The Painted Word (1984)

9 μήνες έχω σκάσει από περιέργεια, τι στο διάολο σκέφτεται ο μικρός Φώτης όταν περιεργάζεται κι ενδιαφέρεται για το παραμικρό, ενθουσιάζεται με σαχλαμάρες, χαζεύει, γελάει. Κάτι πιο κοντινό από τους πρώτους στίχους του 'The Painted Word' δεν θα μπορούσα να φανταστώ:
Interesting place this, I like it here
I think I'll stay and see what happens.

Έχουμε βαρεθεί να ακούμε (και να μιλάμε) για παρεξηγημένες μεγαλοφυίες, μπάντες-θρύλους, cult ήρωες, pop κομψοτεχνήματα κλπ κλπ κλπ. Κάποτε πρέπει τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους: και με τους Television Personalities βλέπουμε 'τη διαφορά μεταξύ πλυμένου και πραγματικά καθαρού', τη διαφορά του δήθεν ακατέργαστου lo-fi με το αξιαγάπητα ασουλούπωτο 'The Painted Word'. Ο δίσκος μπορεί να θεωρηθεί ο πιο εσωστρεφής και μελαγχολικός των Television Personalities, σε καμιά περίπτωση όμως μουντρούχος. Η τιμιότητα και η ευθύτητα των 'The Painted Word', 'Bright Sunny Smiles', 'A Sense Of Belonging', 'Someone To Share My Life With', 'You'll Have To Scream Louder', 'Back To Vietnam' συγκλονίζουν. Δεν συγκίνησαν πάντως τη Rough Trade που είχε αρνηθεί να κυκλοφορήσει το άλμπουμ ή τον John Peel που δήλωσε ότι "ήταν κρίμα που οι Television Personalities ωρίμασαν" ή κάτι παρόμοιο. Δίσκος ακραία βιωματικός και προσωπικός, δείχνει τη Μεγάλη Βρετανία, όπως ακριβώς ήταν στα μέσα των 80s ή καλύτερα όπως ακριβώς την έβλεπε ο Daniel Treacy. Ακόμη και οι αντι-μιλιταριστικοί στίχοι σε πολλά τραγούδια ξεκινούν από προσωπικές ιστορίες του Treacy - έναν φίλο που σκοτώθηκε στην Ιρλανδία ή έναν θείο του στο Βιετνάμ.

Δεν ξέρω αν είναι εύκολο να βρεθεί σήμερα το 'The Painted Word', νομίζω ότι δεν κυκλοφορεί εδώ και χρόνια. Πάντως κάποιος που το βρήκε και δεν το αγόρασε βρέθηκε σε κελί να ακούει για έναν ολόκληρο μήνα την τριπλή κασετίνα του Πέτρου Γαϊτάνου 'Ψάλλω τω Θεώ μου έως υπάρχω' η οποία περιλαμβάνει εκτός από τα άλμπουμ 'Τα θεία πάθη' και 'Ώρα ενάτη', το 'Πεντηκοστάριον' με ύμνους Αναστάσεως, Αναλήψεως, Πεντηκοστής, Αγίου Πνεύματος και Θαυμάτων Ιησού.

-10-