Helium

The Early Years

Τα συγκροτήματα που όχι απλά καθοδηγούνται, άλλα ουσιαστικά αποτελούν "όχημα" δράσης μιας κάτι παραπάνω από δυναμικής γυναικείας προσωπικότητας είναι συνήθως συναρπαστικά. Οι Helium δεν έχουν καμμιά διάθεση να σπάσουν τον 'κανόνα' και η post-φεμινίστρια Mary Timony, αποτελεί αναμφίβολα την persona της μπάντας. Το θορυβώδες lo-fi rock, που άλλοτε είναι ξερό και άλλοτε βουτάει σε παράξενα για το γένος του ενορχηστρωτικά τοπία, ενισχύεται άψογα από τα almost-riot φωνητικά της Mary, που ξυπνάνε μνήμες από στρατευμένο πανκ-ροκ.
Άλλωστε η ίδια υπηρέτησε στο παρελθόν σε αρκετά πρώιμα πανκ σχήματα (Autoclave, The Sixths, Mind Science), πριν ενδώσει στη μανία της εναλλακτικής Αμερικής των mid 90s- το lo-fi φυσικά. Ως πρώτη αξιοπρόσεχτη κυκλοφορία μπορεί να θεωρηθεί το ep 'Pirate Prude' το 1994 στη Matador, όπου η ευαισθησία της ποπ γραφής και το οργισμένο παράπονο μιας φεμινίστριας συγκρούονται με μια ξερή rhythm section και κάμποσες ακούρδιστες αγριεμένες κιθάρες, ενώ το 1995 στα ίδια πλαίσια το ντεμπούτο l.p. 'Dirt of luck' τους καθιερώνει στο "εναλλακτικό" παιχνίδι, ως παίκτες συναρπαστικούς και πάντα ανήσυχους. Στο σημείο αυτό καταφθάνει και ο Ash Bowie από τους Polvo για να δώσει στον ήχο της μπάντας αυτό ακριβώς που χρειαζόταν για να μην καταντήσει μονότονος (...και ο Mark Linkous το βαριέται το πολύ το low).

To 'Magic city' ως δίσκος που ξεχειλίζει από φρεσκάδα, ιδέες και χρώματα μας γνωρίζει μια σχεδόν νέα μπάντα, ή απλά -για να μην υπερβάλλουμε- μια μπάντα που πιο εύκολα τραβάει, κρατάει και τελικά ικανοποιεί τον ακροατή, και ιδίως τον 'δύσκολο'. Τα keyboards, αναλογικά και ψηφιακά, τα prog-art ορχηστρικά γεμίσματα (σε λογικά πλαίσια, ε...) αντί να προσβάλλουν, αναδεικνύουν και υπογραμμίζουν την κιθαριστική αξία της μπάντας και της χαρίζουν φώς, εκεί που το χρειάζεται. Υπάρχουν πάντως και εδώ οι παροξιστικά κιθαριστικές στιγμές και οι εμμονές στις επιταγές της χαμηλής πιστότητας.

Οι Helium αφού απέφυγαν τον σκόπελο του να εγκλωβιστούν σε είδος, φόρμα και 'ταμπέλα' υπόσχονται πολλά για το μέλλον, ενώ για το παρόν υπάρχει και η προσωπική δουλειά της Timony (συμμετέχει και ο Bowie...), το 'Mountains'lp με διάθεση για πολύ πιάνο και πολλά ταξίδια. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι οι Helium αντιπροσωπεύουν τελικά αυτό που λέμε 'o ήχος της Matador', στην ιδανική και συνάμα απόλυτα ρεαλιστική μορφή του... και πριν φωνάξετε οι Pavement είναι το "πνεύμα", και το πνεύμα υπάρχει παντού και στα πάντα, δεν εγκλωβίζεται σε ορολογίες και ευφυολογήματα!