έργο του Γκρίναγουεϊ επικαλείται η Βουλή σε απάντηση των επικριτών της". Δε με νοιάζει τι επικαλείται η βουλή εγώ βρήκα τον τίτλο της τσόντας. Πιασάρικος. "Ρόζα ή ο θάνατος ενός συνθέτη". Θα το ζητήσω αύριο στο βίντεο κλαμπ. Ή να πάρω τους Απίθανους καλύτερα;

Πάντως είναι γεγονός, αυτοί οι κουλτουριάρηδες διαλέγουν πάντα τα καλύτερα γκομενάκια. Έχεις δει ταινία του Παζολίνι; Έτη φωτός μπροστά από τη Τζίνα Τζέιμσον και την Τέρα Πάτρικ. Ο Γκρίναγουεϊ είναι κάπως πιο ωμός, αλλά και πάλι, πολύ σέξι. Αρκεί να μην αρχίσουν να τρώνε ο ένας τον άλλο. Δεν μπορείς να τα προβλέψεις αυτά με τις κουλτουριάρικες τσόντες. Μπορεί να είναι γυμνοί από την αρχή μέχρι το τέλος και να μην πηδηχτούν ποτέ, μπορεί να πηδιούνται από την αρχή μεχρι το τέλος σε όλους του συνδιασμούς ή μπορεί να πηδιούνται στην αρχή και μετά να αλληλοσκοτώνονται, όπως σ'αυτό του Γκρίναγουεϊ με το Γιουαν Μακ Γκρέγκορ και την Κινέζα.

Το θετικό με αυτές τις τσόντες είναι ότι δε θα σε πουν ποτέ τσοντόβιο αν λες ότι βλέπεις Παζολίνι, Γκρίναγουεϊ, Μόρισέι (Πολ)... Θα σε πουν σινεφίλ, το οποίο είναι κλάσεις ανώτερο από το "τσοντάκιας". Άσε που από τις πολλές πολλές τσόντες, κάτι θα σου μείνει κατι από την ταινία.

Θα κατατοπιστείς και στα σχετικά με την έβδομη τέχνη. Τέχνη. Μάλιστα. Ίσως κάποτε σου δώσουν και μια στήλη κάπου με τίτλο "Πολιτισμός". Πολιτισμός. Αυτό εννοούμε κύριοι, πολιτισμικός οργασμός. Ζούμε έναν πολιτισμικό οργασμό. Το γράφουν τα σάιτ στο ίντερνετ, το επικυρώνει η Εσπρέσο με τα μνημειώδη πρωτοσέλιδά της.

Και τι θα κάνουμε εμείς γι' αυτόν τον τρομακτικό πολιτισμικό οργασμό; Ποιος θα αντιδράσει; Ο φίλος μας, του προλόγου, που ζει σε έναν ατέρμονο πολιτισμικό οργασμό (με την καλή ένοια); Ή εμείς που είμαστε πολύ μίζεροι για να μας υπολογίσει κάποιος; Αστειότητες.

Αν το κανάλι της Βουλής ξαναπαίξει Γκρίναγουεϊ για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, εγώ να γίνω παστίτσιο. Θα παίζει από δω και πέρα Παπαρίζου στις "ώρες υψηλής τηλεθέασης" να γουστάρει το φαν κλαμπ (όλη η Ελλάδα είναι μαζί σου, Έλενα), να προωθήσει τον τουρισμό μας στη συμπαθή τάξη των σεξουαλικά υποσιτισμένων Σουηδών Marines, να τσιμπήσει και κανα νουμεράκι. Τι παραπονιέστε; Θετικά vibes...