Drugstore

The Early Years

Βρίσκονται στη λίστα με τις συμπαθ-indie-κές κιθαριστικές μπάντες από τη Βρετανία, και ας τους λείπει -προς το παρόν- αυτό το κάτι που χρειάζεται για να μας γίνουν απαραίτητοι. Ψήγματα σκοταδιού, μελαγχολίας και ελεγχόμενης οργής, συναντιούνται με τα απαλά γκλάμουρ γυναικεία φωνητικά και την "περιφρονητική" τους χροια, ενώ με έξυπνο τρόπο οι κιθάρες σου αγριεύουν ξαφνικά εκεί που ήταν γλυκές και ήρεμες. Η μπάντα παίρνει πόντους από την παρουσία της -Βραζιλιάνικης καταγωγής- Isabel Monteiro, η οποία έξυπνα προβάλλεται ως μια low-profile στοιχειωμένη και λίγο πριν τη λύτρωση (τι μου θυμίζει αυτό..) γυναικεία φιγούρα που καθοδηγεί το συγκρότημα.

Δημιουργήθηκαν το 1992 όταν η Isabel γνωρίστηκε με τον Αμερικάνο ντράμερ Mike Chylinski, τύπωσαν το πρώτο τους single 'Alive' μόνοι τους και αυτό έφτασε να γίνει single της εβδομάδας στο Melody Maker (αυτό είναι που λέμε.. αυτοδημιούργητοι!). Κάπως έτσι ήρθε το συμβόλαιο με την Go Discs και ο πρώτος ομώνυμος του συγκροτήματος δίσκος το 1994. Προς τιμήν τους οι Drugstore αποφασίζουν να κρατήσουν αποστάσεις από τον brit pop συρφετό της εποχής, και παραδίνουν ένα τραχύ δίσκο με περάσματα "γαλήνης", τραγούδια αγάπης και πόνου, όχι πάντα όμως τόσο εμπνευσμένα (δεν είναι δα και η Kristin Hersh η μικρή...). Οι κριτικοί πάντως τους αντιμετωπίζουν τουλάχιστον θετικά και το κοινό στα διάφορα φεστιβάλ, με ενθουσασμό. Το δεύτερο lp 'White magic for lovers' (κατόπιν μεταγραφής στη 'μεταλλίζουσα' Roadrunner records), στιγματίστηκε από την επιτυχία του "El president", παρέα με τον Τhom Yorke..., ένα πραγματικά όμορφο τραγούδι επίκαιρης κατατονίας και προβληματισμού, όπως όμορφο και νωχελικό ήταν και το επόμενο single 'Sober'.

Γενικά όποτε μελαγχολήσουν οι Drugstore τα πάνε μια χαρά, όταν ψιλo-δυναμώνουν τις εντάσεις όμως δεν ξέρω γιατί, αλλά φαίνεται να αποδυναμώνεται η ικανότητα τους να γράφουν τραγούδια (τρία χρόνια μετά αυτός ο εναρκτήριος του δίσκου χαιρετισμός σε junkies, freaks και prostitutes μοιάζει το ίδιο αστείος και αφελής). Πάντως τώρα που το ξανασκέφτομαι κάποια τραγούδια τους μου είναι απαραίτητα. Πρέπει να απολογηθώ για αυτό;