Boo Radleys

The Early Years

Από τα πιο αντιπροσωπευτικά γκρουπ της Βρετανικής κιθαριστικής ποπ σκηνής της δεκαετίας του 90, οι Boo Radleys θα μείνουν πάντα στις μνήμες των φίλων τους για τα υπέροχα ποπ τραγούδια που άφησαν πίσω τους και τις ονειρικά έξυπνες μελωδίες που τα συνόδευαν, μαζί με το απαραίτητο στιχουργικό υπόβαθρο της φλεγματικής εφηβικής μελαγχολίας. Σχηματίστηκαν στο Λίβερπουλ το 1988 από τους Martin Carr και Sice, με την προσθήκη των Tim Brown -στο μπάσο- και Steve Hewitt - στα τύμπανα. Τον Ιούνιο του 1990 κυκλοφορεί από την Action το 'Ichabod and I', με τη μελωδία κρυμμένη πίσω από τη lo-fi παραγωγή.. Μεταγραφή στη Rough Trade και μια σειρά από eps -με εναρκτήριο το θρυλικό και "θορυβώδες" ' Kaleidoscope'- τους φέρνουν στην πρώτη μεγάλη κυκλοφορία το 1992.
Με το 'Everything's allright forever' lp ο Martin επιχειρεί να κάνει ένα δίσκο πολλαπλών ακροάσεων και βρίσκεται κοντά στο να το πετύχει! Το single 'Lazarus' (που έμελλε να είναι η κορυφαία στιγμή του γκρουπ) προαναγγέλει το 'Giant Steps', το αδιαμφισβήτητο αριστούργημά τους. Στην Creation πλέον (που αλλού θα μπορούσαν να είναι; οι Βoos θα γίνουν ένα από τα πολλά σήματα κατατεθέντα της εταιρείας!) και ο δίσκος θεωρείται από τα καλύτερα guitar-pop lp αν όχι όλων των εποχών, τότε σίγουρα των 90ς! Απόλυτα περιπετειώδης ποπ μουσική σε μία επιτέλους επιτυχή συνάντηση των Beatles με τους My Bloody Valentine. Θα ακολουθήσει το 'Wake up' lp με δώδεκα απλά έως απλοϊκά -αλλά πανέμορφα- τραγούδια και την τεράστια επιτυχία του 'Wake up boo!', να τους συνοδεύει ως το τέλος.

Στην προσπάθειά τους να ακούγονται διαφορετικοί από δίσκο σε δίσκο ξαφνιάζουν ακόμη και το κοινό τους με το 'C'mon kids' lp του 1996. Μπερδεμένο και απρογραμμάτιστο, συναντά μάλλον ψυχρή αποδοχή, παραμένει όμως ένας ενδιαφέρων ψυχεδελο-ποπ δαιδαλώδης δίσκος που περιμένει ακόμη και σήμερα την εκτίμηση μας, για τον οποίο πάντως ο Martin είναι πολύ περήφανος! Το κύκνειο άσμα τους που ακούει στο όνομα 'Kingsize' είναι ένας εγκληματικά αγνοημένος δίσκος, που συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που μέχρι τότε μας είχε παρουσιάσει το γκρουπ: μελαγχολία και πλούσιες ενορχηστρώσεις, ηχητική εξερεύνηση και καθαρόαιμα ποπ τραγούδια, που δυστυχώς όμως συνάντησαν ελάχιστους αποδέκτες.

Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του δίσκου θα έρθει η επίσημη διάλυση του συγκροτήματος, που αγαπήσαμε για το συνδιασμό της ομορφιάς με το ανήσυχο πνεύμα, της απλότητας με την διάθεση για κάτι διαφορετικό, πάντοτε.. Α και γιατί συνεχίζουν να μας χαρίζουν ευχάριστα πρωινά ξυπνήματα (κλισέ..)!