Autechre

The Early Years

Όταν το Detroit είχε πια αρχίσει να ξεϊδρώνει από τον κολασμένο χορό της προηγούμενης δεκαετίας, το μήνυμά του είχε ήδη περάσει στην απέναντι άκρη του Ατλαντικού. Και δε θα μπορούσε παρά να φτάσει στις Βρεττανικές ακτές. Μόνο που όπως συμβαίνει συνήθως στην Ευρώπη τα πράγματα μεταλλάσσονται σε πιο εγκεφαλικά και 'έντεχνα'. Αυτό ακριβώς έκαναν και δύο φίλοι από το Sheffield, o Sean Booth και ο Rob Brown, που κάτω από το όνομα Autechre έβαλαν τις βάσεις του πειραματικού techno στη γηραιά ήπειρο. Σχηματίστηκαν το 1991 και μαζί με τον 'πολύ' Aphex Twin, είναι οι 'πατέρες' του λεγόμενου IDM, δηλαδή της 'έξυπνης - εγκεφαλικής χορευτικής μουσικής' (Intelligent Dance Music), που συνδυάζει το αμερικάνικο electro με το απόσταγμα των ambient αναζητήσεων του Brian Eno.

Το δίδυμο, αφού πειραματίστηκε για καιρό με tapes, υπολογιστές και ρεμιξάρισμα κοινά αγαπημένων singles, στέλνει ένα δοκιμαστικό tape στην Warp Records, στην οποία ηχογραφούσαν μεγάλα ονόματα της ντόπιας electro-αφρόκρεμας, όπως οι Nightmares on wax και οι B-12. H εταιρεία ακούγοντας τους δε μπορεί παρά να τους προτείνει συμβόλαιο και έτσι το πρώτο LP βγαίνει το 1993 στην αγορά με τίτλο 'Incunabula' τραβώντας τα βλέμματα όχι μόνο των ήδη υποψιασμένων αλλά και γενικότερα της indie κοινότητας.

Πραγματικά, είχε πολύ καιρό να βγει ένας τόσο ψυχρός και αποστασιοποιημένος από το συναίσθημα δίσκος με σαφή αναφορά στο χημικό hype της εποχής. Κάτι που ελαττώνεται στο βιομηχανικά σιωπηλό 'Amber'LP του 1994 με τους Kraftwerk να κλείνουν χαμογελώντας (αν όντως μπορούν να χαμογελάσουν) το μάτι στα πνευματικά τους τέκνα. Ένας δίσκος που αν καταφέρεις να συγκεντρώσεις τα fractal του σχηματίζει τη λέξη ambient. Και ενώ οι Autechre, έχουν ήδη φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα δημιουργίας, κυκλοφορεί το 'Tri Repetae' τόσο για να αναθεωρήσουμε την άποψή μας για τις δυνατότητές τους όσο και για να να προβληματιστούμε για τη θέση του στους καλύτερους ηλεκτρονικούς δίσκους από καταβολής του είδους. Ένας μετρονομικά αυτοαναιρούμενος δίσκος, ρευστός και δυσνόητος σε σημείο διαστροφής. Ωστόσο, οι υπομονετικές ακροάσεις του δίσκου επιβεβαιώνουν την αξία του. Και εάν το 'Tri Repetae' είναι το μουσικό αξίωμα των Autechre, το 'Chiastic Slide' του1997 είναι το αποδεικτικό του θεώρημα. Οι μουσικές δομές του κολυμπούν σε καινοτομίες και υπόγειες (μα πολύ υπόγειες) μελωδίες που τείνουν να εγκαθιδρύσουν την ψυχρότητα ως αναγκαίο συναισθηματικό κόμβο. Ένας δίσκος - δημιουργία και ένα συγκρότημα - θεωρητικός της ηλεκτρονικής μουσικής.

Τελευταίο χτύπημα των Βρεταννών technoψυχων το 1998 με το LP '5', που δίχως να είναι ανέμπνευστο αποτελεί μάλλον τον απαραίτητο χαλαρό κρίκο της αλυσίδας που χωρίς εκρήξεις (και εκπλήξεις) φαίνεται να είναι το απόσταγμα των προηγούμενων δίσκων.

Πέρα από τις μεγάλης διάρκειας κυκλοφορίες, τα singles και τα EP's των Autechre συγκεντρώνουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, όχι μόνο στη Warp αλλά και σε άλλες εταιρείες (Skam, Source), ηχογραφώντας όμως κάτω από το όνομα 'Gescom' (σύντμηση του Gestalt Communications) με εξίσου καλό αποτέλεσμα.

Οι Autechre είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής, με τη μοναδική ιδιότητα (μαζί με τον πρώτο τους δάσκαλο Richard D. James) να συνταιριάζουν το χάος με την τάξη. Τους έχει ακούσει άραγε ο Stephen Hawking;