Blitz

Βιογραφικό

Έμειναν στην ιστορία σαν ένα από τα δυο-τρία σημαντικότερα συγκροτήματα του Oi. Του Μίλτου Τσίπτσιου

BlitzΑδιαμφισβήτητα καλύτεροι και ασφαλώς σημαντικότεροι από τους συντοπίτες τους Violators και Attack, οι Blitz μας ήλθαν από το New Mills του Ντέρμπυσάιρ μια μικρή κωμόπολη κοντά στο Μάντσεστερ, και έμειναν στην ιστορία σαν ένα από τα δυο-τρία σημαντικότερα συγκροτήματα του Oi, βγάζοντας ένα πολύ καλό άλμπουμ και μερικά αξιοπρόσεκτα σιγκλάκια γεμάτα απολαυστικό, δυναμικό μα και πιασάρικο punk rock.

Για να πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή, οι Blitz δημιουργήθηκαν την άνοιξη του 1980 από τον Alan "Nidge" Miller στην κιθάρα και τον Neil "Mackie" McLennan στο μπάσο. Μαζί με τον Carl Fisher στα φωνητικά απασχολούνται για λίγο σαν XS Rhythm μια μπάντα που έπαιζε συνήθως διασκευές των Ramones, ώσπου μετατρέπονται σε Blitz (ονομασία προερχόμενη από το Blitzkrieg Bop αυτών) όταν ενσωματώνεται στο γκρουπ ο Chris "Charlie" Howe και ξεκινούν την πορεία τους παίζοντας για πρώτη φορά ως support στους Discharge.

Το πρώτο τους demo με τα Attack, 45 Revolutions, Fight To Live και Someone's Gonna Die έτσι ακατέργαστο και χωρίς πολλές-πολλές παρεμβάσεις στον ήχο του, βγαίνει σαν single με την ονομασία All Out Attack και γίνεται η πρώτη κυκλοφορία της νεοσυσταθείσας τότε No Future Records. Το δισκάκι πουλάει σαν τρελό πάνω από είκοσι χιλιάδες αντίτυπα, μένοντας σχεδόν ένα χρόνο στα indie charts, πιάνοντας την καλύτερή του θέση στο νούμερο τρία.

Το Someone's Gonna Die από μόνο του θα γίνει το τραγούδι σύμβολο των ταραξιών, το σάουντρακ της βίας των απανταχού χούλιγκαν και ένα από τα μεγαλύτερα highlights της συλλογής Punk And Disorderly, ενώ δύο νέα τους τραγούδια τα Nation On Fire και Youth θα μπουν σε μία άλλη συλλογή αυτή της Secret Records ονόματι Carry On Oi. Εξ' αιτίας αυτής της συμμετοχής, αλλά και της εν γένει συναναστροφής τους με τον Garry Bushell τον εμπνευστή του Oi μουσικού κινήματος, οι Blitz πήραν πάνω τους τη "ρετσινιά" του Oi συγκροτήματος, κάτι που όμως σε κάθε ευκαιρία αποκηρύσσονταν απ' αυτούς, προβαλλόμενη παράλληλα η απόλυτα street punk προσήλωση τους.

All Out AttackΣτις αρχές του 1982 βγαίνει το δεύτερο τους single Never Surrender/ Razors In The Night. Με βελτιωμένη ποιότητα στην ηχογράφηση, δίνει συνέχεια στο πολύ καλό χορωδιακό, γρήγορο, θυμωμένο και αλήτικο punk rock, αυτό που δεν το ενδιαφέρει να περάσει πολιτικά μηνύματα (αυτά είναι για άλλους), αλλά στρέφεται εναντίων των πάντων, επικεντρωμένο στα προβλήματα επιβίωσης των παιδιών χωρίς μέλλον. Και αυτό μεγάλη indie επιτυχία που σκαρφαλώνει στο νούμερο δύο του chart. Αμέσως μετά ακολουθεί το split EP Total Noise στο οποίο οι Blitz συμμετέχουν με το Voice Of A Generation, ακόμη έναν ύμνο που έγινε σύνθημα στις φτωχογειτονιές των Βρετανικών μεγαλουπόλεων. Για την ιστορία, τα άλλα τρία γκρουπ που συμμετείχαν στο EP ήταν οι Dead Generation, οι Gonads και οι Business το άλλο μεγάλο Oi όνομα της Αγγλίας.

Ακολουθεί τον Αύγουστο ένα ακόμη τυπικού punk rock ήχου single το Warriors με την πίσω πλευρά να καλύπτει μία νέα έκδοση του Youth, ενώ η χρονιά κλείνει με το πρώτο LP των Blitz το Voice Of A Generation. Δεκαεφτά κομμάτια αυθεντικού street punk γεμάτα ορμή και επιθετικότητα, κομμάτια αυθάδη που μιλούν για τη βία στους δρόμους, τα γήπεδα, την κοινωνία. Γρήγορα και σπινταριστά κοντά στον ήχο των GBH και των Abrasive Wheels, μικρά σε διάρκεια, με παραγωγή χαμηλού βεληνεκούς, χωρίς σκαμπανεβάσματα και περίτεχνες συνθετικές δομές. Τραγούδια που έγιναν σύνθημα στο στόμα των παιδιών χωρίς αύριο, των φτωχών και των ανέργων που είδαν σε αυτό το άλμπουμ κάποιους δικούς τους και όχι κάποιους βολεμένους να μιλούν για αυτούς. Ήταν η πραγματική "φωνή της γενιάς" τους με τραγούδια όπως το Propaganda, Time Bomb, Your Revolutions και το πανέξυπνο 4Q που έγιναν συνθήματα στους δρόμους τα γήπεδα και τις πάμπς. Στα συν του δίσκου και η πολύ επιτυχημένη διασκευή στο Vicious του Lou Reed.

Never Surrender/ Razors In The NightΤο άλμπουμ πουλάει δεκαπέντε χιλιάδες αντίτυπα σε μια εβδομάδα, πολλές χιλιάδες ακόμη με τον πέρασμα του χρόνου και φτάνει ως το τοπ τριάντα του επίσημου της Αγγλίας πιάνοντας τελικά τη θέση είκοσι εφτά, όντας ένα από τα πιο επιτυχημένα του Oi κινήματος. Τα Propaganda και Moscow από το LP κυκλοφόρησαν ως flexi disc λίγο μετά, από την ειδική σε τέτοιου είδους κυκλοφορίες Masterbag.

Μετά την ολοκλήρωση του άλμπουμ ο "Mackie" αποχωρεί και η θέση του καταλαμβάνεται από τον Tim Harris που στο παρελθόν είχε διατελέσει παραγωγός σε κανα δυο σιγκλάκια τους. Καθότι άριστος γνώστης του ήχου του γκρουπ, ενσωματώνεται άμεσα και μαζί του οι Blitz ηχογραφούν τον Φεβρουάριο του 1983 το single New Age στο μικρό αδελφάκι της No Future στην Future Records. Υψηλών αποδόσεων τραγούδι, ίσως το καλύτερο του γκρουπ, μια φοβερή μελωδία που εφάπτεται ακριβώς στο σημείο που αφήνει χώρο το punk για το πιο γκριζαρισμένο post punk. Δικαιολογημένα γίνεται από τα πιο διάσημα του γκρουπ, καταλαμβάνοντας και μια θέση με το video clip του στο punk ντοκιμαντέρ UK/DK. Πίσω του το Fatigue με ένα χαρακτηριστικό πιανάκι του που λίγους μόλις μήνες πριν θα ήταν αιτία πολέμου για τους πιο σκληροπυρηνικούς punk οπαδούς τους. Η δωδεκάιντση έκδοσή του περιλαμβάνει ένα ασήμαντο remix στο Bleed του Voice Of A Generation.

Voice Of A GenerationΗ συνέχεια όμως είναι καταστροφική και εντελώς δυσανάλογη των προσδοκιών που διαφαίνονταν ως εκείνη τη στιγμή για το γκρουπ. Οι κόντρες και η διαφορά φιλοσοφίας μεταξύ του Miller και του Fisher, οδηγούν στη διάσπαση των Blitz σε δύο μέρη τελειώνοντας οριστικά τις παλιές καλές εποχές της ευημερίας. Ο Fisher παίρνει μαζί του τον Harris και προλαβαίνουν να κατοχυρώσουν όνομα Blitz προς όφελός τους, αφήνοντας στην απέξω τον Miller που συνεχίζει με τον παλιόφιλό του τον McLennan ως Rose Of Victory βγάζοντας ένα όχι ιδιαίτερων αξιώσεων σιγκλάκι με τη διασκευή στο Suffragette City του Bowie από τη μία και το instrumental Overdrive από την άλλη.

Οι εναπομείναντες Blitz αποκηρύσσοντας άξαφνα το punk παρελθόν τους, κάνουν μια μεταστροφή εκατόν ογδόντα μοιρών στον ήχο τους, οδηγούμενοι σε άκρως νεορομαντικούς ήχους στο στυλ των Spandau Ballet, κυκλοφορώντας το single Telecommunication/Teletron. Το πιο κακόγουστο White Man προστίθεται στο δωδεκάιντσο, ενώ λίγο καλύτερο είναι το επόμενό τους single Solar/Husk που και αυτό πάντως θυμίζει κακούς κλώνους των Joy Division.

Σα να μην έφτανε αυτό η κατρακύλα συνεχίζεται και ολοκληρώνεται με το LP Second Empire Justice. Ο δίσκος ηχεί σα να βγήκε από τα έγκατα της Factory Records, σα να έκαναν κατάληψη στη ψυχοσύνθεση του γκρουπ οι Sound, σα να νόμιζαν πως θα έκαναν τους Blitz τους νέους Chameleons! Το άλμπουμ αποδοκιμάζεται έντονα από τους οπαδούς του γκρουπ κάνοντας τους "νέους" Blitz να καταλάβουν πως δεν τους παίρνει άλλο να συνεχίσουν, δίνοντας ένα οριστικό τέλος στην ιστορία.

New AgeΠάντως με τα χρόνια να περνούν, ο θρύλος των Blitz άρχισε να αναδύεται και πάλι, ενώ σχεδόν όλες οι Oi και punk συλλογές που σέβονταν τον εαυτό τους έβαζαν στο περιεχόμενό τους και ένα κομμάτι από αυτούς, με τα Someone's Gonna Die, 45 Revolutions, Warriors και Youth να έχουν την τιμητική τους.

Το 1988 η Link Records κυκλοφορεί μια συλλογή με demo και live υλικό που την ονομάζει An All Out Attack, ενώ ένα χρόνο αργότερα ο Nidge ξαναπαίρνει τα δικαιώματα του ονόματος και με τη βοήθεια του Grry Basnett των Attack στα φωνητικά βγάζει το LP Killing Dream. Το άλμπουμ δεν έχει το χάλι του Second Empire Justice, αλλά και πάλι δεν είναι κάτι ιδιαίτερο που θα μπορεί να μνημονεύεται στο μέλλον. Τα τραγούδια του είναι σχετικά αργά, η φωνή δεν δένει με το όλο θέμα, ενώ τα κιθαριστικά ξεσπάσματα του Miller είναι τις περισσότερες φορές άκαιρα και κακόηχα. Αυτό δεν πτόησε καθόλου την Αμερικάνικη Warning Records που πήρε τέσσερα κομμάτια από αυτό το LP και τα κυκλοφόρησε ως single κάτω από την ονομασία New Breed.

Από τότε έχουν κυκλοφορήσει μια σειρά από συλλογές που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καλύπτουν ορισμένες στιγμές από την ιστορία των Blitz. Μια που σαφώς ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες είναι το The Complete Blitz Single Collection που περιλαμβάνει όλα τα σιγκλάκια που κατά καιρούς είχαν κυκλοφορήσει οι Blitz.

Δυστυχώς ο Nidge δεν είναι πλέον μαζί μας για να χαρεί το δημιούργημά του που με το πέρασμα του χρόνου απέκτησε διαστάσεις θρύλου παρότι με ένα μόνον καλό άλμπουμ, καθώς σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 1987 ενώ προσπάθησε πεζός να διασχίσει μια λεωφόρο στην Αμερική μετά από μια συναυλία κάποιας μορφής των Blitz.