Where You're Meant to Be

Ο Aidan Moffat για όσες και όσους δεν τον γνωρίζουν είναι ένας από τους δύο Arab Strap, το ήμισυ της τόσο χαρακτηριστικής αυτής σκωτσέζικης μπάντας που εμφανίστηκε στα 90s και που σύμφωνα με τον ίδιο αν η brit pop ήταν το πάρτυ, οι Arab Strap ήταν το χανγκόβερ. Δε νομίζω ότι θα μπορούσε να το περιγράψει πιο εύστοχα, ευφυώς και αυτοσαρκαστικά. Εξάλλου είναι χωρίς αμφιβολία πολύ εύστοχος στις (μουσικές τουλάχιστον) επιλογές του, αν μη τι άλλο έξυπνος και αρκούντως αυτοσαρκαστικός όπως κάθε Σκωτσέζος που σέβεται τον εαυτό του. Για να κλείσω ταχέως τις συστάσεις και να περάσω στο θέμα μας, μην παραλείψετε να ψάξετε το ακόμη πιο ενδιαφέρον κατ’ εμέ και εγκληματικά παραγνωρισμένο προσωπικό του πρότζεκτ που ακούει στο όνομα L. Pierre (αρχικά Lucky Pierre).

Το 2014 λοιπόν, ο Moffat αποφάσισε να κάνει μια περιοδεία στην πατρίδα του αφού συγκέντρωσε διάφορα σκωτσέζικα folk κομμάτια και τους άλλαξε λίγο τον αδόξαστο προσαρμόζοντάς τα στη σύγχρονη πραγματικότητα και σε πιο αστικά φόντα. Ουσιαστικά ήθελε να πάρει κομμάτια που τον έκαναν να χαζογελάει και να χαζοχαίρεται και να τα ξαναγράψει κάνοντας την πλάκα του χωρίς όμως αυτό να έχει υποτιμητικό πρόσημο, κάθε άλλο.

Λίγο πριν ξεκινήσει την περιοδεία όμως, η οποία θα τιμούσε τη ζωή στις κοινότητες και τη λαϊκή παράδοση, γνώρισε τη Sheila Stewart και όλα κάπως, αν όχι ανετράπησαν, σίγουρα επανατοποθετήθηκαν. Η Stewart, τελευταία επιζούσα μιας βαθιά χαμένης στο χρόνο ακολουθίας γυρολόγων-ταξιδευτών παραδοσιακών τραγουδιστών, γεμάτη φλόγα, τσαγανό και ακαταμάχητη ξεροκεφαλιά, συγκρούεται με τον Moffat σχετικά με το αν έχει το δικαίωμα να αλλάξει τα κομμάτια και να παρέμβει με αυτόν τον τρόπο στην παράδοση.

Το νέο και το παλιό, η ζωή και ο θάνατος, ο μύθος και η πραγματικότητα, η αγάπη, η συντροφικότητα, η τέχνη, η μουσική εκ των πραγμάτων, όλα κάνουν την εμφάνισή τους με φόντο ένα υπέροχο οδοιπορικό στη Σκωτία και κατάληξη σε ένα συγκινητικό live στο θρυλικό Barrowlands, το πιο φημισμένο ίσως venue της Γλασκώβης, όπου ο Moffat και η Stewart μοιράστηκαν τη σκηνή σε ένα βαθιά ανθρώπινο, συμβολικό και αξέχαστο βράδυ, από εκείνα που διηγούνται αργότερα οι άνθρωποι γεμάτοι συναισθήματα και αναμνήσεις.

Πρωτοείδα το “Where You're Meant to Be” στις Νύχτες Πρεμιέρας πριν κοντά μια δεκαετία - μετά από επισήμανση αγαπητής φίλης η οποία ήξερε την αδυναμία μου για τον Moffat - όταν ούτε καν φανταζόμουν ότι θα ζήσω, θα επισκεφτώ και θα γίνω κάπως μικρό, ξώφαλτσο κομμάτι όλων αυτών κάποια στιγμή. Το ξαναείδα τώρα και μπορώ περίτρανα να πω πως σε αυτό το ντοκιμαντέρ μπορεί να συναντήσει κανείς μια από τις πιο όμορφες πλευρές της Σκωτίας και να ταξιδέψει νοερά σε χώρο και χρόνο, λογιζόμενος ταυτόχρονα χίλια δυο που μας απασχολούν όλους και όλες ανεξαρτήτως από το πού έτυχε να γεννηθούμε ή να ζήσουμε. Αναζητείστε το και θα με θυμηθείτε.