Ως ερμηνεύτρια εξερευνώ έναν ξένο κόσμο, ως συνθέτρια χτίζω ένα δικό μου

Η προσωπική δουλειά της Καλλιόπης Μητροπούλου με γοήτευσε στη ζωντανή παρουσίαση του δίσκου της ‘Between’ στο Ύδρο (δίσκος στη Submerssion σε συνεργασία στην ενορχήστρωση με τον Νίκο Βελιώτη ο οποίος τη συνόδευε και στην ζωντανή εμφάνιση. Μπορείτε να διαβάσετε περιγραφή εκείνης της συναυλίας εδώ).

Έκτοτε είναι αρκετές φορές που έπιασα τον εαυτό μου να ακούει τον δίσκο, που τον θεωρώ από τις πιο άρτιες (σε θέμα μουσικής, ενορχήστρωσης και παραγωγής) της εγχώριας σκηνής (τουλάχιστον από αυτούς που έχω ακούσει τη φετινή χρονιά).

Με αφορμή την παρουσίαση του δίσκου τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου στο Newman Cinema (Σεβαστουπόλεως 117) έγινε η συνέντευξη που ακολουθεί.

Ευχαριστώ την Καλλιόπη Μητροπούλου για τον χρόνο της αλλά και την Κατερίνα Τριχιά της True Colours Comms για την πολύτιμη βοήθεια της.

Μπορείτε να ακούσετε τον δίσκο εδώ, να δείτε βίντεο κλιπ εδώ, ή στο κανάλι της στο You Tube και προτείνω ανεπιφύλακτα όμως να αφεθείτε στη μαγεία της ζωντανής παρουσίασης του.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα του ‘Between’; Και πως προέκυψε η συνεργασία με την Submersion;

Ήμουν για αρκετό καιρό σε ένα αδιέξοδο, μετέωρη ανάμεσα σε δύο χώρες, δύο ζωές και γενικά δύο «εγώ». Οπότε το ‘Between’ δεν ήταν καν ιδέα, ήταν απλά η πραγματικότητα που ζούσα.

Η συνεργασία με τη Submersion ήρθε πολύ φυσικά. Ο Βασίλης είχε ακούσει κάποια κομμάτια, είχαμε κοινή αισθητική και θέλαμε τα ίδια πράγματα, πολύ χαίρομαι για αυτή τη συνεργασία. Να πω επίσης πως ό,τι κι αν βγάλει η Submersion είναι πολύ ενδιαφέρον.

Πως προέκυψε η πανέμορφη συνεργασία με τον Νίκο (Βελιώτη); Ακούγοντας τον δίσκο και έχοντας την ανάμνηση από την πανέμορφη συναυλία σας στο Ύδρο μου γεννήθηκε η εντύπωση ότι θα πέρασαν άπειρες ώρες δουλειάς και ιδεών για να δημιουργηθεί το τελικό αποτέλεσμα.

Γνωριζόμαστε χρόνια με τον Νίκο, και αν δε μου έλεγε να μπούμε στο (home) studio και να γράψουμε το άλμπουμ θα ήταν ακόμη ιδέα. Η δουλειά μεταξύ μας ρέει, έχει ηρεμία και πολύ ταίριασμα. Δεν ήταν άπειρες ώρες δουλειάς αλλά ήταν στοχευμένες και πυκνές. Το Ύδρο για μένα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, γιατί εκεί έπαιξα για πρώτη φορά έβερ σόλο στην Ελλάδα, ένα ambient υλικό τότε, και ήταν και ο υπεραγαπημένος μου παππούς στο κοινό.

Ο αγγλόφωνος στίχος, είναι επιλογή που ήθελες εξ αρχής ή σου βγήκε στην πορεία; Μου άρεσε και το παιχνίδι με τους στίχους του ‘40sm’ που κλείνει τον δίσκο και την εναλλαγή στο ελληνόφωνο.

Τα αγγλικά μου ήταν πολύ πιο φυσικά από τα ελληνικά επειδή εκείνη την περίοδο μιλούσα αγγλικά κάθε μέρα, μέχρι και ονειρευόμουν στα αγγλικά. Το ότι μιλούσα μια γλώσσα στον ύπνο μου πέρα από τη μητρική μου μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση. Τώρα που μένω Ελλάδα κάποια χρόνια πλέον δε συμβαίνει πια. Στο ‘40sm’ ακούτε στίχους και φωνή της Αντιγόνης Σεφερλή. Yπήρχε και η σκέψη να μη μπει καθόλου στο άλμπουμ, εγώ ήθελα να κλείσει έτσι, και για να δώσει μια ‘εξέλιξη’ στο αδιέξοδο, αλλά και γιατί το κομμάτι το ίδιο έχει την ασφυξία του μικρόκοσμου του διαμερίσματος. ’40 τετραγωνικά που θα γίνουν αλλονών γιατί έμεινε μόνο η δική μου καρδιά μέσα.’

Έχοντας ήδη ακούσει αρκετές φορές τον δίσκο βλέπω διαφορές στις προσωπικές μουσικές σου διαδρομές σε σχέση π.χ. με τον ήχο των Echo Tides (που στους τελευταίους σας δίσκους είδα στροφή σε ελληνόφωνο στίχο σε σχέση με παλιότερες κυκλοφορίες). Έχει να κάνει με τις δικές σου αναζητήσεις σε σχέση με τα γκρουπ που ο ήχος τους εκφράζει μια συλλογικότητα;

Ο ήχος μου δεν έχει σχέση με τα άλλα πράγματα που κάνω, ούτε και επηρεάζομαι, θέλω να είναι κάτι εντελώς ‘εγώ’. Τα έγχορδα π.χ. και η πιο πειραματική σκέψη στο πως γράφω είναι μια βασική διαφορά.

Από τη λίγη επαφή που έχω με τη δουλειά σου έχω την αίσθηση ότι είσαι άτομο που ακούει πολλή μουσική. Και λόγω και της δουλειάς σου θα έλεγα μουσική που καλύπτει μια ευρεία γκάμα επιλογών. Διόρθωσε με αν κάνω λάθος.

Επίσης δεν ξέρω αν και η ανάγνωση παίζει ρόλο στη ζωή σου, παίρνω το θάρρος να το αναφέρω γιατί η μελοποίηση του ποιήματος 'Αλεπού' της Κατερίνας Ηλιοπούλου που βιντεοσκόπησες για τον Χάρτη πέρσι μου άρεσε πάρα πολύ κυρίως λόγω του τελείως lo-fi ήχου της ηχογράφησης του!

Ακούω όντως πολλή μουσική, εκτός από τις μέρες που έχω παίξει εγώ η ίδια πολύ και θέλουν τα αυτιά μου να ξεκουραστούν. ΧΑ! Ζήτω το lo-fi. Ευχαριστώ πάρα πολύ, τότε ήμουν στη Σαντορίνη σε ένα χωριό που είχε χτιστεί επίτηδες σα λαβύρινθος για να μπερδεύονται οι πειρατές. 'Εχει κάτι καμάρες με φοβερό φυσικό reverb. Πήγα σε μία και το τραγούδησα λίγο αυτοσχεδιαστικά, μου άρεσε ιδιαίτερα γιατί ήταν σαν παιδικό ποίημα. Γενικά, αν διαβάσω κάτι ή ακούσω μια ιστορία εμπνέομαι, π.χ. το κομμάτι μου ‘Οlympia’ είναι αναφορά στη γυναίκα του παππού της γιαγιάς μου, κι αν δεν είχε σκοτωθεί άδοξα σε έναν γάμο, εκείνος δε θα παντρευόταν την Καλλιόπη και εγώ δε θα υπήρχα.

Αλήθεια τι σου αρέσει περισσότερο; Να είσαι μέλος ορχήστρας ή συνθέτρια; Ή ερμηνεύτρια; Ή προσεγγίζεις όλους τους ρόλους με ίσους όρους ανάλογα με τη στιγμή που εμφανίζονται;

Κάθε ρόλος έχει άλλο βάρος και πάντα ένα είδος δημιουργίας. Ως ερμηνεύτρια εξερευνώ έναν ξένο κόσμο, ως συνθέτρια χτίζω ένα δικό μου. Ως μέλος ορχήστρας αφήνω το εγώ μου απ’ έξω και το ξαναβρίσκω όταν τραγουδάω. Όπως λέει και ο μπαμπάς μου, όλα μουσική είναι.

Θα ήθελες να μου δώσεις λίγες πληροφορίες για τη συναυλία που θα δούμε στις 24 Νοεμβρίου στο Newman; Καθώς και για το performance που θα ανοίξει τη συναυλία;

Καταρχάς είναι Δευτέρα, τι άλλο καλύτερο από το να παρουσιάσουμε το ‘Between’ για πρώτη φορά ολόκληρο σε ένα πανέμορφο σινεμά; Μαζί μου στη σκηνή φυσικά θα είναι ο Νίκος Βελιώτης.

Για το ολιγόλεπτο performance που ανοίγει τη βραδιά δεν θέλω να πω πολλά. Δεν ήθελα support act αλλά κάτι που να φέρει τον θεατή ένα βήμα πιο κοντά στον κόσμο του ‘Between’ πριν ακουστεί η πρώτη νότα.