Μια φράση για την αιτία διάλυσης; Andrew Eldrich

Σεβαστή η πορεία του Wayne Hussey με τους Mission αλλά τα δυο χρόνια του στους Sisters of Mercy (1983-1985) ήταν καθοριστικά, έτσι και η συζήτηση μας (μέσω zoom) περιστράφηκε σ’ αυτά. Και φάνηκε απ΄την αρχή ότι είχε πολλά να πει…

Είναι μεγάλη μου χαρά που σε έχω εδώ Γουέιν, μιλώντας από τη Θεσσαλονίκη και για το mic.gr.

Εντάξει, πώς είσαι;

Είμαι ok. Θα ήθελα να σε ρωτήσω πρώτα για τη σχέση σου με την Ελλάδα, γιατί νομίζω ότι είναι αρκετά ισχυρή, έτσι δεν είναι;

Ναι, νομίζω ότι η πρώτη φορά που πήγα στην Ελλάδα ήταν ίσως το 1990 με τους The Mission. Παίξαμε δύο συναυλίες, νομίζω στην Αθήνα. Και μετά επέστρεψα στην Αθήνα για να κάνω παραγωγή σε ένα συγκρότημα που ονομάζεται Flowers of Romance. 1996. Μιχάλης Πούγουνας. Και έμεινα εκεί για μερικές εβδομάδες, το απόλαυσα. Αυτή ήταν μια καλή εμπειρία. Από τότε έχουμε επιστρέψει στην Ελλάδα μερικές φορές. Νομίζω ότι έχω πάει και στην Θεσσαλονίκη κι έπαιξα σόλο. Θέλω να πω, έχει περάσει καιρός από τότε που το συγκρότημα έπαιξε εκεί. Νομίζω τελευταία φορά ήμουν εκεί το 2019.

Ποια είναι η πιο δυνατή ανάμνησή σου από την παραμονή σου εδώ;

Λοιπόν, ίσως αυτή η ανάβαση για να δω τον Παρθενώνα, ξέρεις, είναι αρκετά μεγάλη διαδρομή, δεν είμαι συνηθισμένος σε τόση άσκηση. Οπότε ήταν λίγο έκπληξη. Την πρώτη φορά που ανέβηκα εκεί, είπα, αυτό είναι, μπορώ να πάρω ένα ελικόπτερο να με πάει εκεί πάνω; (γέλια) Πέρασα μερικές ωραίες στιγμές στην Ελλάδα ξέρεις, γνώρισα μερικούς πολύ καλούς ανθρώπους, μερικούς ωραίους ανθρώπους. Και νομίζω ότι παίξαμε και στη Θεσσαλονίκη μια φορά.  Και θυμάμαι ότι η υπόλοιπη μπάντα και η ομάδα υποστήριξης αποφάσισαν όλοι να ταξιδέψουν οδικώς από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Εγώ και ένα από τα παιδιά αποφασίσαμε να πετάξουμε. Και θυμάμαι ότι ήρθα στη Θεσσαλονίκη, περάσαμε γύρω από το βουνό και μετά ήταν σαν να συνετρίβη το αεροπλάνο. Κατέβηκε τόσο γρήγορα. Κι εγώ και ο φίλος μου καθίσαμε εκεί και λέγαμε, ω, θα πεθάνουμε τώρα. Όταν κοιτάξαμε γύρω όλους τους άλλους, όλοι ήταν χαλαροί. Και μετά είδαμε πόσο απότομη ήταν αυτή η προσγείωση στη Θεσσαλονίκη, τρελά απότομη.

Δεν υπήρχε περίπτωση να σε χάναμε… Σε θέλαμε εκεί δυνατό κι ακμαίο.

Οπότε ναι, αλλά ήταν μια εμπειρία, σωστά; Έτσι πρέπει να πάμε κάπου, κάπως, κάποτε.

Λοιπόν, είσαι έτοιμος για ένα κουίζ;

Ναι, ναι. Πάμε….

Θα σου πω τρεις καλλιτέχνες ελληνικής καταγωγής. Και θα μου πεις αυτόν με τον οποίο συνεργαστήκατε σε ένα συγκρότημα.

Εντάξει.

Αντώνης Μιχαηλίδης.

Συγνώμη;

Αντώνης Μιχαηλίδης, Mick Carn για σένα, ο μπασίστας των Japan.

Εντάξει, όχι, όχι.

Τι λες για τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους;

Χάμπι Χαράλαμπος;

Ναι, αυτόν.

Ναι, δούλεψα με τον Χάμπι στις μέρες της Λίβερπουλ. Ναι, πριν από πολλά χρόνια. Γνώριζες τον Χάμπι;

Όχι προσωπικά, αλλά από ό,τι καταλαβαίνω, άξιζε πολύ περισσότερα στην καριέρα του ως θρύλος της Λίβερπουλ, αλλά δεν τα πήρε ποτέ.

Ναι, πάντα πίστευα ότι θα έπρεπε να γίνει ποπ σταρ, αλλά για τον ένα ή τον άλλο λόγο, δεν του συνέβη. Ξέρεις, δεν συμβαίνει πάντα στους πιο άξιους.

Σημαίνει κάτι για εσένα το όνομα Γεώργιος Κυριάκος Παναγιώτου;

Είναι ποδοσφαιριστής;

Όχι, είναι ο George Michael.

Ω, George Michael. Εντάξει. Δεν τον γνώρισα ποτέ τον George, αλλά νομίζω ότι το ‘Listen Without Prejudice’ είναι ένα υπέροχο άλμπουμ. Δεν ήμουν οπαδός των Wham! ιδιαίτερα, αλλά...

Ούτε κι εγώ. Ήμουν πάντα οπαδός των Duran Duran, για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, αλλά τέλος πάντων.

Duran Duran. Λοιπόν, ξέρεις, όλοι έχουμε σταυρούς να σηκώσουμε, φίλε. (γέλια)

Και αν θυμάμαι καλά από το βιβλίο σου, ο καλός σου φίλος Andrew άκουγε το ‘Careless Whisper’ όλη την ώρα στο βαν της περιοδείας ή κάτι τέτοιο

Ναι, αυτό άρεσε σε εμένα και στον Andrew. Θέλω να πω, αυτό ήταν ένα από τα πολύ, πολύ λίγα πράγματα στα οποία συμφωνήσαμε, ότι το ‘Careless Whisper’ ήταν ένα υπέροχο ποπ τραγούδι.

Αυτή είναι μια εξαιρετική εισαγωγή. Είναι ένα από τα πολύ λίγα πράγματα με τα οποία συμφωνήσατε, σωστά; Γιατί, ξέρεις, θα πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτό σε βάθος, ας πούμε.

Αλίμονο μου... (γέλια) Θα είναι σαν μια συνεδρία ψυχοθεραπείας για μένα τότε.

Γνωρίζεις ότι το τραύμα είναι ελληνική λέξη, όπως και η θεραπεία. Έτσι, όταν έχεις ένα τραύμα, χρειάζεσαι και θεραπεία.

Εντάξει. Εντάξει.

Αλλά πριν φτάσουμε σε αυτό(ν), θα ήθελα να σε ρωτήσω, όταν σου έρχεται στο μυαλό το όνομα Pete Burns, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πραγματικά θυμάσαι για αυτή την κολοσσιαία φιγούρα;

Ναι, ήταν κολοσσιαίος πραγματικά. Θέλω να πω, ήταν και μεγαλόσωμος άντρας. Ήταν ψηλός και ήταν πολύ γεροδεμένος. Ξέρεις, δεν ήθελες να τσακωθείς με τον Πιτ, αυτό είναι σίγουρο.

Από αυτό που περιέγραψες ήταν πολύ εκφοβιστικός, σωστά;

Μπορούσε πραγματικά να φροντίσει τον εαυτό του. Ναι. Θέλω να πω, ήταν πολύ πνευματώδης, αλλά μπορούσε να είναι πολύ σκληρός και με το πνεύμα του. Αλλά, ξέρεις, ήταν ομοφυλόφιλος. Έτσι, πολλοί γκέι άνθρωποι είναι πολύ πνευματώδεις και είναι πολύ αστείοι. Και ο Pete ήταν πολύ αστείος. Το βασικό όμως με τον Pete είναι ότι αν ήταν στο πλευρό σου, τότε, ξέρεις, θα πολεμούσε μέχρι θανάτου για σένα. Ήταν όμως κι αρκετά άστατος με τις συμμαχίες του. Έτσι, θα μπορούσες να είσαι μέσα τη μια μέρα και να είσαι έξω την επόμενη.

Πώς ένιωσες για την τεράστια επιτυχία του ‘You Spin Me Round’; Ήταν η εποχή που είχες ήδη φύγει από το συγκρότημα. Θέλω να πω, σε εκνεύρισε με κάποιο τρόπο ή όχι;

Όχι καθόλου. Ήταν υπέροχο. Ήμουν πολύ χαρούμενος και ευχαριστημένος για αυτούς. Ένιωσα περήφανος που ήμουν μέλος του συγκροτήματος. Και επίσης, πρέπει να θυμάσαι, έβαλαν ένα από τα τραγούδια που έγραψα στην B-side. Θέλω να πω, μιλάμε για την επιστροφή στις μέρες του βινυλίου. Έτσι,στο 12 ιντσο έβαλαν το ‘Misty Circles’ στη B-side και έγινε μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Οπότε έβγαλα αρκετά χρήματα από αυτό, άρα δεν πρόκειται να παραπονεθώ καθόλου. Πάντα πίστευα ότι οι Dead or Alive ήταν προορισμένοι να γίνουν ποπ σταρ. Απλώς από τη στιγμή που έγιναν, δεν υπήρχε πια θέση για μένα στο συγκρότημα. Παίζω κιθάρα, ξέρεις, και αυτό ήθελα να κάνω, να παίξω κιθάρα. Και μέχρι να φύγω ήταν το μόνο που έκανα στους δίσκους.

Το ειρωνικό είναι όμως ότι τους έδειξες έναν τρόπο για το πώς να είναι πιο ηλεκτρονικοί και όλα τα σχετικά

Ναι, το έκανα. Ξέρεις, είχαμε βαρεθεί κάπως τη ροκ μουσική, να ακούμε ροκ μουσική, να πηγαίνουμε σε ροκ κλαμπ, όλα αυτά. Έτσι πηγαίναμε πολύ σε γκέι κλαμπ και ακούγαμε τη χορευτική μουσική που έπαιζαν στις αρχές της δεκαετίας του '80. Και προφανώς αυτό έχει μια επιρροή πάνω σου, τι ακούς και τι χορεύεις το βράδυ του Σαββάτου. Αλλά δεν ξέραμε πραγματικά πώς να βγάλουμε αυτόν τον ήχο, ξέρεις, γιατί, όπως είπα, ήμουν κιθαρίστας. Και είχαμε έναν ντράμερ και έναν μπασίστα, σαν ένα κανονικό συγκρότημα. Αλλά ζούσα με έναν φίλο που ασχολούνταν με την ηλεκτρονική μουσική. Αυτός είχε ένα drum machine και ένα συνθεσάιζερ Roland στο διαμέρισμα που μοιραζόμασταν. Και μια μέρα το σκάλισα. Και ανακάλυψα ότι αν τραβήξεις την κιθάρα στο πίσω μέρος του συνθεσάιζερ και την ακολουθήσεις στο drum machine (γιατί το MIDI ήταν στα σπάργανα τότε) και πάτησεις το play στο drum machine και το synth και παίξεις κιθάρα μέσω του συνθεσάιζερ, η κιθάρα θα έκανε τη δουλειά. Και αυτό ήταν σαν… ναι…. ήταν μια αποκάλυψη. Έτσι αρχίσαμε να γράφουμε πολλά από τα νέα μας τραγούδια με αυτό το κιθαριστικό εφέ. Τελικά, μόλις πήραμε λίγα χρήματα, αγοράσαμε ένα σύστημα Oberheim, το οποίο ήταν ένα drum machine, ένα sequencer και ένα συνθεσάιζερ. Και κατέληξα να μεταφέρω όλα τα μέρη της κιθάρας μου σε ένα πληκτρολόγιο και μετά να βάζω το sequencer.

Αξίζεις λοιπόν τα χρήματα που πήρες ακόμα και από αυτό.

Ναι, ήταν μια συναρπαστική στιγμή, πραγματικά. Θέλω να πω, μου άρεσε να είμαι στους Dead or Alive. Δεν παίξαμε αρκετές συναυλίες για τα γούστα μου. Παίξαμε μόνο έξι φορές ή κάτι τέτοιο στα δύο χρόνια που ήμουν στο συγκρότημα. Αλλά μου άρεσε να είμαι σε αυτό το συγκρότημα. Έφτασα όμως σε ένα σημείο που αισθανόμουν απογοητευμένος.

Και η προηγούμενη ενσάρκωσή του ήταν πάντως επίσης αρκετά ενδιαφέρουσα. Nightmares on Wax. Δεν ήσουν μέρος αυτού, σωστά;

Όχι, δεν ήμουν. Αλλά έπαιζα με τον Χάμπι τότε.

Hambi and the Dance εκείνη την εποχή, σωστά;

Ναι, ναι.

Θα πρέπει να σε ρωτήσω για μερικές ακόμη πολύ τυπικές φιγούρες του Λίβερπουλ εκείνη την εποχή. Και η μία θα ήταν προφανώς ο Holly Johnson. Νομίζω ότι σου πρότεινε να συμμετάσχεις στο συγκρότημά του.

Λοιπόν, τον γνώριζα τον Holly, γενικά από την πόλη, πηγαίναμε στα ίδια κλαμπ. Έα βράδυ ήμασταν σε ένα κλαμπ και μου λέει, ναι, φτιάχνω ένα νέο συγκρότημα. Θέλεις να έρθεις να παίξεις; Δεν ξέρω ρε φίλε. Δεν μπορώ να θυμηθώ με ποιους έπαιζα εκείνη την εποχή, αλλά νομίζω ότι μάλλον ήμουν στους Dead or Alive τότε. Και ήταν σαν… τι, έχεις όνομα ή οτιδήποτε άλλο; Ναι. Ο Φράνκι πηγαίνει στο Χόλιγουντ. Αυτό είναι ένα γελοίο όνομα… Δεν πρόκειται να παίξω στους ‘ο Φράνκι πάει στο Χόλιγουντ’. (γέλια)

Ήσουν ένας από τους πρώτους τύπους που μπορούσαν να ακούσουν αυτό το όνομα για πρώτη φορά.

Ναι. Θέλω να πω, νομίζω ότι στην πραγματικότητα ήρθε έτσι. Υπάρχει ένας τύπος ο οποίος ονομάζεται Ambrose Reynolds και κατέληξε να παίζει σε ένα συγκρότημα μαζί μου. Το πρώτο είδος κανονικής μπάντας στο οποίο ήμουν στο Λίβερπουλ, οι Deadbirds, οι οποίοι εξελίχθηκαν στους Walkie Talkies, εκεί ο Ambrose έπαιζε μπάσο, αλλά κατέληξε να παίζει με τους Pink Industry και τους Pink Military. Και, ξέρεις, είναι μια πολύ γνωστή φιγούρα στο Λίβερπουλ, ο Ambrose. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Συνηθίζαμε να κάνουμε πρόβες στο υπόγειο του σπιτιού του Hambi. Και ο Ambrose συνήθιζε να βάζει αποκόμματα εφημερίδων στον τοίχο. Και ένα από αυτά ήταν το απόκομμα εφημερίδας, ένα άρθρο που αναφερόταν στον Frank Sinatra. Frankie goes to Hollywood, ήταν ο τίτλος. Και από εκεί προήλθε το όνομα.

Μετάνιωσες ποτέ που ο Wayne από το Μπρίστολ πήγε στο Λίβερπουλ;

Όχι, όχι, δεν το μετανιώνω καθόλου. Θέλω να πω, ποιος ξέρει πώς θα είχε πάει το ταξίδι της ζωής μου αν δεν το είχα κάνει. Ίσως να είχα πάει στο Λονδίνο. Δεν ξέρω. Ίσως είχα πάει κάπου αλλού. Αλλά όχι…  Το ταξίδι μου ήταν καλό για μένα. Πέρασα καλά. Εννοώ, προφανώς,είχε σκαμπανεβάσματα όπως σε όλους μας στη ζωή. Αλλά, ήταν χτύπα ξύλο, καλό και παραμένει καλό. Επομένως, δεν μπορείς να μετανιώσεις καθόλου για τέτοιου είδους αποφάσεις.

Είχες ένα πλεονέκτημα. Έγινες επίσης υποστηρικτής της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομάδας της δεκαετίας του '80.

Ήμουν ήδη. Θέλω να πω, αυτός ήταν ένας από τους λόγους που πήγα στο Λίβερπουλ. Ήμουν οπαδός της ομάδας από τότε που ήμουν μικρό παιδί.

Θυμάμαι πολύ καλά αυτή την ομάδα. Εννοώ, την ομάδα της δεκαετίας του '80. Ο Dalglish ήταν ο αγαπημένος σου παίκτης ή μήπως όχι;

Η Λίβερπουλ είχε μερικούς σπουδαίους παίκτες. Θέλω να πω, ο Ian Rush ήταν υπέροχος. Ο John Barnes ήταν υπέροχος. Ο Robbie Fowler ήταν ο αγαπημένος μου. Είναι ίσως ο αγαπημένος μου όλων των εποχών, στην πραγματικότητα. Και ο Stephen Gerrard προφανώς είναι ένας θρύλος, κουβαλούσε πραγματικά αυτόν τον σύλλογο για 10, 15 χρόνια.

Ο τύπος που δεν μπορώ να ξεχάσω ποτέ είναι ο Bruce Grobelaar, παρεμπιπτόντως..

Ναι, αυτά τα αλλόκοτα πόδια. (γέλια) Ναι. Ξέρεις, ο Bruce ήταν ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας...

Είχατε έναν Έλληνα παίκτη τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια, ξέρεις, τον Τσιμίκα, αν τον θυμάσαι;

Ναι, ο Έλληνας Scouser, έτσι τον λέγαμε…

Παρεμπιπτόντως, θα ήθελα να σε ρωτήσω γι' αυτό. Είναι αλήθεια ότι το Λίβερπουλ είναι κατά κάποιο τρόπο η πιο κέλτικη πόλη σε ολόκληρη τη Βρετανία; Θέλω να πω, αυτό το ιρλανδικό χρώμα είναι τόσο εμφανές, τόσο ζωντανό σε ολόκληρη την πόλη.

Ναι, έχει αυτή την ιρλανδικότητα, όλο αυτό το ιρλανδικό χρώμα γιατί, ξέρεις, τόσοι πολλοί άνθρωποι αντιμετώπιζαν προβλήματα στην Ιρλανδία όλα αυτά τα χρόνια. Πολλοί μετανάστευσαν από την Ιρλανδία και το πρώτο λιμάνι από την Ιρλανδία είναι το Λίβερπουλ. Ξέρεις, το Λίβερπουλ ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στον κόσμο, στην πραγματικότητα, για πολλά χρόνια.

Το κάνει διαφορετικό από την υπόλοιπη Βρετανία κατά τη γνώμη σου; Θέλω να πω, όλη η ατμόσφαιρα;

Νομίζω ότι το Λίβερπουλ έχει τη δική του ταυτότητα. Θέλω να πω, κάθε πόλη έχει τη δική της ταυτότητα, στην πραγματικότητα. Αλλά νομίζω ότι οι κάτοικοι του Λίβερπουλ θεωρούν τους εαυτούς τους ως πραγματικά μη μέρος της Αγγλίας, σχεδόν.

Ναι, γι' αυτό μιλούσα πριν.

Ναι, και νομίζω ότι σίγουρα όταν η Θάτσερ ήταν στην εξουσία, φαινόταν να υπάρχει μια στοχευμένη προσπάθεια από την κυβέρνηση να ρίξει πραγματικά το Λίβερπουλ. Και τα μέσα ενημέρωσης ακόμη, εφημερίδες όπως η The Sun και η News of the World έχουν πραγματικά μια προκατάληψη κατά του Λίβερπουλ. Οπότε, ναι, υπάρχει αυτή η νοοτροπία μεταξύ των κατοίκων του Λίβερπουλ , ότι είμαστε εμείς εναντίον των άλλων.

Ναι, η ταυτότητα του Scouser. Θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι ακόμη για για το παρελθόν σου πριν πάμε στο μεγάλο, πρώτο και τελευταίο και πάντα θέμα μας. Για τη συμμετοχή σου στο έργο της Pauline Murray. Penetration, σωστά;

Ναι, δεν έπαιξα με τους Penetration. Έπαιξα με την Pauline μετά την αποχώρησή της από το συγκρότημα. Έκανε ένα σόλο άλμπουμ με τους Invisible Girls, οι οποίοι ήταν μια κολεκτίβα που δημιουργήθηκε από τον παραγωγό Martin Hannett.

Γι' αυτό ήθελα να σε ρωτήσω. Είχε τη φήμη ότι ήταν, εντάξει, ένας λαμπρός παραγωγός, σίγουρα, αλλά και ένας δύσκολος τύπος. Το βίωσες αυτό από πρώτο χέρι;

Ναι, ήταν σίγουρα ιδιόμορφος χαρακτήρας. Ήταν ολόκληρο πανεπιστήμιο ότι δούλεψα μαζί του. Μέχρι εκείνο το σημείο δεν είχα συνεργαστεί με πολλούς παραγωγούς. Είχα δουλέψει με τον Colin Thurston, ο οποίος κατέληξε να κάνει παραγωγή σε ένα από τα αγαπημένα σου γκρουπ, τους Duran Duran. Αλλά ο Martin ήταν σίγουρα απρόβλεπτος. Θέλω να πω, αντί για snare drum, για παράδειγμα, είχε τον John Mayer, ο οποίος ήταν ο drummer στους Buzzcocks εκείνη την εποχή, να πατάει ένα αεροζόλ. Αυτός ήταν ο ήχος snare drum στον δίσκο. Και θυμάμαι μια φορά ήμασταν μόνο εγώ και ο Martin στο στούντιο, στην πραγματικότητα εγώ στο στούντιο και ο Martin στο control room, έπαιζα κιθάρα κάνοντας μια λήψη και ήταν όλα πολύ σκοτεινά και στο στούντιο και στο control room. Έτσι δεν μπορούσα να δω κανέναν. Και έπαιζα το τραγούδι μέχρι το τέλος. Έτσι ήταν οι παλιές μέρες, σωστά; Έφτανες λοιπόν στο τέλος του τραγουδιού και μετά η κασέτα πήγαινε και γύριζε πίσω. Το άκουγες αυτό. Και μετά, όταν επέστρεφε στην αρχή, ξεκινούσε ξανά. Και μετά είπα, ας παίξω ξανά. Και αυτό συνεχίστηκε για τρεις ή τέσσερις ή πέντε φορές. Σκεφτόμουν, εντάξει, λοιπόν, τι κάνω λάθος; Μπορείτε να μου πείτε τι κάνω λάθος; Και άντε πάλι από την αρχή. Εντάξει, εντάξει. Δεν πρόκειται να μου μιλήσει. Θα παίξω. Λοιπόν, ξέρεις, έπαιξα μερικές ακόμη φορές το τραγούδι. Και στο τέλος, σκέφτηκα, δεν ξέρω τι κάνω λάθος εδώ. Παίζω το τραγούδι. Το παίζω καλά. Θέλω να πω, πες μου τι συμβαίνει. Έτσι άφησα την κιθάρα κάτω, μπήκα στο control room. Και όπως είπα, ήταν σκοτεινά. Και η κασέτα έπαιζε. Τελείωσε και πήγε πίσω στην αρχή. Και πριν ξαναρχίσει, άκουσα. Ω, Θεέ μου. Και κοίταξα κάτω στο πάτωμα. Ο Martin κοιμόταν στο πάτωμα κάτω από το γραφείο μίξης. Οπότε είπα, ευχαριστώ. Αυτό είναι πολύ καλό για την αυτοπεποίθησή μου. (γέλια)

Αν είναι κάποια παρηγοριά για σένα, νομίζω ότι συνέβη και σε άλλους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί του.

Ναι, το ξέρω. Ξέρω ότι το έκανε. Είμαι σίγουρος ότι το έκανε. Θέλω να πω, ξέρω ότι στον Martin δεν άρεσε πραγματικά να έχει τους μουσικούς γύρω του όταν έκανε τη μίξη. Άιντε πάρτε δρόμο... έχω να μιξάρω! (γέλια)

Και έτσι επέτρεψε μου να διευκρινίσω σε αυτό το σημείο ότι οι Duran Duran ήταν οι αγαπημένοι μου όταν ήμουν 13 ετών. Αλλά όταν άρχισα να ακούω πιο σοβαρά πράγματα, σίγουρα οι Joy Division έγιναν οι αγαπημένοι μου και παρέμειναν για πάντα. Είναι λοιπόν μια προφανής ερώτηση. Είπες ότι οι Joy Division ήταν support σε ένα από τα συγκροτήματά σου. Ποιο ήταν αυτό;

Ήταν οι Deadbirds. Το συγκρότημα για το οποίο μιλούσα πριν με τον Ambrose. Είχαμε υπογράψει με την Sire Records. Ο Seymour Stein μας είδε support στους Pretenders, του αρέσαμε πολύ, μας υπέγραψε. Και κυκλοφορήσαμε ένα single το 1979. Αυτή ήταν η πρώτη μου κυκλοφορία, στην πραγματικότητα. Και μετά το διαλύσαμε. Και μετά ναι, οι Joy Division έπαιξαν support σε μας στο Λίβερπουλ, σ‘ ένα μέρος που ονομαζόταν Eric's. Και μετά πήγαμε και παίξαμε κι εμείς support στους Joy Division σε ένα μέρος που ονομαζόταν The Factory στο Μάντσεστερ.

Συγγνώμη, ήταν η μέρα που έπαιξαν δύο φορές;

Ναι, αυτή. Ήταν Σάββατο. Υπήρχε μια απογευματινή για τους κάτω των 18 ετών και στη συνέχεια το βράδυ μια άλλη συναυλία.

Έχεις κάποιες αναμνήσεις από αυτήν;

Ναι, θυμάμαι το καμαρίνι είχε το μέγεθος ενός μικρού ντουλαπιού. Έτσι και οι δύο μπάντες είχαν στριμωχτεί εκεί μέσα. Προφανώς, μιλήσαμε μεταξύ μας, αλλά ήταν από το Μάντσεστερ. Εμείς είμαστε από το Λίβερπουλ. Υπήρχε μια αντιπαλότητα, δεν ήταν τσακωμός ή κάτι παρόμοιο, αλλά ήταν λίγο τεταμένο το κλίμα. Όχι τεταμένο… λίγο αστείο. Θέλαμε λίγο να σπάμε τα νεύρα ο ένας στον άλλον, πραγματικά. Υποθέτω. Και είναι περίεργο πράγμα. Δεν μου αρέσει και δεν ξέρω αν αυτή η ανάμνηση χρωματίζεται από αυτό που τελικά συνέβη στον Ian, αλλά θυμάμαι τους άλλους τρεις να γελούν και να αστειεύονται και να χαζολογάνε πολύ. Και ο Ian απλώς καθόταν στη γωνία. Συμμετείχε στη συζήτηση, αλλά ήταν αρκετά ήσυχος σε σύγκριση με τους άλλους τρεις. Ξέρεις, απλά κάθισε πίνοντας μια μπύρα, πολύ ήσυχα. Αλλά όπως είπα, δεν ξέρω αν αυτό είναι απλώς μια ανάμνηση που έχει καλλιεργηθεί από αυτό που τελικά του συνέβη. Μια ακολουθία γεγονότων….

Από ό,τι καταλαβαίνω από το βιβλίο σου, εννοώ, το πρώτο σου βιβλίο… και να πω ότι αυτό το πρώτο βιβλίο συνιστάται ανεπιφύλακτα..

Ευχαριστώ.

…είναι φανερό ότι έχεις ταλέντο με τις λέξεις. Ξέρεις πώς να πεις μια ιστορία, αυτό είναι σίγουρο. Και απ’ ό,τι καταλαβαίνει κανείς από την κατάστασή σου γύρω στο 1983, έχεις αυτό το είδος διακαούς φιλοδοξίας που δεν μπορούσες να την εκπληρώσεις επειδή δεν υπήρχε το κατάλληλο όχημα που να εκπληρώνει τη φιλοδοξία αυτή. Οπότε λαμβάνεις μια κλήση. Υπήρξε κάποιου είδους σύσταση από τρίτο μέρος, αν θυμάμαι καλά, και σου πρότειναν να ενταχθείς στους Sisters. Τώρα, το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι, αν θυμάμαι καλά, είπες ότι δεν ήσουν ιδιαίτερα ενθουσιώδης με το ρεπερτόριό τους μέχρι τότε, εννοώ, μέχρι το 1983.

Δεν είναι αυτό. Δεν τους ήξερα παρά ελάχιστα μόνο. Ξέρεις, ζούσα στο Λίβερπουλ, ήξερα τις μπάντες του Λίβερπουλ που είχαν top 40 επιτυχίες. Υπήρχαν σχήματα όπως οι Teardrop Explodes, οι Echo and the Bunnymen, οι Lotus Eaters, εννοώ, πολλές μπάντες από το Λίβερπουλ άρχισαν να έχουν επιτυχίες. Αλλά οι Sisters of Mercy ήταν ένα cult συγκρότημα, ένα underground συγκρότημα, ήταν στα εναλλακτικά charts. Δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία. Ξέρεις, τους άκουγα σε νυχτερινά κέντρα, αλλά δεν ήξερα πραγματικά ποιοι ήταν. Μου ακούστηκαν σαν πολλά άλλα πράγματα, με κάθε ειλικρίνεια.

Πώς ένιωσες λοιπόν όταν έλαβες αυτό το τηλεφώνημα που σε προσκαλούσε να τους γνωρίσεις;

Λοιπόν, σε εκείνο το σημείο, είχα φύγει από τους Dead or Alive και ήμουν ανάμεσα σε διάφορες μπάντες και ήταν ΟΚ, λοιπόν σκέφτηκα, τι έχω να χάσω; Είχα μια κοπέλα εκείνη την εποχή που ήταν πραγματικά τρελαμένη με τους Sisters και είπε, πρέπει να πας. Οπότε κι εγώ απλά πήγα. Λοιπόν, ο Andrew Corby και εγώ πήγαμε, συναντηθήκαμε με τον Andrew και τον Craig και τον Gary Marx. Και ναι, μου πρόσφεραν τη δουλειά, ο Andrew μου έδωσε ένα σωρό δίσκους τους για να πάρω σπίτι και να ακούσω. Και είπε ότι θα με καλούσε σε μια ή δυο μέρες με την απόφασή τους αφού άκουγα και έπαιρνα κι εγώ την απόφασή μου. Τέλος πάντων, πήρα τους δίσκους στο σπίτι και μετά άρχισα να ακούω. Και σκέφτηκα, ναι, αυτή είναι μουσική με μπόλικη κιθάρα. Μπορώ να μπω σε αυτό. Και ήταν η Β πλευρά, στην πραγματικότητα, του single που δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα, αλλά επρόκειτο να κυκλοφορήσει, δεν ξέρω, σε λίγες εβδομάδες. Το ‘Temple of Love’ δεν είχε ακόμη κυκλοφορήσει όταν μπήκα, αλλά η Β πλευρά ήταν το ‘Give Me Shelter’. Το ήξερα αυτό το τραγούδι, προφανώς, από τους Rolling Stones. Και μου αρέσει πολύ η εκδοχή των Sisters. Και αυτό ήταν που τα άλλαξε όλα για μένα, πραγματικά. Σκέφτηκα, ναι, μπορώ να μπω σε αυτό. Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να το παίζει αυτό. Σκεπτόμενος αναδρομικά, υποθέτω.

Ωραία.. Έχεις κάποιες προτιμήσεις από τα παλαιότερα, πριν γίνεις μέλος τους, τραγούδια; Θέλω να πω, τραγούδια όπως το ‘Heartland’ ή το ‘Anaconda’ ή το ‘Burn’. Προφανώς και το ‘Alice’

Λοιπόν,το ‘Alice’ και το ‘Floor Show’ μου άρεσαν πολύ. Μου άρεσε αρκετά το ‘Reptile House’, αν και δεν το παίζαμε τόσο συχνά. Παίξαμε το ‘Heartland’ για λίγο, αλλά δεν ήταν από τα αγαπημένα μου. Το ‘Adrenochrome’ ήταν ένα από αυτά που μου άρεσαν πολύ. Το ‘Body Electric’ ήταν ένα από αυτά που μου άρεσαν πολύ. Λοιπόν, όταν λέω ότι μου άρεσαν πολύ, μου άρεσε πολύ να τα παίζω. Ναι.

Θα ήθελα να σε ρωτήσω για τις πρώτες σου εντυπώσεις όταν συνάντησες τους άλλους τρεις.

Όταν έφτασα για πρώτη φορά στο μέρος όπου ζούσε ο Andrew στο Λιντς ήταν μέρα και οι κουρτίνες ήταν τραβηγμένες και χτύπησα την πόρτα και μετά ήταν μια νεαρή κοπέλα που άνοιξε την πόρτα που έμαθα αργότερα ότι το όνομά της ήταν Κλερ και ήταν σύντροφός του εκείνη την εποχή. Και μετά με πήγαν σε ένα σαλόνι και μετά υπήρχε...

Συγνώμη που σε διακόπτω σε αυτό. Την εποχή του ‘First and Last and Always’, χώριζε από εκείνη και ένιωθε τόσο λυπημένος και όλα αυτά. Αυτή ήταν η γυναίκα από την οποία χώριζε ο Άντριου;

Ναι, υποθέτω. Θέλω να πω, ξέρεις, το αστείο είναι όταν είσαι σε ένα συγκρότημα... Δεν έδωσα καμία σημασία στο τι λέγανε οι στίχοι. Και τα περισσότερα μέλη των Joy Division το έχουν πει οι ίδιοι ότi δεν έδιναν καμία σημασία σε αυτά που τραγουδούσε ο Ian, απλώς νόμιζαν ότι είναι ωραία λόγια. Αυτό σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή. Ξέρεις, προφανώς από τότε έχω αρχίσει να εκτιμώ την τέχνη του να γράφεις στίχους επειδή τους γράφω για τους Mission. Αλλά εκείνη την εποχή δεν το έκανα πραγματικά. Ανησυχούσα περισσότερο για το ποια γραμμή κιθάρας έπρεπε να παίξω. Και μετά υπήρχαν ορισμένοι στίχοι που μου έβγαιναν και έλεγαν, ω, αυτό είναι καλό. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του LP εκείνου, είχαν προβλήματα και διαλύονταν. Αλλά πώς μπορώ να το πω αυτό; Ζούσαμε σε έναν κόσμο όπου ήταν πολύ, πολύ συνηθισμένο για όλους μας να πηγαίνουμε και να κοιμόμαστε με διάφορους ανθρώπους, ξέρεις, να κάνουμε συνέχεια σεξ με διάφορους ανθρώπους. Ακόμα κι αν βγαίνεις Παρασκευή, Σάββατο βράδυ στο Λιντς… ξέρεις, πηγαίνεις σπίτι με κάποιον την Παρασκευή το βράδυ, με κάποιον άλλο το βράδυ του Σαββάτου.Όλοι το κάναμε. Έτσι ήταν όταν ήμασταν νέοι. Νομίζω ότι εξακολουθεί να είναι έτσι, όπως είναι οι νέοι σήμερα. Όσον αφορά τον Gary, είχε μια σταθερή κοπέλα και, από την εμπειρία μου, δεν θα του άρεσε ποτέ αυτό. Ο Andrew στην περιοδεία, από την άλλη πλευρά, ξέρεις… του άρεσαν οι ερωτικές περιπετειούλες. Ω ναι!

Ένιωσες μέσα σου ότι όταν μπήκες στο συγκρότημα ότι η φιλοδοξία σου θα μπορούσε να εκπληρωθεί μέσα από αυτό;

Δεν είμαι σίγουρος αν κάθισα να τα αναλύσω όλα αυτά. Βασικά ήθελα να κάνω πράγματα, να παίξω με το συγκρότημα, να ταξιδέψω στον κόσμο, να κάνω όσο το δυνατόν περισσότερο σεξ και όσο το δυνατόν περισσότερα ναρκωτικά. Ήταν καλό που παίζαμε πολύ και ήμασταν απασχολημένοι όλη την ώρα, κάτι που ήταν ακριβώς το αντίθετο από την κατάστασή μου στους Dead or Alive. Ήμουν νέος εκείνη την εποχή, χωρίς πραγματικές υποχρεώσεις και αυτό ήταν που πραγματικά ήθελα να κάνω. Είναι αλήθεια ότι υπήρχαν στιγμές που ένιωθα πραγματικά περήφανος που ήμουν στο συγκρότημα, μερικές φορές το θεωρούσα ως το καλύτερο στον κόσμο και μερικές από τις ζωντανές συναυλίες μας ήταν απολύτως υπέροχες. Αν και υπήρχε μια αισθητή ένταση στο συγκρότημα... υπήρχε ένταση σε όλα τα συγκροτήματα στα οποία έχω συμμετάσχει, αλλά όχι τόσο όσο στους Sisters.

Παρεμπιπτόντως, ήταν αξιοπρεπείς με τον Ben Gunn. Τον συνάντησες ποτέ.;

Ναι, μερικές φορές, αλλά ήθελε κυρίως να γίνει ακαδημαϊκός, οπότε τα παράτησε μετά από λίγο, δεν του άρεσε ο ροκ τρόπος ζωής, ξέρεις μερικοί άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για αυτό.

Ναι, αλλά υπονόησε επίσης ότι είχε βαρεθεί τον Eldritch, οπότε μάλλον ήταν ο πρώτος που το παραδέχτηκε.

Δεν νομίζω ότι ήταν ο πρώτος... (γελάει σαρκαστικά)

Οπότε νομίζω ότι είπες ότι το συγκρότημα ήθελε να συμμετάσχεις για να μπορέσεις να το κάνεις πιο πολύχρωμο ας πούμε... και φαίνεται ότι έδωσες ό,τι είχες και δεν είχες από την πρώτη μέρα…

Λοιπόν… Πρέπει να το κάνεις αυτό σε κάθε πτυχή της ζωής, αν θέλεις πραγματικά να κάνεις κάτι πρέπει να δώσεις ό,τι έχεις...

Σωστά. Και μαζί σου οι Sisters έγιναν ένα διαφορετικό ‘θηρίο’. Αλλά 40 χρόνια αργότερα, το όνομά σου φαίνεται να απουσιάζει όταν μιλάμε για αυτό το συγκρότημα.

Και γιατί να μην είναι έτσι; Έχουν περάσει 40 χρόνια και ήμουν εκεί μόνο για δύο χρόνια.

Ποιο είναι το καλύτερο έργο των Sisters μακράν του δεύτερου;

Εξαρτάται ποιον ρωτάς. Αλλά αν ρωτάς εμένα, είναι το First and last...

Και αυτή είναι μια άποψη που συμμερίζεται το 99 τοις εκατό των ανθρώπων σε αυτόν τον πλανήτη. Και ποιος το συνέθεσε μουσικά μιλώντας;

Λοιπόν.. εγώ και ο Γκάρι βασικά.

Έτσι… εξακολουθώ να πιστεύω στον Wayne ως ένα πολύ ουσιαστικό μέρος των αληθινών Sisters, αλλά το ερώτημα είναι πόσο πιστεύει ακόμα ο Wayne σε αυτό…

Α, ξέρεις κάτι, είναι μια δουλειά που είχα πριν από 40 χρόνια. Ξέρεις, δεν ακούω πια τoυς Sisters. Δεν έχω πάει να τους δω εδώ και πολύ καιρό. Και δε έχω καμία επαφή με τον Andrew.

Ποιους Sisters; Πιστεύεις ότι υπάρχουν οι Sisters; Είσαι σίγουρος γι' αυτό;

Δεν ξέρω. Βγαίνουν έξω και παίζουν συναυλίες, είναι οι Sisters of Mercy και τα πάνε καλά από κάθε άποψη.

Μόνο κατ’ όνομα.

Ε και; Θέλω να πω, υπήρξε μια εποχή που ήμουν το μόνο αυθεντικό μέλος στους Mission. Δεν μπορείς να μου αρνηθείς το δικαίωμα να βγω έξω και να παίξω τη μουσική μου.

Μπορώ να σου απαντήσω με ανάλογο τρόπο. Εάν ο Robert Smith είναι το μόνο αρχικό μέλος των Cure, οι Cure μπορούν να συνεχίζουν. Εάν ο Wayne Hussey είναι το μόνο αρχικό μέλος των Mission, οι Mission μπορούν να συνεχίζουν. Εάν ο Eldridge είναι το μόνο αρχικό μέλος των Sisters, οι Sisters δεν μπορούν να συνεχίζουν.

Μην ξεχνάς τον Dr Avalanche (γελάει σαρκαστικά)

Ας επιστρέψουμε όμως σε μια από τις προηγούμενες ερωτήσεις. Ποιος έγραψε το ‘First and Last and Always’, μουσικά μιλώντας;

Κυρίως εγώ και ο Gary Marx.

Λοιπόν, 10 τραγούδια, 6 στα 10 η συνεισφορά σου. 4 στα 10 η συμβολή του Gary.

Κάπως έτσι

Αυτό δείχνει κάτι για το συγκρότημα;

Έχεις δίκιο. Θέλω να πω, το θέμα είναι ότι όταν μπήκα στο συγκρότημα… ναι, έχεις δίκιο, επιστρέφουμε σε αυτή την ερώτηση. Έφερα ένα χρώμα στο συγκρότημα και μια πιο pop, ή μια πιο εμπορική αν θες ευαισθησία. Θέλω να πω, προέρχομαι από το Λίβερπουλ, το οποίο έχει μια ιστορία στην ποπ μουσική, και εκείνη την εποχή, όπως είπα και πριν, υπήρχαν συγκροτήματα όπως οι Orchestral Manoeuvres in the Dark, οι Echo and the Bunnymen, οι Teardrop Explodes, οι Lotus Eaters, όλα με ποπ επιτυχίες. Οπότε το είχα αυτό μέσα μου και είχα αυτό το είδος ευαισθησίας. Και αυτό χρειάζονταν και οι Sisters σε εκείνο το σημείο, για να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα.

Συμφωνώ απολύτως. Οπότε δεν έχει σημασία που ήσουν εκεί μόνο για δύο χρόνια. Δεν έχει σημασία ότι ο Craig ήταν εκεί από την αρχή μέχρι το 1985 ή ο Gary μέχρι το 1984 ή το 2005 ή οτιδήποτε άλλο. Ο αντίκτυπος είναι αυτό που έχει σημασία. Νομίζω ότι αυτό είναι απολύτως σαφές. Και πρέπει να σου πω κάτι που το έχεις ξανακούσει. Τόσοι πολλοί άνθρωποι σκέφτονται ότι οι Sisters ήταν τελειωμένοι μετά το 1985. Και προσωπικά μιλώντας, θεωρώ το ‘Floodland’ και όλα τα υπόλοιπα, σόλο έργα του Andrew.

Ε και; Είναι εντάξει. Θέλω να πω, είναι το ‘Floodland’. Έχει τρία ή τέσσερα πραγματικά υπέροχα τραγούδια. Τα υπόλοιπα μου ακούγονται σαν demo.

Ποια ήταν η συνεισφορά σου, παρεμπιπτόντως; Έγραψες κάτι συγκεκριμένο σχετικά με το ‘Floodland’;

Θυμάμαι ότι πήγα στο Αμβούργο και πέρασα δύο άθλιες εβδομάδες με τον Andrew σε ένα διαμέρισμα στα περίχωρα του Αμβούργου με αυτόν να βλέπει γερμανική τηλεόραση. Θα ασχολούμουν με τα demo του τα οποία αποτελούνταν από ένα drum machine και μια κιθάρα μπάσο που έπαιζαν για 10 λεπτά το κομμάτι. Και μετά έβγαζα κιθαριστικά μέρη. Και μέχρι τότε είχα ήδη γράψει, δεν ξέρω, 10, 12 νέες μελωδίες. Κατέληξαν να είναι τραγούδια των Mission, στην πραγματικότητα. Όπως το ‘Dance on Glass’ και το ‘Crystal Ocean’ Ναι, όλα αυτά τα πράγματα. ‘Serpent’s kiss’, ‘Garden of delight’, ‘Stay with me’, ‘Sacrilege’. Ξέρεις, το μεγαλύτερο μέρος του ‘Wasteland’ γράφτηκε αρχικά για το δεύτερο άλμπουμ των Sisters. Έτσι κατέληξε να μου βγει μια χαρά… Θέλω να πω, ήταν δύο άθλιες εβδομάδες. Σκέφτηκα ότι θα ήταν μια ευκαιρία για μένα και τον Andrew να δεθούμε πραγματικά. Αλλά δεν λειτούργησε. Το θέμα είναι ότι γνωρίζω τον Andrew μόνο από μια περιορισμένη χρονική περίοδο, από το 1983 έως το 1985. Δεν ξέρω πώς είναι τώρα. Υπήρξε μακράν το πιο δύσκολο άτομο με το οποίο είχα ποτέ συνεργαστεί μέχρι τότε. Και κάθε μέρα, κάθε συζήτηση μαζί του ήταν μια πρόκληση.

Διανοητική πρόκληση;

Ναι, είναι πολύ έξυπνος. Και είναι πολύ μορφωμένος, διανοούμενος. Και σπουδαίος στιχουργός, αλλά είναι πολύ αργός, ξέρεις. Το οποίο είναι ΟΚ. Θέλω να πω, ο Leonard Cohen χρειάστηκε χρόνια για να γράψει τα τραγούδια του. Από την άλλη, προτιμώ πολύ περισσότερο τον Bob Dylan που γράφει ένα τραγούδι σε 10 λεπτά. Προσωπικά ανήκω περισσότερο στη σχολή του Dylan παρά στη σχολή του Cohen.

Εντάξει, αλλά βρίσκω εντελώς άδικο τον τρόπο που μιλάμε τώρα σχετικά με εκείνη την εποχή, που αναφερόμενοι στους Sisters τα τελευταία περίπου 30 χρόνια η συζήτηση περιορίζεται μόνο στον Andrew. Και το όνομά σου και το όνομα του Craig και το όνομα του Gary παραλείπονται. Αυτό είναι αίσχος, κατά τη γνώμη μου.

Δεν θα μπορούσα να με νοιάζει λιγότερο.

Wayne, δεν είμαι και σίγουρος γι' αυτό. Γιατί βαθιά μέσα μου, επέτρεψε μου να πω ότι νομίζω ότι είσαι ένας πολύ συναισθηματικός άνθρωπος. Και ίσως κάπως πονάει.

Κοίταξε, υπήρξαν άλλα πράγματα που έχω περάσει στη ζωή μου που με πλήγωσαν πολύ περισσότερο από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να με πληγώσει ο Andrew Eldridge. Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη θέση τους, σωστά; Αυτά έγιναν πριν από 40 χρόνια, δεν θα μπορούσαν να με νοιάζουν λιγότερο, πήρα τότε τη σωστή απόφαση να φύγω από το συγκρότημα και να σχηματίσω τους Mission. Ήμουν πολύ πιο ευτυχισμένος στους Mission από ό,τι υπήρξα ποτέ στους Sisters. Το γεγονός ότι δεν είμαστε τόσο δημοφιλείς ή τόσο γνωστοί όσο οι Sisters δεν με ενοχλεί. Είμαστε ακόμα εδώ 40 χρόνια αργότερα, παίζουμε συναυλίες, κάνουμε δίσκους, είμαι ακόμα σε θέση να φτιάχνω νέα μουσική και αυτό είναι το μόνο που με νοιάζει. Δεν με νοιάζει τι έκανα πριν από 40 χρόνια. Είμαι περήφανος για αυτό που έκανα πριν από 40 χρόνια. Αλλά δεν κάθομαι εδώ να αναπολώ και να σκέφτομαι όλες τις παλιές καλές μέρες. Δεν το κάνω γιατί δεν ήταν κιόλας. Ξέρεις, ήταν ακριβώς αυτό, ένα χρονικό διάστημα στη ζωή μου.

Καταλαβαίνω τι εννοείς από τη μία. Από την άλλη πλευρά, είπες κι ο ίδιος ότι ένιωθες ότι εκείνη η περίοδος, εκείνη η εποχή ήταν πολύ σημαντική για σένα. Και πίστευες τόσο πολύ στις δυνατότητες του συγκροτήματος τότε. Έτσι, όλα τα πράγματα που συνέβησαν μετά από αυτό, ο χωρισμός και όλα αυτά, ήταν άδικα. Θέλω να πω, δεν πρέπει να συμβαίνει έτσι. Αυτό είναι το μόνο που λέω…

Είναι εύκολο να το πεις αυτό, αλλά, ξέρεις, την ίδια στιγμή υπήρχαν άνθρωποι εκεί που έλεγαν ότι δεν είναι δίκαιο που ο Wayne Hussey μπήκε στο Top of the Pops και στο εξώφυλλο των περιοδικών. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους πήγα σχολείο που ήταν εξίσου ταλαντούχοι με εμένα, αν όχι και περισσότερο, οι οποίοι ποτέ δεν κατέληξαν να γίνουν επαγγελματίες μουσικοί. Ξέρεις, μέρος αυτού είναι ότι ήμουν πολύ τυχερός, αλλά και επίσης ότι έκανα θυσίες για να κάνω αυτά που έκανα. Και, όπως είπα, έχουν συμβεί προσωπικά πράγματα στη ζωή μου που με έχουν προβληματίσει πολύ περισσότερο από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να με προβληματίσει ο Andrew.

Δεν θα ήθελα να το προσωποποιήσω μόνο με τον Andrew ή με κάποιο τρόπο απλώς να προβάλω ένα είδος ανταγωνισμού ή βεντέτας. Όχι, όχι έτσι. Για μένα δεν έχει να κάνει μόνο με σένα. Έχει να κάνει και με τον Craig και τον Gary. Αυτό λέω λοιπόν, καταλαβαίνεις τι εννοώ, σωστά;

Λοιπόν, γνωρίζω τον Craig πολύ καλά, εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια. Το ίδιο και τον Gary Marx. Είμαστε σε επαφή με τον Gary. Μόλις τραγούδησα μερικά τραγούδια σε ένα glam rock άλμπουμ που ετοιμάζει.

Ω, αυτό είναι πολύ καλό.

Οπότε, ξέρεις, είμαστε εντάξει. Οι τρεις μας είμαστε καλά με αυτό που είμαστε αλλά και μεταξύ μας. Είναι ο Andrew αυτός που είναι μόνος του. Και αυτό είναι εντάξει. Αυτή είναι η επιλογή του.

Επέτρεψε μου να γίνω συνήγορος του διαβόλου για άλλη μια φορά. Ας πούμε ότι υπήρχε μια πιθανότητα, μόνο μία πιθανότητα να ξανασμίξετε και οι τέσσερις. Και οι τέσσερις. Εννοώ, οι τρεις σας συν τον Andrew. Θα έπαιρνες αυτή την ευκαιρία ή θα την αρνιόσουν;

Αν πληρωνόμασταν με πολλά χρήματα.

Είσαι σίγουρος ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο κίνητρο;

Λοιπόν, άκουσε, το θέμα είναι ότι δεν έχω δει τους Sisters εδώ και πολύ καιρό. Και την τελευταία φορά που τους είδα, ήταν απαίσιοι. Ακουγόταν φρικτό. Και η φωνή του Andrew ήταν χάλια. Κάποτε ήταν πολύ καλή. Και αν το έκανα ποτέ, θα ήθελα να βγει καλό. Και δεν υπάρχει καμία εγγύηση για αυτό. Από τις ιστορίες που ακούω για το πώς είναι τώρα οι Sisters, το πράγμα έχει γίνει ακόμα χειρότερο. Η φωνή του Andrew έχει χαθεί εντελώς. Οπότε τα χρήματα θα έπρεπε να είναι ο μόνος λόγος που θα το κάναμε. Και έχουμε μιλήσει για αυτό, εγώ και ο Craig θα παίζαμε για τα χρήματα. Και είμαστε σίγουροι ότι αν το κάναμε, θα απέδιδε πολλά. Αλλά και γνωρίζοντας τον Andrew, ο Andrew δεν θα ήθελε να μας δώσει το μερίδιο που μας αναλογεί. Και γιατί άλλωστε; Γιατί να το κάνει; Γιατί ούτως ή άλλως βγαίνει και παίζει μεγάλα σόου ως Sisters of Mercy. Γιατί λοιπόν να θέλει να βγει έξω και να το μοιραστεί μαζί μας; Δεν θα το έκανε. Δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ.

Λοιπόν σχετικά με τους The Mission… σέβομαι απόλυτα την ιστορία σου μαζί τους. Τα αγαπημένα μου είναι τα δύο πρώτα. Εννοώ, τη συλλογή, ‘The First Chapter’ και το ‘God’s own medicine’. Και το επόμενο είναι ένα άλμπουμ που έγινε επειδή ο Billy Corgan σας κάλεσε να παίξετε ξανά το ‘First and Last and Always’ μετά από 30 χρόνια. Και τελικά εμπνεύστηκες να χρησιμοποιήσεις ξανά τη 12χορδη κιθάρα και να αναδημιουργήσεις με δικά σου λόγια τον τυπικό χαρακτηριστικό ήχο του Wayne Hussey. Και αυτό το άλμπουμ, το ‘Another Fall From Grace’, νομίζω ότι είναι το επόμενο καλύτερο μετά το πρώτο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, πάντα.

Γ.Χ. Εντάξει. Όχι, είναι εντάξει. Δεν θα διαφωνούσα μαζί σου.

Θέλω να πω, σημαίνει κάτι για σένα.

Αυτό νομίζω. Σημαίνει κάτι για μένα, φυσικά και σημαίνει, ξέρεις, αλλά ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το να παίζεις με την Pauline Murray και να παίζεις στο άλμπουμ της σημαίνει κάτι για μένα, ίσως όχι ακριβώς το ίδιο σε μέγεθος, αλλά ήταν σίγουρα ένα σκαλοπάτι. Δούλεψα με τον Martin Hannet και το album της Pauline είναι ένα υπέροχο album. Το ίδιο και με τους Dead or Alive, αυτά είναι όλα σκαλοπάτια. Νομίζω ότι ο τρόπος που κατέρρευσαν οι Sisters άφησε μια πολύ ξινή γεύση. Ξέρεις, δεν μου αρέσει να έχω σχέσεις που είναι… πώς να το πω… τοξικές στη ζωή μου. Η ζωή είναι πολύ μικρή.

Ναι, το ξέρω.

Έτσι, κόβεις αυτές τις σχέσεις από τη ζωή σου. Λες ΟΚ, μια χαρά. Δεν το χρειάζομαι. Πάμε παρακάτω.

Έχω ακούσει τόσες πολλές ερμηνείες σχετικά με αυτό. Αυτή είναι λοιπόν η τελευταία ερώτηση σχετικά με αυτό το ζήτημα. Έχω ακούσει πια τόσες πολλές ερμηνείες για τον χωρισμό… Λοιπόν, με μια φράση… Ποιος ήταν τελικά ο βασικός λόγος;

Andrew Eldridge

Εντάξει, αυτό τα λέει όλα υποθέτω.

Θέλω να πω, ο τύπος εξακολουθεί να έχει αυτή τη φήμη. Μόλις ήταν σε περιοδεία στην Αμερική. Και μετά τις συναυλίες, ξέρεις, υπάρχουν θαυμαστές που περιμένουν έξω από τον χώρο για αυτόγραφο και να βγάλουν μια selfie. Και πάντα προσπαθώ να υπογράφω πράγματα και να είμαι πολιτισμένος. Οι άνθρωποι περιμένουν πολύ καιρό για τη στιγμή. Και μου λένε ιστορίες για το πώς περιμένουν τον Andrew, και απλά τους λέει να πάνε να γαμηθούν. Και σκέφτομαι… εντάξει, δεν έχει αλλάξει.

Ναι, υποθέτω ότι ναι.. Παρεμπιπτόντως, πρέπει να πω ότι χαίρομαι πολύ που σε βλέπω έτσι. Φαίνεσαι υγιής, στο σώμα και στο μυαλό και σε όλα. Μου αρέσει το χτένισμά σου έτσι, πολύ καλύτερα από την εικόνα του 1987, ξέρεις, και όλα τα παρεπόμενα.. Και πρέπει να σου πω μια ιστορία, ίσως σου φανεί αστεία… Συνήθιζα να αγοράζω περιοδικά όπως το Smash Hits και το Bravo. Θυμάσαι εκείνο το γερμανικό περιοδικό;

Ναι, το θυμάμαι το Bravo.

Και φυσικά, είδα τις αφίσες με αυτόν τον τύπο με τα μαλλιά και τα γυαλισμένα νύχια και το καπέλο και όλα αυτά. Και είπα, αυτός είναι ο Wayne από τους Sisters; Είναι σίγουρα αυτός; Δεν μπορούσα να το πιστέψω... (γέλια)

Ώπα, ένα λεπτό. Εσένα σου αρέσουν οι μαλάκες οι Duran Duran. Ήταν η δεκαετία του '80 φίλε. Έλα. (γέλια) Ξέρεις, αγόρια με μακιγιάζ. Αλλά διευκρίνισα. Όλοι το έκαναν. Έχω φωτογραφίες με τον Eldridge με βερνίκι νυχιών όταν ήμουν στους Sisters.

Εντάξει, πρέπει να πω ότι από τους τέσσερις σας, εννοώ, από την εποχή των Sisters, ο Gary μου φαινόταν ο πιο σοβαρός, αν πρέπει να το πω αυτό.

O Gary; Σχημάτισε τους Ghost Dance μετά τους Sisters και στη συνέχεια αποχώρησε. Και ακολούθησε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή. Ξέρεις, έγινε δάσκαλος μουσικής. Αλλά νομίζω ότι ήταν ο λιγότερο ροκ εν ρολ από εμάς. Είναι ακόμα με την ίδια γυναίκα όλα αυτά τα χρόνια. Οπότε νομίζω ότι δεν είναι απαραίτητα ο πιο σοβαρός. Ο Άντριου ήταν, με κάθε ειλικρίνειαν ο πιο σοβαρός. Αλλά ο Gary δεν πίστευε σε όλο αυτό το παραμύθι... το ροκ εν ρολ, το σεξ και τα ναρκωτικά, ξέρεις… του άρεσε η μουσική. Όταν η μουσική έγινε δευτερεύουσα, δεν του ταίριαζε πια. Ο Gary είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Έχω πάντα πολύ όμορφες αναμνήσεις από αυτόν.

Και τώρα ήρθε η ώρα να μιλήσεις για τον σύντροφό σου στους Evil Twins. Ξέρεις, πρώτα απ' όλα, το όνομά του, Craig Adams, είναι ένα σκωτσέζικο επώνυμο ή όνομα ή όχι;

Δεν ξέρω. Θέλω να πω, είναι ένα αρκετά κοινό όνομα. Adams.

Μετά από τόσα χρόνια, ποια είναι τα συναισθήματά σου για αυτόν τον τύπο;

Λοιπόν, γνωριζόμαστε τόσο, τόσο, τόσο, τόσο καλά. Έχουμε κόρες από την ίδια μητέρα. Eίμαστε σχεδόν οικογένεια. Προφανώς, οι γονείς μου και οι γονείς του, αν και ο μπαμπάς του πέθανε πέρυσι, δυστυχώς, μαζεύονταν και έκαναν κοινωνικές συγκεντρώσεις, ενώ λείπαμε με τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Ήταν μια πολύ περίεργη κατάσταση. Θέλω να πω, τον αγαπώ, τον αγαπώ και έχει ηρεμήσει πολύ. Και από πολλές απόψεις, είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού του, γιατί έχει την τάση να το παρακάνει. Και όταν έρχονται αυτές οι στιγμές, σκέφτομαι, εντάξει, φεύγω. Πάω για ύπνο. Αφήστε όλους τους άλλους να τα βγάλουν πέρα με τον Craig. Ξέρεις, προφανώς, είμαστε κοντά, γνωριζόμαστε τόσο καλά. Και είμαστε, δεν θα έλεγα φίλοι, καλύτεροι φίλοι με την έννοια ότι εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον. Αλλά είμαστε οι καλύτεροι φίλοι με την έννοια του ότι ξέρω και ξέρει ότι είμαστε εδώ ο ένας για τον άλλον αν ποτέ χρειαστούμε πραγματικά ο ένας τον άλλον.

Φαίνεται να είναι πολύ κλειστός άνθρωπος. Για παράδειγμα δεν μπορείς να βρείς τίποτα στο Ίντερνετ.

Ναι, είναι πολύ πιο εσωστρεφής από εμένα. Θέλω να πω, εγώ έχω μεγάλο στόμα... (γέλια)

Είσαι εύγλωττος. Και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει για σένα. Και πρέπει να πω κάτι για το βιβλίο σου. Για να μην το ξεχάσω. Συγκινήθηκα πολύ από τα λόγια σου για τον πατριό σου. Ήταν η εποχή που έμαθες για τον βιολογικό σου πατέρα, αν θυμάμαι καλά, και είπες ότι ο πατριός μου θα είναι πάντα ο αληθινός μου μπαμπάς. Με συγκίνησε πραγματικά αυτό. Θέλω να πω… πολύ συναίσθημα.

Δεν γνώρισα ποτέ τον πραγματικό μου πατέρα. Κάποια στιγμή επέστρεψε στην Αμερική. Δεν γνώριζε καν ότι υπήρχα, κάτι που είναι ΟΚ. Αλλά θα σου πω μια κατοπινή ιστορία που προέκυψε από το δεύτερο βιβλίο μου, αφού το τελείωσα. Πριν από περίπου δύο χρόνια, μια από τις κόρες του στο Λος Άντζελες ήρθε σε επαφή μαζί μου. Της είχαν κάνει δώρο ένα κιτ DNA, όπου στέλνεις το DNA σου και αυτοί εξετάζουν αν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι με το ίδιο DNA στον κόσμο. Τέλος πάντων, ήταν σε αυτή τη βάση δεδομένων. Και επικοινώνησε μαζί της αυτή η γυναίκα στην Αγγλία, που ζει στο Μπόρνμουθ, η οποία είπε, νομίζω ότι μπορεί να είμαι συγγενής σου. Και μετά άρχισε να μιλάει με αυτή τη γυναίκα. Και αποκαλύπτεται ότι αυτή η γυναίκα, η οποία είναι δύο χρόνια μεγαλύτερη από μένα, είναι στην πραγματικότητα η αδερφή μου, η αδερφή μου από τον πατέρα μου. Είχαμε τον ίδιο πατέρα. Και δεν τη μεγάλωσε, την έδωσαν για υιοθεσία. Παραλίγο κι εμένα να με δώσουν για υιοθεσία. Αλλά η μαμά μου άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή. Ναι. Αλλά αυτός ο Αμερικανός στρατιωτικός ήταν τοποθετημένος στη Βρετανία και ήταν προφανώς χμμ… παλικάρι. Και ναι, τώρα έχω μια αδερφή, και έχω πάει να τη δω μερικές φορές, μιλάμε κάθε λίγες εβδομάδες και είναι καταπληκτικό. Όλα τα άλλα αδέρφια μου είναι μικρότερα από εμένα. Τώρα έχω μια μεγαλύτερη αδερφή, κάτι που είναι υπέροχο.

Αλλά αυτό είναι το στυλ σου, σε ό,τι με αφορά, εννοώ, εντάξει, δεν σε έχω γνωρίσει προσωπικά, προφανώς, αλλά φαίνεσαι ένας τύπος με τον οποίο είναι πολύ εύκολο να συνεννοηθείς και να πιείς μια μπύρα ή κάτι τέτοιο.

Και το θέμα είναι ότι δεν πίνω…

Ναι, το ξέρω. Το λέω μόνο για χάρη της συζήτησης. Και το θέμα είναι ότι αυτό έρχεται σε πολύ μεγάλη αντίθεση με το στυλ του Andrew, αναπόφευκτα. Αλλά από αυτό το είδος αντιπαράθεσης στάσεων και στυλ, και την ένταση που υπήρχε σε όλη τη σχέση στο συγκρότημα, η μουσική έγινε καλύτερη, πιστεύω... νομίζω ότι ήταν ένα κίνητρο για να μεταμορφωθεί αυτό το είδος έντασης σε μουσική. Αυτό είναι που μου αρέσει και εκτιμώ πολύ. Κι αυτό που θα ήθελα να σε ρωτήσω, επειδή είναι και το αγαπημένο μου τραγούδι, και είναι δική σου σύνθεση, ίσως το ‘χεις μαντέψεις ήδη, είναι για το ‘Marian’. Και θυμάμαι πολύ καθαρά τα λόγια σου ότι, OK, ήταν πολύ δύσκολο να ανεχτώ τον Andrew. Αλλά αν το αποτέλεσμα είναι ένα τραγούδι όπως το ‘Marian’, μπορείς με κάποιο τρόπο να το αντέξεις..

Ναι, θέλω να πω, τραγούδι σαν αυτό… αυτό το τραγούδι ήταν μαγικό. Προέκυψε.

Απολύτως.

Ήταν αλχημεία και μαγεία μαζί. Θέλω να πω, βασικά, ήμουν στο στούντιο, δεν υπήρχε κανένας άλλος εκεί, εκτός από τον μηχανικό ήχου, νεαρό. Και έχω κάνει ό,τι έπρεπε να κάνω. Δουλεύω πάνω σε αυτό που κατέληξε να είναι το ‘Black planet’. Και είχα λίγο χρόνο και σκέφτηκα, εντάξει, έχω αυτή τη νέα ιδέα. Ας την βάλουμε κάτω. Συνέθεσα ολόκληρο το ‘Marian’ σε διάστημα λίγων ωρών, έπαιξα μπάσο, έπαιξα όλες τις κιθάρες. Και οι κιθάρες σε αυτό το τραγούδι, μόλις το ξανακούω τώρα και σκέφτομαι… λοιπόν, πώς το έκανα αυτό; Πραγματικά, είναι υπέροχο. Όμορφο. Και μετά, όταν στο τέλος της ημέρας, όταν ο Andrew ήρθε στο στούντιο, προφανώς έχεις διαβάσει το βιβλίο, ξέρεις, του το έπαιξα. Και αντέδρασε του στυλ, δεν μου αρέσει τόσο πολύ. Ακούγεται σαν Siouxsie and the Banshees ή κάτι τέτοιο. Και λέω τότε, άντε γαμήσου. Και φεύγω. Και μετά, όταν επέστρεψα το πρωί, υπήρχε ένα τελειωμένο φωνητικό του Andrew σε αυτό. Είχε κάνει τα φωνητικά. Και αυτό είναι το περίεργο, γιατί ο Andrew μπορεί να περάσει μήνες και μήνες και μήνες σε έναν στίχο. Αλλά έγραψε αυτό το τραγούδι και το τραγούδησε το ίδιο βράδυ. Υπάρχει λοιπόν ένα μαγικό, ένα αλχημιστικό πράγμα σε αυτό το τραγούδι που ξεπερνά όλα τα άλλα άσχημα που συνέβαιναν.

Παίζεις ακόμα το ‘Marian’ με τους The Mission αυτές τις μέρες;

Μερικές φορές ρίχνω λίγο από αυτό όταν παίζαμε το ‘Wasteland’. Το κάναμε για λίγο. Νομίζω το 2017.

Ναι, ναι. Θέλω να πω, το θέμα, το επιχείρημά μου ήταν ότι είναι ένα από τα τραγούδια σου, ξέρεις.

Όντως είναι.

Kαι το ‘Possession’ επίσης. Και το ‘Walk Away’ είναι ένα από τα τραγούδια σου. Και το ‘No Time To Cry’. Άρα έχεις κάθε δικαίωμα να τα παίξεις.

‘A rock and a hard place’.

Αυτό δεν είναι από τα αγαπημένα μου. Λυπάμαι γι' αυτό. Το πιο αγαπημένο μου από σένα είναι το ‘Marian’ σίγουρα. Και μετά από αυτό, το ‘Walk Away’. Είναι αλήθεια ότι το ‘Walk Away’ ήταν μια προειδοποίηση για τον Gary να παραμερίσει ή κάτι τέτοιο;

Δεν έχω ιδέα. Όπως σου είπα νωρίτερα, δεν έδινα ιδιαίτερη σημασία στους στίχους. Ξέρεις, δεν τους έγραφα εγώ. Οπότε δεν έδινα σημασία. Και ήμουν έτσι όπως και ο ίδιος ο Peter Hook είχε πει, ότι δεν άκουγαν τους στίχους του Ian Curtis.

Αυτό είναι αλήθεια. Σήμερα, όπως είπα, είναι πολύ ωραίο να σε βλέπω πραγματικά υγιή και σε πολύ καλή κατάσταση. Συγχαρητήρια για αυτό. Λοιπόν…  βρίσκεσαι σε μια χώρα που μου αρέσει πολύ. Πώς είναι να ζεις στη Βραζιλία; Ποια είναι η ατμόσφαιρα για σένα; Το απολαμβάνεις;

Ναι, όντως. Την αγαπώ τη χώρα. Είναι το σπίτι μου. Ζω εδώ τώρα για περισσότερα από 20 χρόνια. Ξέρεις, έχω ζήσει εδώ περισσότερο από ό,τι έχω ζήσει οπουδήποτε αλλού. Οπότε, είναι η πατρίδα μου. Έχουμε ένα ωραίο μέρος στην ύπαιθρο. Κι ένα διαμέρισμα στην πόλη, στο Σάο Πάολο.

Και είσαι σπουδαίος οικογενειάρχης, παρεμπιπτόντως.

Λοιπόν, οι κόρες μου μπορεί να διαφωνήσουν με αυτό (γέλια) αλλά ναι, μου αρέσει να είμαι στο σπίτι, αλλά μου αρέσει επίσης να πηγαίνω σε περιοδεία και μετά να επιστρέφω σπίτι, σε όλο αυτό που υπάρχει εδώ, αυτό είναι όμορφο. Έχω κι ένα στούντιο. Και κατοικίδια. Έχουμε λίγη γη και η ζωή είναι ωραία.

Νομίζω ότι πλέον ρώτησα ό,τι είχα στο μυαλό μου για το τι ήθελα να μάθω από σένα. Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω και πάλι. Ελπίζω να με συγχωρέσεις, βέβαια, αλλά βαθιά στο μυαλό μου, αυτό το όραμα της επανένωσης σας υπάρχει και δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει. Ελπίζω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να είμαι τυχερός και να το δω να συμβαίνει μια μέρα.

Ξέρεις τι, όπως σου είπα πριν, ο Craig και εγώ έχουμε μιλήσει γι' αυτό. Μας ρωτούν γι' αυτό προφανώς κάθε τόσο. Και ξέρουμε ότι αν το κάναμε, θα έπαιζαν πολλά χρήματα. Το ξέρουμε αυτό.

Σε παρακαλώ ξέχασε τα χρήματα... (γέλια)

Όχι, όχι, αυτός θα ήταν ο μόνος λόγος για να το κάνω, ειλικρινά. Επειδή ο Andrew είναι πια μια σκιά αυτού που ήταν κάποτε. Η φωνή του έχει χαθεί.

Στην πραγματικότητα, τα φωνητικά σου στους Sisters ήταν εξαιρετικά.

Ναι, αλλά ο Andrew είναι ο τραγουδιστής, όχι εγώ. Ο Andrew θα έπρεπε να τραγουδήσει αυτά τα τραγούδια. Δεν με πειράζει να κάνω, ξέρεις, όχι, όχι, όχι, όχι. Πρώτος και τελευταίος και πάντα, δεν με πειράζει. (γέλια) Οπότε ξέρεις ότι δεν το βλέπω να συμβαίνει γιατί ο Άντριου είναι σκιά του προηγούμενου εαυτού του.

Έλα τώρα, δώσε λίγη ελπίδα, μην το τελειώνεις έτσι..

Δεν λέω ότι δεν μπορεί να συμβεί ποτέ, λέω ότι δεν το βλέπω να συμβαίνει βασικά γιατί θα είναι απόφαση του Andrew, όχι δική μας. Πρέπει να του μιλήσεις και να τον πείσεις.

Να του πω πρώτα όλα όσα είπαμε πριν; (γέλια)

Δεν με νοιάζει (γέλια)

Λοιπόν, ευχαριστούμε πολύ για όλα και ελπίζουμε να σας δούμε ξανά στην Ελλάδα σύντομα.

Λοιπόν κι εγώ, αλλά δεν είμαι πραγματικά σίγουρος γι' αυτό, καθώς την τελευταία φορά που ήμασταν εκεί, ο Craig απείλησε τον διοργανωτή με ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ.

Νόμιζα ότι είπες ότι έχει ηρεμήσει τα τελευταία χρόνια...

Λοιπόν ναι... Δεν κουβαλάει πια το ρόπαλο του μπέιζμπολ μαζί του!

(H αγγλική εκδοχή)