Άλλη μια 40άρα επώνυμα τραγούδια (11-20)

11. Bongwater - Nick Cave Dolls
Λιγωμένο παραλήρημα γεμάτο υγρά υπονοούμενα ζόρικης και μαυροφορεμένης 80s ανθυποντίβας με μουσική υπόκρουση διαστημικό τζαμάρισμα από αυτά για τα οποία έμειναν στη μνήμη (όχι και τόσο) πολλών οι Bongwater. Με το απόλυτα φετιχιστικό φινάλε: "They have Nick Cave dolls now? I want one!". Όταν με πιάνουν οι ανάποδες, πολύ συχνά δυστυχώς, σκέφτομαι ότι στο underground το παιχνίδι σεξ - δόξα - χρήμα παίζεται με τους ίδιους ακριβώς όρους του star system, μόνο το περιτύλιγμα διαφέρει. Γι' αυτό ας κουλάρουν οι διάφοροι θεματοφύλακες.

Weller - Davies12. The Kinks/ Jam - David Watts
Από τα καλύτερα κομμάτια στην ιστορία του rock 'n' roll. Και από αυτά που ανταποκρίνονται απόλυτα στην έννοια του rock 'n' roll τραγουδιού. Ευτύχησε δε να γνωρίσει δύο ισάξιες, καταπληκτικά άγριες και κοφτερές εκτελέσεις. Και ποιος είναι ο David Watts παρακαλώ; Για τον Bruce Foxton σίγουρα ο Paul Weller! Για τον Paul Weller ο Ray Davies. Για τον Ray Davies... ο Mick Jagger. Για τον Mick Jagger... ο θεός ο ίδιος! Στο All Mod Cons περιλαμβάνεται και ο Billy Hunt, που όμως ποτέ δεν κατάφερε να γίνει το ίδιο διάσημος, ίσως λόγω της ατάκας "I'll spy like James Bond/ and die like King Kong".

13. Camper van Beethoven - Mao reminisces about his days in southern China
Έχω επανειλημμένα γράψει πόσο λατρεύω τους CvB και ειδικά το πρώτο album τους, απ' όπου είναι και το τραγούδι αυτό, ένα παιχνίδι με την κινέζικη μουσική ανάμεσα σε διάφορα παιχνίδια με διάφορες μουσικές (ρώσικη, ελληνική κ.λπ.) που έχει αυτός ο δίσκος. Αρπάζω την ευκαιρία για να γράψω και πόσο μισώ τον Μάο, έναν παρανοϊκό δικτάτορα που εξολόθρευσε εκατομμύρια ανθρώπους για να ικανοποιήσει τις εμμονές του (ρωτήστε και κανέναν Κινέζο από τους καλλιτέχνες, τους διανοούμενους και τους επιστήμονες που κατόρθωσαν να ξεφύγουν από το καθεστώς -όχι τους εμποράκους που μας προέκυψαν τελευταία με τη βοήθειά του- και θα σας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο) και πόσο απάνθρωπο (το ίδιο με το να είναι ναζί) μου φαίνεται να είναι ένας Ευρωπαίος μαοϊκός, είτε στο Παρίσι του '68 είτε στην Ελλάδα του 2008. Και επιτέλους ΦΤΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΑΗ ΤΟΥ '68. ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΗΞΑΤΕ!

Jump like Fred Astaire14. James - Just Like Fred Astaire
Το συμπαθέστερο τραγουδάκι από το άπατο (πήγε) Millionaires των James, που είχε φτυστό εξώφυλλο με ένα άλλο άλμπουμ της εποχής του (αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ποιο!). Ο διάσημος ηθοποιός/ χορευτής και χορογράφος ενέπνευσε τον Tim Booth στην προσπάθεια του τελευταίου να περιγράψει πώς αισθάνεται όταν κρατάει την καλή του (γκουχ! Γκουχ!) στα στιβαρά του μπράτσα. Το τραγουδάκι βέβαια ξεκινάει κάπως ανόητα, του τύπου: "γιατρέ! Τι μου συμβαίνει; Μου πέφτουν τα μαλλιά - πονάνε τα μυαλά" και άλλα τέτοια γραφικά. Τηρουμένων των αναλογιών σε λίγα χρόνια ο Φίλιππος Πλιάτσικας θα μας δώσει το αριστουργηματικό "όπως ο Φώτης Μεταξόπουλος"!

15. MDC - John Wayne Was a Nazi
Φυσικά και ήταν.

16. Lambchop - Steve Mc Queen
Οι Prefab Sprout από την άλλη του αφιέρωσαν ολάκερο τον καλύτερό τους δίσκο και αυτός τους χάρισε αίγλη και τρομερό εξώφυλλο. Και αυτές δεν είναι οι μόνες μουσικές αναφορές στον υπέρτατα cool ηθοποιό, που εμείς οι μη δεδηλωμένοι σινεφίλ ταυτίζουμε περισσότερο με θρυλικά αυτοκίνητα, παρά με σπουδαίες κινηματογραφικές εμφανίσεις. "Mean? Mean? Not Steve Mc Queen or Free Of Worry"..., αντιτάσσουν οι Lambchop, σε ένα τραγούδι που κατά την γνώμη μου δεν μεταφέρει ιδεατά το μακουινικό κλίμα που φαντάζεσαι όταν ακούς τον τίτλο του. Είναι όμως αρκετά πιο όμορφο από ό,τι υπαινίσσεται η προηγούμενή μου φράση. Δεν θα προτιμήσετε την Sheryl Crow ή τον Adam Ant, αλλά το φάντασμα του Steve Mc Queen όπως το ονειρεύτηκαν οι Superchargers σε ένα προ δεκαετίας ξεχασμένο garage rock αριστούργημα. Για τον κήπο που "είδαν" οι Red Crayola ρωτήστε καλύτερα τον πάντοτε επιτυχημένο dealer τους.

Cortez17. Νeil Υoung - Cortez the killer
Νηλ, σ' ευχαριστούμε που υπάρχεις! Έχεις γράψει μερικά από τα πιο όμορφα τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ και πολλά riff που πάνω τους χτίστηκαν ολόκληρες σχολές και σκηνές. Δεν είσαι ούτε ο πιο γρήγορος ούτε ο πιο βιρτουόζος κιθαρίστας, λίγοι όμως είναι τόσο σημαντικοί όσο εσύ. Δεν ξεπουλήθηκες ποτέ όσα και να σου έδιναν, και ήταν πάρα πολλά. Έχεις σοβαρό πρόβλημα υγείας και τραγωδίες στην οικογένεια και στις παρέες σου, και τα ξεπέρασες όλα με τη μουσική σου που έδωσε συγκίνηση και δύναμη σε εκατομμύρια από εμάς. Βγήκες μπροστά σε σημαντικά και δύσκολα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα σε δύσκολες εποχές, όταν είχε σημασία. Και δεν πειράζει που μερικές φορές είσαι λίγο παραπάνω politically correct όπως εδώ, που τραγουδάς τις αιώνιες ενοχές του λευκού απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσμούς της Αμερικής. Αυτούς που όλοι έλεγαν κάποτε κοκκινομούρηδες.

18. Minutemen - Political Song for Michael Jackson to Sing
Ο πολύς Mike Watt εκτός από το να διασκευάζει Van Halen με τη μορφή κατάρας για τους οπαδούς τους, προσπαθεί να ξεγελάσει το mainstream προκαλώντας τον Jacko σε ένα από τα τραγούδια του, στην εποχή της παντοκρατορίας του τελευταίου και πολύ προτού επέλθει η μεγάλη και ατελείωτη πτώση. Ο Jackson ποτέ δεν του απάντησε με ένα absolute hit song for Mike Watt to scream, ενώ λογικά ούτε καν γνωρίζει μέχρι σήμερα ότι αναφέρεται άθελά του σε ένα μαρξιστικό ορατόριο διάρκειας μόλις ενάμιση λεπτού. Ήταν ακόμη οι εποχές που το underground ήταν καλά στεγασμένο από τα απόνερα του mainstream.

Walter Johnson19. Jonathan Richman - Walter Johnson
Η διαφορά αυτού του όχι ακριβώς τραγουδιού από τα υπόλοιπα "επώνυμα" του JoJo είναι ότι δεν αναφέρεται σε ζωγράφο αλλά σε αθλητή! Έναν αθλητή με ένα μύθο που μόνο στις ΗΠΑ με την τεράστια αθλητική κουλτούρα και την αγάπη και την ακομπλεξάριστη στάση όλων απέναντι στα σπορ θα μπορούσε να χτιστεί. Ο Walter Johnson ήταν πίτσερ (αυτός που πετάει την μπάλα στο baseball) των Washington Senators (πώς αλλιώς να λεγόταν...) στη δεκαετία του '20 που έμεινε στην ιστορία για την ταχύτητα, τη δύναμη και τα ρεκόρ του, αλλά και για τον χαρακτήρα και την ανθρωπιά του, τα οποία υμνεί ο Jonathan στην παρλάτα του. Και αυτή δεν είναι η μόνη αναφορά παίκτη του αγαπημένου παιχνιδιού των Αμερικάνων σε τραγούδι. Όλοι έχουμε τραγουδήσει Where have you gone, Joe DiMaggio...

20. Momus - Jackie Onassis
Ποτέ δεν κατάλαβα ακριβώς (παρότι έψαξα σχετικά) γιατί η Jackie O. απέκτησε τις διαστάσεις συμβόλου που όλοι γνωρίζουμε. Τις απέκτησε πάντως και μάλιστα από πολύ νωρίς, ούσα ίσως και ένα από τα πρώτα πραγματικά "θύματα" της δυναστείας των παπαράτσι. Που τους απέφευγε μέσα από τα τεράστια γυαλιά ηλίου της, όπως πιθανολογεί ο Momus, που έχει γράψει τραγούδια και για πολλές άλλες και πολύ σημαντικότερες προσωπικότητες, τα οποία και δεν μοίρασε δεξιά και αριστερά. Ενδεικτικά αναφέρονται ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο βασιλιάς Σολομώντας, μια γάτα, ένας ομοφυλόφιλος και ένας υπερ-κομφορμιστής (για αυτόν έγραψε το καλύτερο) άπαντες αγνώστων λοιπών στοιχείων, πλην αμφότερων των πρώτων.