10 Ωραία ντουέτα + 1 Εφιάλτης

1. Crying / Roy Orbison & kd Lang
Oι φωνές και των δύο είναι, ως γνωστόν, ονειρικές. Η χημεία που δημιουργήθηκε μεταξύ τους σε αυτήν την δραματική σύνθεση του Orbison οδήγησε σε μια από τις παθιασμένες στιγμές που έχουν αποτυπωθεί ποτέ σε βινύλιο. Τούς ακούς να τραγουδούν μαζί, και παίρνεις όρκο ότι πρόκειται για τους πιο ερωτευμένους ανθρώπους που έχουν υπάρξει πάνω στον πλανήτη γη.

2. Interlude / Morrissey & Souxsie
Τα ίδια ισχύουν λίγο πολύ και εδώ, μόνο που η ρετρό αίσθηση της μουσικής έχει δώσει τη θέση της σε μια υπέρκομψη, σχεδόν κατανυκτική, ατμόσφαιρα που δίνει τον τέλειο ορισμό για τη λέξη "λυρισμός". Υποθέτω ότι αυτό το κομμάτι θα βρίσκεται και στις υπόλοιπες λίστες αυτού του αφιερώματος, και ελπίζω κάποιος να μπορέσει να εξηγήσει με λέξεις γιατί όλος ο κόσμος που ξέρω ανατριχιάζει κάθε - μα κάθε - φορά που ακούει αυτό το κομμάτι.

3. Your Ghost / Kristin Hersh & Michael Stipe
Οι μεταμεσονύχτιες διαθέσεις συνεχίζονται σε αυτό το λεπτούργημα της Kristin Hersh, όπου ο Stipe παίζει το ρόλο του ιδιότυπου φαντάσματος, τραγουδώντας στο ρεφραίν "νομίζω ότι χτες τη νύχτα, έκανες κύκλους γύρω μου". Μία ακουστική κιθάρα και ένα διακριτικό cello ήταν ό,τι χρειάστηκε η Hersh για να ξορκίσει, έστω και για μερικές στιγμές, τους δαίμονες των Throwing Muses, χρησιμοποιώντας, βέβαια, ακόμα μελανότερα χρώματα.

4. E-bow The Letter / REM with Patti Smith
Ο Stipe πάντως δεν ανταπέδωσε την πρόσκληση στην Kristin Hersh, και όταν χρειάστηκε μια γυναικεία φωνή για να απογειώσει το, ούτως ή άλλως τέλειο, "E-bow The Letter", η ομόφωνη επιλογή του group ήταν η Patti Smith. Πρόκειται για ένα από τα πέντε-έξι "απόλυτα" REM κομμάτια, το δε "I'll take you over" της Smith που κορυφώνεται στο τελευταίο λεπτό του τραγουδιού, μπορεί να ακουστεί ως το πιο τρυφερό ερωτικό κάλεσμα, ή ως μια έντονα ανησυχητική και δυσοίωνη απειλή - πολύ συχνά, μάλιστα, και τα δύο ταυτόχρονα.

4. You And Your Sister / Kim Deal with Tanya Donelly
Αυτό λογικά πρέπει να είναι έξω από τους όρους που τέθηκαν για το συγκεκριμένο αφιέρωμα, μιας και ηχογραφήθηκε κάτω από το όνομα των This Mortal Coil. Ωστόσο, δεν παύει να είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα ντουέτα της αυλής της 4AD, ένα υπνωτικό τρίλεπτο όπου η Deal και η Donelly (την εποχή που ήταν και οι δύο στους The Breeders) αφήνουν παράμερα τον ηλεκτρισμό των συγκροτημάτων τους και διασκευάζουν αυτό το κομμάτι του Chris Bell, μετατρέποντάς το σε ένα στοιχειωμένο νανούρισμα.

5. The Greedy Ugly People / Hefner with Amelia Fletcher
Όταν η βετεράνος της twee-pop σκηνής Amelia Fletcher (Talulah Gosh, Heavenly) συνάντησε τους popsters της νέας γενιάς Hefner, φαντάζεται κανείς χαμόγελα αμηχανίας από την πρώτη και εκφράσεις λατρείας και συνάμα δέους από τους δεύτερους. Όταν όλα αυτά μεταφράστηκαν σε νότες, προέκυψε ίσως το καλύτερο κομμάτι που έχουν αφήσει πίσω τους οι Hefner, ένα τραγούδι που μιλάει για το πόσο περήφανοι πρέπει να είμαστε που δε μοιάζουμε με όλους εκείνους τους κρετίνους που μας περιτριγυρίζουν. (Νομίζω ότι μπορείτε άνετα να ταυτιστείτε με το σκηνικό, αρκεί να θυμηθείτε το σχολείο σας, τη σχολή σας, τη δουλειά σας, τα στρατιωτικά σας χρόνια κλπ κλπ).

6. Delicate / Terence Trent D'Arby & Des'ree
Είναι άξιο απορίας γιατί ο D'Arby δε χαίρει εκτίμησης ανάλογης - τουλάχιστον - με αυτής του Prince, αλλά αυτό, μπορούμε να το συζητήσουμε μια άλλη φορά (και αν διαβάζει ο Καραμπεάζης και ψήνεται, μπορούμε να το αναλύσουμε και μαζί). Ας περιοριστούμε στην αναφορά του "Delicate", ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του που χρωματίστηκε από τα φωνητικά χαρίσματα της συμπαθέστατης Des'ree. Αν μάλιστα στη θέση της τελευταίας υπήρχε - ας πούμε - η Shara Nelson, τότε αυτό το κομμάτι θα μπορούσε να μπει ως opening track στο soundtrack του παραδείσου - compiled by God.

7. I Was Born On Christmas Day / Saint Etienne with Tim Burgess
Δεν πρόκειται καν για ένα από τα καλύτερα ή πιο ενδιαφέροντα κομμάτια των Saint Etienne, αλλά το "I Was Born On Christmas Day" είναι αξιομνημόνευτο για τους εξής δύο λόγους: πρώτον είναι απίστευτα ευδαιμονικό και πιασάρικο, ποτισμένο με το χριστουγεννιάτικο πνεύμα από το πρώτο δευτερόλεπτο μέχρι το τελευταίο. Δεύτερον, εδώ συμμετέχει και ένας Tim Burgess (The Charlatans) o οποίος μοιάζει σα να έχει ανέβει πέντε - έξι σκάλες και μετά πήρε το μικρόφωνο να τραγουδήσει πριν προλάβει να πάρει ανάσα.

8. Hedwig's Lament - Exquisite Corpse / Yoko Ono & Yo La Tengo
Στο πρώτο μισό του κομματιού, η Yoko Ono σέρνει μια διασκεδαστικά πένθιμη ερμηνεία πάνω σε ένα μουντό και αργόσυρτο μοτίβο από keyboards. Ξαφνικά, ένα γκαραζοριφάκι ξεπετάγεται από το πουθενά, και το κομμάτι μεταλλάσσεται στο τραγούδι που θα έγραφαν οι Elastica αν τους έπειθαν να επανασυνδεθούν και να συμμετέχουν στη Eurovision. Στο τέλος όλα αποσυντονίζονται με το γέλιο της απόλυτης τρέλας. Ένα κομμάτι που λατρεύεις να το μισείς.

9. Sleep At The Bottom / Piano Magic, Low and Transcient Waves
Aυτό το κομμάτι παραβιάζει τους βασικούς όρους του αφιερώματος. Βασικά, δεν είναι ντουέτο, αλλά τρίο. Επίσης, ούτε και τρίο είναι ακριβώς, μιας και τα φωνητικά έχουν αναλάβει εξ'ολοκλήρου οι Low. Ωστόσο, αν βρίσκατε ανέκαθεν τους τελευταίους ενίοτε στατικούς, πρέπει οπωσδήποτε να τσεκάρετε πώς οι Piano Magic και οι Transcient Waves έχουν πάρει το γνωστό κλίμα των Low και το έχουν διαστρέψει έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα τριπαρισμένο και ατμοσφαιρικό κομψοτέχνημα.

10. Βuried Bones / Tindersticks with Paula Frazer
H Ann Magnuson (Βοngwater) συμμετείχε σε αυτό το κομμάτι από τον τρίτο δίσκο των Tindersticks, αλλά η live εκτέλεση με την Paula Frazer που υπήρχε σε ένα cd το οποίο κυκλοφόρησε από το site του group το 2001 ξεπέρασε αυτήν του studio. Ο λόγος είναι φυσικά η ίδια η Frazer, η οποία έχει το χάρισμα να μπορεί να πάρει να τραγουδήσει ακόμα και τις συνταγές της Βέφας και να τις κάνει να ακούγονται σαν ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη.

+ ο εφιάλτης:

11. (Tell Him? Tell Me? Δε θυμάμαι καν πώς το έλεγαν) / Barbra Streisand & Celine Dion
Δεν ξέρω αν είμαι καλός άνθρωπος και αν θα καταλήξω στον παράδεισο ή στην κόλαση. Αν συμβεί το δεύτερο, ξέρω ότι αντί να με σιγοβράζουν στα καζάνια, θα με κλειδώσουν σε ένα κελί με τεράστια ηχεία στους τοίχους, από τα οποία θα ακούγεται στο repeat και σε υψηλό volume αυτό το κομμάτι.