Six By Seven

Όσο λιγότεροι, τόσο καλύτεροι

Όταν συναντήσαμε τον Chris Olley, κεντρικό πρόσωπο στους Six By Seven, προσπαθούσε να χωνέψει ένα τεράστιο (κατά την περιγραφή του) ψάρι, είχε όμως όλη την διάθεση να συζητήσει μαζί μας για τα προηγούμενα "δύσκολα" χρόνια τους, τον μουσικό τύπο και το mainstream της πατρίδας του, τον John Peel και να μας αποκαλύψει τα επόμενα βήματα του group. Μια συζήτηση ειλικρινής, που όσο προχωρούσε είχαμε την αίσθηση ότι ευχαριστούσε τον ίδιο όσο κι εμάς.


Six by Seven2Mic: Δείχνετε να βρίσκεστε σε κατάσταση συνεχούς αλλαγής. Είναι εξέλιξη ή προσαρμογή στις καταστάσεις;
CO: Χωρίς αμφιβολία προσαρμοζόμαστε στις καταστάσεις, δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά όταν ο κιθαρίστας αποχωρεί. Πέρασε αρκετός καιρός από τότε, μετά έφυγε κι ο μπασίστας. Εγκατέλειψαν το όνειρο, απλά εγκατέλειψαν όταν δεν ήρθε η επιτυχία, ούτε τα χρήματα.

Mic: Δεν τα παρατήσατε όμως.
CO: Όχι, συνεχίσαμε. Νομίζω ότι το τελευταίο μας άλμπουμ είναι το καλύτερό μας.

Mic: Νομίζω ότι είστε ένα group που δουλεύει πολύ σκληρά, είσαστε όμως ευχαριστημένοι από την αποδοχή του κοινού ή τις πωλήσεις;
CO: Κάθε φορά που παίζουμε μας ρωτούν γιατί δεν γίναμε μεγαλύτερο group κλπ, συνεχώς συμβαίνει αυτό. Νομίζω ότι είναι το image μας, δεν μας ενδιαφέρει το image καθόλου, απλά βγαίνουμε στην σκηνή με τα ρούχα που φοράμε στον δρόμο, δεν ασχολούμαστε καθόλου με το image. Αν προσπαθούσαμε περισσότερο ίσως πουλούσαμε δίσκους ευκολότερα. Έχει ακόμη να κάνει και με το ότι όταν ξεκινήσαμε σαν πενταμελές σχήμα ξέραμε περίπου την μουσική που δεν θέλαμε να κάνουμε αλλά δεν ξέραμε αληθινά τι μουσική θέλαμε να κάνουμε και καταλήξαμε να κάνουμε κάτι αρκετά περίεργο. Δεν ξέραμε τι είμασταν πραγματικά, δεν ξέραμε τίποτε για το image μας, δοκιμάσαμε να βγαίνουμε με κοστούμια και μετά τα παρατήσαμε κι είπαμε ας παίξουμε απλά μουσική.

Mic: Είναι γνωστό ότι οι Six By Seven δεν τα βρήκαν ποτέ εύκολα.
CO: Είναι αλήθεια.

Mic: Πριν από περίπου δύο χρόνια όμως, μετά το προηγούμενο άλμπουμ (The Way I Feel Today) τα πράγματα έδειξαν ν' αλλάζουν, έγραφαν για σας στον αμερικανικό τύπο, φαινόταν ότι θα συμβεί, τελικά όμως δεν έγινε. Τι έφταιξε;
CO: Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα συνέβαινε στ' αλήθεια, ποτέ δεν αισθάνθηκα έτσι. Στο επίπεδο που βρίσκεται τώρα το group, σκέπτομαι πέρα απ' αυτό. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα γινόμασταν μεγάλοι. Παλαιότερα ο κόσμος έλεγε "δείτε τους τώρα προτού αρχίσουν να παίζουν σε στάδια", τα έγραφαν αυτά στ' αλήθεια, κι εγώ έλεγα δεν θέλω να παίξω στο γ* στάδιο, δεν είμαστε τόσο καλοί. 'Ελεγαν ότι είμαστε οι επόμενοι Radiohead, δεν πίστευα όμως ότι είμασταν τόσο καλοί. Είμαι ευχαριστημένος που έρχομαι εδώ να παίξω στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, το θεωρώ τιμή.


Six by Seven3Mic: Αυτό είναι μετριοφροσύνη.
CO: Περισσότερο τιμιότητα πιστεύω. Ίσως είμαι μετριόφρων, νομίζω όμως ότι είναι τίμιος απολογισμός γιατί όταν κάναμε τον δίσκο δεν πιστεύαμε ότι θα μπαίναμε στο mainstream. Επίσης όμως το mainstream χειροτερεύει διαρκώς με τον χρόνο, όλα αυτά τα διαφορετικά στυλ, πρώτα ήταν οι Oasis με το 'Wonderwall', μετά οι Verve, οι Travis, οι Coldplay και τώρα έχουμε τους Keane, τους Embrace, διαρκώς γίνεται πιο ξενέρωτο. Οι Franz Ferdinand είναι εντάξει, μου αρέσουν.

Mic: Τι γίνεται λοιπόν με την νέα σας δουλειά; Είναι μια καινούργια αρχή, διαφορετική προσέγγιση; Υπάρχουν περισσότερα ηλεκτρονικά.
CO: Νομίζω ότι ήταν μοιραίο να προκύψουν τα ηλεκτρονικά γιατί σε όλους μας αρέσουν, ακούμε ηλεκτρονική μουσική τον περισσότερο καιρό, με τα χρόνια ακούγαμε τα group της Warp, Plastikman κλπ. Πάντα θέλαμε να το ενσωματώσουμε σ' αυτό που κάνουμε κι είχαμε την ευκαιρία στον δίσκο αυτό γιατί έφυγε ο μπασίστας. Χρησιμοποιούμε τώρα μια μηχανή για το μπάσο, στην πραγματικότητα παίζω εγώ. Μόλις τελειώσαμε τον νέο μας δίσκο.

Mic: Τόσο γρήγορα;
CO: Ναι, έχει εννέα καινούργια τραγούδια κι είναι αρκετά βαρύς και σκοτεινός, μοιάζει πολύ με τον πρώτο μας δίσκο, είναι στ' αλήθεια καλός. Νομίζω ότι όταν βγούμε να τον παίξουμε live θα πάρουμε έναν κιθαρίστα κι έναν μπασίστα, θα ξαναγίνουμε πέντε.

Mic: Ίσως ξαναγίνετε πέντε σε μόνιμη βάση;
CO: Όχι, νομίζω ότι θα παραμείνουμε τρεις στο studio. Η χημεία λειτουργεί κι επίσης το διασκεδάζουμε πολύ. Είμαστε όλοι φίλοι και ξέρουμε τι κάνουμε, αν φέρουμε κάποιον άλλο θα είναι σαν ένα μεγάλο βάρος. Υπάρχουν αρκετοί που θέλουν να παίξουν στους Six By Seven και μάλλον θα μπορούσαμε να βρούμε έναν κιθαρίστα κι έναν μπασίστα.

Mic: Οι σχέσεις σας με τα πρώην μέλη;
CO: Χαιρετιόμαστε, είμαστε φίλοι. Δεν ήταν φιλική η αποχώρηση, πέρασαν όμως τα χρόνια και δεν μας νοιάζει πλέον. Ο Sam κι ο Paul ήρθαν σ' ένα live στο Λονδίνο, συναντηθήκαμε μετά και τους είπα γιατί δεν επιστρέφετε να παίξετε; Είπαν ότι θα το ήθελαν κι ίσως γίνει κάποια στιγμή, δεν νομίζω όμως, ίσως μόνο για κάποιο live στο Λονδίνο.


Six by Seven1Mic: Έχει γραφτεί ότι τα τραγούδια σας βγάζουν ένα είδος μιζέριας, νομίζω όμως ότι υπάρχει αισιοδοξία. Περισσότερο όμως πιστεύω ότι η εικόνα που δίνει το group είναι η επιμονή.
CO: Σ' ευχαριστώ. Ξέρεις, οι άνθρωποι του NME μας περιγράφουν σαν μίζερους, νομίζω ότι επειδή δεν έχουμε image θέλουν αυτοί να μας δώσουν κάποιο, συνήθως του σκοτεινού μαυροντυμένου τύπου. Μας συγκρίνουν με τους My Bloody Valentine και τους Jesus And Mary Chain, ο ήχος μας όμως είναι διαφορετικός.

Mic: Δεν έχεις λοιπόν κάποια πικρία για τον βρετανικό τύπο;
CO: Όχι, δεν τους κατηγορώ.

Mic: Είπες κάποτε ότι το κοινό πρέπει να συνειδητοποιήσει τον ρόλο του τύπου, εσείς απλά προχωράτε.
CO: Ναι, νομίζω ότι ο κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να τα παρατήσουμε, είμαστε συγκρότημα. Χάσαμε το δισκογραφικό μας συμβόλαιο, κάποια μέλη, η μουσική όμως γίνεται καλύτερη. Αν η μουσική δεν ήταν καλή νομίζω ότι δεν θα συνεχίζαμε, χρειαζόμαστε κίνητρα σχετικά με την μουσική για να προχωρήσουμε.

Mic: Είπες ότι επιστρέφετε στον ήχο του πρώτου σας δίσκου. Δεν πρόκειται να προχωρήσετε με τα ηλεκτρονικά;
CO: Όχι, μοιάζει περισσότερο με τους Spacemen 3, το wall of sound. Το νέο μας άλμπουμ ακούγεται περίπου σαν το 'Brilliantly Cute' ή το 'Something Wild' απ' τον πρώτο μας δίσκο.

Mic: Ο τελευταίος σας δίσκος μου θυμίζει πολύ τους Spiritualized.
CO: Ναι, πολλοί μας το είπαν αυτό.

Mic: Θέλεις να κάνεις κάποιο σχόλιο για τον John Peel;
CO: Ήταν ο πιο ενθουσιώδης οπαδός μας. Ηχογραφήσαμε πέντε Peel Sessions, τα δύο live. Ήταν τιμή μας να τον συναντήσουμε. Πήγαμε στην κηδεία του.

Mic: Κι οι Franz Ferdinand βιάστηκαν να διασκευάσουν το 'Teenage Kicks'.
CO: Αυτό ήταν φτηνό.

(Φωτογραφίες : Άκης Καλλόπουλος)

Γιάννης Παπαϊωάννου
Άκης Καλλόπουλος