Amestoy Trio - Le Fil

Ακορντεόν συνέχεια. Ένας ...άχαστος δίσκος απ' το παρελθόν. Του Δημήτρη Κάζη


AmestoyΗ θύελλα από ακορντεόν που έπληξε το mic τις τελευταίες μέρες έφερε στο μυαλό μου ότι δεν έχω γράψει ποτέ για έναν από τους αγαπημένους μου δίσκους. Ο ίδιος ο δίσκος από το 2003 που κυκλοφόρησε δεν έφυγε ποτέ ούτε από το μυαλό μου ούτε από το πλατώ μου, τον έχω λιώσει στο παίξιμο.

O Jean-Luc Amestoy είναι εξέχουσα φιγούρα στη μουσική σκηνή της Τουλούζης. Τάνγκο, φλαμένκο, ράι, σκα, ότι και να παίζεται στην πόλη είναι εκεί, είτε πρωταγωνιστώντας είτε χρωματίζοντας με το ακορντεόν του. Το τρίο είναι το προσωπικό του όχημα έκφρασης. Μαζί του ο κιθαρίστας και συνθέτης Gilles Charles και ο Nicolas Calvet που παίζει τούμπα.

Το ακορντεόν και η ακουστική κιθάρα εναλλάξ κρατάνε το ρυθμό και σολάρουν, θα μπορούσα να πω και κεντάνε μια που μιλάμε για μελωδίες ασύλληπτης ομορφιάς και δεξιοτεχνία πολύ επάνω από το μέσο όρο των καλών μουσικών, και η τούμπα γεμίζει το χώρο. Η χρήση του πνευστού μπάσου αντί για το συνηθισμένο έγχορδο δίνει στον ήχο έναν ελαφρύ και δροσερό εξωτισμό χωρίς να τον χυλώνει. Το δεύτερο album τους Sport & Couture που βγήκε το 2008 (να περιμένουμε καινούργιο το 13 λοιπόν...) και είχε "κανονικό" μπάσο (Marc Dechaumont) δεν έχει καμιά σχέση με τη μαγεία αυτού εδώ.


Amestoy TrioΤώρα, στο ερώτημα τι παίζει το τρίο η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονολεκτική, ούτε καν λακωνική. Ένα χαρμάνι από μουσικές της Μεσογείου, του Ατλαντικού και της Λατινικής Αμερικής καλά χωνεμένο από μουσικούς που έχουν ακούσει και έχουν παίξει πολύ. Θα πω το χιλιογραμμένο κλισέ των μουσικογραφιάδων: δεν περισσεύει τίποτα, δεν λείπει τίποτα. Το πρώτο γίνεται εύκολα αντιληπτό όταν μιλάμε για ένα τρίο ακουστικών οργάνων ηχογραφημένο πρακτικά ζωντανά, χωρίς overdubs και γεμίσματα. Το δεύτερο πρέπει να το ακούσεις για να το πιστέψεις.

Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από το εσώφυλλο. Αδόκιμο μια που δεν γράφω δελτίο τύπου αλλά εντελώς έντιμο από τη στιγμή που δηλώνω ότι γράφω σαν φαν, και δίνει το κλίμα: Οι νότες, το άγγιγμα και οι ενορχηστρώσεις είναι λεπτεπίλεπτα. Ραμμένα στο χέρι, θα μπορούσες να πεις, σαν πουλόβερ αλλά με τα δάχτυλα αντί για βελόνα - και προσεκτικά φινιρισμένα. Το απλότερο ένδυμα, αλλά προσεκτικά ραμμένο από μάστορες που είναι χαρούμενοι που δεν πρέπει να αλλάξουν τον κόσμο, απλά να τον κάνουν λίγο καλύτερο μέρος να ζεις. Λαϊκή μουσική αλλά όχι ισοπεδωμένη. Σαν να γεύεσαι τη θάλασσα χωρίς να βρέχεις το πρόσωπό σου.

Αυτό είναι. Παίζω αυτό το δίσκο όποτε θέλω να πάρω δύναμη για να βγάλω τη μέρα αλλά και όποτε θέλω να κάνω μια καλή μέρα ακόμη καλύτερη.

www.myspace.com/amestoytrio