4-Skins

Βιογραφικό

Κλοτσιές, γροθιές και τραγούδια. Του Μίλτου Τσίπτσιου

4-SkinsΑπό τα πιο χαρακτηριστικά, original και συγχρόνως επιτυχημένα συγκροτήματα του Αγγλικού Oi, οι 4-Skins διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην άνθιση του skinhead κινήματος (με ότι αυτό συνεπάγεται) πληρώνοντας τελικά πολύ ακριβά το τίμημα. Όπως και οι πρώτοι διδάξαντες Cockney Rejects ξεκίνησαν και αυτοί από το ανατολικό Λονδίνο (hooligans της West Ham) με την ψυχοσύνθεσή τους να περιλαμβάνει βία στην χειρότερη μορφή της, εξτρεμισμό και συμμορίτικη συμπεριφορά που έλυνε τις διαφορές της με κλοτσιές και γροθιές, για να τις κάνει ύστερα τραγούδια.

Αρχηγός και ιθύνων νους των 4-Skins ο Tom "Hoxton" McCourt από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του κινήματος των skinhead και πρωτεργάτης του mod revival κάπου εκεί στα τέλη των seventies. Τότε ήταν που δημιουργήθηκε και το γκρουπ που πλην του Hoxton περιλάμβανε τους Gary Hodges στα φωνητικά, Steve "H" Harmer στο μπάσο και Gary Hitchcock στα ντραμς.

Η πρώτη τους συναυλία δόθηκε το καλοκαίρι του 1980 όταν και έπαιξαν support στους Cockney Rejects και τους Damned. Το σετ με τα τρία μόλις τραγούδια που έπαιξαν εκείνη τη βραδιά (που παίχτηκε μάλιστα χωρίς τον Hitchcock αλλά με τον Mickey Geggus των Cockney Rejects στη θέση του), τους προσφέρει μία θέση στη συλλογή Oi The Album με τα Wonderful World και Chaos. Στο τελευταίο και πάλι στην κιθάρα ο Geggus που φαίνεται πως είχε πάρει υπό την προστασία του ολόκληρο το γκρουπ.

One Law For Them/Brave New WorldΛίγο μετά ο Harmer αποφασίζει να γίνει roadie στους Cockney Rejects, αναγκάζοντας τον Hoxton να μεταφερθεί στο μπάσο και να εισχωρήσει στο γκρουπ ως νέος κιθαρίστας ο Steve "Rockabilly" Pear, ενώ ο Hitchcock αφήνει τα ντραμς για ν' ασχοληθεί με το μανατζάρισμα του γκρουπ και στη θέση του μπαίνει ο John Jacobs. Με αυτή τη σύνθεση τους βρίσκουμε στη συμμετοχή τους στο Strength Thru Oi με τα 1984 και Sorry, και στο πρώτο τους single το εντυπωσιακό από άποψης ρυθμού και εκτέλεσης One Law For Them/Brave New World στην δική τους Clockwork Fun που έφτασε στο νούμερο τέσσερα του indie τοπ και στο Evil για τη συλλογή Carry On Oi.

Ακολουθεί περιοδεία με τους Business και τους Last Resort που όταν αυτή έφτασε στην πόλη Southall, η Ασιατική μειονότητα της περιοχής αντέδρασε θεωρώντας το ποιόν των γκρουπ ρατσιστικό κάνοντας διαμαρτυρίες έξω από το χώρο που επρόκειτο να γίνει η συναυλία. Από την άλλη, περίπου διακόσιοι skinheads ξεκίνησαν να βανδαλίζουν μαγαζιά και περιουσίες Ασιατών, με τους τελευταίους ν' ανταπαντούν με ξύλα, πέτρες και μολότοφ. Όταν μπλέχτηκε η αστυνομία τα επεισόδια πήραν χαρακτήρα εκτεταμένων ταραχών με τελικό απολογισμό 120 τραυματιών και μια μεγάλη περιοχή τυλιγμένη στις φλόγες. Χαρακτηρίστηκαν ως οι μεγαλύτερες ταραχές υπαιτιότητας punk rock, γεγονός που έκανε μεγάλο κακό στους (έμμεσα) υπευθύνους, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν οι 4 Skins, οι οποίοι πλέον δεν έβρισκαν χώρους για να παίξουν, οι distributors αρνιόντουσαν να διανέμουν τον δίσκο τους που παρόλα αυτά έφτασε στο τέσσερα του indie τοπ, ενώ και οι ίδιοι αναγκάζονταν να παίζουν με διαφορετικά ονόματα όπως για παράδειγμα μια φορά σα Skans για ένα σόου του BBC.

Μην αντέχοντας τις συνθήκες αυτές αποχωρεί ο Hodges και ο Pear που μάλιστα είχε τραυματιστεί στις ταραχές, και στη θέση τους μπαίνει ο Tony "Panther" Cummings, ο Jacobs πάει από τα ντραμς στην κιθάρα και ο Pete Abbott μπαίνει στα ντραμς. Με αυτή τη σύνθεση τραγουδούν το Merry Xmas Everybody (διασκευή Slade) για τη συλλογή Bollocks To Christmas το Δεκέμβριο του 1981, ενώ κυκλοφορούν και το δεύτερό τους single Yesterdays Heroes/ Justice, Get Out Of My Life στη Secret Records του Φεβρουάριου της επόμενης χρονιάς. Αυτό φτάνει ως το νούμερο εφτά στο indie τοπ της Αγγλίας και δίνει καλή πάσα για το πρώτο τους LP.

Yesterdays Heroes/ Justice, Get Out Of My LifeΑυτό θα είναι το The Good The Bad And The 4-Skins που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1982. Δίσκος με μία πλευρά στούντιο υλικό και μία πλευρά live, που ξεκινάει με ένα απολαυστικό ska κομμάτι το Plastic Gangster που το τραγουδάει ο Hitchcock, συνεχίζει όμως με κατωτέρου του αναμενομένου μέτρια και κάπως αδιάφορα κομμάτια που ασθμαίνουν κάτω από την πραγματικά κακή παραγωγή. Την υπόληψη του δίσκου σώζει η πραγματικά καλή live πλευρά στην οποία εμπεριέχονται κάποιοι από τους all time classic ύμνους του Oi όπως τα Wonderful World, Evil, A.C.A.B., Chaos και One Law For Them. Ο δίσκος φτάνει εύκολα στο νούμερο ένα indie του τοπ και μπαίνει και στα πενήντα πρώτα του επίσημου, τοποθετώντας τους 4-Skins στην κορυφή των Oi συγκροτημάτων μαζί με τους Cockney Rejects, τους Blitz, τους Cock Sparrer και τους Business. Με τον δίσκο αυτό αλλά και την εν γένει στάση τους, οι 4-Skins κατηγορήθηκα για προτροπή στη βία, τη στιγμή που αυτοί αντικρούοντας τις κατηγορίες αυτοί έλεγαν πως τραγουδούσαν για τη ζωή που ζούσαν.

Ακολουθεί το single Low Life/Bread Or Blood, αλλά και η αποχώρηση των Abott, Jacobs και Cummings που αφήνει τον Hoxton μοναδικό εναπομείναντα μέλος των 4-Skins. Σε αγγελία που μπαίνει στο Sounds, τρεις νέοι skins απαντούν και ουσιαστικά επαναδημιουργούν τους 4-Skins. Είναι ο τότε δεκαεφτάχρονος Paul "George" Swain στην κιθάρα, ο Ian Bramson στα ντραμς ενώ τα φωνητικά αναλαμβάνει ο Roi "The Boy" Pearce των Last Resort. Αυτή η τετράδα κυκλοφορεί το δεύτερο LP του γκρουπ το A Fistful Of 4-Skins στη Syndicate Records στα τέλη του 1983 και το ζωντανά ηχογραφημένο From Chaos του 1984 έναν χρόνο μετά.

Το A Fistful Of 4-Skins είναι πιο προσεγμένο του προκατόχου του, με βελτιωμένη παραγωγή, αρτιότερες συνθέσεις και σαφώς καλύτερα φωνητικά. Στα δυνατά του χαρτιά τα Five More Years και Johnny Go Home όπως και το εξτρεμιστικό του εξώφυλλο. Στα πλην η έλλειψη ενέργειας και αυθορμητισμού κάτι που όπως φάνηκε του στοίχησε στην τελική του αξιολόγηση, στοίχησε όμως και στο γκρουπ που αποφάσισε να δώσει τέλος.

The Good The Bad And The 4-SkinsΤο αποχαιρετιστήριο προσκλητήριο αποτυπώθηκε στο From Chaos To 1984 το live άλμπουμ ηχογραφημένο σε στούντιο και με την παρουσία μερικών καλών φίλων του γκρουπ, που σηματοδοτεί και τη διάλυση του γκρουπ.

Το τελευταίο δισκογραφικό αποτύπωμα των 4-Skins βρίσκεται στη συλλογή Son Of Oi με το τραγούδι On The Streets. Ακολούθησαν πολλές συλλογές και live άλμπουμ με σημαντικότερα εξ' αυτών τα The Wonderful World Of The 4-Skins του 1987 και το Live And Loud (The Bridge House Tapes) του 1989 και τα δύο της Link Records, όπως επίσης το 4-Skins: Singles And Rarities του 1999 της Captain Oi.

Το 2007 χωρίς τον Hoxton, οι Gary Hodges και Steve "H" Harmer επαναδημιουργούν τους 4-Skins με τη βοήθεια όπως και στην αρχή δύο Cockney Rejects (Mick Geggus και Andy Russell), και δίνουν τα Chaos 2007 και Glory Days στη συλλογή Kings Of Streetpunk της G&R Records, ενώ έναν χρόνο μετά τους ακούμε στο East Coast Oi Festival και στο εφτάιντζο split με τους Γερμανούς Evil Conduct στο Thanks For The Memories.

Το 2010 με μόνο original μέλος τον Hodges βγαίνει το βλακώδες, ακροδεξιό και στα όρια του ναζιστικού The Return από τη Γερμανική Randale Records.