Efterklang

Οι σπουδαιότεροι Δανοί της μηδενικής γενιάς

Αποκλειστική (καμάρι μας), και εφ' όλης της ύλης, συνέντευξη με τους σπουδαιότερους Δανούς της μηδενικής γενιάς, ανήμερα της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου. Για να περάσετε στο καθιστικό, ένα κλικ... Του Πάνου Πανότα


Efterklang 1Λέω πως θα μπορούσα να είμαι απ' αυτούς που βλέπουν τα συμβαίνοντα στη μουσική με τρόμο το ίδιο εύκολα με το να είμαι απ' αυτούς που πετάνε από χαρά. "Η μεγάλη τέχνη έχει μέσα της μια υψηλή αίσθηση παιχνιδιού" έγραφε ο Herbert Whone. Μπορείς να το δεις κι αλλιώς, αλλά όπως κι αν αποφασίσεις να το κάνεις, στο τέλος το κατακάθι από τους δίσκους των Efterklang σου σιγουρεύει ότι κάπου πέρα στο βάθος όλα μέσα σ' αυτούς συγχέονται και ό,τι ήταν αλλοπρόσαλλο κι ασύμβατο γίνεται οικείο και συμβατό.

Ο Thomas Husmer ως ο άτυπος εκπρόσωπος τύπου του συγκροτήματος πληκτρολογεί τις απαντήσεις...

Πριν όμως θα σταθώ στο γεγονός ότι δύο ερωτήσεις μου δεν απαντήθηκαν παρόλο που δευτερολόγησα. Η δικαιολογία του (γιατί περί τέτοιας πρόκειται όταν έχεις άφθονο χρόνο να σκεφτείς μια απάντηση) ήταν ότι δεν ήξερε τι να απαντήσει. Είχα δύο επιλογές: να τις σβήσω τελείως και να παρουσιάσω τη συνέντευξη χωρίς αυτές και δεν θα έτρεχε και τίποτα, όχι όμως και στο μυαλό μου, ή να κάνω ό,τι τώρα ακριβώς, να τις κρατήσω μέσα στο κείμενο και να είμαι εντάξει με αυτό που ξεκίνησα, όπως το ξεκίνησα.

Επέλεξα το δεύτερο. Διότι η μία περιέχει μια χρήσιμη πληροφορία που ίσως ενδιαφέρει όσους βρίσκονται αυτήν τη στιγμή εδώ, και η δεύτερη θέτει ένα βασικό θέμα αρχής: αν σήμερα κάποιοι που τους ξεχωρίζουμε για τη μουσική που γράφουν δεν έχουν απάντηση στο τι είναι αυτό που τους ενοχλεί στο "σύγχρονο μουσικό σύστημα" και θα το άλλαζαν πρώτο αν ήταν στο χέρι τους, τότε εσείς, εγώ, τα περιοδικά, οι εταιρείες, οι διανομείς, οι διοργανωτές, τα ραδιόφωνα, κοινώς όλοι όσοι εμπλεκόμαστε σε όλο αυτό σε καθημερινή βάση πρέπει να ανησυχούμε. Και πρέπει να ανησυχούμε πάρα πολύ...

1. Όταν η αρχή είναι λίγο άβολη, ο τόπος είναι ένα καλό σημείο να ξεκινήσει μια κουβέντα σαν κι αυτή. Ποια είναι η πρόκληση, λοιπόν, στο να δημιουργείτε μουσική στην Κοπεγχάγη του σήμερα;

Στην πραγματικότητα, η Κοπεγχάγη είναι ένα πολύ καλό μέρος για να δημιουργήσεις μουσική. Η Δανία είναι μια πλούσια χώρα και απ' ό,τι φαίνεται πολλοί νέοι έχουν αρκετό ελεύθερο χρόνο για να γράψουν μουσική. Η πρόκληση είναι ίσως στο ότι η ζωή μπορεί να γίνει υπερβολικά άνετη. Αυτό μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά πιστεύω πως οι σκοτούρες στη ζωή μερικές φορές μπορεί να λειτουργούν ως έναυσμα για τη δημιουργικότητα. Όταν κάποιος αποκτά υπερβολικά πολλές ανέσεις μπορεί να γίνει τεμπέλης και να χάσει τις φιλοδοξίες του. Κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να βγει περισσότερη σπουδαία μουσική αν πιο πολλές μπάντες είχαν υψηλότερες καλλιτεχνικές φιλοδοξίες.


Efterklang 22. Από το 2001 που σχηματιστήκατε, ποιο θα έλεγες ότι είναι το συμβάν που επηρέασε περισσότερο απ' όλα την καριέρα σας;

Είναι δύσκολο να υποδείξω ένα μόνο συμβάν. Καθ' όλη την πορεία μας ήμασταν πάνω απ' όλα τυχεροί - πάρα πολλά πράγματα απλώς μας ήρθαν τη σωστή στιγμή. Όποτε μας έλειπε κάτι, η μοίρα κανόνιζε με κάποιο τρόπο να το αποκτήσουμε. Ένα παράδειγμα αυτού που λέω είναι το πώς γνωριστήκαμε με τις Amiina. Διαπιστώσαμε σε κάποια στιγμή ότι χρειαζόμασταν έγχορδα στη μουσική μας, και βάλαμε μία αγγελία. Και όσο τρελό κι αν ήταν, οι Edda και Hildur απ' τις Amiina, οι οποίες δουλεύουν επίσης με τους Sigur Ros, ήρθαν σε επαφή μαζί μας. Για μια μακρά περίοδο, αυτές οι δύο ήταν μια μεγάλη βοήθεια για μας και νομίζω πως μας έδωσαν το συναίσθημα το οποίο με κάποιο τρόπο εξελίξαμε σε μια ανώτερη κλάση. Αναφέρω, όμως, μόνον ένα από τα πολλά σπουδαία πράγματα που μας συνέβησαν καθ' οδόν.

3. Τα τραγούδια σας έχουν ταυτόχρονα ατμόσφαιρα, πολύπλοκες ενορχηστρώσεις, νεο-κλασική δομή και εγκεφαλικότητα. Ποιες επιρροές πρέπει να έχει κάποιος στην ηλικία σας για να πλέξει αυτά τα συστατικά μεταξύ τους τόσο καλά;

Τα τελευταία χρόνια ήταν το "Spirit Of Eden" των Talk Talk, οι Scott Walker, Animal Collective, Sufjan Stevens, Clogs, Popol Vuh, Einstuerzende Neubauten, Arvo Part, Xiu Xiu, Moondog, Joe Meek και πάρα πολλοί ακόμη σπουδαίοι μουσικοί και καλλιτέχνες. Μας ενέπνευσαν επίσης σκηνοθέτες όπως οι Werner Herzog, Ingmar Bergman, David Lynch και οι αδελφοί Quay.

4. Δώσε μου έναν ή περισσότερους λόγους που τα "Under Giant Trees" και "Parades" βγαίνουν με διαφορά μόλις έξι μηνών μέσα στον ίδιο χρόνο, το 2007.

Μετά την τελευταία μας περιοδεία, ανυπομονούσαμε να ξεκινήσουμε το επόμενό μας άλμπουμ. Ταυτόχρονα, όμως, θέλαμε και να αφήσουμε μία μαρτυρία των τραγουδιών που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιοδείας. Έτσι ξεκινήσαμε μαζί αυτά τα δύο πρότζεκτ. Κατά κάποιο τρόπο το "Under Giant Trees" μας παρείχε μια εξαιρετική πλατφόρμα για να πειραματιστούμε με μεθόδους που θα χρησιμοποιούνταν αργότερα στο "Parades", έτσι ήταν απόλυτα λογικό να δουλεύεις την ίδια στιγμή και με τα δύο.


Efterklang 35. Η μουσική σας μοιάζει με ένα παράξενο στουντιακό παζλ. Πόσο δυσκολεύεστε για να την παρουσιάσετε ζωντανά;

Έχουμε αποφασίσει να βλέπουμε τις ηχογραφήσεις και τις ζωντανές μας εμφανίσεις ως δύο πολύ ξεχωριστά πράγματα. Στους δίσκους, πολύ συχνά η μουσική μας απαιτεί αρκετούς καλεσμένους μουσικούς το οποίο είναι αδύνατον να τους έχουμε και στη σκηνή. Από την άλλη στη σκηνή, έχουμε την ευκαιρία να προσθέσουμε μια φρέσκια ενέργεια στη μουσική. Πολλές φορές αυτό απαιτεί το γενικό ανασχεδιασμό της, αλλά αυτό είναι μια άλλη δημιουργική διαδικασία. Είναι πρόκληση, αλλά είναι επίσης και διασκεδαστικό.

6. Το οπτικό μέρος είναι πολύ δυνατό στις συναυλίες σας. Κάποιος μπορεί να πει πως είναι και πιο πολύ από ό,τι θα έπρεπε. Ακούγοντας μόνο τους δίσκους σας πιστεύετε ότι χάνεται κάτι από όλα όσα θέλετε να εκφράσετε;

Όχι, σε καμία περίπτωση. Ξανά σου λέω ότι λάιβ και δίσκος είναι δύο κόσμοι διαφορετικοί. Όταν ακούς τη μουσική από το δίσκο, αυτή ενσωματώνεται στο δικό σου κόσμο και η εμπειρία σου είναι μοναδική. Και έτσι πρέπει να είναι. Σε μια συναυλία θα ήταν αδύνατο να δημιουργηθεί η ίδια οικειότητα που συμβαίνει με το δίσκο, έτσι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε άλλου είδους εργαλεία για να δώσουμε στο ακροατήριο την εμπειρία που θέλουμε να έχει.

7. Σχεδιάζετε να κυκλοφορήσετε κάποιο dvd για τους φίλους σας;

Προς το παρόν όχι.

8. Ποια είναι η βασική διαφορά των Efterklang του "Springer" με αυτούς του "Parades" εκτός από το ότι είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία;

Έχουμε γίνει πιο έμπειροι ως μουσικοί, από το οποίο κερδίζουν οι συνθέσεις μας. Ο καθένας μας έχει μεγαλώσει και η ομαδική δουλειά γίνεται πιο ισχυρή.

9. Ο ρόλος που έχει ο καθένας σας μέσα στο συγκρότημα είναι προσδιορισμένος;

Ναι, φυσικά και είναι. Αυτό ακριβώς είναι κι ένα απ' τα σημεία που η ομαδική δουλειά έχει ενισχυθεί. Παλιότερα φανταζόμασταν όλους στο γκρουπ λες κι ήταν ίδιοι, αλλά αυτό δεν ήταν πολύ αποτελεσματικό. Αργότερα ανακαλύψαμε το όφελος του να έχουμε καθορισμένους "ειδικούς" στο συγκρότημα. Τώρα, ο καθένας μας συγκεντρώνεται πολύ περισσότερο σε ό,τι είναι καλός ως άτομο. Αυτό καθιστά τη μονάδα πιο αποδοτική και επιπλέον νομίζω πως ο καθένας μας απολαμβάνει την ευχαρίστηση της δουλειάς μας σε μεγαλύτερο βαθμό.


Efterklang Tripper10. Το "Tripper" ήταν ένας από τους αγαπημένους μου δίσκους του 2004. Σήμερα το ακούω και μου φαίνεται ακόμη καλύτερο. Υπάρχει κάποιο μυστικό και έμεινε αναλλοίωτο στο χρόνο;

Είμαι πολύ ευτυχής που νοιώθεις έτσι για το "Tripper", αλλά ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να απαντήσω σ' αυτή την ερώτηση.

11. Όταν είχα μιλήσει με τον Matt Elliott πριν από ένα χρόνο μου είχε πει πως αν ήταν να περιγράψει τη μουσική του με ένα μόνο χρώμα, θα διάλεγε το βαθύ κόκκινο. Εσείς ποιο θα διαλέγατε και γιατί;

Αστραφτερό ασημί με μια πινελιά πράσινου του μήλου σε ένα υπόστρωμα από κόκκινο του κρασιού. Όλο αυτό απεικονίζει μια απλοϊκή προσέγγιση σε σχέση με τις φιλοδοξίες που έχουμε.

12. Η Leaf έχει πάγια συνήθεια να εκδίδει τις κυκλοφορίες της και σε βινίλιο. Πιστεύεις ότι αυτό είναι κάτι ξεπερασμένο;

Όχι, νομίζω πως το βινίλιο ανακάμπτει πολύ γρήγορα. Αλλά έχει γίνει τόσο εύκολο πια να κατεβάζεις μουσική, που κάτι τέτοιο είναι σχεδόν ανάξιο λόγου. Λατρεύω τις δυνατότητες που δίνει, αλλά πραγματικά δεν το νοιώθω τόσο μονοπωλιακό. Νομίζω ότι το βινίλιο θα γίνει ένας τρόπος για να δείξουν οι άνθρωποι ότι είναι πραγματικοί εραστές της μουσικής, που νοιάζονται για την ποιότητα, και όχι απλώς καταναλωτές.

13. Με σας τι γίνεται; Ακούτε μουσική από πικ-απ;

Όσο συχνά και όσο δυνατά γίνεται.

14. Η δισκογραφική σας εταιρεία, η Rumraket, έχει ήδη κυκλοφορίες και άλλων καλλιτεχνών. Πώς είναι να έχετε μία εταιρεία και να είστε συγκρότημα σε αυτήν την ίδια στιγμή;

Είναι κάτι πολύ βολικό. Μας αρέσει να το ελέγχουμε, και τρέχοντας το δικό μας label αποκτούμε πολύτιμη γνώση της βιομηχανίας.

15. Τώρα με το internet τα πάντα κινούνται και ανταλλάσσονται με ασύλληπτες ταχύτητες. Ποια είναι η γνώμη σου, η μουσική απέκτησε ένα φίλο ή ένα εχθρό;

Και τα δύο. Το ίντερνετ κάνει τον κόσμο μικρότερο. Είναι πολύ πιο εύκολο να αποκτήσεις και να συντηρήσεις επαφές με ανθρώπους που κάνουν το ίδιο πράγμα με σένα στον κόσμο. Η προσβασιμότητα της μουσικής είναι θαυμάσια για να ενημερώνεσαι και έχει γίνει δυνατό για συγκροτήματα χωρίς δισκογραφικά συμβόλαια να έχουν πρόσβαση στο κοινό. Το αρνητικό είναι ότι ο ανταγωνισμός έχει γίνει πολύ σκληρός και πως το κοινό έχει σταματήσει να αγοράζει δίσκους. Ωστόσο, μια μικρή εταιρεία όπως η δική μας γίνεται γνωστή.


Efterklang216. Τα κείμενα που γράφονται για σας στον Τύπο τα διαβάζετε;

Συνεχώς, αλλά μόνον όταν είναι καλά. Είναι ευχάριστο να σε αναγνωρίζουν για τη δουλειά που τόσο νοιάστηκες γι' αυτήν.

17. Σε μια συνέντευξή σας στο Judas Kiss δηλώνατε οπτιμιστές. Πώς εννοείτε να είναι κάποιος οπτιμιστής σήμερα;

Προσωπικά νομίζω ότι έχω αλλάξει γνώμη γι' αυτό. Είμαι αισιόδοξος αναφορικά με τη ζωή μου, στον δικό μου κόσμο, αλλά με μια ευρύτερη προοπτική το βρίσκω δύσκολο να είσαι αισιόδοξος αυτές τις μέρες με όλη αυτήν την αδικία και θλίψη που αντικρίζεις τριγύρω στον κόσμο. Δεν υπάρχει κανένα κακό στο να ελπίζεις για το καλύτερο και να αναγνωρίζεις την ομορφιά του ανθρώπινου είδους, αλλά το να είσαι αληθινά αισιόδοξος πιστεύω πως σημαίνει ότι κανείς πρέπει να είναι, ή να γίνει, παιδί.

18. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νουβέλα "The Unquiet" του John Connolly, για τη βρετανική έκδοση της οποίας ο ίδιος ο συγγραφέας επιμελήθηκε ένα cd-συλλογή, όπου επέλεξε το "Collecting Shields" από το "Tripper". Είχατε φανταστεί ότι κάποτε θα ήταν το ιδανικό soundtrack για ένα βιβλίο; Τι ήταν αυτό που έκανε τον Connolly να το διαλέξει, κατά τη γνώμη σου;

...

19. Τι σας ενοχλεί σε αυτό που λέμε "σύγχρονο μουσικό σύστημα"; Κάτι που αν ήταν στο χέρι σας θα το αλλάζατε πρώτο.

...

20. Κατά την προσωπική μου γνώμη είστε ένα από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Ποια προσδιορίζετε εσείς οι ίδιοι ως τα μεγάλα συν και μείον των Efterklang;

Είμαστε μια εξαιρετική ομάδα. Σε όλους μας αρέσει να ονειρευόμαστε και πρακτικά κανείς μας δεν φοβάται το μέλλον. Είμαστε παθιασμένοι με το να έχουμε τον έλεγχο σε ό,τι κάνουμε, και από καιρό έχουμε αποφασίσει ότι αυτό που κάνουμε είναι πρωτίστως για δική μας ωφέλεια και όχι μια προσπάθεια που θα ευχαριστήσει τον οποιοδήποτε άλλο. Νομίζω πως αυτό επιδρά και στη μουσική μας με θετικό τρόπο. Ωστόσο, μερικές φορές νομίζω πως όλα μπορεί να γίνουν λίγο πιο σοβαρά και πως θα μπορούσε να είναι απελευθερωτικό το να δοκιμάσουμε μία πιο εμπορική προσέγγιση.

21. Γιατί δεν προτιμάτε τη μητρική σας γλώσσα; Άκουγα προχθές τους Under Byen και πιστεύω πως κερδίζουν πάρα πολύ τραγουδώντας στα δανέζικα.

Είμαι ένας μεγάλος φαν των Under Byen και είμαι χαρούμενος που τους αναφέρεις. Συνθέτουν σπουδαία μουσική και είναι πολύ καλοί στο να γράφουν σαγηνευτικούς στίχους. Μέχρι πολύ προσφάτως οι στίχοι δεν είχαν μεγάλη σημασία για μας. Ήμασταν προσανατολισμένοι κυρίως στη μουσική και θεωρούσαμε τα φωνητικά ως ένα ακόμη όργανο όπως τα άλλα. Στα προσχέδια, συχνά ο Casper μπορούσε απλά να φτιάχνει ήχους που έμοιαζαν με λέξεις και που στην πραγματικότητα δεν σήμαιναν κάτι. Και κατά κάποιον τρόπο αυτούς τους ήχους μάς ήταν ευκολότερο να τους μεταφέρουμε στα αγγλικά όταν αργότερα ήταν να ηχογραφηθούν. Τώρα είναι πια μια συνήθεια για μας να τραγουδούμε στα αγγλικά. Ποτέ δεν θα πω ποτέ, αλλά προς το παρόν δεν μπορώ να μας φανταστώ να αρχίζουμε να τραγουδάμε στα δανέζικα.

22. Τέλος κάτι για να χαλαρώσουμε, τι νοσταλγείς από τότε που πήγαινες σχολείο;

Καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και για κάμποσα χρόνια έπαιζα χόκεϊ πάνω σε πατίνια με τους φίλους μου στα υπαίθρια πάρκινγκ στης γειτονιάς μου. Ήταν διασκεδαστικό. Και φυσικά ο ήλιος πάντοτε έλαμπε.