Μόνο οι εραστές του βινυλίου μένουν ζωντανοί

Η βραδινή βόλτα στην Τσιμισκή πολύ συχνά άρχιζε από το ΖΗΤΑ-ΜΙ [...] και το κλασικό πέρασμα από τη βιτρίνα. Αχνά φωτισμένη αλλά απροκάλυπτα λαμπερή, μας προκαλεί να κολλήσουμε τα πρόσωπά μας στο τζάμι και να επιθεωρήσουμε το υλικό. Ήρθαν επιτέλους οι νέοι δίσκοι; Να το Kind of Blue, ευτυχώς δεν εξαντλήθηκε. Στο βάθος ο Κόλεμαν Χώκινς μας κοιτούσε μελαγχολικός και αζήτητος. Νέα άλμπουμ του Κολτρέην, σκληρά χαρτόνια, συμπαγή σαν τον ήχο του στο σαξόφωνο. Συνύπαρξη Ξενάκη - Στοκχάουζεν. Ξεχώριζαν κι αυτοί από τα εξώφυλλα – έξω από αυτόν τον κόσμο. Αυτό ζητούσαμε.

Από το βράδυ προετοιμασία. Σχέδια να προλάβουμε την άλλη μέρα για να προμηθευτούμε τις νέες αφίξεις δίσκων μακράς διαρκείας. Για μας ιδιαιτέρως μακράς διαρκείας, αν σκεφτεί κανείς πόσες φορές τους ακούγαμε μόνοι μας και πόσες από σπίτι σε σπίτι. Πυρετός, όχι το Σαββατόβραδο, αλλά σε καθημερινή βάση. Η αγωνία έως ότου φτάσει το βινύλιο στα χέρια σου και τοποθετηθεί τελετουργικά στο πλατώ του πικάπ. Ένας κρυμμένος κόσμος περιμέναμε να αποκαλυφθεί μπροστά μας κυριεύοντας το δωμάτιο και το σώμα μας. Κι έτσι γινόταν.

ΖΗΤΑ-ΜΙ Αριστοτέλους. Επέβαλλε τον σεβασμό. Σεβασμό στον χώρο, στους ανθρώπους που μας υποδέχονταν, σεβασμό στο ανεξήγητο. Κι εμείς, ενώ έξω στους δρόμους ξεσαλώναμε, μόλις περνούσαμε την είσοδο και κυρίως όταν κατεβαίναμε αργά τα σκαλοπάτια προς το ιερό, δηλαδή το υπόγειο, μεταμορφωνόμασταν. Οι φωνές έπεφταν σε ένταση, η αδημονία ανέβαινε. Εδώ το κλίμα ελευθέρωνε την περιέργεια, τη λαχτάρα για το καινούργιο, τον πειραματισμό, τις σχέσεις λογοτεχνίας και κινηματογράφου με τη μουσική. Και φυσικά υπήρχε ο κατάλληλος άνθρωπος να μας μυήσει, ο Παύλος Ζάννας, πάντοτε με έναν συνδυασμό υποκειμενικών και αντικειμενικών κριτηρίων και παραπομπών στις πηγές. Ο καλύτερος συνδυασμός για να προεκτείνεται η συζήτηση και να ανάβει το ενδιαφέρον.

Που να φανταζόμουν τότε ότι όλο αυτό το διάστημα του μισού αιώνα θα εξακολουθούσαν να με απασχολούν εκείνα τα πρώτα ακούσματα στο ΖΗΤΑ-ΜΙ. Προφανώς κάτι συνέβαινε.

- Σάκης Παπαδημητρίου

αναδημοσίευση από το περιοδικό Θεσσαλονικέων Πόλις, τεύχος 59, Μάρτης 2017.
για την αντιγραφή
Κώστας Γ. Καρδερίνης