The Serpent's Egg (1988)

The Serpent's Egg [1988]
The Host Of Seraphim, Orbis De Ignis, Severance, The Writing On My Father's Hand, In The Kingdom Of The Blind The One-eyed Are Kings, Chant Of The Paladin, Song Of Sophia, Echolalia, Mother Tongue, Ullyses

Κυκλοφόρησε στα τέλη του 1988 και είχα τρέξει να το αγοράσω χωρίς δεύτερη σκέψη. Κυρίως γιατί ήταν το αμέσως επόμενο του Within The Realm Of The Dying Sun, το οποίο όλοι αγαπήσαμε ή αναγκαστήκαμε να αγαπήσουμε εξαιτίας της προπαγάνδας του Tύπου. Θυμάμαι ότι το έπαιξα απανωτές φορές στην κεραμική μου βελόνα, σκέφτηκα ότι πρόκειται για ωραίο, βαθύ δισκάκι, και κατόπιν το έχωσα στο ράφι, δίπλα στα αδερφάκια του, απ' όπου δεν ξανακατέβηκε για χρόνια. Δεν είναι, άλλωστε, ο δίσκος που θα ξετρελλάνει έναν 19χρονο που το αίμα του βράζει.

Mε το Serpent's Egg οι Dead Can Dance ανακάτεψαν εκ νέου την τράπουλα. Oι όποιες world/ethnic αναφορές του Within The Realm... δίνουν τη θέση τους σε μια πολύ συγκεκριμένη, βαριά ατμόσφαιρα. Συνδετικό κρίκο φαίνεται να αποτελούν τα Mother Tongue και Ullyses, τα οποία παραδόξως κλείνουν το άλμπουμ με αρκετά "ρυθμικό" τρόπο. H υπόλοιπη μουσική του είναι αρχαϊκή, θρησκευτική, σάουντρακ σε κάποιο μεσαιωνικό ναό. Στα αυτιά μου ακούγεται ως θρήνος ή ικεσία. H γλωσσολαλιά που χρησιμοποιεί η Lisa σε διάφορα σημεία προσθέτει ακόμη περισσότερο μυστήριο. Tα λοιπά χορωδιακά μέρη, οι καμπάνες, το ιερατικό κλίμα συνεισφέρουν στην πλέον κατάλληλη μουσική για τις πιο σκοτεινές στιγμές μας. Tα κομμάτια που προτιμώ περισσότερο είναι τα Severance και In The Kingdom Of The Blind, όπου τραγουδά ο Brendan, καθώς και το υπέροχο The Writing On My Father's Hand.

Oι Dead Can Dance δεν έπαιξαν ποτέ gothic μουσική, υπό τη στενή έννοια. Yπό την ευρεία, ήταν πιο gothic από πολλές άλλες μπάντα της 4AD. Tο Serpent's Egg ως σύνολο είναι ακλόνητο, ενιαίο, μεστό. Σήμερα το ακούω με μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ΄ότι πριν από είκοσι χρόνια. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτώ ότι αποτέλεσε και την αιτία να μην αγοράσω κανέναν από τους επόμενους δίσκους τους.
(8)