Κοσμοπολίτικες μουσικές από τον Λίβανο

Ο Charif Megarbane (προφέρεται "Σαρίφ Μεγκαρμπανέ" είναι Λιβανέζος μουσικός και αποτελεί αξιοσημείωτη περίπτωση. Τα τελευταία δέκα με δεκαπέντε χρόνια έχει ηχογραφήσει και κυκλοφορήσει κάπου εκατό άλμπουμ, όλα ψηφιακά με το δικό του label Hisstology μέσα από τη φιλόξενη πλατφόρμα του Bandcamp. Μάλιστα όλες τις ηχογραφήσεις του τις κυκλοφορεί με διαφορετικές επωνυμίες, λόγου χάρη Cosmic Analogue Ensemble, Free Association Syndicate, The Submarine Chronicles, το αγαπημένο μου The Flying Turbans και αρκετά άλλα.

Σε μικρή ηλικία ζήτησε από τους γονείς του και απέκτησε την πρώτη του κιθάρα, είναι αυτοδίδακτος ενώ αναφέρει ως σημαδιακή τη στιγμή που βρέθηκε στα χέρια του ένα τετρακάναλο κασετόφωνο. Έτσι μπήκε στον μαγικό κόσμο του DIY όπου και παραμένει. Έχει ηχογραφήσει τις μουσικές του, οι οποίες είναι αποκλειστικά ινστρουμένταλ, ή όπου υπάρχει φωνή την χρησιμοποιεί σαν ακόμη ένα όργανο παράγοντας ήχους δίχως λέξεις, σε τρεις ηπείρους: στη Βηρυτό, το Παρίσι, το Ναϊρόμπι, τη Νάπολι και τη Λισαβόνα. έχει κάνει το αγροτικό του στο ίντι ροκ, όταν σπουδάζοντας στον Καναδά, ανακάλυψε τους Smiths και υπήρξε φρόντμαν του σχήματος Herpes and Villains, με το οποίο έζησε την καθιερωμένη νόρμα του κάνουμε-πρόβες-συνθέτουμε-βγάζουμε-δισκο-κάνουμε-περιοδεία-κα’να-χρόνο και φτου κι από την αρχή. Όμως δεν ήταν αυτό που τον ικανοποιούσε.

Ο Megarbane βλέπει τον εαυτό του ως έναν κατά βάση καλλιτέχνη που απολαμβάνει κυρίως να ηχογραφεί. Κάτι πιο ποικίλο από το αυστηρά περιχαρακωμένο ίντι ροκ. Όταν του ζητήθηκε να βάλει μια ταμπέλα στη μουσική του, απάντησε μισοαστεία μισοσοβαρά "Lebrary Music". Πρόκειται για λογοπαίγνιο με τις λέξεις Lebanon και Library Music. Όντως στις μουσικές του ακούς μουσικές από τον αραβικό κόσμο και όχι μόνο. Υπάρχει το φανκ της Δυτικής Αφρικής, η ιδιότυπη ντίσκο φανκ της Νάπολης (Pino Daniele κλπ), ενώ δεν λείπουν ψυχεδέλεια, exotica, καθώς και σάουντρακς από ταινίες ευρωπαϊκές της δεκαετίας του ‘70. Ο ίδιος παραδέχεται ως επιρροές του συνθέτες όπως ο Ennio Morricone, ο Alessandro Allessandroni, ο Piero Umiliani και ο Piero Piccioni. Πρόκειται για μουσικές τις οποίες ανακάλυψε χάρη στην εκλεκτική δισκοθήκη του πατέρα του.

Τελευταία, ο Megarbane συνεργάζεται με την αγαπημένη βερολινέζικη δισκογραφική εταιρεία Habibi Funk. Ενώ η εταιρεία αυτή σχεδόν αποκλειστικά ασχολείται με παλιές και χαμένες ηχογραφήσεις από το σύνολο του αραβικού κόσμου, ο Megarbane είναι ο πρώτος σύγχρονος καλλιτέχνης στο ρεπερτόριο της. Με την ετικέτα της έχει κυκλοφορήσει τέσσερις δουλειές, δηλαδή άλμπουμ και EP, με πιο πρόσφατη κυκλοφορία το LP/Digital album "Hawalat". Με αυτό το άλμπουμ τον έμαθα και ο τίτλος του αναφέρεται στο υπόγειο κύκλωμα μεταφοράς χρημάτων σε περιοχές με κατεστραμμένες υποδομές - μην ξεχνάμε πως πέρα από έναν πολυετή καταστροφικό εμφύλιο, τελευταία ο Λίβανος υπομένει και σφυροκόπημα από την ισραηλινή αεροπορία. Σε συνέντευξη του, ο Charif φανερώνει πως στη Βηρυτό όπου έχει τη βάση του - τουλάχιστον μέχρι πέρυσι - τα νοικοκυριά υφίστανται καθημερινές διακοπές ρεύματος, πράγμα που σημαίνει αγώνα για εξοικονόμηση ενέργειας, προγραμματισμό στις εργασίες που απαιτούν ρεύμα. Ο ίδιος, δήλωσε, πως αυτός ο περιορισμός τον ανάγκασε να είναι πιο δημιουργικός και πιο αποφασιστικός για κάθε ηχογράφηση, με λίγα λόγια να μην το πολύ αναλύει.

Πέρυσι πραγματοποίησε μια δίμηνη περιοδεία στην Ευρώπη από κοινού με τον Λιβανέζο φολκ θρύλο από τα 60s-70s Roger Fahkr τον οποίο αρκετοί και αρκετές τον μάθαμε πάλι από την Habibi Funk.

Η μουσική του Charif Megarbane σφύζει από ζωή, Μεσόγειο και παράγει στο μυαλό του ακροατή και της ακροάτριας εικόνες κινηματογραφικές. Υπάρχει εκεί έξω και σε περιμένει να την ανακαλύψεις.