Διονύσης Σαββόπουλος

Πάντα θα επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη

Μεταξύ άλλων, ο Κώστας Καρδερίνης του ζήτησε, πέντε τίτλους τραγουδιών του τιμώμενου, μια ιστορία και μια ανάμνηση.


ΔιοΣαββό Η πυξίδα του δείχνει μόνιμα το βορρά στην πόλη μας. Ο Διονύσης Σαββόπουλος συναντά ξανά εδώ τον αιώνια έφηβο "Μάνο Χατζιδάκι ...τώρα", σε καιρούς δύσκολους... Μετά τον Σείριο του 1988 και την ολυμπική σύμπραξη με τον Παπάζογλου "Σε γιορτινό αγώνισμα" το 2003.

Ως αντίδοτο και αντίδωρο μαζί, δύο σε ένα, ο αειθαλής Νιόνιος τιμά τον μεγάλο ερωτικό Μάνο που "εργάστηκε σκληρά, με συνείδηση καταγωγής, ελεύθερο φρόνιμα, γενναιοδωρία και αυστηρότητα αληθινού μάγκα κι ανατολίτη". Παρουσιάζει στο Θέατρο Δάσους τη δική του ερμηνεία και προτείνει έναν δικό του τρόπο αντι-ποίησης της κρίσης αξιών: Υπάρχει κάτι σαν κορυφαία πράξη αντίστασης μέσα σ' αυτά τα αγαπημένα κομμάτια. Σαν γλυκό φως στο σκοτάδι, που μας κάνει πιο ταπεινούς, δηλαδή πιο ικανούς για την αμοιβαία, επιτέλους, συγχώρεση.

Παρά τις αρκετές υποχρεώσεις του, ο κύριος Σαββόπουλος δεν αρνήθηκε να μας απαντήσει τι είναι "κείνο που μετράει, κείνο που μας σώζει"...

Γιατί "Μάνος Χατζιδάκις ...τώρα"; Ποια συγκυρία σας έφερε κοντά και πάλι;

Μας λείπει, νομίζω. Τί θα 'λεγε τώρα μπροστά σ' αυτά που αντιμετωπίζουμε; Έχουμε βέβαια τις ηχογραφήσεις του αλλά δεν μου αρκεί αυτό. Θα 'θελα να τα πω κι εγώ αυτά τα τραγούδια κι ας μην διαθέτω τη φωνή που θα επέλεγε ο ίδιος. Δεν ξέρω, το 'χω ανάγκη.

Αν σας ζητούσαμε να επιλέξετε τα 5 πιο αγαπημένα σας κομμάτια του Μάνου από τα 27 που θα μας ερμηνεύσετε, ποια είναι αυτά; Τι σας συνδέει περισσότερο με αυτά; Ποιες χορδές νύσσουν;

Θυμάμαι που πρωτάκουσα το "Κάπου Υπάρχει η Αγάπη μου", από 'να τρανζιστοράκι που έπαιζε στο κουπέ ενός τραίνου. Επιστρέφαμε από την Κωνσταντινούπολη στη Θεσσαλονίκη. Γράφω τραγούδια από μικρός αλλά όταν τ' άκουσα αυτό, είπα μέσα μου, "Αυτό θέλω να γίνω".

Απ' τα εμπορικά του το "Έχω ένα Μυστικό", της Βουγιουκλάκη. Έχει κάτι απ' τη μουσική που έγραφε ο Σείκιλος πάνω στον τάφο της γυναίκας του, τον 1ο μ. Χ. αιώνα, μπλεγμένο μ' ένα μεσαιωνικό ρυθμό της Θράκης κι όλα αυτά ντυμένα μ' ένα ρούχο ελαφράς μουσικής, ώστε να μπορεί να το ακούει άνετα, ακόμη και η μαμά μου. Είναι όμως τρομερά σύνθετο τραγούδι.

Θα έλεγα επίσης τον "Εφιάλτη της Περσεφόνης" γιατί είναι πρωτιά: μιλάει για την επερχόμενη οικολογική και πολιτιστική καταστροφή, το 1976 που κανείς δεν συζητούσε ακόμη τέτοια πράγματα και τραγουδούσαν κάτι δήθεν επαναστατικά.

Θαυμάζω τον "Κεμάλ". Δεν έχω ακούσει πιο παραμυθένιο τραγούδι.

Το "Άσμα Ασμάτων", πάνω σε στίχους του βασιλιά Σολομώντα, που κυκλοφόρησε το '72 με τον "Μεγάλο Ερωτικό". Βλέπεις εκεί εναρμονίζονται η υμνογραφία, το λαϊκό τραγούδι, η καντάδα. Το τραγουδάει η αξέχαστη Φλέρυ Νταντωνάκη. Είναι υπέροχο. Και "Ο Χορός των Σκύλων", που έφτιαξε με τους New York Rock Ensemble. Με εντυπωσιάζει γιατί είναι τρομερά υποβλητικό, τρομερά παράδοξο.


ΔιοΣαββόπ Μιλήστε μας λίγο για τους συνεργάτες σας, την Βάσω Δημητρίου και τους έτερους σολίστες...

Δουλέψαμε με την Ορχήστρα Νυκτών Οργάνων του Δήμου Πάτρας, υπό τη διεύθυνση του Θανάση Τσιπινάκη. Τις ενορχηστρώσεις ανέλαβε η παλιά μου συνεργάτης, Βάσω Δημητρίου. Πάτησε πολλή δουλειά το κορίτσι. Υπάρχει επίσης ένα Ροκ Γκρουπ, Γιώτης Κιουρτσόγλου, Τάκης Φαραζής, Θύμιος Παπαδόπουλος, Γιάννης Αναστασάκης, Καλλίστρατος Δρακόπουλος και ο κορνίστας Σπύρος Κάκος. Μετέχουν εναλλάξ η Πολυφωνική Χορωδία Πάτρας και άλλοτε 7 επίλεκτοι νέοι τραγουδιστές.

"Ο κύριος Σαββόπουλος ευχαριστεί τον κύριο Χατζιδάκι και θάρθη οπωσδήποτε"... στην Θεσσαλονίκη!!! Παραφράζω για να μάθω αν υπάρχει κάποια υπερβατική σχέση με την πόλη μας/σας. Γιατί επιστρέφετε τακτικώς και ατάκτως εδώ;

Δεν έχει γιατί. Πάντα θα επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη. Μπορώ να πω πως είμαι ένας άνθρωπος που θα επιστρέφει διαρκώς στη Θεσσαλονίκη. Να δω τους φίλους, να περπατήσω στην προκυμαία, να φάω τουλούμπες στο Διοικητήριο.

Πείτε μας μια μικρή "μουσική" ιστορία από τα παιδικά σας χρόνια στη Θεσσαλονίκη.

Κάθε χρόνο παρακαλούσα το γυμναστή στο σχολείο να μου δώσει κι εμένα σάλπιγγα για την μαθητική παρέλαση του Οκτώβρη. Κάποτε με χίλια ζόρια μου την έδωσε. Την πήρα, πετούσα, την γυάλιζα και το 'ριξα στην εξάσκηση μέρα-νύχτα και σπάει ο διάολος το ποδάρι του και αρρωσταίνω με βαρύ κρυολόγημα την προηγούμενη της παρέλασης. Έστειλε ο γυμναστής έναν συμμαθητή και μου την πήρε. Ήταν ψηλός, ξανθός, μπασκετμπολίστας και πιο δημοφιλής βέβαια από εμένα στα κορίτσια. Καταρρακώθηκα.

... και μια ανάμνηση από το "γιορτινό αγώνισμα" με τον Νίκο Παπάζογλου;

Ο Νίκος μου, θυμήθηκε τότε ένα περιστατικό από την παιδική μας ηλικία. Εγώ δεν τον ήξερα τότε. Ήρθε να επισκεφτεί ένα ξαδερφάκι του, γειτονόπουλό μου στην οδό Ζάννα και βλέπει στους τοίχους της γειτονιάς παντού γραμμένο και επαναλαμβανόμενο το αρχικόλεξο, ΕΟΖ. "Ποιος τα γράφει αυτά;", ρώτησε ο Νίκος. "Να, εκείνος ο ψηλός", είπανε και δείξανε εμένα. "Τί σημαίνει;", με ρώτησε ο Νίκος. "Επαναστάται Οδού Ζάννα" του απήντησα. Έτσι γνωριστήκαμε.

χάρτινο το φεγγαράκι... τότε, Πασπαλά με παρεμβολές Παπάζογλου

ινφο
Ο Διονύσης Σαββόπουλος παρουσιάζει "Μάνος Χατζιδάκις ...τώρα"
Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης, Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012 στις 21:00
Εισιτήρια στο Ταμείο με 20€, Προπώληση - Φοιτητικά - Παιδικά με 15€