Bugge Wesseltoft

Bugge woogie man

Πέντε απαντησούλες και μια ενδιαφέρουσα λίστα από το νορβηγό τζαζ αυτοσχεδιαστή για μας με πολύ αγάπη. Κοντεύει και το Synch για την αληθινή live γνωριμία... Του Κώστα Καρδερίνη


BuggeΔεν ξέρω αν είναι nu jazz ή future jazz. Κι αν τα Belleville Sessions [χειμώνας 2007] σας φαίνονται πολύ κλασικά ή αν το Public Outburst [16 Ιουλίου 2007] ηχεί πολύ πειραματικό. Αν τον προτιμάτε παρέα με τους StrangeFruits ή με τον Laurent Garnier. Άλλοτε να κάθεται απαλά σ' ένα πιάνο κι άλλοτε να ξανοίγεται σε κινηματογραφικές μουσικές και κάποτε σε άτονους ήχους και βαβουριάρικα συμπλέγματα. Το ανοιχτό του σύστημα χωράει πολλές μεταβλητές γιατί είναι αυτοδίδακτος. Έχει κι ένα άλλο ενδιαφέρον προτέρημα για μουσικό: he got soul!

MiC: Νομίζω πως λίγοι άνθρωποι ξέρουν τη δουλειά σου εδώ στην Ελλάδα και χαίρομαι που γνωρίζω κάποιους εξ αυτών. Πες μας όμως πώς ξεκίνησε το ταξίδι σου προς την αυτοδίδακτη τζαζ; Υπήρξαν ενδιάμεσοι οδοί οι ποπ-ροκ λεωφόροι;
Bugge: Ο πατέρας μου ήταν μουσικός της τζαζ κι έτσι μεγάλωσα με τη δική του μουσική, σόουλ ρυθμ'ν'μπλουζ και τζαζ της δεκαετίας του '60. Κατόπιν, στην ηλικία των δώδεκα, ανακάλυψα πιο "μοντέρνα" ρεύματα μέσω των Weather Report και του Miles Davis, καθώς και την ευρωπαϊκή τζαζ του Jan Garbarek και του Terje Rypdal. Ποτέ δεν με ενδιέφερε η ροκ εκτός ίσως από την πρώτη μου συμμετοχή σε μπάντα που ήτανε πανκ :)

MiC: Πότε ακριβώς άρχισες ν' ακούς εθνικές μουσικές; Ήταν τυχαίο ή μοιραίο; Ίσως κάποια αναζήτηση των ριζών της μουσικής;
Bugge: Η έθνικ μου αποκαλύφθηκε αφότου συνεργάστηκα με ένα νορβηγό τραγουδιστή της φολκ στη δεκαετία του '90. Ήταν μια σπουδαία εμπειρία κι ακόμη με συναρπάζουν τέτοιες μουσικές. Ειδικά οι κεντροασιατικές όπως η περσική και η αρμενική ++

MiC: Πώς έφτασες στα πεδία του πειραματισμού και του θορύβου; Τι πυροδότησε αυτήν την εξερεύνηση;
Bugge: Λατρεύω όλων των ειδών τα πειράματα. Πιστεύω πως ο πειραματισμός είναι ο καλύτερος δρόμος για να προχωρήσει η μουσική, ακόμη [και κυρίως ίσως;] κι όταν τα πειράματα είναι ανεπιτυχή.


Mungolian Jet SetMiC: Μ' αρέσει ο τρόπος που αναμειγνύεις ή συνδυάζεις όλα τα παραπάνω. Υπήρξε κάποιο σημείο καμπής, κάποιο ορόσημο, κάποιος άνθρωπος-κλειδί;
Bugge: Σ' ευχαριστώ για την ερώτηση αυτή! Η στροφή έγινε όταν συνειδητοποίησα πως μπορούσα να αξιοποιήσω τις δικές μου καταβολές και τα προσωπικά μου βιώματα για να κάνω καλή μουσική. Από κείνη τη μέρα δεν έπαψα να εμπνέομαι από τη τζαζ και την παραδοσιακή μουσική της Νορβηγίας, την ευρωπαϊκή ηλεκτρονική αλλά και άλλα σύγχρονα κύματα της γηραιάς ηπείρου. Εξίσου δυναμικές πηγές παρέμειναν η αμερικανική τζαζ και οι μουσικές του κόσμου.

MiC: Ποιοι είναι αυτοί οι Mungolian Jetset και πώς συναντηθήκατε; Τι είδους εμπειρία μας περιμένει στο Synch της Αθήνας;
Bugge: Οι Mungolian Jetset είναι το προσωπικό όχημα του DJ Strangefruits (ένας φίλος του οποίου θαυμάζω τη μουσικότητα και τις ικανότητές του ως δισκοθέτη). > Εγώ και ο Knut Saevik (μπιτς - προγραμματισμός) είμαστε οι καλεσμένοι του. Αυτό που θα δείτε και θ' ακούσετε είναι ένα μείγμα των δύο σόλο, του δικού μου και του δικού του[ς]. Με εθνικές ενδυμασίες - άγριους ρυθμούς - έξοχα κόλπα και εφέ με βινίλια - και φρικαρισμένα πλήκτρα. Ελπίζω να το απολαύσετε όλοι!

MiC: Τα 10 αγαπημένα του Bugge όλων των εποχών μ' ένα λακωνικό σχόλιο.
Bugge:)
01. Miles Davis - Kind of blue [1959] ΤΟ κλασικό τζαζ άλμπουμ.
02. Miles Davis - Get up with it [1975] Η αγαπημένη μου rhythm section! Al Foster και Michael Henderson.
03. Stevie Wonder - Talking book [1972] Ο μεγαλύτερος συνθέτης κι ερμηνευτής.
04. Roberta Flack - Killing me softly [1973] Το πιο μελαγχολικό άλμπουμ που ξέρω.
05. Jan Garbarek - Magico [1979] Ένας τελείως νέος κόσμος, πολύ διαφορετικός του αμερικανικού...
06. Jan Garbarek - Places [1976] Μια εμπειρία ολοκληρώνεται.
07. Thomas Dolby - The flat earth [1984] Η πρώτη μου συνάντηση με την ηλεκτρονική. Ακόμη ακούγεται φρέσκο!!!
08. Jeff Mills - Waveform transmission [1992] Λατρεύω τη μουσική του. Πάντα ασυμβίβαστη και προοδευτική.
09. Maurizio - Main street recordings 95-98 [1995-98] Η καλύτερη στιγμή της house. Ακούστε μόνο το μπάσο τύμπανο.
10. Radka Toneff & Steve Dobrogosz - Fairytales [1983] Φωνή και πιάνο. Η πιο όμορφη δουλειά της νορβηγικής τζαζ.

Το δωμάτιο με θέα
Dr. StrangeFruits set