Kreidler

Δέκα στα δέκα με την τρίτη!

Προς τέρψη των 'Γερμανοθρεμμένων' αναγνωστών του MIC η παρακάτω συνέντευξη. Το τμήμα συνεντεύξεων του MIC αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως η σχέση του με τα Γερμανικά προϊόντα δεν περιορίζεται στα λουκάνικα και τις μπίρες (εκτός του Άρη Καραμπεάζη ίσως...) επιδιώκει μια κατάδυση στη βαθύτερη μουσική φιλοσοφία της Βορειοευρωπαικής χώρας που εδώ και τρείς δεκαετίες δεν έχει σταματήσει να προσελκύει την προσοχή μας. Πρώτο 'θύμα' (γιατί να ξέρετε πως θα ακολουθήσουν και άλλα...) στην ανακριτική μανία του MIC οι Kreidler, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες της μετα-Κολ Γερμανίας, και αφορμή ο τελευταίος τους ομώνυμος δίσκος που απασχόλησε ευχάριστα και για αρκετό καιρό τα κουρασμένα αυτάκια μας. Πρόθυμοι όσο δεν περιμέναμε (ειδικά ο Andreas που απάντησε εκ μέρους όλων), οι Kreidler ομολόγησαν τις καλά κρυμμένες πτυχές της ζωής τους, γούσταραν το micρό μας και πλέον αποτελούν και τακτικούς επισκέπτες του 'γραμματοκιβωτίου' μας. Εμείς δεν έχουμε παρά να σας τους παρουσιάσουμε...


Kreidler 01MIC: Έχουμε την αίσθηση οτι κάτι συμβαίνει εκεί στο Dusseldorf και γενικότερα στη Γερμανία αυτό τον καιρό... αρκετά συγκροτήματα και νέες μουσικές μας έρχονται συνέχεια από τα μέρη αυτά. Υπάρχει κάποια εξήγηση;
KREIDLER: Στην πραγματικότητα τα τελευταία τρία χρόνια ζούμε στην Κολωνία, καθώς περάσαμε εννιά χρόνια στο Ντίσελντορφ... είναι μια παράξενη πόλη, ψυχρή και χωρίς πολλές ανέσεις. Έτσι πρέπει να δουλεύεις πολύ μόνος σου αν θέλεις να συμβεί κάτι. Και βέβαια να έχεις αρκετό κουράγιο για να κάνεις κάτι τέτοιο... έτσι αν παρατηρείς οτι κάτι συμβαίνει στο Ντίσελντορφ να είσαι σίγουρος οτι είναι κάτι ισχυρό, κάτι που αξίζει να ασχοληθείς. Κάτι παρόμοιο συνέβαινε και στη δεκαετία του '80 με τις καλύτερες και περισσότερο γνωστές punk και new wave μπάντες ή στη δεκαετία του '70 με τους Neu!, τους Kraftwerk, τους La Dusseldorf... τώρα έχουμε τους Mouse on Mars, τους Antonelli Electric και τους Kreidler... όλοι όμως δουλεύουν μόνοι τους έτσι δε μπορούμε να πούμε οτι υπάρχει κάποια 'σκηνή' στην πόλη.
MIC: Εκτός των συγκροτημάτων του Ντίσελντορφ, πρότεινέ μας κάποια νέα ονόματα από την Κολωνία, κάτι που να έχει τραβήξει την προσοχή σας;
KREIDLER: Σημείωσε αυτά τα ονόματα... Thomas Brinkmann, Mike Ink., Markus Schmickler, Karaoke Kalk. Άκουσέ τα και στείλε μας τη γνώμη σου, νομίζουμε πως θα σε ενθουσιάσουν...
MIC: Ο τρίτος σας δίσκος φαίνεται να είναι ο περισσότερο ηλεκτρονικός σε σύγκριση με το 'Weekend' και το 'Appearance and the park'. Να υποθέσουμε οτι πλέον έχουν αλλάξει οι ισορροπίες στην αντιμετώπιση της μουσικής σας;
KREIDLER: Ο Thomas είναι ακόμα στα drums και ποτέ πριν δεν είχαμε τρία κομμάτια με φωνητικά. Νομίζω πως η παραγωγή είναι πιο 'δεμένη' και ακριβής. Κατα κάποιο τρόπο αυτό δίνει μια 'ηλεκτρονική' αίσθηση. Αντί για μπάσο χρησιμοποιούσαμε συχνά ήχους από τρομπόνια, κορνέτες, κάτι μεταξύ δηλαδή της παραδοσιακής Γερμανικής μουσικής και μιας μορφής 'μπαρόκ'αντίληψης. Επίσης επεξεργαστήκαμε κάποια μέρη από τα drums στον υπολογιστή. Αλλά γενικά νομίζω πως η φόρμα των τραγουδιών είναι πιο pop από πριν: η διάρκεια των τραγουδιών, οι ενορχηστρώσεις... Επίσης αυτό το album έχει περισσότερο χιούμορ από τα προηγούμενα δύο. Το 'Weekend' ήταν το πρώτο μας χτύπημα. Και το 'Weekend' ήταν μια από τις πρωιμότερες δουλειές που επηρέασε άλλα Γερμανικά συγκροτήματα που τότε σχηματίζονταν, όπως οι Tarwater, To Rococo Rot, Schneider TM, Genf, Oh και άλλα...Γίναμε τμήμα ενός σύγχρονου κινήματος kraut rock και του λεγόμενου post rock. Με το 'Appearance and the park' θελήσαμε να αποδοκιμάσουμε αυτή την αντίληψη. Έτσι εστιάσαμε στα '80's (77-86). Τώρα με την ηχογράφηση του 'Kreidler' ήμασταν πολύ χαλαρωμένοι. Ξέραμε ποιοί είμαστε, τι είμαστε και που είμαστε. Μετά από μια δικαστική περιπέτεια απαλλαγήκαμε από την παλιά μας δισκογραφική εταιρεία και δουλέψαμε στο δικό μας στούντιο. Και είμαστε τυχεροί οι τρείς που είμαστε τώρα. Αυτό είναι οι Kreidler!

MIC: Στην Τρίτη σας δουλειά δε βλέπουμε το όνομα του Stefan Schneider στα credits του δίσκου. Έφυγε από το συγκρότημα ή τώρα έχει αναλάβει ένα διαφορετικό ρόλο σε αυτό;
KREIDLER: Ο Schneider ουσιαστικά αποχώρησε πριν από δυο χρόνια. Μετά το 'Appearance and the park' δεν υπήρχε λόγος να δουλεύουμε πια μαζί. Δεν υπήρχε πλέον κοινός βασικός άξονας λειτουργίας. Σε μερικά τραγούδια βοήθησε στο μπάσο ο Alex Paulick. Και όποτε αυτό είναι εφικτό συμμετέχει και στα live μας.
MIC: Συγκροτήματα όπως οι Kreidler φαίνεται να αποτελούν το 'συνεχές' θρυλικών πλέον συγκροτημάτων όπως οι Can ή οι Kraftwerk. Αισθάνεστε οτι έχετε κάποια σχέση με αυτά; Τα σχόλιά σας γι'αυτά τα γκρούπ;
KREIDLER: Μας αρέσουν πολύ οι Kraftwerk. Αλλά δε θέλουμε να γίνουμε man-machines (κατά λέξη). Δε διακρίνουμε καμια σχέση μεταξύ Kreidler και Can.
ΜΙC: Πως προέκυψε η συνεργασία σας και η περιοδεία με τον Momus; Πώς λειτουργεί το όλο project επί σκηνής και ποιες οι αντιδράσεις του κοινού;
KREIDLER: Η περιοδεία θα ξεκινήσει σε δέκα μέρες οπότε δε μπορούμε να σου πούμε καθώς δεν έχουμε ξαναβρεθεί μαζί στη σκηνή. Πάντως οι αντιδράσεις για το 'Mnemorex' (το κομμάτι στο οποίο συμμετέχει) είναι ενθουσιώδεις. Ο Momus θα ξεκινά στο set, εμείς θα συνεχίζουμε και στο τέλος θα λέμε κάποια κομμάτια μαζί. Η σχέση μας ξεκίνησε μέσω e-mail, έπειτα τον επισκεφθήκαμε στο Λονδίνο και ήρθε κάποιες φορές στην Κολωνία. Γίναμε φίλοι. Του αρέσει η μουσική μας και μας αρέσει η δική του. Δουλεύουμε ανεξάρτητα στα στούντιό μας. Γενικότερα για μας δεν υπάρχει λόγος να συνεργαζόμαστε με άλλους μουσικούς της ηλεκτρονικής σκηνής. Δεν υπάρχει λόγος, χώρος και ανάγκη για κάτι τέτοιο στη μουσική μας. Αλλά είναι θαυμάσιο να να δουλεύεις με ανθρώπους που κάνουν εξαιρετική δουλειά σε άλλες μορφές τέχνης, όπως ζωγραφική, φωτογραφία, video art ή στίχους - ποίηση όπως ο Momus.
ΜΙC: Θα σας ενδιέφερε δηλαδή να στρέψετε τη μουσική σας προς άλλες κατευθύνσεις, όπως για παράδειγμα ως soundtrack μιας έκθεσης γλυπτικής ή ως μουσικό θέμα ενός cd-rom για την αποκωδικοποίηση του DNA;
KREIDLER: Έχουμε παίξει σε χώρους τέχνης, σε γκαλερί, έχουμε παίξει και στο άνοιγμα μιας έκθεσης για τον Van Dijk. Όσο για αυτό που λες για το DNA θα ήταν δύσκολο, δεν ξέρω. Θα προτιμούσαμε να παίξουμε εναντίον της βιοτεχνολογίας. Αλλά θα μας άρεσε να παίξουμε για την κβαντική φυσική ή έναν ατομικό επιταχυντή. Δεν είμαι σίγουρος για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα. Ίσως. (μήπως με δουλεύουν;)

MIC: Απολαμβάνετε μια βόλτα στα δισκάδικα; Κάτι που πήρατε και θα το βαθμολογούσατε με 10\10;
KREIDLER: Πηγαίνουμε πολύ συχνά σε δισκάδικα. Και για να γνωρίζουμε κόσμο επίσης. Βέβαια αγοράζουμε δίσκους, άλλωστε συχνά εργαζόμαστε και ως dj's. Θα σου δώσω και τρία δεκάρια: Vladislav Delay 'Luomo', Madonna 'Music' (αλλά μόνο το κομμάτι, ο υπόλοιπος δίσκος είναι μάπα) και -για πρώτη φορά- Kreidler 'Kreidler'. Είναι η πρώτη φορά που μας ικανοποιεί απόλυτα η δουλειά μας.
MIC: Tα σύντομα σχόλιά σας για, 1. τον Aphex Twin. 2. τον Jim O'Rourke (είχε κάνει το remix σε ένα παλαιότερο κομμάτι των Kreidler). 3. βινύλιο ή CD. 4. Τη χορτοφαγία. 5. τις Αμερικάνικες εκλογές. 6. τις βαρετές συνεντεύξεις.
KREIDLER: 1. Aphex Twin: δεν έχει ιδέα τι σημαίνει pop τραγούδι. Αλλά δε θα'πρεπε να τον ενδιαφέρει κιόλας αφού δημιούργησε μερικά εξαιρετικά techno κομμάτια. Θα τον χαρακτηρίζαμε ως εξής: μια ιδιοφυία και μαζί ένας μαλάκας.(κάτσε να το διαβάσει αυτό και θα σας κυνηγήσει με το τάνκ του...)

2. Jim O'Rourke: δε γνωρίζουμε πολλά για τη δουλειά του. Δε μας ενδιαφέρει άλλωστε. ΟΚ ας είμαστε δίκαιοι. Είναι μεγάλος σε ηλικία, είναι λευκός και είναι Αμερικάνος. Πρέπει να είναι πολύ κακός.
3. Βινύλιο για πάντα!

4. Είμαστε υπέρ της χορτοφαγίας. Εγώ προσωπικά είμαι χορτοφάγος από τα 17 μου, αρχικά για πολιτικούς λόγους -μιας μορφής σοσιαλιστικού διεθνισμού- και πλέον για λόγους υγείας.
5. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να έχει στείλει ειδικούς για να ελέγξουν τις εκλογές στις Η.Π.Α. Έχουμε βαρεθεί τόσο πολύ τις Η.Π.Α.!!!

6. Sorry, δε μπορώ να θυμηθώ καμία...
MIC: Κλείνοντας, να σας ρωτήσω αν θα σας δούμε κάποια στιγμή στην Ελλάδα;
KREIDLER: Αυτό θα ήταν υπέροχο. Γιατί δεν έχουμε έρθει ποτέ στην Ελλάδα μέχρι τώρα και μας αρέσουν τα ταξίδια, τα live και οι συναντήσεις με νέους ανθρώπους.
MIC: Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας. Εύχομαι να τα πούμε και από κοντά.
KREIDLER: Ευχαρίστησή μας!