Σtella

Keep me naked

Η Στέλλα Χρονοπούλου μας συστήνεται και απαντάει σε ερωτήσεις για τη μουσική, για μουσικές και μουσικούς. Του Άρη Μπούρα


Στέλλα Χρονοπούλου Η Στέλλα Χρονοπούλου (βλέπε εν συντομία και Σtella), χωρίς να θέλω να αρχίσω ν' αραδιάζω τίποτα μεγαλοστομίες, είναι από αυτές τις περιπτώσεις μουσικών, που θα μπορούσανε κάλλιστα να παίξουν στα μεγάλα σαλόνια, να ανοίξει βρε αδερφέ ένα live των Phoenix, ή των New Order και γιατί όχι να ορθοποδήσει και χωρίς να προσάπτουμε τη λέξη support παραδίπλα. Κι αυτό για κανέναν άλλο λόγω, απλά και μόνο γιατί ξέρει να γράφει ωραία 3λεπτα ποπ κομμάτια, έτσι απλά. Κάτι που ουκ ολίγοι, στα αχρείαστα σούρτα φέρτα με την εσωστρέφεια τους, πολλές φορές ξεχνάνε, παραμελώντας την ουσία ενός τραγουδιού. Έτσι λοιπόν η Σtella, είτε πιάνει τις κιθάρες, είτε τα συνθεσάιζερ, διαθέτει μια δυναμική και μια φρεσκάδα, που ο αγγλόφωνος στίχος θαρρώ πως το χρειάζεται τελευταία εν Ελλάδι. Εμείς, λίγο πριν συνεχίσει τα live της (στις 24 Μαΐου εμφανίζεται στα πλαίσια του 2ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΛΛΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ στο six d.o.g.s, ενώ στις 26 στο Αγρομουσικό Φεστιβάλ 2013), κλέψαμε λίγο από τον χρόνο της, ώστε να την γνωρίσουμε καλύτερα.

Περιέγραψέ μας με λίγα λόγια ποια είναι η Σtella.

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην εξωτική Άνω Γλυφάδα. Από μικρή μου άρεσε η μουσική και η ζωγραφική, οπότε ήξερα ότι θα ασχοληθώ με ένα από τα δυο, ή και τα δυο. Στα 19 πέρασα στην Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα αλλά πάρα ταύτα ποτέ δεν έχανα την επαφή μου με τη μουσική. Μέσα στα χρόνια η ανάγκη μου για περισσότερη μουσική κυρίευσε ότι άλλο έκανα. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ζω στο Πεδίον του Άρεως και πολύ το χαίρομαι.

Το - όμορφο παρεμπιπτόντως - βίντεο για το "Detox", θαρρώ πως σ' έφερε κοντά σ' ανθρώπους που ίσως να μη σε είχανε ακούσει μέχρι πρότινος. Πώς βλέπεις τα πράγματα στη νέα ψηφιακή εποχή όπου η εικόνα παίζει σημαντικό - αν όχι απαραίτητο - πλέον ρόλο στην σταδιοδρομία κάθε καλλιτέχνη;

Τα βλέπω πολύ καλά. Είμαι υπέρ της εικόνας γιατί πιστεύω ότι αμέσως ξεκαθαρίζει ένα μέρος από αυτό που ακούει κανείς, που χωρίς την εικόνα θα παρέμενε άγνωστο. Βέβαια αυτό είναι και θέμα επιλογής. Μπορεί φέρ' ειπείν κάποιος να θέλει να φτιάχνει δικές του εικόνες σε σχέση με αυτό που ακούει και να αρκείται σε αυτό. Εμένα μου αρέσει η εικόνα.


Keep me nakedΑπό τι επηρεάζεσαι περισσότερο όταν γράφεις και πώς προσεγγίζεις την όλη διαδικασία σύνθεσης ενός τραγουδιού;

Όταν γράφω συνήθως είμαι ήδη πολύ επηρεασμένη από κάτι συγκεκριμένο, και έτσι μάλλον καταφέρνω να το προσεγγίσω.

Η Σtella τι ακούει αυτήν την περίοδο στο σπίτι της;

Τελευταία δεν ακούω πάρα πολλά πράγματα εκτός από διάφορα κομμάτια που μπορεί να ακούσω σε άσχετες φάσεις και μετά να κάτσω να τα ψάξω στο σπίτι. Μου άρεσε πολύ του Jonathan Wilson, το "Desert Raven" και αυτές τις μέρες όλο σιγοτραγουδώ το "I'll Be Waiting" της Adele.

Μουσικοί της γενιάς σου που ξεχωρίζεις αυτή τη στιγμή, εντός ελλαδικού χώρου;

Αυτή τη στιγμή και χωρίς να είναι της γενιάς μου, θα πω τους Chinese Basement. Είχα πάει σε ένα λάιβ και μου άρεσαν.

Μια συναυλία την οποία δε θα ξεχάσεις ποτέ;

Δεν θα ξεχάσω την πρώτη συναυλία που πήγα - μόνη μου - όταν ήμουν δεκατριών ή δεκατεσσάρων, γιατί έτυχε να γίνεται σε ένα μικρό θεατράκι στην Ζάκυνθο δίπλα από εκεί που παραθερίζαμε για καλοκαιρινές διακοπές. Έπαιζαν οι Τρύπες.

Αγαπημένος ελληνικός δίσκος;

Αγαπημένος ελληνικός δίσκος είναι ένα 45αρι που βάζαμε παλιά στο σπίτι, του Νίκου Γούναρη, Η Σουσουράδα. Εδώ ένα λίνκ.

Μια ένοχη απόλαυση της Σtellas;

Δεν μπορώ να πω ότι έχω ενοχές για τις απολαύσεις μου.

Σχέδια και πλάνα για το μέλλον;

Θα ήθελα να συνεχίζω να κάνω λάιβ, να γίνομαι καλύτερη. Επίσης, θα ήθελα να συγκεντρώσω τη δουλειά μου σε ένα άλμπουμ.

Πώς βλέπεις την Ελλάδα σε 5 χρόνια από σήμερα;

Πάνω που θα συνέρχεται. Ελπίζω.

https://soundcloud.com/stellaonly