Top 11 of 2013

Κλείνοντας τους λογαριασμούς μας με τον δέκατο τρίτο χρόνο του MiC, αυτή είναι η συγκεντρωτική λίστα της διαφανούς και αδιάβλητης όπως πάντα ψηφοφορίας μας. Κι αν ο Forest Swords συσπείρωσε έξι συντάκτες στον ηλεκτρονικό του κόσμο, η διασπορά των προτιμήσεων υπήρξε φέτος πιο έντονη από κάθε άλλη φορά, κανένας δεν ψήφισε ίδιο Νο. 1 με κανέναν άλλο συν-ανάδελφο, οι λίστες δεν είχαν πολλές τομές, παράλληλες ευθείες σε παράλληλα σύμπαντα, έτσι είναι όμως η εποχή μας, πληθωρική, πολυδιάστατη και πολυδιασπασμένη. Εννοείται ότι δεν διστάσαμε να κουβαλήσουμε μπόλικο νερό στον μύλο του ...ελιτισμού, οι πολυξακουσμένοι Daft Punk έλαβαν μόνο μία ψήφο και αυτή στα χαμηλά, οι δε αγαπημένοι του κοινού Arcade Fire (όσο κι αν αναποδογυρίσαμε την κάλπη με έκπληξη) έμειναν άποντοι. Η γαλλοπούλα Chicaloyoh είναι ουσιαστικά η φετινή MiC πρόταση, μπορεί να φιγουράρει "μόνο" στο Νο. 7, ο δίσκος της όμως πολύ αμφιβάλλω αν εμφανίστηκε σε καμία άλλη λίστα παγκοσμίως, σε 500 μοναχά αντίτυπα κυκλοφόρησε, αλλά για μας η μουσική ποτέ δεν κρινόταν από αριθμητικά μεγέθη...

Και του χρόνου...

1. Forest Swords - Engravings

Ο Πάνος Πανότας ανατέμνει, αναλύει και τελικά ενθουσιάζεται: "ο Forest Swords έχοντας σπείρει την αναγνώριση με το "Dagger Paths" προ 3ετίας, δεν λαχάνιασε από κόπο ωσότου δει το ντεμπούτο του στα θεματολόγιά μας" (...) "μια σκοτεινή πανδαισία" (...) "κάθε ακρόασή του αρχίζει απ' το μηδέν δίχως προεξοφλήσεις. Έχει, δηλαδή, ο ακροατής τον λόγο για να αφήνει πάντοτε τα αφτιά του ανοιχτά και να ρουφά την εμπειρία του".  

2. My Bloody Valentine - mbv

O Άρης Καραμπεάζης λακωνίζει σιβυλλικά: "για κάποιο λόγο, λίγες μόλις ώρες μετά την κυκλοφορία του mbv επικράτησε η άποψη ότι το Loveless ήταν κάτι πολύ εύκολο για την οποιαδήποτε μπάντα να το πετύχει." (...) "Αστειότητες...."  

3. Jon Hopkins - Immunity

Ο Αντώνης Ξαγάς ξενυχτάει στην πολυκατοικία και του: "αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες ενός ευφυώς σχεδιασμένου αρχιτεκτονικού ηχητικού περιβάλλοντος, μιας περιρρέουσας (τι ωραίο περιγραφικό επίθετο!) δομής η οποία δίνει βάθος και προοπτική στις καθησυχαστικές πιανιστικές μελωδίες που μπορείς να ακούσεις, ή καλύτερα να αφουγκραστείς... Και μετά να χαθείς..."  

4. Savages - Silence yourself

O Βασίλης Παυλίδης πιστεύει ότι μία φορά δεν είναι ποτέ αρκετή: "Πρώτη ακρόαση. Ανάμικτα συναισθήματα. Αυθόρμητη αξιολόγηση: 50% Siouxsie, 20% Joy Division, 10% Bauhaus, 10% κάτι ακόμη παλιό, 10% κάτι ακόμη νέο" (...) "Δεύτερη ακρόαση. Περίπου ίδια γνώμη" (...) "Τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, δέκατη ακρόαση. Με άλλο αυτί. Δουλεύει η εικόνα. Savages. Φρεσκάδα. Δύναμη. Ενέργεια. Ποιότητα." "Οι παλιοί θα το εκτιμήσουν περισσότερο. Οι νέοι λιγότερο. Οι παλιοί θα το αγαπήσουν λιγότερο. Οι νέοι περισσότερο..."  

5. Bill Calahan - Dream river

Ο Άρης Καραμπεάζης ως ...δικέφαλος κοιτάζει είκοσι χρόνια πίσω και μπροστά: "Είναι και τα σχεδόν είκοσι παρά κάτι χρόνια που έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε το Wild Love (ως Smog τότε), τον δίσκο στον οποίο αν είχε σταματήσει η Αμερικάνικη μουσική, θα ήταν και πάλι υπεραρκετά τα όσα μας έχει προσφέρει", (...), "διότι ο Callahan εκφράζει με απόλυτο τρόπο το Δράμα που επιφυλάσσει ο καθένας μας για την υποτιθέμενη σκοτεινή πλευρά του εαυτού του και αυτό δύσκολα πρόκειται να αλλάξει και τα επόμενα είκοσι χρόνια."  

6. Chicaloyoh - Folie sacree

Ο Άρης Καραμπεάζης αγοράζει ένα από τα 500 αντίτυπα, γοητεύεται και δικαιολογεί τον βαθμό 9: "Η υψηλή βαθμολογία που ακολουθεί αφορά έναν δίσκο που είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα γοητεύσει ανεπανόρθωτα οποιονδήποτε ασχοληθεί μαζί του έχοντας οριοθετήσει κάθε απαραίτητη συνισταμένη, χωρίς να εξετάζεται αν θα προσφέρει έστω και ελάχιστα στην όποια εξέλιξη της μουσικής, ή έστω αν θα φέρει συγκινήσεις μαζικές, στο βαθμό που θεωρείται κάτι τέτοιο απαραίτητο τέλος πάντων"  

7. Nils Frahm - Spaces

Ο Αντώνης Ξαγάς ονειρεύεται εκδρομές στη φύση: "Οι μελωδίες του έχουν μια διαύγεια νερού λαγαρής πηγής, αλλού ρέουν σαν ένα "ήσυχο-ήσυχο το ποταμάκι" (που έλεγε και ο ...ποιητής Στέφανος Αυγερινός), αλλού μετατρέπονται σε χείμαρρο τυρβώδους ροής" (...) "το αποτέλεσμα πάντως είναι πάνω 70 λεπτά σπουδαίας κλασικής μοντέρνας μουσικής (το πιάνετε το οξύμωρο ε;)."  

8. Boards of Canada - Tomorrow's harvest

Ο Άρης Καραμπεάζης αποφεύγει τα IQ τεστ αλλά όχι και την έξυπνη μουσική: "Με ισόποσες δόσεις από αφηρημένη νοσταλγία και οικεία άγνωστο περιβάλλον, η μουσική των Boards Of Canada παραμένει μία φαινομενικά εύκολη μουσική, που όμως - όπως πολύ καλά ξέρουμε πλέον- αποκαλύπτει συνεχώς νέα επίπεδα προσπελασιμότητας της και αυτό είναι τελικά και το σημαντικό ξεχωριστό της στοιχείο" (...) "Έξυπνη μουσική από την πλευρά αυτών που την φτιάχνουν και μόνο, που δεν δημιουργεί τέτοιου είδους απαιτήσεις για τους ακροατές της και ούτε τους υποβάλλει τυχόν σε I.Q. Test για να μπορέσουν έστω και να ασχοληθούν μαζί τους. Ευτυχώς δηλαδή..."  

9. Julia Holter - Loud city song

Ο Αντώνης Ξαγάς ανακαλύπτει τη σχέση της Julia Holter με την Σοφία Αρβανίτη: "Στο δίσκο αυτό λοιπόν η Holter αποτολμά να βγει στους δρόμους, στον αέρα, ο αέρας της πόλης απελευθερώνει" (...) "για να φιλοτεχνήσει τις ούρμπαν εικόνες της, νύχτα, πόλη, φώτα, κοσμικά κέντρα, κι εγώ μόνη περπατώ σκεπτική (που τραγουδούσε και η Σοφία Αρβανίτη), μοναξιά μέσα στην λαμπερή κοινωνικότητα" (...) "δίσκος πολλών ακροάσεων γαρ, ο οποίος προσφέρει πολλά επίπεδα ερμηνείας και πρόσληψης"  

10. The Black Angels - Indigo meadow

Ο Άρης Καραμπεάζης στριμωγμένος στο Principal είναι και ορθός και κοφτός: "Οι Black Angels είναι ορθά-κοφτά μία από τις καλύτερες rock 'n' roll μπάντες, που έχουν εμφανιστεί την τελευταία εικοσαετία. Το αν είναι σπουδαίοι ή όχι είναι μέγεθος, του οποίου η μέθοδος μέτρησης δεν έχει παγιωθεί ακόμη με βάση τα όσα έχουν συμβεί στην ροκ ιστορία στην παραπάνω περίοδο"  

11. Colleen - The weighting of the heart

Ο Αντώνης Ξαγάς παρασύρεται: "το "The weighting of the heart" αποπνέει μια υποβλητική ηρεμία, κάτι το μεταφυσικά γαλήνιο, μια μυσταγωγική επαναληπτικότητα, την αίσθηση ενός αναγεννησιακού κήπου (αφεθείτε π.χ. στο "Ursa Major Find"), με τα φυσικά στοιχεία να επικρατούν στη στιχουργική, και την ίδια να κρατάει άψογα ("γεωμετρημένα") τις ισορροπίες ανάμεσα στους δεξιοτεχνικούς αρπισμούς και την ακρίβεια στην εκτέλεση από τη μία μεριά (να την βαφτίσουμε ωριμότητα;) και τη συναισθηματική βαρύτητα και ευαισθησία από την άλλη)"  
_____

BACK.