Angelic Upstarts

Βιογραφικό

To σημαντικότερο πανκ συγκρότημα της βορειοανατολικής Αγγλίας. Του Μίλτου Τσίπτσιου

Angelic UpstartsΟι Angelic Upstarts είναι ένα από τα μεγαλύτερα punk rock συγκροτήματα της Αγγλίας και σίγουρα το σημαντικότερο της βορειοανατολικής πλευράς της. Ένα γκρουπ που έχει γράψει ιστορία με την ογκωδέστατη δισκογραφία του, με τη συμμετοχή του σε ταραχώδεις συναυλίες, με τις διφορούμενες πολιτικές τοποθετήσεις του, αλλά κυρίως λόγω της απεριόριστης αλληλεγγύης και συμπαράστασής τους προς το εργατικό κίνημα και της οξείας αντιπαράθεσής τους με την τοπική αστυνομία και τις φασιστικές ομάδες της εποχής.

Ξεκίνησαν από το South Shields μια περιοχή λίγο έξω από το Νιουκάστλ το 1977 όταν οι παιδικοί φίλοι Thomas Mensforth και Raymond Cowie, συνεπαρμένοι από το 'White Riot' tour των Clash που έκανε ένα πέρασμα από τη γειτονιά τους, αποφάσισαν πως έπρεπε να λάβουν και αυτοί μέρος σε αυτό που συντελούνταν. Ο Mensforth, γίνεται Mensi και αναλαμβάνει τα φωνητικά και ο Cowie γίνεται Mond και πιάνει την κιθάρα. Με τον Steve Forsten στο μπάσο και τον Derek "Decca" Wade στα ντραμς, φτιάχνουν τους Angelic Upstarts και κυκλοφορούν στη δική τους Dead Records τον Μάιο του 1978 το πρώτο DIY τους single The Murder Of Liddle Towers/Police Oppression.

The Murder Of Liddle TowersΕίναι ένα single στυγνής και ευθείας επίθεσης στη βία της αστυνομίας, βασισμένο στα αληθινά γεγονότα της δολοφονίας ενός νεαρού που πέθανε από "άγνωστα αίτια" στο κελί του, ενώ πριν λίγη ώρα είχε γίνει η προσαγωγή του. Η ιαχή "murder" που κυριαρχεί στο τραγούδι και αναφέρεται στους δολοφόνους του και η μεγάλη απήχηση που είχε το τραγούδι στις μαστιζόμενες από ανεργία και φτώχεια γειτονιές του βορρά, γίνεται η αιτία από τη μια οι Angelic Upstarts να γίνουν οι ήρωες της περιοχής, από την άλλη όμως να μπουν στο μάτι της αστυνομίας, σε μία ανελέητη κόντρα και από τις δύο πλευρές, που κράτησε πολλά χρόνια και συντέλεσε στο να βρίσκουν πάντα εμπόδια στη σταδιοδρομία τους. Το ίδιο επιθετικό μα και αντιδραστικό είναι και το flip - side που και αυτό με τη σειρά του έβαλε ένα ακόμη λιθαράκι στο να μπουν μια και καλή στο μάτι της αστυνομίας.

Και ενώ το κυνηγητό και οι διώξεις συνεχίζονταν σε καθημερινή βάση με το γκρουπ να ρίχνει και αυτό λάδι στη φωτιά με συναυλία ακόμη και μέσα σε φυλακή, το single ξεπουλάει και τα πεντακόσια του αντίτυπα, και επανακυκλοφορεί χάριν της πρώτης συνεργασίας της Small Wonder με την Rough Trade τον επόμενο χρόνο. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς δοκιμάζουν και το πρώτο τους από τα τρία συνολικά Peel Session με ντράμερ τον Keith 'Stix' Warrington που στο μεταξύ είχε αντικαταστήσει τον Decca. Τα κομμάτια που περιλαμβάνονταν στο σετ ήταν τα We Are The People, Student Power, Upstart και Youth Leader που λίγο καιρό αργότερα θα βρουν μαζί με μερικά ακόμη στέγη στο πρώτο τους LP.

Το Μάρτιο του 1979 το γκρουπ υπογράφει στην πολυεθνική Warner Bros για το δεύτερό τους single I'm An Upstart/Leave Me Alone σε παραγωγή του Jimmy Pursey των Sham 69 που φτάνει ως το νούμερο τριάντα ένα του επίσημου τοπ της Αγγλίας.

Ο Pursey, μεγάλη επιρροή και μέντορας πια του Mensi, θα είναι ο παραγωγός και στο πρώτο τους LP το Teenage Warning, το άλμπουμ φόρος τιμής προς τη φτωχή νεολαία, την κοινωνική αδικία, την απελπισία και την ανέχεια. Με το Teenage Warning οι Angelic Upstarts θα γίνουν οι καθοδηγητές ενός κινήματος της εργατικής τάξης που ο Mensi ήξερε πολύ καλά, όντας ο ίδιος μέλος της από μικρό παιδί μέσα στα ορυχεία. Μουσικά, αν και με αδύναμη παραγωγή, ο δίσκος είναι ένας από τους καλύτερους του Αγγλικού punk, με φανερές επιρροές κατ' αρχάς από τους Sham 69 και κατά δεύτερο λόγο από Sex Pistols και Clash. Τα τραγούδια είναι δυναμικά, γρήγορα και σκληρά, πολλές φορές ρυθμικά και αγωνιώδη, πάντα με εμπροσθοφυλακή τους πολιτικούς και κοινωνικούς στίχους του Mensi ενάντια στην κυβερνητική και αστυνομική βία.

Teenage WarningΟ δίσκος τα πάει θαυμάσια εμπορικά φτάνοντας στο νούμερο είκοσι εννέα του επίσημου τοπ της Αγγλίας, βγάζοντας μάλιστα το single Teenage Warning που τους στέλνει για μία εμφάνιση στοTop Of The Pops. Στο flip side του, υπάρχει η διασκευή του The Young Ones των Bennett και Tepper που έκανε παγκόσμια επιτυχία ο Cliff Richard αρκετά χρόνια νωρίτερα.

Με υψηλό ηθικό πια, αλλά και με συνεχιζόμενα προβλήματα από την αντιπαράθεσή τους με την αστυνομία, οι Angelic Upstarts συνεχίζουν με μια τριάδα από σιγκλάκια. Πρώτο από αυτά το Νοέμβριο του 1979 το Never' Ad Nothing/Nowhere Left To Hide που και σε αυτό αναφέρεται ακόμη μια δολοφονία από την αστυνομία, αυτή τη φορά ενός δεκαοχτάχρονου, για ν' ακολουθήσουν τα Out Of Control/Shotgun Solution και We Gotta Get Out Of This Place/Unsung Heroes Part 2. Το γκρουπ πλέον έχει ξεφύγει από τα στενά όρια της περιοχής τους και γίνεται ένα από τα πιο ονομαστά ολόκληρης της Αγγλίας, σε μια εποχή που τα γκρουπ έξω από το Λονδίνο αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία και οι πιθανότητές τους για επιτυχία ήταν ελάχιστες.

Τον Απρίλιο του 1980 βγαίνει το δεύτερο LP των Angelic Upstarts με τίτλο We Gotta Get Out Of This Place χωρίς την παρουσία του ξεκομμένου από το γκρουπ Pursey, που είναι και η τελευταία τους κυκλοφορία στην Warner. Σ' αυτό στο μπάσο τη θέση του Forster καταλαμβάνει ο Glynn Warren. Στο ίδιο επίπεδο με τον προκάτοχό του και με καλύτερη μάλιστα παραγωγή, αυτό το άλμπουμ εκπλήσσει με την αμεσότητά του, την δυναμική του και την ποιητική εξέλιξη του Mensi. Ηχητικά ακούγεται πολύ κοντά στον πρώτο δίσκο των Clash από τον οποίο έχει δανειστεί πολλά στοιχεία. Εδώ υπάρχει το Police Oppression από το πρώτο τους single, καθώς και μια χαριτωμένη διασκευή στο We Gotta Get Out Of This Place των Animals που μάλιστα ονομάτισε και τον δίσκο. Η συμπαράσταση στο εργατικό κίνημα συνεχίζεται, όπως και η εμφανής τους αποστροφή στην τότε πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ.

Αν και κινήθηκε επιτυχημένα για punk rock άλμπουμ, δεν έλαχε της ίδιας εμπορικότητας όσο το Teenage Warning φτάνοντας μόλις στο νούμερο πενήντα τέσσερα του επίσημου τοπ της Αγγλίας. Αυτό, όπως και το γεγονός πως το γκρουπ δεν δέχτηκε ν' αλλάξει φιλοσοφία και μουσικές κατευθύνσεις, οδήγησε τους υπεύθυνους της Warner στη μη ανανέωση του συμβολαίου τους.

We Gotta Get Out Of This Place Παρόλο που βρέθηκαν για μια στιγμή χωρίς δισκογραφική στέγη, η δημοτικότητά τους συνέχισε την αυξητική της πορεία αγγίζοντας το κόκκινο. Έτσι δεν άργησαν να υπογράψουν στο punk παράρτημα της E.M.I. τη Zonophone. Εκεί ντεμπουτάρουν συμμετέχοντας στη συλλογή Oi The Album με δύο προβοκατόρικα κομμάτια τα Last Night Another Soldier και Gun For The Afghan Rebels. Το πρώτο μιλάει για άνεργους και απελπισμένους νέους που μη έχοντας κάτι καλύτερο να κάνουν στη ζωή τους, καταφεύγουν στο στρατό με όσες καταστρεπτικές συνέπειες συνεπάγονται μ' αυτό. Το Guns For The Afghan Rebels είναι ένα τραγούδι συμπαράστασης στους Αφγανούς πολεμιστές, τους "rebels with a cause" όπως λέει και ο στίχος, που τότε όντας σύμμαχοι της δύσης, πολεμούσαν ενάντια στο Σοβιετικό επεκτατισμό. Η συμμετοχή τους σε αυτή τη συλλογή και κυρίως η θεματολογία αυτών των τραγουδιών, τους ενέταξε αυτόματα στο Oi κίνημα, κάτι που απέρριπτε μετά βδελυγμίας ο Mensi, ορίζοντας τα πολιτικά πλαίσια του γκρουπ στον "πατριωτικό σοσιαλισμό" και την απέχθειά του για κάθε μορφής φασισμό και ναζισμό. Και τα δύο αυτά κομμάτια μαζί με τα Kid's On The Street και Sticks Diary αποτέλεσαν το δεύτερο session του γκρουπ για λογαριασμό του John Peel τον Σεπτέμβριο του 1980.

Το Last Night Another Soldier/The Man Who Came In From The Beano επιλέχτηκε για το πρώτο τους single στην Zonophone φτάνοντας στο νούμερο πενήντα ένα του τοπ.

Εν τω μεταξύ ο Stix αναχωρεί για τους Cockney Rejects και αντικαθίσταται από τον Paul Thomson ντράμερ και ιδρυτικό μέλος των Roxy Music. Μαζί του βγάζουν το πιο αμφιλεγόμενο single τους το England/Stick's Diary. Το England είναι μια πατριωτική μπαλάντα που υπερήφανα περιγράφει το μεγαλείο της Αγγλίας και την ανωτερότητά της σε σχέση με τους άλλους λαούς. Το τραγούδι έγινε ο ύμνος των απανταχού skinhead και η κατάρα για τον Mensi που για μια ακόμη φορά έτρεχε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, μη μπορώντας ν' αναστρέψει τη φήμη του δεξιόστροφου πολιτικά που είχε πάρει το γκρουπ. Και ο ίδιος ή και κάποιο άλλο μέλος, πολλές φορές σε συνεντεύξεις ενώ από τη μία μιλούσε για ένωση εργατών και κατατρεγμένων, από την άλλη έβγαζε μια απαξίωση σε κάθε τι ξένο προς την πατρίδα του. Έτσι δεν προκαλεί ερωτηματικό για το ότι -στην αρχή κυρίως και μέχρι να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα- το target group τους αποτελούνταν από μέλη του National Front, είτε από άτομα όμοιας πολιτικής κατεύθυνσης. Όταν αργότερα ο Mensi θα αρχίσει ν' αναιρεί ορισμένες από τις θέσεις του, το ίδιο αυτό κοινό θα στραφεί ενάντια στο γκρουπ δημιουργώντας επεισόδια και μεγάλα προβλήματα στις συναυλίες τους.

2,000,000 VoicesΤο flip-side έρχεται να άρει κατά κάποιο τρόπο το βαρύ πολιτικό κλίμα που είχε δημιουργήσει το England. Είναι η περιπαικτική στα όρια του εξευτελισμού μελοποίηση του ημερολογίου του πρώην ντράμερ τους Stix. Ο Stix μέσα από τις σελίδες αυτού του ημερολογίου εκφράζει τη μεγάλη του αγάπη για τη φίλη του, πόσο του λείπει όταν δεν είναι κοντά του και πως δεν μπορεί να ζήσει μακριά της. Όλα αυτά έγιναν μια punk παρωδία που αποτυπώθηκε στο βινύλιο και ακόμη κατατρέχει τον άμοιρο ντράμερ.

Το νέο single του γκρουπ είναι το Kids On The Street/The Sun Never Shines τον Ιανουάριο του 1981, που φτάνει στο νούμερο πενήντα εφτά του τοπ της Αγγλίας. Ένα δυνατό, καθαρό street punk κομμάτι, θεωρητικά μία απάντηση του Mensi στους επικριτές του για το τι πραγματικά πρέσβευε πολιτικά και ποιο είναι το κοινό του. Στη συνέχει φεύγει ο Thomson και επανέρχεται ο πρώτος ντράμερ τους ο Decca και κυκλοφορούν το ρεγγοειδές I Understand/Never Come Back με συμμετοχή του Jake Burns των Stiff Little Fingers και του Terry Sharpe των Starjets στα φωνητικά. Για τρίτη φορά σε σιγκλάκι τους οι Angelic Upstarts ασχολούνται με την αστυνομία αυτή τη φορά αναφερόμενοι στη ρατσιστική δολοφονία ενός ακόμη νεαρού αθώου πολίτη. Μάλιστα ο πρώτος του τίτλος ήταν White Nigger Black Nigger, τίτλος που απορρίφθηκε την τελευταία στιγμή για να μη ρίξει περισσότερο λάδι στη φωτιά. Όταν αυτό κυκλοφόρησε σαν EP, προστέθηκε και το κατά κάποιο τρόπο ποιητικό Health's Lament.

Τον Ιούνιο του 1981 το γκρουπ ξανακαλείται από τον John Peel για ένα τρίτο (και τελευταίο) session για την εκπομπή του. Σε αυτό περιλαμβάνονται τα 2 Million Voices, You're Nicked, μια εναλλακτική απόδοση του I Understand και το New Values μια διαφορετική εκτέλεση του Murder Of Liddle Towers.

Ο τρίτος δίσκος των Angelic Upstarts λέγεται 2.000.000 Voices και κυκλοφορεί το Νοέμβριο του 1981. Σε αυτόν περιέχονται και οι τέσσερεις α' πλευρές από τα τελευταία τους σιγκλάκια στη Zonophone, σε κάπως διαφορετικές εκτελέσεις. Περισσότερο πολύπλοκος από τους δύο προηγούμενους, πιο μελωδικός με λίγες φολκ πινελιές, χρήση τσέλου και βιολιού, με ίδια όμως αμεσότητα στον στίχο, χωρίς εκπτώσεις στη διαμαρτυρία. Τα punk κομμάτια είναι ακόμη καλύτερα, πιο ζωντανά και δυνατά. Η εκπληκτική κιθάρα του Mond κλέβει την παράσταση σε κομμάτια όπως το Jimmy και απογειώνει και αυτή με τη σειρά της το άλμπουμ. Ο δίσκος κλείνει με το I Wish μια τρυφερή και ευαίσθητη μπαλάντα συνοδεία πιάνου, μικρό δείγμα του νέου δρόμου που είχε χαραχτεί στο μυαλό του Mensi.

LiveΟι Angelic Upstarts με το 2.000.000 Voices συνεχίζουν στα υψηλά στάνταρ του παρελθόντος και τα ολοκληρώνουν με το Live LP που ακολουθεί. Σε αυτό αποτυπώνεται η δυναμική του γκρουπ στις ζωντανές εμφανίσεις με τον καλύτερο τρόπο. Προέρχεται από μία συναυλία τους στο London Polytechnic τον Ιούνιο του 1981, κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα με το 2.000.000 Voices, και στα πρώτα αντίτυπα προσφέρονταν μαζί με τον δίσκο flexi disc με τα We're Gonna Take The World, Leave Me Alone, The Young Ones και White Riot. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα punk live άλμπουμ όλων των εποχών με δυνατό και καθαρό ήχο και έμφαση στα νέα κομμάτια του 2.000.000 Voices. Εδώ το γκρουπ βρίσκεται σε πραγματικά απίστευτη κατάσταση και σαρώνει σαν οδοστρωτήρας τα κομμάτια βγάζοντας απίστευτη ενέργεια. Από τη μεριά του ο Mensi σαν φυσικός ηγέτης, ξεδιπλώνει όλο το ταλέντο και την ευφυΐα του τραγουδώντας σα μανισμένος ή πολιτικολογώντας ενδιάμεσα των τραγουδιών με ποιητικά ή φιλοσοφικά τσιτάτα. Πολύ σημαντική η προσθήκη στο σαξόφωνο σε μερικά κομμάτια από τον Simon Lloyd και δικαιολογημένη η εμπορική του επιτυχία που το έφερε για δύο μήνες σχεδόν στο τοπ πενήντα των Αγγλικών charts. Μέχρι το σημείο αυτό οι Angelic Upstarts είχαν καταφέρει κάτι που ελάχιστα συγκροτήματα μπόρεσαν να επιτύχουν. Να έχουν τρία στα τρία υπέρ - ικανοποιητικά άλμπουμ, ένα live σκέτο δυναμίτη και σχεδόν μία ντουζίνα σιγκλάκια όλα ένα κι ένα.

Δυστυχώς για λίγο καιρό θα ξεκινήσει ένας μικρός κατήφορος που θ' αρχίσει με το single Different Strokes/Different Dub ένα ολοκληρωτικά dub - reggae δισκάκι και ευτυχώς θ' ολοκληρωθεί πολύ γρήγορα με το επόμενό τους LP Still From The Heart. Εδώ στο μπάσο πλέον είναι ο Tony Feedback. Μάλλον άσκοπη η μεταστροφή στον ήχο τους, που τους ξεκόβει τελείως από το punk και τους οδηγεί σε dub, reggae και electro pop ρυθμούς πολύ κοντά στο new wave, με μερικά αργά σχεδόν βαριεστημένα κομμάτια. Παρόλο που η στιχουργική θεματολογία παραμένει η ίδια, η ιδέα ν' αλλάξουν το στυλ τους σ' ένα πιο προσοδοφόρο, αποτυγχάνει. Ίσως μια διαφορετική παραγωγή σύμφωνα με τα λεγόμενα του Mensi να είχε διασώσει κάτι. Ένα διασωθέν πάντως τραγούδι είναι το Soldier ένα επικό επτάλεπτο εμβατήριο που κλείνει το δίσκο και εμπνέεται από τον εμφύλιο στη Ιρλανδία, θεματολογία που την κατείχε ο Mensi. Από το δίσκο βγαίνει σαν single, ένα άλλο διασωθέν από τη μετριότητα το Never Say Die με flip - side το τελείως αδιάφορο We Defy You.

Σύμφωνα με τον Mensi οι υπεύθυνοι για αυτή την αλλαγή ήταν οι ιθύνοντες της E.M.I. που ήθελαν να τους οδηγήσουν σε πιο mainstream μονοπάτια εκμεταλλευόμενοι την εμπορικότητά τους, αλλά τελικά τους οδήγησαν στην αποτυχία και ως φυσικό επακόλουθο στην αποπομπή τους από αυτή την εταιρία. Έτσι, μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια στις πολυεθνικές, επιστρέφουν σε ανεξάρτητη εταιρία αυτή την φορά στο punk παράρτημα της Cherry Red την Anagram. Γίνεται ένα ξεκαθάρισμα στη σύνθεση με την επαναφορά στα ντραμς του Paul Thompson, την προσθήκη στη δεύτερη κιθάρα του Brian Hayes και κυκλοφορούν το single Woman In Disguise/Lust For Glory στα τέλη του 1982. Το single αναγέννησης για τους Angelic Upstarts είναι ένα πολιτικό pop - punk κομμάτι ενάντια στη Θάτσερ, με πιασάρικο ρεφραίν, δυνατές κιθάρες και έντονο ρυθμό. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για το Lust For Glory το πιο ξεσηκωτικό κομμάτι τους μετά από καιρό. Στη δωδεκάιντση έκδοση προστέθηκε το ισάξιο των δύο προηγούμενων 42nd St. Με τέτοια ποιότητα εύκολα μπαίνουν και στρογγυλοκάθονται για αρκετό καιρό στο τοπ είκοσι του indie chart.

Reason Why?Ακολουθεί μια πετυχημένη περιοδεία στην Αμερική και η κυκλοφορία του LP Reason Why? τον Απρίλιο του 1983. Είναι η μεγάλη επιστροφή για τους Angelic Upstarts καθώς ξαναγυρνούν στο γνώριμο, δυναμικό τους punk ήχο, και τα ακραία πολιτικά τους μηνύματα, με τα hardcore ξεσπάσματα πιο συγκροτημένα αυτή τη φορά. Τραγούδια διανθισμένα με ευκολομνημόνευτα και έξυπνα riffs, δυνατές κιθάρες, περιεκτική και σωστή χρήση keyboards και σαξόφωνου, λίγη δόση όση ακριβώς πρέπει folk και reggae. Φανταστική η παραγωγή του Mond που λίγο μετά θα συνεργαστεί με τους New Model Army κάνοντας την παραγωγή στο Vengeance και σε καναδυό ακόμη single τους. Στο ομώνυμο τραγούδι τα φωνητικά είναι από τον παλιόφιλο Terry Sharpe, ενώ σε δύο κομμάτια στα ντραμς είναι ο Καναδός Peter Lambert.

Από το δίσκο κυκλοφορεί σαν single το Solidarity μια ακουστική μπαλάντα αλληλεγγύης στον αγώνα που έδιναν τότε οι εργάτες στα ανθρακωρυχεία της Πολωνίας. Εξαιτίας του, τους απαγορεύτηκε και η είσοδος στην Πολωνία όπου είχαν προγραμματιστεί ορισμένες συναυλίες. Flip-side σε αυτό το Five Flew Over The Cuckoo's Nest και τα Dollars And Pounds και Don't Stop στη δωδεκάιντση έκδοση. Η επιτυχημένη τους συνεργασία με την Anagram ολοκληρώνεται με το single Not Just A Name/The Leech που στη δωδεκάιντση έκδοση περιλάμβανε τρία live από μία παλαιότερη συναυλία τους το 1978 τα Leave Me Alone, Liddle Towers και White Riot. Η περίοδός τους στην Anagram τερματίζεται με τη συλλογή Angel Dust (The Collected Highs) που περιλαμβάνει δεκαπέντε επιλεγμένα κομμάτια από τα διάφορα σιγκλάκια που είχαν κυκλοφορήσει κατά τη διάρκεια της καριέρας τους.

Το 1984 ο Mond έχει πλέον αναχωρήσει από τους Angelic Upstarts αφήνοντας για πρώτη φορά τον Mensi χωρίς τον βασικό του συνθέτη. Όσο κι αν ο Mensi ήταν ο φυσικός αρχηγός του γκρουπ, ο Mond ήταν ο άνθρωπος που καθόρισε τον ήχο του και τώρα με την φυγή του υπήρχε ένας προβληματισμός και ένα στοίχημα αν το γκρουπ θα μπορέσει να συνεχίσει στα ίδια υψηλά στάνταρ. Η πρώτη δισκογραφική απόπειρα χωρίς τον Mond είναι το LP Last Tango In Moscow στην Picasso Records. Σε αυτό τον δίσκο ο Mensi συνεχίζει με μοναδικό παλιό σύντροφο τον Brian Hayes στην κιθάρα, ενώ τα νέα μέλη είναι οι βετεράνοι του Αγγλικού punk Max Splodge στα ντραμς και στις κιθάρες και Ronnie Rocker στο μπάσο και κάποιος Chalfont I.C.F. Jaconelli στα ντραμς αγνώστων λοιπών στοιχείων. Ο δίσκος χωρίς να είναι κάτι το συγκλονιστικό, έχει μερικές πολύ καλές στιγμές όπως για παράδειγμα το One More Day με την εξαιρετική κιθάρα, ή το mid tempo Progress, ή ακόμη το βαλσάκι που ονομάτισε τον δίσκο και το I Thing It Should Be Free με ήχο που θυμίζει τις παλιές μέρες του συγκροτήματος. Το κομμάτι που κλείνει τον δίσκο είναι μια παράδοξη αν και όμορφα δοσμένη διασκευή στο Nowhere To Run που είχαν κάνει επιτυχία τη δεκαετία του εξήντα οι Martha And The Vandellas.

Last Tango In MoscowΤο καλύτερο κομμάτι του δίσκου με τα υπέροχα δεύτερα φωνητικά Machine Gun Kelly δίκαια επιλέγεται σαν σιγκλάκι με flip - side το Paint It In Red και το There's A Drink In It να προστίθεται στο δωδεκάιντσο. Παράλληλα βγαίνει και τα δεύτερο επίσημο live του γκρουπ το Live In Yugoslavia από την περιοδεία τους σε Λιουμπλιάνα, Ζάγκρεμπ και Βελιγράδι το 1985. Οπωσδήποτε δεν είναι επιπέδου του πρώτου τους live, αλλά και πάλι προσφέρει τη δυναμική και τις συγκινήσεις που οι Angelic Upstarts παρέδιδαν στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Αν κρίνει κανείς από τα κομμάτια που απαρτίζουν το δίσκο, η περιοδεία αυτή βασίστηκε στα παλαιότερα κομμάτια με μοναδικά από τα καινούργια τα Machine Gun Kelly και One More Day. Τον ίδιο καιρό βγαίνει και το Bootlegs And Rarities από την Dojo που περιλαμβάνει ότι ακριβώς αναφέρει και τ' όνομά του. Τα Tommy Never Again, Box On, The Tut Tut Shuffle και Gonna Be A Star ακούγονται επίσημα για πρώτη φορά, ενώ τα υπόλοιπα είναι live και εναλλακτικές εκτελέσεις παλαιότερων τραγουδιών.

Το 1985 οι Angelic Upstarts ξαναμπαίνουν στο μάτι του κυκλώνα κυκλοφορώντας το δωδεκάιντσο με τρία τραγούδια Brighton Bomb στην Gas Records. Στο Brighton Bomb αναφέρονται στην αποτυχημένη βομβιστική επίθεση ενάντια στη Θάτσερ από τον IRA στο Grant Hotel του Μπράιτον, που τελικά σκότωσε πέντε αξιωματούχους χωρίς πάντως η ίδια να πάθει κάτι. Στο εξώφυλλο πάντως δε την γλυτώνει καθώς χέρια και πόδια απεικονίζονται κομματιασμένα. Τα άλλα δύο που ολοκληρώνουν το EP είναι το Thin Red Line και μια πιο συμμαζωμένη και ακουστική εκτέλεση του Soldier από το Still From The Heart.

Ακολουθούν δύο ακόμη LP το Power Of The Press και το Blood On The Terrace. Αυτό που θα μας θυμίζει το πρώτο είναι το highlight του το Joe Where Are You Now? αφιερωμένο στο ίνδαλμά του Mensi τον Strummer και η διασκευή τους στο συγκινητικό φολκ αντιπολεμικό Green Fields Of France. Στο εύκολα να ξεχαστεί Blood On The Terrace, ξεχωρίζει η πολύ καλή τους διασκευή στο Ruby του Mel Tillis. Πάντως στην επανέκδοσή του σε CD λίγα χρόνια μετά προστίθενται εφτά bonus live κομμάτια από το 1988 ονόματι The Main Event Tape στα οποία ο Mensi ακούγεται πιο οργισμένος, πιο ορμητικός, πιο επιθετικός από ποτέ, αφήνοντας την ψυχή του την ίδια στο live. Καθόλου παράξενο που στην κατάληξή αυτού του live τα επεισόδια ήταν εκτεταμένα και οι ταραχές βιαιότατες.

Power of the PressΤο EP England's Alive με τα England, We're Gonna Take The World, Liddle Towers και The Young Ones είναι και η τελευταία σερί κυκλοφορία του γκρουπ πριν αυτό αναστείλει τις δραστηριότητές του για μερικά χρόνια. Σποραδικά βέβαια γίνονται κάποιες εμφανίσεις, αλλά πρακτικά έχουν πέσει σε μια χειμέρια νάρκη. Κατά τη χρονική αυτή περίοδο εμφανίστηκαν οι συλλογές Alternative Chartbuster και Kids On The Streets και τα live Greatest Hits Live και το Live And Loud ένα split LP με τους Cockney Rejects.

Την ίδια περίοδο ο Mensi διεξάγει το δικό του πολιτικό πόλεμο έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο Anti Fascist Action την πιο σκληροπυρηνική οργάνωση ενάντια στο φασισμό και νέο-ναζισμό της Αγγλίας. Η ενεργή συμμετοχή του σε αυτή την οργάνωση, τον χρήζει νούμερο ένα εχθρό των αντιπάλων του και δεν είναι λίγες οι φορές που γίνονται αληθινές μάχες σώμα με σώμα με τον ίδιο παρόντα. Μέσα στα πολλά αξιοσημείωτη είναι και η άρνησή του να παραβρεθεί σ' ένα Holiday In The Sun Festival εξαιτίας της παρουσίας δύο neo-Nazi punk rock γκρουπ.

Οι Angelic Upstarts επαναδραστηριοποιούνται το 1992 με την κυκλοφορία του Bombed Out, ενός άλμπουμ που αν και ξεκινάει φουριόζο, σιγά-σιγά εξατμίζει την ενέργειά του οδηγημένο τελικά στην μετριότητα. Peak του δίσκου το Proud And Loud μια εκ' βαθέων εξομολόγηση που εμπεριέχει όλη τη φιλοσοφία και τα πολιτικά πιστεύω του Mensi αυτά που τον έφτιαξαν στο να είναι ο μεγαλύτερος working class punk hero.

Θα πρέπει να φτάσουμε στο 2001 και την κυκλοφορία του διπλού LP Live From The Justice League για να θυμηθούμε πως οι Angelic Upstarts δεν πέθαναν, αλλά καταφέρνουν και κυκλοφορούν ακόμη σπουδαία live άλμπουμ. Εδώ συνδυάζονται άριστα τα κομμάτια με την καλή παραγωγή και την σφιχτή ρυθμ σέκτιον σε μία ακόμη αξιομνημόνευτη παράσταση του Mensi. Το live προέρχεται από μία ζωντανή τους εμφάνιση στο Σαν Φρανσίσκο, στην δεύτερη περιοδεία τους στην Αμερική σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την τελευταία τους.

Το Sons Of Spartacus του 2002 είναι η τελευταία ως τώρα δισκογραφική δουλειά των Angelic Upstarts. Το line up εδώ είναι ο Tony Van Frater στην κιθάρα, ο Gaz Stoker στο μπάσο και ο Andrew Laing στα ντραμς, πλην φυσικά του Mensi. Δηλαδή έχουμε μία μίξη μελών από Red Alert, Red London, Leatherface και Cockney Rejects, που ενώνουν τις δυνάμεις για έναν δίσκο που χωρίς να είναι συνταρακτικός, είναι αξιοπρεπής και πολύ καλύτερος από άλλα άλμπουμ punk συγκροτημάτων τριακονταετίας που μόνο θλίψη φέρνουν. Τα νέα μέλη ενσωματώνουν τις εμπειρίες που κουβαλούν από τα δικά τους γκρουπ δένοντας τις ευχάριστα με τα φωνητικά του Mensi. Έτσι εδώ βρίσκουμε σκληρές κιθάρες, δυνατά και γρήγορα ντραμς και γενικά έναν ήχο νεωτεριστικό, πιο κοντά σε εκείνο των Red Alert παρά στο γνωστό συμβατικό των Angelic Upstarts. Στο δίσκο άξια λόγου είναι η σαφώς καλύτερη εκδοχή του Action Man από αυτή του Still From The Heart, το Anti - Nazi μία ακόμη προκλητική στιχουργική επίθεση του Mensi, μα πάνω απ' όλα και μεγάλο ατού του δίσκου την punk εκτέλεση του Bandiera Rossa σε συνεργασία με την Betty μπασίστρια των Ιταλών punks Reazione.

Από τότε ο Mensi συνεχίζει τον αέναό του πόλεμο ενάντια στον κάθε είδους φασισμό, εξακολουθεί και μάχεται για τα δικαιώματα των εργαζόμενων παιδιών και περιοδεύει με τους Angelic Upstarts σε οποιαδήποτε μορφή και αν αυτοί βρίσκονται. Το 2005 μετά από δεκάδες συλλογές, Greatest Hits και live άλμπουμ, βγαίνει το εξαιρετικό DVD Solidarity που περιέχει ολόκληρη τη συναυλία του γκρουπ από το Holiday In The Sun festival του 1997, καθώς και συνέντευξη με τον Mensi και τον Decca.