Cock Sparrer

Βιογραφικό

Τραγούδια για τα δύο σημαντικότερα θέματα στη ζωή του ανθρώπου. Του Μίλτου Τσίπτσιου

Cock SparrerΆλλο ένα συγκρότημα του East End, της ίσως πιο απομονωμένης και βίαιης συνοικίας του Λονδίνου που, αν και είχε τα φόντα να διακριθεί πολύ περισσότερο στο χώρο του punk rock, αυτό προτίμησε με τη στάση του να γίνει cult αντικείμενο θαυμασμού σ' ένα περιορισμένο και κλειστό κύκλωμα οπαδών, αυτών που προτιμούσαν το μουσικό τους προσανατολισμό να τον συνδυάζουν με τα ποδοσφαιρικά τους αισθήματα.

Η ιστορία τους ξεκινάει πίσω στο μακρινό 1972 και είναι η ιστορία μιας παρέας γειτονόπουλων που ωθούμενοι από το pub rock των Dr Feelgood και το glam rock των Slade και των παρεμφερών, ξεκίνησαν να προβάρουν μέχρι να γίνουν το next big think της πόλης. Ήταν οι Colin McFaull στα φωνητικά, Mick Beaufoy στην κιθάρα, Steve Burgess στο μπάσο και Steve Bruce στα ντραμς. Τέσσερεις φίλοι που περίμεναν υπομονετικά αρκετά χρόνια, μέχρι που 'ρθε το punk, τους πήρε από το χέρι και τους άνοιξε τα φτερά. Όμως η working class καταγωγή τους, τους έφερνε πολύ συχνά αντιμέτωπους με την πλευρά του είδους που περιλάμβανε την κάστα των μορφωμένων κολεγιόπαιδων, η οποία δεν ανέχονταν στην κουλτούρα τους κάποια γραφικά μιάσματα, ποδοσφαιρόφιλους hooligans οπαδούς της West Hamm United.

Παρ' όλες τις αντιξοότητες καταφέρνουν και υπογράφουν στην Decca συνοδεύοντας μάλιστα τους τρανούς τότε Small Faces στην περιοδεία τους στην Αγγλία. Όταν προσθέτουν σαν πέμπτο μέλος τον κιθαρίστα Garrie Lammin, κυκλοφορούν το single Runnin' Riot/Sister Suzie τον Ιούλιο του 1977. Αν και ηχεί ικανοποιητικά θυμίζοντας αρκετά πρώιμους Adverts και Alternative T.V., το σιγκλάκι δεν καταφέρνει να διακριθεί, μπαίνοντας ίσα - ίσα στις τελευταίες θέσεις του βρετανικού τσαρτ, όπως το ίδιο συμβαίνει και με το επόμενό τους single τέσσερεις μήνες αργότερα We Love You/Chip On My Shoulder, το πρώτο διασκευή σε Rolling Stones με το flip side να είναι ότι καλύτερο είχαν παρουσιάσει ως τότε.

Cock SparrerΗ Decca εμφανώς δυσαρεστημένη με τις πωλήσεις από τις δύο πρώτες δισκογραφικές απόπειρες των Cock Sparrer, τους λύνει το συμβόλαιο αφήνοντας τους ξεκρέμαστους για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Πάντως τα τέσσερα τραγούδια από τα singles μαζί με άλλα έξι που στο μεταξύ είχαν ηχογραφηθεί, αποτέλεσαν το υλικό για πρώτο τους LP με τίτλο τ' όνομά τους που όμως κυκλοφόρησε μόνο στην Ισπανία.

Σε αυτό το δίσκο το γκρουπ βγάζει ένα σκληρό και πρωτόγονο ήχο που περιλαμβάνει στοιχεία από γκρουπ σαν τους Thin Lizzy και τους Led Zeppelin, συνδυασμένα από το proto punk των New York Dolls και με μια πινελιά αλητείας από τις πρώτες μέρες των Sex Pistols. Δέκα ολόκληρα χρόνια μετά, το ίδιο άλμπουμ επανεμφανίζεται στην αγορά από την Razor Records υπό τον τίτλο True Grit, ενώ η αρχική του έκδοση παραμένει ως και σήμερα collectors item στους απανταχού συλλέκτες δίσκων.

Ανενεργό λοιπόν το συγκρότημα χωρίς δισκογραφική στέγη και με δυσοίωνο μέλλον, θα πάρει παράταση ζωής συμμετέχοντας σε Oi συλλογές όπως το Strength Through Oi με τα Taken For A Ride και Running Riot και στο Oi The Album με το εξαιρετικό Sunday Stripper.

Μπαίνοντας λοιπόν δυναμικά στο χώρο του Oi, οι Cock Sparrer προσλαμβάνουν τον Βραζιλίανο Chris Skepis στη θέση του Lammin που δοκίμασε την τύχη του στον κινηματογράφο και κυκλοφορούν το 1982 το μεγάλο τους hit single England Belongs To Me/Argy Bargy. Το κομμάτι κανονικά λέγονταν London Belongs To Me αλλά με την προτροπή της δισκογραφικής Carrere Records μετατράπηκε σε England Belong To Me και κατέληξε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους Oi ύμνους, αλλά και αφορμή για σχόλια περί δεξιόστροφων κατευθύνσεων του γκρουπ.

England Belongs To Me/Argy BargyΜε ανεβασμένο το ηθικό πλέον οι Cock Sparrer κυκλοφορούν το επίσημα παρθενικό τους άλμπουμ με τίτλο Shock Troops στη Razor Records το1983. Με τραγούδια κοφτά, γρήγορα και ενεργητικά, ο δίσκος αυτός κατάφερε και έγινε ένα από τα σημαντικότερα πονήματα όχι μόνον του Oi, αλλά και ολόκληρου του punk rock στερεώματος. Αν και κατά βάση κινείται σε κλασικές punk rock φόρμες στο στυλ των "συναδέλφων" Business και Cockney Rejects, σε αρκετά σημεία ροκάρει όπως είχε μάθει τις παλαιότερες μέρες μέσα στις μπαρουτοκαπνισμένες pubs. Οι στίχοι είναι καυστικοί και περιγράφουν με χαρακτηριστική κυνικότητα την "άλλη ζωή" αυτή του βιοπαλαιστή που ζει σε υποβαθμισμένη γειτονιά με μόνη διέξοδο την αναμονή του Σαββάτου όπου μαζί με την αναμέτρηση της ομάδας του θα υπάρξει και η δική του αναμέτρηση με τον αντίπαλο οπαδό και την αστυνομία. Οι Cock Sparrer με το Shock Troops δημιούργησαν έναν ύμνο στην φιλία, την συντροφικότητα με αρκετή δόση αποστροφής στην υψηλή κοινωνία και το καλοβολεμένο punk rock. Μαζί με αυτά δημιούργησαν και αμφιλεγόμενες ορδές από skinheads οπαδούς, πιστούς ακόλουθους σε όλες τις "αντρικές" αναμετρήσεις.

Με το Shock Troops το παιδικό όνειρο των φίλων επιτέλους πήρε σάρκα και οστά. Τώρα πλέον οι Cock Sparrer είναι μια από τις πιο υπολογίσιμες δυνάμεις του "working class punk". Κι όμως αυτή την κρίσιμη στιγμή ο Beaufoy αποχωρεί και τη θέση του παίρνει ο Shug O'Neil. Με τη νέα σύνθεση βγαίνει το LP Running Riot In 1984 που ναι μεν είναι αρκετά καλός δίσκος, δεν ξεπερνάει όμως τη δυναμική του Shock Troops. Με περισσότερο μελωδικό περιεχόμενο, πιο πολλά μοντέρνα περάσματα και πιο στρογγυλευμένη παραγωγή οδηγεί τον ήχο ένα βήμα μακριά από το punk, πλησιάζοντας τον πολλές φορές επικίνδυνα ακόμη και στο νεορομαντισμό. Οι στίχοι επιμένουν να καυτηριάζουν και να έχουν άποψη, αλλά σαν αποτέλεσμα βγαίνει μια νωθρότητα και μόνο σε λίγες στιγμές θυμίζουν τους παλιούς καλούς Cock Sparrer. Στο εξώφυλλο όπως και στο προ εφταετίας ομώνυμο σιγκλάκι, αποτυπωμένες οι θρυλικές μάχες (όχι των ποδοσφαιριστών) μέσα στο γήπεδο μεταξύ της αγαπημένης τους West Ham και της μισητής Manchester United.

Shock TroopsΜε το punk πλέον σε παρακμή και το Oi σε φθίνουσα πορεία, οι Cock Sparrer πέφτουν σε χειμερία νάρκη και ξυπνούν περιστασιακά μόνο και όταν έχουν κάτι να πουν. Το 1987 επανέρχεται ο Beaufoy και μαζί του κάνουν κάποιες ζωντανές εμφανίσεις. Μία από αυτές ηχογραφείται και κυκλοφορεί από τη Link στα πλαίσια της σειράς Live And Loud. Από τα καλύτερα live άλμπουμ γεμάτο ένταση και ηλεκτρισμό, ξεσηκωτικό και διασκεδαστικό, έτσι όπως αρμόζει σε ένα punk rock ζωντανό άλμπουμ. Με μόνη εξαίρεση το The Sun Says του Running Riot, όλα τα άλλα κομμάτια είναι από το Shock Troops και τα σιγκλάκια.

Πέντε χρόνια μετά επανασυνδέονται με την αρχική τους σύνθεση προσθέτοντας μόνο τον Daryl Smith σαν δεύτερο κιθαρίστα. Το 1994 βγαίνει το LP Guilty As Charged στη Γερμανική Bitzcore που όμως παρά τις καλές του προθέσεις δεν είναι επιπέδου Cock Sparrer, μην έχοντας την φρεσκάδα και την ενεργητικότητα που χρειάζεται ένας αληθινός punk δίσκος. Μένει σε κανα δυό εξάρσεις όπως το Because You're Young και το Last Train To Dagenham που απλώς θυμίζουν τις μεγάλες δυνατότητες που είχε το γκρουπ και ποτέ δεν τις αξιοποίησε.

Ένα χρόνο μετά βγαίνει το δεκάιντσο Run Away με live και studio υλικό και το 1997 το σχετικά μέτριο Two Monkeys και πάλι στην Bitzcore.

Από τότε αρκετές συλλογές, επανακυκλοφορίες και live άλμπουμ είδαν το φως στα ράφια των δισκοπωλείων με κυριότερες το διπλό live LP Runnin' Riot Across The USA της TKO Records με υλικό από την πρώτη περιοδεία του γκρουπ στην Αμερική τον Φεβρουάριο του 2000 και το επίσης διπλό CD The Best Of που περιλαμβάνει και αρκετά σπάνια κομμάτια.

Τελευταία δισκογραφική απόπειρα των Cock Sparrer γίνεται το 2007 με την κυκλοφορία του άλμπουμ Here We Stand στην Captain Oi. Και είναι από τις λίγες φορές που γκρουπ με τριάντα και πλέον χρόνια στην πλάτη βγάζει δίσκο που ηχεί τόσο φρέσκος και τόσο ζωντανός. Είναι ο καλύτερος δίσκος των Cock Sparrer μετά το Shock Troops με τραγούδια όπως παλιά, εκρηκτικά γεμάτα ορμή και πάθος που εξακολουθούν και μιλούν για κοινωνικά αδιέξοδα, μαρτυρικές και φτωχικές ζωές, πίστη στο εγώ και πάνω απ' όλα για τον Σαββατιάτικο βασιλιά.

Ακόμη και σήμερα οι Cock Sparrer κάνουν όποτε τους δίνεται η δυνατότητα επιλεκτικές εμφανίσεις παίζοντας έτσι όπως μόνο αυτοί ξέρουν τραγούδια για τα δύο σημαντικότερα θέματα στη ζωή του ανθρώπου. Τη φιλία και το ποδόσφαιρο.