G.B.H.

Βιογραφικό

Στο ίδιο έργο θεατές: Καλό ξεκίνημα, απογοητευτική συνέχεια. Του Μίλτου Τσίπτσιου

GBHΗ μικρή, αλλά σαν σίφουνας επιδρομή των Ramones στο νησί το φθινόπωρο του 1978, ήταν αρκετή για να δώσει την ώθηση και ν' αφυπνίσει μουσικά τέσσερεις νεαρούς από το Birmingham, που φτιάχνουν τη δική τους μπάντα και πλάκα στην πλάκα γίνονται οι απόλυτοι superstars του Αγγλικού punk των 80's, με φανατικά πιστό κοινό απ' άκρη σ' άκρη σ' όλη τη γη, από Χιλή ως Αυστραλία και από Νότιο Αφρική ως Ιαπωνία.

Ήταν οι GBH (Grievous Bodily Harm), ή Charged GBH όταν ανακάλυψαν πως το σκέτο ήταν πιασμένο και αποτελούνταν από τους Colin Abrahall στα φωνητικά, Andy (Wilf) Williams στα ντραμς, Sean McCarthy στο μπάσο και Colin (Jock) Blyth στην κιθάρα.

Πολύ γρήγορα ο McCarthy θα αποχωρήσει από το γκρουπ και στη θέση του θα μπει ο Ross Lomas δημιουργώντας αυτό που λέμε την κλασική σύνθεση του γκρουπ που κατά τα τρία τέταρτά της παραμένει μέχρι και σήμερα η ίδια. Το Σεπτέμβριο του 1980 όντας ανώριμοι ακόμη μα και ερασιτέχνες, θα δώσουν την πρώτη τους συναυλία, ενώ λίγο μετά θα βγάλουν και ένα demo ακατέργαστου, πρώιμου μα και ενδιαφέροντος punk rock ήχου, με τέσσερα κομμάτια τα Wall Of Sound, Lycanthropy, She's A Killer και Generals, κομμάτια που μέχρι και τριάντα πέντε χρόνια μετά θα αναζητούνται από τους οπαδούς τους και θα παίζονται από τους ιδιοκτήτες τους.

Το σκαλοπάτι όμως που θα τους βάλει για τα καλά στο χώρο, έρχεται με την αρωγή των Discharge που, όχι μόνο τους παίρνουν σε περιοδεία μαζί τους, αλλά τους συστήνουν κιόλας στον Mike Stone τον άνθρωπο πίσω από την δισκογραφική Clay Records, ο οποίος τους προσφέρει στέγη, κυκλοφορώντας τους μάλιστα το πρώτο τους EP τον Σεπτέμβριο του 1981.

Leather, Bristles, Studs And AcneΉταν το Leather, Bristles, Studs And Acne με εννέα τραγούδια γρήγορου και ενθουσιώδους punk rock χωρίς πολλές τεχνικές αρετές αλλά με περίσσιο τσαμπουκά και δυναμική. Εννέα τραγούδια που ουσιαστικά χαρακτήρισαν το γκρουπ και που ως και σήμερα αποτελούν σημαντικό μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων. Το EP έφτασε ως το νούμερο οχτώ των indie, ενώ μέχρι το καλοκαίρι του 1982 δύο ακόμη κυκλοφορίες ξεπετάχτηκαν από τα κιτάπια της Clay, το εξαιρετικό σιγκλάκι No Survivors/Self Destruct/Big Women που έφτασε στο νούμερο εξήντα τρία του επίσημου τοπ της Αγγλίας, και το ακόμη καλύτερο Sick Boy/Slit Your Own Throat/Am I Dead Yet. Τρεις κυκλοφορίες που έφταναν και περίσσευαν για να οδηγήσουν τους GBH στην κορυφή των hardcore punk συγκροτημάτων δίπλα στους Discharge και τους Exploited.

Και στην κορυφή αυτή σταθεροποιήθηκαν για τα καλά με τον πρώτο τους δίσκο City Baby Attacked By Rats. Από τους δίσκους που σηματοδότησαν τη δεύτερη γενιά του Αγγλικού punk, δίσκος σταθμός για το punk γενικότερα και ιστορικός για τη νέα μουσική. Ο τίτλος "κλεμμένος" από πρωτοσέλιδο απογευματινής τοπικής εφημερίδας του Birmingham, το υλικό εξαίσιο και πλήρως εκκωφαντικό. Τραγούδια απίστευτης γρηγοράδας και δυναμικής, catchy ρυθμοί με ευκολομνημόνευτα ρεφρέν. Αυτή είναι η συνταγή που προσφέρουν οι GBH και μέσα στην απλότητά τους μεγαλουργούν. Κιθάρα που τρία ακόρντα χρησιμοποιεί και αυτά φτάνουν, ντραμς στο ντουπα, ντουπα, ντουπα, γύρισμα και ξανά πάλι τα ίδια, απλά, όμορφα και εμπνευσμένα, που δημιουργούν τη δική τους σκηνή. Όλα σχεδόν τα κομμάτια του δίσκου έχουν αποκτήσει πλέον την ιδιότητα του κλασικού και συμπεριλαμβάνονται στα must του είδους, όπως τα Time Bomb, Slut, I' The Hunted και το ομώνυμο, ενώ δεν πρέπει να μην αναφερθεί και η διασκευή τους στο Boston Babies των Slaughter And The Dogs. Το City Baby Attacked By Rats απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και αγαπήθηκε όσο λίγα από το punk κοινό που το έστειλε μεμιάς στο νούμερο 17 του επίσημου τοπ της Αγγλίας.

No Survivors/Self Destruct/Big WomenΑπό κει και πέρα οι GBH γίνονται "ο θεσμός" του Αγγλικού punk και η Clay εκμεταλλευόμενη το γεγονός αυτό κυκλοφορεί το Leather, Bristles No Survivors And Sick Boys που περιλαμβάνει αυτό που λέει ο τίτλος του, δηλαδή το πρώτο τους EP μαζί με τα δύο τους σιγκλάκια, που και αυτό δεν είχε άλλο δρόμο ν' ακολουθήσει παρά μόνο της επιτυχίας και της καταξίωσης.

Μία καταξίωση που θ' απογειωθεί ξεφεύγοντας από τα στενά πλαίσια της Βρετανίας και θ' απλωθεί και στην άλλη πλευρά του ατλαντικού, με όχι μία, αλλά δύο Αμερικάνικες περιοδείες τη μία πίσω από την άλλη. Την ίδια στιγμή η Clay βγάζει δύο ακόμη singles το Give Me Fire/Man-Trap στο τέλος του 1982 και το Catch 23/Hellhole στις αρχές της επόμενης.

Λίγο πριν κλείσει το 1983 οι GBH κυκλοφορούν το δεύτερό τους LP City Baby's Revenge (101 Ways To Kill A Rat). Πάνω κάτω στο ίδιο μοτίβο με αυτό του προκάτοχού του, με κάπως πιο ελεγχόμενους ρυθμούς, λίγο πιο προσεγμένο στην παραγωγή και σε πιο επαγγελματικά πλαίσια. Τα τραγούδια εδώ παίρνουν μια πιο "μεταλλική" χροιά, με την κιθάρα του Jock να αναλαμβάνει περισσότερο πρωταγωνιστικό ρόλο, πλησιάζοντας κάπως σε πιο heavy ρυθμούς Και εδώ υπάρχουν τραγούδια που άφησαν εποχή σε σημείο που να χαρακτηρίζονται cult πια όπως το Diplomatic Immunity με το εκπληκτικό του ριφάκι, το ομώνυμο και το Christianised Cannibals, ενώ και εδώ υπάρχει μία διασκευή, αυτή τη φορά στο I Feel Alright των Stooges.

City Baby Attacked By RatsΗ τελευταία τους κυκλοφορία στην Clay και καθαρά η πιο αδύναμη, έρχεται με το single Do What You Do/Four Men που στην δωδεκαίντση μορφή του συμπεριλαμβάνει το Children Of The Sun και την απαράδεκτη Concrete Mix του Do What You Do. Κάπου εδώ κλείνει η πρώτη περίοδος του γκρουπ, η καθαρά punk rock, αυτή που μας χάρισε δύο LP, ένα EP, πέντε σιγκλάκια, αλλά και συμμετοχές στις σημαντικότερες punk συλλογές όπως στα δύο Punk And Disorderly με το Race Against Time στο ένα και το Sick Boy στο άλλο, και στο Burning Ambitions με το City Baby Attacked By Rats.

Από κει και πέρα οι GBH σταδιακά αρχίζουν και αλλάζουν κάπως τον ήχο τους προσθέτοντας σε αυτόν metal στοιχεία δημιουργώντας ένα speed - punk ιδίωμα που η αλήθεια είναι δεν έφερνε πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η αρχή έγινε με το LP Midnight Madness And Beyond του 1986 που κυκλοφόρησε από την Rough Justice. Φανερά κατώτερο των προκατόχων του, αυτό το LP προσπαθεί μέσα από την ογκώδη παραγωγή του, την γρηγοράδα και τον τραχύ του ήχο να προσδώσει μία δυναμική, που όμως χάνεται λόγω έλλειψης αυθορμητισμού και συνοχής των τραγουδιών που κυλούν στην πεπατημένη, άνευρα και χωρίς ουσία. Τα κομμάτια που ξεχωρίζουν είναι λιγοστά και αυτά διασώζονται χάριν της υπόλοιπης μετριότητας. Στο ίδιο μήκος κύματος και το σχεδόν ταυτόχρονης χρονικά κυκλοφορίας EP Oh No It's GBH Again! με τα τέσσερα του τραγούδια.

Το 1987 και λίγο πριν την ηχογράφηση του τέταρτου άλμπουμ των GBH, ο Wilf αποχωρεί από το γκρουπ για να παντρευτεί την αγαπημένη του και να ζήσει στην Αμερική και τη θέση του παίρνει ο Γερμανός Kai Reder. Με τη νέα σύνθεση βγαίνει το LP No Need To Panic, το πρώτο χωρίς τον προσδιορισμό Charged. Εδώ ο ήχος του γκρουπ ολωσδιόλου πλέον έχει αλλάξει και μόνο το όνομα μένει για να μας θυμίζει το ένδοξο παρελθόν. Οι άνθρωποι το έχουν γυρίσει σε ατόφιο speed metal σε μία προσπάθεια να διευρύνουν το κοινό τους που ήδη από το προηγούμενό τους LP τους είχε γυρίσει την πλάτη. Ίδιας μορφής και περιεκτικότητας και το EP Wot A Bargin' με τέσσερα τραγούδια που βγήκε την άνοιξη του 1988.

City Baby's Revenge (101 Ways To Kill A Rat)Ακολουθεί το σχεδόν άθλιο A Fridge To Far του 1989 και το στην καλύτερη περίπτωση μετριότατο From Here To Reality του 1990. Αυτή ήταν και η τελευταία παρουσία του Kai πίσω από τα ντραμς ο οποίος φεύγει για τον ίδιο λόγο που αποχώρησε και ο προκάτοχός του, να παντρευτεί δηλαδή την εκλεκτή της καρδιάς του. Στη θέση του ο Joe (The Fish) Montanaro των Agnostic Front που παίζει στο LP Church Of The Truly Warped του 1992, αποχωρεί όμως σχετικά νωρίς καθώς δεν του δίνεται περαιτέρω άδεια εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Επόμενος (ο τέταρτος και τελευταίος στη σειρά) ντράμερ ο Scott Preece για το Punk Junkies του 1996 στη Γερμανική We Bite και το Ha Ha του 2002 στη Go Kart. Ενδιάμεσα και για τους πιο φανατικούς του γκρουπ υπάρχουν τα δύο split Punk As Fuck και Punk Rock Ambulance με τους Billyclub.

Οι GBH ακούραστοι μέχρι και τις μέρες μας εξακολουθούν και περιοδεύουν ανά την υφήλιο παίζοντας τα παλιά και αγαπημένα μας κομμάτια, εξακολουθούν όμως και κυκλοφορούν μετριότατους δίσκους με τελευταίο το Perfume And Piss στην Αμερικάνικη Hellcat το 2010.

Για αυτούς που θέλουν μια πιο επιδερμική ενασχόληση με τους GBH, υπάρχει άφθονο οπτικοακουστικό υλικό αποτελούμενο από συλλογές, Best Of, live άλμπουμ και DVD's, που θα μπορέσουν να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα ακόμη και αυτά των πιο απαιτητικών. Σημαντικότερα εξ' αυτών το Live In Japan από συναυλία του γκρουπ στο Καβασάκι τον Απρίλιο του 1991 με τον Montanaro στα ντραμς, το χορταστικό τριπλό box-set Race Against Time-The Complete Clay Recordings που περιλαμβάνει ακριβώς αυτό που αναφέρει, όπως και το DVD Charged GBH: On Stage-City Baby Attacked By Rats.