Chron Gen

Βιογραφικό

Ακόμη ένα συγκρότημα από εκείνα της επονομαζόμενης και δεύτερης γενιάς του Αγγλικού punk. Του Μίλτου Τσίπτσιου

Chron GenΑκόμη ένα συγκρότημα από εκείνα της επονομαζόμενης και δεύτερης γενιάς του Αγγλικού punk, που ακολουθώντας και αυτό την πεπατημένη, ξεκίνησε φουριόζο με μερικά εκπληκτικά σιγκλάκια και ένα σχετικά καλό άλμπουμ, στη διαδρομή όμως κάπου μπερδεύτηκε, δεν διαχειρίστηκε σωστά την επιτυχία και μετά από ένα μέτριο mini LP οδηγήθηκε στη διάλυση.

Ξεκίνησαν και αυτοί συνεπαρμένοι από τους ήχους των Pistols, των Clash και των Ramones, και η πρώτη τους σύνθεση περιλάμβανε τον Glynn "Baxter" Barber στα φωνητικά και την κιθάρα, τον John "JJ" Johnson στα ντραμς και το νονό του συγκροτήματος Adam Warwicker στο μπάσο. Ο τελευταίος ίσα - ίσα άντεξε μέχρι το πρώτο τους demo, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Pete Dimmock, την ίδια στιγμή που ακόμη ένας κιθαρίστας ο Jon Thurlow έρχονταν για να συμπληρώσει το καρέ.

Κρατώντας τ' όνομα Chron Gen, κυκλοφορούν το 1981 το πρώτο τους σιγκλάκι Puppets Of War με το ομώνυμο και τα Mindless Few, Chron Gen και Lies στη δική τους Gargoyle Records. Αμέσως το δισκάκι ξεχωρίζει από αυτά του σωρού καθώς καταφέρνει και συνδυάζει απολύτως επιτυχημένα την punk οργή που εκτοξεύεται μέσα από τους δεικτικούς στίχους του Barber, με τις ευφυής μελωδίες του Dimmock, που και αυτές πατούν ιδανικά πάνω στα έξυπνα ριφάκια που σχεδιάζουν οι δύο κιθάρες. Καθόλου παράξενο λοιπόν το γεγονός πως το Puppets Of War έφτασε ως το νούμερο τέσσερα του indie τοπ και αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες punk επιτυχίες του 1981.

Puppets Of WarΕξαργυρώνοντας την σχετικά μικρή ακόμη φήμη τους, οι Chron Gen ακολουθούν τους Exploited, Discharge και Anti - Pasti στο Apocalypse Now tour και επιστρέφοντας ξαναμπαίνουν στο στούντιο για το νέο τους εφτάιντζο Reality/Subway Sadist αυτή τη φορά στη Step Forward records. Το ίδιο καλό και ακόμη δυνατότερο, το νέο τους single, τους ανοίγει το δόμο προς την καθιέρωση και τη δυνατότητα να ηχογραφήσουν για την πιο "μεγάλη" Secret records δισκογραφικό σπίτι των Exploited. Εκεί τολμούν και βγάζουν σε single τη διασκευή τους στο Jet Boy Jet Girl, ενός από τα πιο προκλητικά θεματολογικά τραγούδια της δεκαετίας του εβδομήντα, των αλλοπρόσαλλων Elton Motello, βασισμένο στο Ca Plane Pour Moi του Βέλγου Lou Deprijck. Και επειδή ο τολμών νικά, οι Chron Gen κατάφεραν και απέδωσαν το κομμάτι με τον καλύτερο τρόπο, πιο θαρραλέα από το original, ακόμη και από την εκτέλεση των Damned. Στο flip - side αυτού βρίσκουμε μια live απόδοση των Abortions και Subway Sadist δανεισμένη από μια συναυλία τους το Δεκέμβριο του 1981, ενώ το Jet Boy Jet Girl μπήκε και αποτέλεσε ένα από τα highlights της συλλογής The Secret Life Of Punks.

Μετά από αυτά τα τρία υπέρ - επιτυχημένα και άκρως απολαυστικά σιγκλάκια, επιτέλους ήλθε η ώρα για το πρώτο LP του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1982. Το Chronic Generation όπως αυτό ονομάστηκε, είναι ένα άλμπουμ που κουβαλά μέσα του τον άκρατο ηλεκτρισμό με τον οποίο γαλουχήθηκαν οι Chron Gen από τα συγκροτήματα των πρώτων ημερών του punk, βασισμένο στη δική τους δυναμική, το προσωπικό τους στυλ και την ενσωματωμένη αυθάδεια που τους έκανε να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Κάπου όμως αυτό το άλμπουμ δεν είναι ακριβώς αυτό που αναμένονταν. Κάπου χάνει από τη δυναμική του και μάλλον θα χρειάζονταν κάτι παραπάνω για να χαρακτηριστεί ως άριστο. Τα μισά σχεδόν από τα κομμάτια του δίσκου είναι επαναλήψεις από τα γνωστά παλιά τους σιγκλάκια, ενώ τα καινούργια υπολείπονται σε ποιότητα, αν και δυο - τρία κρατούν ακόμη το επίπεδο υψηλό. LSD, You Make Me Spew και Living Next Door To Alice είναι αυτά, που όμως σαν εξαίρεση, έρχονται να επιβεβαιώσουν τον κανόνα. Μάλιστα το τελευταίο είναι η απολαυστική διασκευή τους στο τραγούδι του Mike Chapman που έκαναν επιτυχία λίγα χρόνια πριν οι Smokie.

Reality/Subway Sadist Πάντως, το άλμπουμ ξεπερνώντας κάθε προσδοκία, μπήκε ακόμη και στο επίσημο τοπ της Αγγλίας φτάνοντας ως την άκρως τιμητική πεντηκοστή τρίτη θέση. Μάλιστα στα πρώτα δέκα χιλιάδες αντίτυπα, συνοδεύονταν και από ένα εφτάιντζο με live εκτελέσεις των Puppets Of War, Ripper και Living Next Door To Alice.

Όντας πλέον ένα από τα πιο επιτυχημένα και αναγνωρίσιμα punk rock συγκροτήματα, συνοδεύουν τους Anti - Nowhere League στο So What tour τους, για να καταλήξουν λίγο καιρό μετά στην Αμερική στην πρώτη τους μεγάλη περιοδεία μακριά από το νησί. Ένα μικρό αποτύπωμα του τι είχε συμβεί εκεί μπορεί κανείς ν' απολαύσει στο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ Live At The Old Waldorf από μια τους συναυλία στο Σαν Φραντσίσκο.

Γυρίζοντας πίσω συμμετέχουν στο δωδεκάιντσο Britannia Waives The Rules με Exploited και Infa Riot με το κομμάτι Clouded Eyes, χωρίς όμως τον Thurlow που είχε ήδη αντικατασταθεί από τον Mark "Floyd" Alison και ολοκληρώνουν την πορεία τους στη Secret με ακόμη ένα single το Outlaw/Behind Closed Doors, Discotheque. Αρκετά διφορούμενο αυτό το σιγκλάκι και δύσκολο να χαρακτηριστεί, καθώς από τη μια έχει την τύχη να περιλαμβάνει το Outlaw, ίσως το πιο άρτιο συνθετικά κομμάτι που έγραψαν ποτέ οι Chron Gen, ένα μαγευτικό τραγούδι από τα καλύτερα του είδους, ενώ από την άλλη τα δύο του flip side είναι μετριότατα και ένα πρώιμο δείγμα για τον δρόμο που είχε αποφασίσει ν' ακολουθήσει το γκρουπ.

Και αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος που ξεκινάει και ευτυχώς τελειώνει με το mini LP Nowhere To Run του 1984. Αυτό, περιέχει έξι κομμάτια, ηχογραφήθηκε από την Picasso Records και στο μπάσο στη θέση του αποχωρήσαντα για τους Chelsea Pete Dimmock βρίσκεται ο Nigel Ross-Scott. Ο δίσκος είναι μία ατυχή συρραφή αποτυχημένων post - punk μελωδιών, εμπλουτισμένων με γλυκανάλατα hard rock περάσματα και σχεδόν αξιολύπητα ρεφραίν. Ακόμη και το Breakdown που διασώζεται των υπολοίπων, ούτε κατά διάνοια δε θυμίζει κάτι από τις προηγούμενες ηχογραφήσεις του γκρουπ.

Chronic GenerationΜετά από αυτή την αποτυχημένη προσπάθεια και παρά τις κάποιες σπασμωδικές κινήσεις ανάκαμψης με την προσθήκη του Roy Horner στο μπάσο, οι Chron Gen διαλύονται οριστικά τον Οκτώβριο του 1984. Αμέσως μετά κυκλοφορεί το LP Live On The Apocalypse Now Tour June 1981 σε μόλις χίλια εννιακόσια είκοσι αντίτυπα, ένα άλμπουμ που αποτελεί επανατύπωση της κασέτας Live At Leicester που είχε βγει το 1981.

Το 1994 η Captain Oi έβγαλε το CD The Best Of Chron Gen, ενώ αυτό που πραγματικά αξίζει είναι το διπλό CD της Rhythm Vicar με τίτλο Puppets Of War - The Collection του 2002. Σε αυτό περιλαμβάνονται πλην των γνωστών και μη εξαιρετέων κομματιών και κάποια demo που ετοίμαζε το γκρουπ για το δεύτερο τους άλμπουμ και κανά δυο που είχαν ξεφύγει από το Nowhere To Run.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δύο μέλη των Chron Gen δεν είναι πια μαζί μας καθώς το 1999 ο Mark Alison πεθαίνει, ενώ το ίδιο συνέβη το 2011 και με τον Pete Dimmock.