Desmond Child

Από τις ύψιστες χαρές της ζωής μου...

Μια πλέιλιστ με τραγούδια του θα είχε μέσα από 'Ρουβά μέχρι μέταλ'. Συνέντευξη του Κώστα Καρδερίνη

Αφορμή αυτής της συνομιλίας ήταν η παγκόσμια πρεμιέρα του μουσικού ντοκιμαντέρ Ο Ντέσμοντ Τσάιλντ ροκάρει τον Παρθενώνα [2026 ΗΠ /Ελλάς, 98λ] στο Ολύμπιον, στο πλαίσιο του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026. Τα οικουμενικά άσματα του Desmond Child ερμήνευσαν τότε [το 2022] στο Ηρώδειο οι διάσημοι φίλοι του, Alice Cooper, Bonnie Tyler, Rita Wilson, The Rasmus, Sakis Rouvas, Kip Winger, George Lembesis, Leo Dante, Andreas Carlsson, Tabitha Fair, Sheryl Cooper, Chris Willis και Justin Benlolo.

Κι αν δεν έχετε ακουστά τον ίδιο, σίγουρα έχετε ακουστά κάποια από τα πολύκροτα τραγούδια που έχει κατά καιρούς [1979-2025] γράψει και παραγάγει για τους [με αλφαβητική σειρά]: Aerosmith, Sebastian Bach [Skid Row], Jimmy Barnes [Cold Chisel], Robin Beck, Blackhawk, Michael Bolton, Bon Jovi, Bonfire, Cher, Chicago, Alice Cooper, Dream Theater, Hilary Duff, FM, Ace Frehley [Kiss], Alejandra Guzmán, Hall & Oates, INXS, Joan Jett, Kiss, Cyndi Lauper, La Ley, Ricky Martin, Muppet Christmas Movie [2002], Meat Loaf, Alannah Myles, Vince Neil [Mötley Crüe], Katy Perry, Chynna Phillips, The Rasmus, Ratt, Kane Roberts, Sakis, Roxette, Jennifer Rush, Richie Sambora, Saraya, Scorpions, Shakira, Billy Squier, Paul Stanley [Kiss], Barbra Streisand, Bonnie Tyler, Steve Vai, Maria Vidal, John Waite, Weezer, Robbie Williams, Winger, Trisha Yearwood & Garth Brooks, Zedd και αρκετούς άλλους ακόμη.

Το μουσικό μεγαθήριο, λοιπόν, που λέγεται Ντέσμοντ Τσάιλντ [γεν. 28η Οκτωβρίου 1953] είναι άνθρωπος καταδεκτικός και καθόλου σνομπ. Είναι μυαλό και σκέπτεται/γράφει τις επόμενες μουσικές σελίδες/πεντάγραμμα, όπως θα διαβάσετε παρακάτω. Από τα λόγια του διαφαίνεται ευρύτητα πνεύματος, διάθεση προσφοράς, ενώ εμμέσως αναφέρεται και στην καταγωγή του. Προτίμησα να αφήσω τον ίδιο να μιλήσει δίχως διακοπές, από τα σχόλια ή τις ερωτήσεις - απορίες μου. Οι αγκύλες είναι κάποιες δικές μου επεξηγήσεις.

Το ντοκιμαντέρ Ο Ντέσμοντ Τσάιλντ ροκάρει τον Παρθενώνα [2026] μόλις ολοκληρώθηκε κι αύριο [Παρασκευή και 13/03/2026, 22:00] κάνει παγκόσμια πρεμιέρα εδώ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στόχος μας είναι να ταξιδέψει τα δυο επόμενα χρόνια στα φεστιβάλ όλου του κόσμου, σε όσο περισσότερα γίνεται. Ευελπιστούμε δε ότι θα μας επιλέξει το Netflix και θα μας συμπεριλάβει στον διεθνή κατάλογό του. Σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε τόσο μεγάλη αναταραχή, θεωρώ ότι είναι καλό να προσφέρουμε λίγη χαρά και παράλληλα να προωθήσουμε το δίκαιο αίτημα της επιστροφής των γλυπτών.

Πρωτοήρθαμε στην Ελλάδα το 2007 όταν οι γιοι μας ήταν 5 ετών κι από τότε ερχόμαστε σχεδόν κάθε χρόνο. Αυτό είναι το 17ο ταξίδι μας εδώ. Αν έρθεις μια φορά στη χώρα αυτή την ερωτεύεσαι. Και κάθε φορά που ερχόμαστε παρατείνουμε την παραμονή μας. Τώρα θα μείνουμε 5 εβδομάδες. Οπότε δεν είμαστε πια τουρίστες, αισθανόμαστε μέλη της οικογένειας.

Την πρώτη φορά που ήρθαμε πήγαμε στην Φολέγανδρο με ελικόπτερο. Μαζί μας ήρθαν και οι Lauri [Ylönen, τραγουδιστής - στιχουργός] και Pauli [Rantasalmi, κιθαρίστας] από το γκρουπ The Rasmus, με την προοπτική να γράφουμε ένα τραγούδι κάθε μέρα. Έτσι κι έγινε και προέκυψε ο δίσκος Black Roses [2008], ο οποίος ηχογραφήθηκε και ολοκληρώθηκε στο στούντιό μου στο Νάσβιλ.

Δυο χρόνια μετά τη συναυλία για τον Παρθενώνα [Ιούνιος 2022], παρέθεσα μάστερκλας, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου μου στα ελληνικά, Livinon a Prayer: Big Songs Big Life [Lebee publications Ιούνιος 2024, 416σελ]. [αντιγράφω από το οπισθόφυλλο:] Η ζωή μου βασίστηκε σε ένα ψέμα. Βούτηξα στο χάος και την αβεβαιότητα. Το μόνο που γνώριζα και αισθανόμουν ήταν η εγκατάλειψη και η ψυχοφθόρα αναξιότητα. Ακολούθησα άπειρους λάθος δρόμους αλλά και μερικούς σωστούς. Συνολικά, ωστόσο, η ζωή μου οδηγήθηκε αναπόφευκτα προς πεφωτισμένα πνεύματα που υποδείκνυαν μια βαθιά ανθρωπιά, η οποία και σμίλεψε το πεπρωμένο μου. [τέλος αντιγραφής]

Την ίδια εκείνη χρονιά [2024] ο Λάουρι [Ylönen] ξαναήρθε και κάναμε έναν ακόμη δίσκο, το Weirdo [2025]. Το ντουέτο της μπάντας The Rasmus [Lauri Ylönen, Emilia "Emppu" Suhonen - ηλεκτρική κιθάρα], ερμήνευσε δε επί σκηνής [στο Ηρώδειο το 2022] και το κομμάτι που έγραψα για τους Scorpions [Love Will Keep Us Alive].

Ο τραγουδιστής και φίλος Γιώργος Λεμπέσης [George Lembesis] είχε την ιδέα για μια συναυλία με τα τραγούδια μου στην Αθήνα. Και τότε ο ατρόμητος Φοίβος [Ευάγγελος-Φοίβος Τασσόπουλος] πρότεινε να κάνουμε αυτήν τη συναυλία στο Ηρώδειο και το έκανε πραγματικότητα ως παράσταση / σόου με τον συνεργάτη του, Γιώργο Σταμπόλη, οι οποίοι ήταν και παραγωγοί της παράστασης αυτής. Σκηνοθέτης του σόου ήταν ο Φωκάς Ευαγγελινός και το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Κάθε τραγούδι είχε άλλον φωτισμό, άλλο οπτικό συνοδευτικό και ανιμέισιον. Κι εγώ ήμουν ντυμένος στα γαλάζια και στο δεύτερο μέρος στα λευκά, τα χρώματα της Ελλάδας.

Ήθελα όμως όλα αυτά να περάσουν ένα ιδιαίτερο μήνυμα κι έτσι πρότεινα η συναυλία να γίνει προς όφελος της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα, ως ένα διεθνές διάβημα υπέρ της επιστροφής τους στο μνημείο από το οποίο ξηλώθηκαν. Την περίοδο της συναυλίας η Αγγλία άλλαξε τρεις πρωθυπουργούς, οπότε αυτό οδηγούσε τις διαπραγματεύσεις να ξεκινούν κάθε φορά από την αρχή.

Η μεγάλη τους δικαιολογία είναι ότι προστατεύουν αυτά τα μάρμαρα. Όμως όλοι ξέρουμε ότι στην πορεία του Έλγιν προς την Αγγλία το ένα από τα πλοία του βούλιαξε. Χρειάστηκαν δυο χρόνια για να ανασυρθεί το πολύτιμο φορτίο του. Πώς μιλάς λοιπόν για προστασία όταν έχεις ταλαιπωρήσει τόσο αυτά τα μάρμαρα; Κι όλοι είδαμε πόσο βίαια αποκόπηκαν από τον κύριο όγκο και κομματιάστηκαν στην προσπάθεια να πάρουν μόνον την επιφάνεια των γλυπτών κι όχι πλήρεις τους ογκόλιθους. Ήταν εγκληματικό αυτό που έγινε γι’ αυτό πρέπει να επιστραφούν.

Επισκέφθηκα το μουσείο της Ακρόπολης και μίλησα με τον διευθυντή του, κο Νικόλαο Σταμπολίδη. Τα σπαράγματα από το μνημείο του Παρθενώνα αποσπάστηκαν βίαια χωρίς να υπάρχει συμφωνία ή συναίνεση κι επιπλέον μιλάμε για έναν ναό, που αποτελεί μνημείο τέχνης στην ολότητά του και πνευματικό κέντρο του αρχαίου κόσμου. Θα έπρεπε συνεπώς το μνημείο να είναι πλήρες και όχι να βρίσκονται αλλού κάποια κομμάτια του. Εκτός από μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι και ένα από τα θαύματα του κόσμου.

Πώς θα τους φαινόταν αν κάποιος πήγαινε στο Στόουνχετζ και έπαιρνε ένα από τα πέτρινα αγάλματα και το πήγαινε αλλού; Είναι ενιαίο μνημείο και ιερός χώρος και δεν θα τους άρεσε καθόλου μια τέτοια πράξη. Νομίζω ότι είναι ένα ταιριαστό παράδειγμα προς αποφυγήν.

Η συναυλία πιστεύω ότι είχε θετικό αντίκτυπο στην υπόθεση αυτή και τώρα που έγινε ντοκιμαντέρ θεωρώ ότι μπορεί να φτάσει να πει την ιστορία και να ευαισθητοποιήσει / ενεργοποιήσει ακόμη περισσότερους θεατές σε όλον τον κόσμο. Θεωρώ επίσης ότι μπορεί να μας ενώσει, φωνές και ανθρώπους, σ’ έναν κόσμο που υφίσταται τρομακτικούς διαχωρισμούς και διασπάσεις. Είναι δική μας παραγωγή, χρηματοδοτήθηκε και ολοκληρώθηκε από εμάς, εμού και του συζύγου μου.

Η σκηνοθέτις, Heather Winters, είχε σκηνοθετήσει και το πρώτο μας ντοκιμαντέρ το 2013, Two: The Story of Roman & Nyro, το οποίο είναι η ιστορία των δίδυμων γιών μας. Πώς βρήκαμε δότη και παρένθετη μητέρα, η γέννησή τους και τα πρώτα εννιά χρόνια της κοινής ζωής μας. Είμαστε τόσο ευχαριστημένοι από αυτήν την πρώτη συνεργασία ώστε θέλαμε να σκηνοθετήσει το δεύτερο μας ντοκιμαντέρ, Ο Ντέσμοντ Τσάιλντ ροκάρει τον Παρθενώνα [2026].

Είναι μια υπόθεση εξίσου προσωπική όσο και το πρώτο, διότι συμμετέχουν πολλοί διάσημοι τραγουδιστές και φίλοι μας, οι οποίοι δέχτηκαν την πρόσκληση χάρη στην προσωπική μας φιλιά δίχως να ξέρουν λεπτομέρειες για το θέμα και τον σκοπό της διεκδίκησης των γλυπτών. Έμαθαν όμως όταν πήγαμε όλοι μαζί στο μουσείο της Ακρόπολης και άκουσαν τον διευθυντή κο Σταμπολίδη να αναπτύσσει το ζητούμενο και φωτίστηκαν περί του καλού σκοπού για τον οποίο τραγούδησαν. Το σόου στο Ηρώδειο ήταν μεγάλη έκπληξη και για μένα, διότι ήμουν απασχολημένος με τις πρόβες και είδα όλες τις φαντασμαγορίες κυριολεκτικά τη βραδιά της παράστασης. Τα φώτα, το ωσάν από γυαλί δάπεδο, την 60μελή χορωδία, τον χορό των πολεμιστών. Είχαμε 11 κάμερες γύρω από τη σκηνή και καταγράψαμε περίφημο ήχο.

Το 2000 ή 2001 δέχτηκα ένα τηλεφώνημα και πρόταση για συνεργασία με τον Σάκη Ρουβά. Ήταν πρόταση από τον Φοίβο κι από τότε γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Γράψαμε μαζί και το μεγάλο σουξέ, Όλα καλά. Ήταν μια σπουδαία εμπειρία, μέναμε και δουλεύαμε όλοι μαζί στο σπίτι μας και στούντιο ηχογραφήσεων στο Μαϊάμι, σε μια γειτονιά που έχει κι άλλα τέτοια στούντιο. Οι στίχοι των τραγουδιών που προϋπήρχαν μεταφράστηκαν στα αγγλικά για να ξέρω το νόημα. Έφερα όμως κι εγώ κάποιες προτάσεις στο τραπέζι, των οποίων οι στίχοι αποδόθηκαν κατόπιν στα ελληνικά. Εξάλλου έχω πολλές φορές δουλέψει με διεθνείς καλλιτέχνες με πρόσφατο παράδειγμα τους Φινλανδούς The Rasmus.

Αυτή είναι η μαγεία και η ομορφιά της μουσικής. Είναι άυλη, αόρατη, αλλά μπορεί να σε συναρπάσει και να σε καθορίσει ενδεχομένως, να μπει στο μυαλό σου για πάντα. Αφού τα τραγούδια μου έφτασαν να έχουν δισεκατομμύρια άυλων πωλήσεων και ακροάσεων, αυτό με κάνει βαθιά ευτυχισμένο. Ωστόσο την τελευταία 20ετία έχω μετατοπίσει το συνθετικό μου ενδιαφέρον προς τα μιούζικαλ του Μπρόντγουεη, με συνεργάτη τον Davitt Sigerson.

Τώρα ετοιμάζουμε ένα διαφορετικό μιούζικαλ, που είναι η αληθινή ιστορία της οικογένειάς μου, πριν και μετά την επανάσταση στην Κούβα. Η μαμά ήταν πολύ όμορφη γυναίκα και μια από τις επίσης όμορφες νεότερες αδερφές της υπήρξε ερωμένη του δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα. Η άλλη αδερφή της, μετά την επανάσταση, έγινε ερωμένη του Φιντέλ Κάστρο. Το μιούζικαλ θα είναι έτοιμο το 2027 και πιστεύουμε ότι θα κάνει ντεμπούτο στο Μπρόντγουεη.

Θα είναι μια από τις ύψιστες χαρές της ζωής μου, να έρθω στο μουσείο της Ακρόπολης και να δω όλα τα κομμάτια μαζί ενωμένα.

 

Το επικό μουσικό ντοκιμαντέρ Ο Ντέσμοντ Τσάιλντ ροκάρει τον Παρθενώνα /Desmond Child Rocks the Parthenon [2026 ΗΠ /Ελλάς, 98λ] προβάλλεται εκ νέου στα σύγχρονα 2α Παναθήναια / Panathēnea, 27-29 Μαΐου 2026.

(Φωτογραφίες Συνέντευξης: Ισίδωρος Καρδερίνης)