Pale Horse and Rider

Horse power


Pale HorseΠριν τη συνέντευξη, μερικές επιπλέον ερωτήσεις / απαντήσεις διευκρινιστικού χαρακτήρα...

Ερώτηση: Pale τι; Ποιοι είναι πάλι αυτοί;
Απάντηση: Οι Pale Horse and Rider είναι ένα σχετικά καινούριο σχήμα που δημιουργήθηκε από τον Jon DeRosa, o oποίος είναι και το μοναδικό σταθερό μέλος του group. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει δύο δίσκους - ο δεύτερος εκ των οποίων είχε παρουσιαστεί πριν από μερικούς μήνες στο Mic, οπότε ίσως να θέλετε να κάνετε κλικ στην κριτική.

Ερώτηση: Βαριέμαι να κάνω κλικ. Μπορείτε να μου εξηγήσετε με μία πρόταση περί τίνος πρόκειται;
Απάντηση: Οι Pale Horse and Rider είναι ένα σχήμα που κινείται στη σύγχρονη americana σκηνή, κάτι που σημαίνει ότι αν είστε οπαδός συγκροτημάτων όπως οι My Morning Jacket ή oι Giant Sand στις πιο χαμηλότονες στιγμές τους, ενδεχομένως θα εκτιμήσετε και τους Pale Horse and Rider.

Eρώτηση: Δεν είμαι. Γιατί να διαβάσω αυτή τη συνέντευξη;
Απάντηση: Εκτός από τους Pale Horse and Rider, o DeRosa καταπιάνεται με πολλές άλλες δραστηριότητες και πρόκειται για μια προσωπικότητα που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Πιο συγκεκριμένα ο DeRosa (πάρτε ανάσα) διατηρεί το group των Aarktika, είχε παλαιότερα ένα άλλο σχήμα που λεγόταν Dead Leaves Rising, είναι μέλος της κολεκτίβας μουσικών που ακούει στο όνομα Origami Republika, είναι υπεύθυνος τύπου στο ανεξάρτητο label Silber Records και εργάζεται και στο τμήμα λογοτεχνίας ενός πανεπιστημίου.

Eρώτηση: Δε συγκινήθηκα ιδιαίτερα.
Απάντηση: #$!>*#$@&%
(οι υπόλοιποι συνεχίστε να διαβάζετε)

...συνέντευξη με τον Jon DeRosa

Mic: Οι Pale Horse and Rider και οι Aarktika δεν είναι ιδιαίτεροι γνωστοί στην Ελλάδα, οπότε ως πρώτη ερώτηση, θα σου ζητούσα να παρουσιαστείς! Πώς θα περιέγραφες τον ήχο των δύο σχημάτων;
Jon: Συνήθως όταν με ρωτάνε, αντί να προσπαθώ να περιγράψω τη μουσική, δίνω στον κόσμο κάτι να ακούσει. Αλλά μιας και δε γίνεται... οι Pale Horse and Rider είναι περισσότερο στη νοοτροπία της country / americana / folk. Οι Aarktika είναι δυσκολότερο να περιγραφούν με λέξεις, μιας και πρόκειται για ένα υβρίδιο πολλών διαφορετικών ήχων και στυλ.

Μic: Πάντως τα δύο group είναι πολύ διαφορετικά το ένα από το άλλο, θα έλεγες πως αλληλοσυμπληρώνονται ή απλά αντανακλούν δύο διαφορετικές πλευρές του εαυτού σου;
Jon: Νομίζω πως πρέπει να θεωρούνται δύο εντελώς ξεχωριστά projects και να μην αναφέρονται καν μαζί στην ίδια πρόταση!

Μic: Τυχαίνει να έχεις κάποια ιδέα που να μην μπορείς αμέσως να αναγνωρίσεις αν θα ήταν καταλληλότερο να μπει σε δίσκο των Aarktika ή των Pale Horse and Rider;
Jon: Όχι, τα δύο projects είναι τόσο διαφορετικά όσο είναι για παράδειγμα και δύο διαφορετικοί άνθρωποι με τους οποίους δουλεύω μαζί. Το να έχω δύο διακριτά projects σημαίνει πως πρέπει κατά κάποιον τρόπο να αλλάζω χαρακτήρες. Δεν υπάρχει ποτέ καμιά αμφιβολία για το ποια μουσική ταιριάζει πού.


Marc & JonΜic: Θα σου φαινόταν παράξενο αν ένας οπαδός των Aarktika σου έλεγε πως δεν του αρέσουν οι Pale Horse and Rider ή το αντίστροφο;
Jon: Καθόλου παράξενο, και συνήθως είναι αυτό που συμβαίνει. Το μόνο που ενώνει τα δύο σχήματα είναι ένα κοινό μέλος.

Μic: Οι Dead Leaves Rising είναι οριστικά παρελθόν;
Jon: Ναι, σταμάτησα τους Dead Leaves Rising κάμποσα χρόνια πριν, και η Plow City [η ετικέτα που είχε κυκλοφορήσει το πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο "Waking Up on the Wrong Side Of No One"] δεν υφίσταται πια, από ό,τι γνωρίζω.

Μic: Εκτός από αυτά, δουλεύεις και για την ετικέτα Silber, το motto της οποίας είναι "drone love apathy sound", μπορείς να μας μιλήσεις για το όραμα του label;
Jon: Πρόσφατα αλλάξαμε το motto σε "drone love honesty sound", πιστεύω επειδή ο Brian John Mitchell (o ιδιοκτήτης) κι εγώ έχουμε κάπως ωριμάσει από τότε που ξεκίνησε η Silber και είμαστε πιο αισιόδοξοι, καθώς και περισσότερο συνειδητοποιημένοι ηθικά από ότι στο παρελθόν. Η Silber είναι λίγο πολύ όραμα του Brian, αλλά κατά τη γνώμη μου, έχουμε καταφέρει μαζί να αναπτύξουμε μια κοινότητα καλλιτεχνών που είναι συμβατή - σε ηθικό, μουσικό και κοινωνικό επίπεδο - με τις αξίες στις οποίες πιστεύουμε. Η ειλικρίνεια είναι μια από αυτές - και η απάθεια όχι τόσο πολύ τελευταία. Επίσης, πολλές εταιρείες κρίνουν τους καλλιτέχνες τους από τη μουσική που δημιουργούν. Η Silber ενδιαφέρεται περισσότερο για την ποιότητα του ίδιου του καλλιτέχνη ως ανθρώπου.

Μic: Η Origami Republika φαίνεται να είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες κολεκτίβες καλλιτεχνών παγκοσμίως - μπορείς να μας πεις περισσότερα για αυτήν;
Jon: Θα συμφωνήσω μαζί σου, η υπόθεση Origami είναι μια απίστευτη ενότητα που έφερνε μαζί πειραματικούς μουσικούς πολύ πριν το internet κάνει κάτι τέτοιο εύκολο. Νομίζω πως τώρα υπάρχουν πάνω από 200 μέλη, ή "φορείς" όπως τους λέμε. Θα χρειαζόταν ένα ολόκληρο άρθρο για να εξηγήσω την ιστορία και τη νοοτροπία της Origami - θα παραπέμψω όσους ενδιαφέρονται στο site kunst.no/origami

Μic: Για να επιστρέψουμε πάλι στους Pale Horse and Rider, με ποιον τρόπο αισθάνεσαι πως το νέο album "Moody Pike" είναι διαφορετικό από το προηγούμενο, το "These Are The New Good Times";
Jon: Το "These Are The New Good Times" ηχογραφήθηκε μέσα σε λίγες μόνο μέρες στο Duluth της Minnesota, αμέσως μετά την ηχογράφηση του δεύτερου album των Rivulets "Debridement". O Αlan [Sparhawk] των Low ήταν ο μηχανικός ήχου και στους δύο αυτούς δίσκους, και πολλοί από τους φίλους μας από γύρω περιοχές ήρθαν να συμμετέχουν στις ηχογραφήσεις. Έτσι, το album ξεκίνησε ως μια solo προσπάθεια, αλλά κατέληξε με πολλούς φίλους να συνεισφέρουν. Είναι σίγουρα ένας ήσυχος δίσκος, περισσότερο folk από ότι country. Πολλά από τα κομμάτια του γεννήθηκαν από τις στάχτες τραγουδιών των Dead Leaves Rising. To "Moody Pike" είναι αρκετά διαφορετικό με την έννοια πως κάλεσα των Marc Gartman να γράψει τις μισές συνθέσεις και χρησιμοποιήσαμε την μπάντα του για να παίξουμε τα κομμάτια. Όταν τελικά μπήκαμε στο studio, ήμαστε σαν πραγματική μπάντα. Ο ήχος του "Moody Pike" είναι πιο βαρύς, και περισσότερο προσανατολισμένος στην country. Και η παραγωγή είναι διαφορετική, ο Paul Oldham [αδερφός του Will] έκανε σπουδαία δουλειά.


JonΜic: Πώς και οι δίσκοι σου δεν βγαίνουν από τη Silber; Επίσης, αν είχες την ευχέρεια να κυκλοφορήσεις από τη Silber τη μουσική οποιουδήποτε καλλιτέχνη, ποιους θα επέλεγες;
Jon: Υπέγραψα ένα συμβόλαιο με την Darla Records πριν από μερικά χρόνια, κι έτσι οι τελευταίοι μου δίσκοι βγήκαν από εκεί. Για το άλλο που ρωτάς, δύσκολο να απαντήσω, υποθέτω θα μου άρεσε να κυκλοφορήσω κάποια δουλειά των Hood. Επίσης, τη μουσική κάποιων φίλων μου από το Βερολίνο που λέγονται The Human Elephant. Επίσης και κάποιο album του Jandek, αλλά αυτό το τελευταίο είναι μάλλον απίθανο.

Μic: Παράλληλα, εργάζεσαι και σε ένα πανεπιστήμιο - πώς φαίνεται στους φοιτητές πως ο καθηγητής τους είναι συγχρόνως και μουσικός;
Jon: Δεν είμαι ακριβώς καθηγητής, έχω συχνή επαφή με φοιτητές όμως μιας και είμαι κάτι σαν επιβλέποντάς τους. Νομίζω πως τους αρέσει που ο επιμελητής τους είναι και καλλιτέχνης, γιατί πολλοί από αυτούς αρχίζουν να ασχολούνται με κάποια μορφή τέχνης κι έτσι έχουμε πολλά κοινά.

Μic: Οι μεγάλες δισκογραφικές εδώ στην Ελλάδα έχουν ένα σύνθημα που λέει "η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική", αναφερόμενες στα mp3s και στα bootleg cdrs. Ποια είναι η δική σου στάση απέναντι σε αυτά; Νομίζεις ότι η εύκολη αναπαραγωγή της μουσικής ωφελεί ή βλάπτει "μικρές" μπάντες όπως οι δικές σου ή αυτές της Silber;
Jon: Δε νομίζω ότι η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική. Πιστεύω πως αυτό που σκότωσε τη μουσική είναι η αμερικάνικη μουσική βιομηχανία. Όπως είναι τώρα τα πράγματα, δε με πειράζει αν ο κόσμος "κατεβάζει" τη μουσική μου, αλλά ίσως να μπορώ να λέω κάτι τέτοιο γιατί δεν έχω αισθανθεί κάποια επίδραση από αυτό. Πιστεύω πως με τον καιρό θα υπάρξει ένα δίκαιο νομικό πλαίσιο για όλα αυτά, αλλά έχω την αίσθηση ότι το φαινόμενο με έχει βοηθήσει περισσότερο από όσο με έχει βλάψει μέχρι στιγμής.

Μic: Ποια είναι τα σχέδια σου για το άμεσο και για το όχι-και-τόσο-άμεσο μέλλον;
Jon: Αυτή την εποχή τελειώνω το καινούριο album των Aarktika, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα κυκλοφορήσει προς το τέλος της χρονιάς. Μου πήρε περίπου δύο χρόνια να το ολοκληρώσω, και είναι πολύ διαφορετικό από το προηγούμενο [το "Pure Tone Audiometry"]. Noμίζω πως αυτός ο δίσκος σηματοδοτεί μια πολύ διαφορετική κατεύθυνση για τους Aarktika.

Μic: Για το τέλος, ποιο είναι το μήνυμά σου προς όλους τους φίλους σου στην Ελλάδα;
Jon: Ελπίζω να σας συναντήσω όλους κάποια μέρα σύντομα. Αν έρθω στην Ελλάδα, μπορώ να κοιμηθώ στο πάτωμα του σπιτιού σου; [αλίμονο, παίζει και άδειο κρεβάτι κιόλας].