2013, οι υψηλές εκφάνσεις του «γιατί κύριε;»
// Περίπου όλα κι όλοι εκτός χρόνου και τόπου! Το νέο μας επίτευγμα δεν είναι απ' τον σωρό. Ναι, αλλά συνεχίζουμε. Βαφτίζοντας μονίμως το κρέας ψάρι.
// Πρόπερσι, ήταν μετά τις δεύτερες εκλογές, βγήκε στο διαδίκτυο το πλαστό εξώφυλλο του "Focus", αν θυμάστε. Έγραφε "Bravo Malaka" κι είχε ένα φάσκελο στα χρώματα της γαλανόλευκης. Πλαστό ξεπλαστό, ήταν μια θριαμβευτική στιγμή αλήθειας για τα εκατομμύρια ψηφοφόρων-προβάτων αυτής της χώρας. Ζητούνται εθελοντές για αφισοκόλληση. Ξεχνάμε.
// Το έτος που πέρασε μέσα απ' τον R.I.P. καθρέφτη: Killah P, Lou Reed, Μανωλάδα, ΕΡΤ, Πόλυ Πάνου, John Tavener, "Μίκυ Μάους", Wojciech Kilar, πρωτογενές πλεόνασμα, success story, "Jazz & Τζαζ", επίδομα υποθερμίας, ξαφνικός θάνατος, αυτοκτονικός θάνατος, θάνατος από μονοξείδιο...
// Οπότε επόμενο είναι σαν δεις άνθρωπο γελαστό να νομίζεις πως δεν μπορεί, του λασκάρισε...
// Άλλο θέμα. Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις: άμα θες να 'σαι διαφωτιστικός, ε;
// Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου: το '13 η Ελλάδα έπεσε 14 θέσεις. Χαμπάρι μάς πήρανε. Όπου να 'ναι έρχεται κι η καζούρα!
// Lou Reed: πολλοί έγραψαν ή είπαν κάτι, αναμενόμενο, ουδείς ωστόσο τόνισε το πάθος αυτού του δημιουργού για το παρόν και το εφήμερο. "Η ζωή μου είναι μουσική", είχε πει στην τελευταία του συνέντευξη. Σάμπως η δική μας;
// Στο MiC ψάχναμε μία εκπομπή. Πιστεύαμε πως θα πρόσθετε σε ό,τι ήδη κάναμε (κι αυτό ισχύει ακόμη, όπως κι οι λόγοι). Την βρήκαμε το '09 στον "105.5 Στο Κόκκινο". Το "MiC Label" κύλησε με την χημεία μας, δλδ με το να δρούμε ως ηλεκτρονικό -zine κάπου ανάμεσα του maga- και του fan-. Παρεμβάσεις δεν δεχτήκαμε ποτέ, σχεδιάζαμε ελεύθερα. Ο ρ/σ είχε την δωρεάν εκπομπή, που οι παραγωγοί της την υπερασπίζονταν ζωντανά σε βάρβαρη ώρα (και με κόστος), βοηθήθηκε διαφημιστικά με την "Κάρτα Φίλων" του, το MiC είχε το ζητούμενο σε ζώνη που δεν του απέφερε νέους φίλους και πήρε ένα σποτάκι για το πάρτι του στο "Six Dogs" (ποια τύχη είχε, δεν μάθαμε). Αδικήθηκε λοιπόν το εβδομαδιαίο μας 2ωρο όταν κόπηκε κατά τον ανασχεδιασμό του ρ/σ (αναγκαίος κατά τα λοιπά). Δεν ήταν εμπορική συμφωνία, αλλά κι αν ήταν, ήταν μονόπλευρα. Όμως, ο "105.5 Στο Κόκκινο" είναι όργανο. Αλλιώς δρούσε με το 5%, αλλιώς δρα με το 27%. Και χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τα σχόλια κάτωθι του αποχαιρετιστήριου ποστ ή το κείμενό μας που το συνόδευε, το MiC ορθώς δεν έχει εκπομπή σε κομματικό σταθμό. Ειδικά τώρα. Σωστά;
// Υπερκόπωση του προκαλέσανε οι παρεμβάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας. Λογικό, μέρα δεν άφησε.
// Ήθελα να γράψω 2-3 λόγια για την Jarboe και για ό,τι έφερε την ακύρωση της συναυλίας της. Με κάπως αυστηρή αριθμητική. Όμως προϋπόθεση για να μιλήσει κανείς είναι να υπάρχει έστω η στοιχειώδης διάθεση να τον ακούσουν. Διαβάζοντας όσα ειπώθηκαν από δω κι από κει κατάλαβα πως σε θολούς καιρούς αυτό δεν είναι δεδομένο. Κι άλλαξα γνώμη.
// Έντεκα δίσκοι:
1. EGYPTRIXX - "A/B Til Infinity"
2. NADINE SHAH - "Love Your Dum And Mad"
3. PICK A PIPER - "Pick A Piper"
4. VASILIS AVDELAS - "The End Is The Beginning"
5. ANADELTA - "Vita Brevis"
6. FOREST SWORDS - "Engravings"
7. BATTLESTATIONS - "The Death Of The Day"
8. FUCK BUTTONS - "Slow Focus"
9. EMPUSAE - "Sphere From The Woods"
10. ALCALICA - "Ύδωρ"
11. FXBIP - "FxBip"
// Ζάππειο '13: Ο David Psutka (Egyptrixx) δίνει κατά την γνώμη μου την πιο μοναχική ηλεκτρονική πράξη της χρονιάς. Αναζητούσαμε το σίκουελ του "To Bring You My Love", μας το 'δωσε η Nadine Shah. Για τους Pick A Piper ευελπιστώ σε κριτική. Ο Δημήτρης Σφυράκης (Anadelta) έφερε εσώγλυφα κι ιδανικά το post-rock στο παρόν. Ομοίως κι η βελγική κολεκτίβα των Battlestations. Fuck Buttons και Nicolas Van Meirhaeghe (Empusae) επανεμφανίστηκαν με τους καλύτερους δίσκους τους. Η άποψη των Alcalica περί σύγχρονου fusion καταφτάνει ως πέραν της απλώς τολμηρής. Ο Francois-Xavier Vigneault-Marcil (FxBip) δημιουργεί μουσική και γραφιστική υπό τη γοητεία που ασκεί πάνω του το υπόγειο κι ενίοτε το παράλογο.
// Έντεκα κομμάτια:
1. MATT ELLIOTT - "The Right To Cry"
2. APTA - "Heard"
3. ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΟΣ - "Η Λίμνη Μέσα Του"
4. BLACK CHAMBER - "Red Dawn"
5. NUMBERS ARE FUTILE - "Justice Is Light (And Blood)"
6. A$AP ROCKY feat. KENDRICK LAMAR, JOEY BADA$$, YELAWOLF, DANNY BROWN, ACTION BRONSON & BIG K.R.I.T. - "1Train"
7. TANGO WITH LIONS - "Obituary"
8. WRAETLIC - "There Without"
9. LOCAL NATIVES - "Wooly Mammoth"
10. GHOSTPOET - "Them Waters"
11. VECTOR-LOVERS - "Warm Launderette"
// Λέω ότι προσπάθησα να βγω έξω απ' τα πολλά αναξιοπρεπή που 'χει ο χώρος μας. Μπορεί να εθελοτυφλώ. Ίσως απλά να το νόμιζα, αλλά όντως σε κάποιο χρόνο το αποφάσισα. Γράφω για μουσική πριν το '90. Επέλεξα τους τρόπους και τα θέματα στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αυτό για μένα αρκεί. Διότι τελικά είτε το θέλω είτε όχι κάθε γραπτό χρειάζεται κάπου να δημοσιευθεί. Ειδάλλως είναι ανύπαρκτο, σαν να μην γράφτηκε ποτέ. Και χρησιμοποιώντας τα μέσα, ξέρεις πως το ίδιο κάνουν κι αυτά με σένα, πως συμβάλλεις ώστε να επιβιώσουν και μαζί τους κι οτιδήποτε για το οποίο τα απεχθάνεσαι. Ο μέσος δρόμος έρχονται φορές που μοιάζει αστείος. Αν κάποτε βρω την (καρδιακή) όρεξη, θα καταγράψω τις διαφορές μεταξύ ενός που δηλώνει μουσικοκριτικός με κάποιον που δηλώνει μουσικογραφιάς. Φαίνονται απ' τις πρώτες προτάσεις που θα συντάξει ο καθένας τους.
// That's it!
// Ένας πεισματάρικος προσωπικός κύκλος έκλεισε το Δεκέμβρη. Παλιός και καλός με τα λάθη του. Ή έτσι τον ένιωθα τουλάχιστον. Να περνάτε καλά, ευχές σ' όλους για το '14 που μόλις άνοιξε!
_____
