Η συνήθης... Grammyκότητα!

Μου αρέσει ο κινηματογράφος, δεν είμαι όμως και κανένας φανατικός σινεφίλ. Στήνομαι βέβαια κάθε χρόνο ως το μαύρο ξημέρωμα και παρακολουθώ την απονομή των βραβείων Όσκαρ. Και κάθε φορά σκέφτομαι το ίδιο πράγμα, γιατί η βιομηχανία της μουσικής δεν κατάφερε τόσα χρόνια (και απ' ότι φαίνεται δεν πρόκειται να το καταφέρει και στο μέλλον...) να δημιουργήσει ένα θεσμό βράβευσης που να έχει το ειδικό βάρος των Όσκαρ; Γιατί όσο και να χτυπιούνται οι οργανωτές τους, τα Grammy μίλια απέχουν από το να χαρακτηριστούν ως τα Όσκαρ... της μουσικής. Μιλάμε συνέχεια για οσκαρικούς ηθοποιούς, έχετε ακούσει ποτέ να γίνεται λόγος για γκραμικό καλλιτέχνη;

Και ενώ στα κινηματογραφικά βραβεία γίνονται απλά αδικίες... το Grammy συνηθίζεται να πηγαίνει στον... πιο άχρηστο. Το να πάρουν Grammy αυτοί που τέλος πάντων θα άξιζαν ένα βραβείο για την προσφορά τους αγγίζει τα όρια του ανέκδοτου (μόνο οι παλιοί το αξίζουν συνήθως- βλέπε BB King- οπότε και ξεπληρώνονται τα γνωστά χρέη). Και φυσικά ποτέ δεν αγοράζουμε ένα δίσκο επειδή πήρε 4 και 5 βραβεία Grammy. Αν σαρώσει όμως τελικά ο «Μονομάχος» στα Όσκαρ θα τρέξουν να το δουν και αυτοί που δεν αρέσκονται σε ταινίες με... Ρωμαίους και λιοντάρια.

Τα φετινά βραβεία Grammy λοιπόν είχαν ως εξής: τα σημαντικότερα έτσι; 100 (οι δύο προστέθηκαν φέτος για να στρογγυλέψει το νούμερο) κατηγορίες υπάρχουν -ζωή να 'χουν- σιγά μην ασχοληθώ με το καλύτερο rock gospel album τώρα... είχα και αετό να πετάξω!

Record of the year - U2 : Beautiful day
Εκτός του ότι είναι μέγα ξεπατίκωμα από το υπεράνω κριτικής 'The sun always shines on TV' των A-ha (άντε... το δέχομαι ότι οι εμπνεύσεις συναντώνται και τυχαία καμιά φορά), το εν λόγω τραγούδι καμιά δεκαπενταριά χρόνια πριν θα στριμωχνόταν σε καμιά δεύτερη πλευρά από τα singles του 'Unforgettable fire'. Επειδή όμως αρνούμαι να δεχτώ ότι οι U2 έχουν ξοφλήσει... δέχομαι την βράβευση. Έτσι κι αλλιώς για αυτούς είναι ουσιαστικά τα Grammy, λέτε να το έπαιρναν οι Yo La Tengo; Όσο για την παραγωγή του Brian Eno... μην τρελαθούμε κι όλας, ο καθένας τα κάνει αυτά πλέον! Η ηχογράφηση της χρονιάς σου λέει, μπαίνουν άραγε και στα στούντιο να δουν τι και πώς;

Album of the year - Steely Dan: Two Against Nature
...υπάρχει όμως μεγάλη πιθανότητα για τους Γιολατένγκους τούτου του κόσμου να το «αρπάξουν» σε καμιά

τριανταριά χρονάκια. Εδώ θυμήθηκαν τους Steely Dan οι (αν)αρμόδιοι. Που όταν έβγαζαν Μουσική μάλλον δεν τους είχαν ακουστά. Τώρα που γράφουν και μουσική καμιά φορά, βγάλανε λέει το δίσκο της χρονιάς. Τον οποίο μάλλον μόνο το Mojo και το Classic Rock θα βάλανε στις λίστες τους! Και του χρόνου με Barclay James Harvest! Διαβάστε στο τρέχον Uncut απολαυστικότατο θάψιμο των Steely Dan, στα πλαίσια του Sacred Cows, της πιο χρήσιμης βρετανικής μουσικής στήλης ever!

Song of the year - U2 : It's a beautiful day
Τα 'παμε... τα ξανάπαμε, αηδία καταντήσαμε! Και εμείς και αυτοί και εκείνοι!

Best new artist : Shelby Lynne
H Shelby Lynne είναι τόσο νέα όσο και η Έφη Σαρρή! Απλά πριν τραγουδούσε σε τοπικά αμερικάνικα «σκυλάδικα» (saloon, ετήσια rodeo κ.λ.π.) και τα εξώφυλλα των δίσκων της συνιστούσαν αξιόποινη πράξη κατά της αισθητικής. Άσε που και το «πολυφορεμένο» 'I am Shelby Lynne' το 99 κυκλοφόρησε. Τα παιδιά στο Uncut θα άνοιξαν σαμπάνιες φαντάζομαι...
Best female pop vocal performance - Macy Gray : I try
Μην βλαστημάτε... περιμένετε τώρα να δείτε ποιος πήρε το αντρικό!

Best male pop vocal performance - Sting : She walks this earth
Όσα χρόνια και αν περάσουν η άφθαρτη αδιαφορία της «προσωπικής» καριέρας του Sting θα αγγίζει τις ψυχές των κάθε λογής «ακαδημιών». Ο αγαπημένος αλλοδαπός τραγουδιστής-συνθέτης του Θάνου Μικρούτσικου άγγιξε ένα αδυσώπητο ναδίρ με το κομμάτι αυτό (διασκευή σε Ivan Lins) και πλέον είναι ο επίσημος ηχητικός τοίχος στα γκαλά της ελληνικής εταιρείας για την προστασία των μονοκοτιλίδονων (μάλλον λάθος το έγραψα-γαμώτο!)

Best pop collaboration with vocals - B.B. King & Dr John : Is you is, or is you ain't (my baby)
Θα ήθελα να γνωρίσω αυτόν τον τύπο που «επινοεί» τις κατηγορίες, και γαμώ τις φαντασίες κουβαλάει. Σε λίγο θα κάνουν και «καλύτερη ποπ ηχογράφηση αριστερόχειρα τραγουδιστή που κλείνει τα μάτια όταν τραγουδάει και έχει κάνει τουλάχιστον μία μόνιμη σχέση στη ζωή του». Πάντως B.B. King και Elton John εκφράζουν βαθιά την pop μουσική του καιρού μας. Πως το πιάνουν έτσι το Zeitgeist ρε παιδί μου! Ο Β.Β. πήρε και άλλο ένα πάντως και σύνολο έχει καμιά ντουζίνα στο συρτάρι του.
Best pop instrumental album - Joe Jackson : Symphony no.1
Σε μια περίοδο ανεπανάληπτης ακμής της instrumental μουσικής (λόγω electronica, post... ambient και δε συμμαζεύεται) o Joe Jackson γίνεται και πάλι μάγκας, με μια άνευ προηγουμένου παπάρα. Εύγε και στα μούτρα σας!

Best female rock vocal performance - Sheryl Crow : There goes the neighborhood
A... ζει η Sheryl; Κάνει και συναυλίες λοιπόν... έβγαλε και live album! Χαίρω πολύ και εγώ μια χαρά είμαι....
Best male rock vocal performance - Lenny Kravitz : Against
Μωρέ αν θέλουν να στο δώσουν στο δίνουν... και δεν πα να κάνεις εσύ τα πάντα για να μην το πάρεις. Τι έκανε ο καημένος ο Lenny; Έβγαλε ένα Greatest hits και αυτός και έχωσε μέσα και κάνα δυο τραγουδάκια που σάπιζαν στο συρτάρι. Έτσι για πλάκα το τσίμπησε το βραβείο. Που να έβγαζε και κανονικό δίσκο, άγαλμα θα του στήνανε! Βρε δεν το έπαιρνε ο... Lemmy καλύτερα, που μας αρρώστησε κι όλας!

Best hard rock performance - Rage against the machine : Guerilla radio
Ο Δημήτρης Δανίκας θα έλεγε πως « η τακτική της ακαδημίας να βραβεύει τις ταινίες με έμμεσο ή άμεσο αντιαμερικάνικο μήνυμα, εξηγείται ως επίσημη αναγνώριση και θεώρηση των «αντιδραστικών» που αυτόματα τους στερεί αυτή τους την ιδιότητα, χωρίς καν να το καταλαβαίνουν.» Εγώ γιατί να διαφωνήσω;

Best metal performance - Deftones : Elite
Οι ίδιοι οι Deftones δεν ξέρω αν γουστάρουν να τους αποκαλούν metal (που κανονικά τίτλος τιμής θα έπρεπε να θεωρείται), πάντως δεν τους έκατσε και άσχημα το βραβειάκι. Οι Tool έχουν πάρει grammy ή ακόμη;

Best rock instrumental performance - Metallica & Michael Kamen : The call of Ktulu
Τους την έχει βαρέσει των Metallica και ξεφτυλίζουν ακόμη και τις μεγάλες στιγμές τους. Μεγαλοπιάσιμο, συμφωνικές σαχλαμάρες υπό την επίβλεψη του «πολύ» Kamen. Οι σωστοί οι μεταλάδες με τα στενά τζιν ελπίζω να φτύσαν στα μούτρα και τις πέντε τελευταίες κυκλοφορίες του κάποτε μεγάλου γκρουπ. Και βραβεύονται και από πάνω διδάσκοντας το «πώς να γίνετε δεινόσαυροι πριν την ώρα σας».


Best rock song - Creed : With arms wide open
Μες στον συρφετό των ομοϊδεατών τους, οι Creed κατάφεραν και έγραψαν αυτό το έξυπνο ροκ χιτάκι. Χρειάζεται να πούμε ότι άλλα ήταν τα καλά ροκ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ μες στη χρονιά. Μάλλον όχι, πάμε στο ζουμί...
Best rock album - Foo Fighters : Nothing left to lose
Έχοντας χάσει την ζωντάνια τους ήδη από το τρίτο τους επίσημο live ως μπάντα, οι Foo Fighters του David Grohl μακράν απέχουν πλέον από το να βγάζουν ενδιαφέροντες δίσκους. Επιθετικά διασκεδαστικοί επιστρέφουν σε αρχέτυπες rock 'n' roll αξίες, δεν ξέρω όμως αν ασχολείστε ακόμη μαζί τους στην εποχή των...
Best alternative music album - Radiohead : Kid A
Best alternative music album 2001- Radiohead : Amnesiac
Λαός (NME Carling Awards) και εξουσία (Grammys) έδωσαν τα πάντα στους Radiohead. Και αυτοί τα πήραν...
Best female R&B vocal performance - Toni Braxton : He wasn't man enough
Το γυναικείο εμπορικό R&B ζει και πάλι μέρες μεγάλης δόξας (KELIS δαγκωτό!) και αυτοί βραβεύουν την Toni που έχει γεράσει και είναι και καθώς πρέπει, ντροπή! Έξι πήρες μωρή, φτάνει!

Best male R&B vocal performance - D'Angelo : Untitled (how does it feel)
Γουστάρουμε που το πήρε αυτός και όχι κανένας Maxwell..., o D'Angelo είναι και αληταράς με αλυσίδες, καρφιά, βίτσια και δέκα γκόμενες γύρω του. Ένας μικρός «πρίγκηπας» δηλαδή!

Best R&B performance by a duo or group with vocals : Destiny's child : Say my name
Τη στιγμή που μιλάμε εκατοντάδες άσημα rock γκρουπάκια στον πλανήτη γη διασκευάζουν το Say my name, μπας και γίνει τίποτα και πιάσουν την καλή. Είτε το πιστεύετε, είτε όχι!

Best R&B album - D'Angelo : Voodoo
Ίσως το πιο δίκαιο από τα 100 βραβεία... το Voodoo έπαιζε (σχεδόν) χωρίς αντίπαλο!

Best rap solo performance - Eminem : The real Slim Shady
Best rap performance by a duo or group - Dr Dre feat. Eminem : Forgot about Dre
Best rap album - Eminem : The Marshall mathers lp
«Πατέρας» και «γιος» σαρώνουν τα πάντα. Σαν να μην υπάρχει hip hop εκτός αυτών των δύο. Καλά αυτοί που τον βραβεύουν τον Eminem δεν τον φοβούνται. Αν θεωρήσει κανείς πάντως ότι τα Grammy έχουν να κάνουν πρωτίστως με τη μουσική ως βιομηχανία, ο Eminem με το σάλο που της προκάλεσε (της βιομηχανίας, όχι της μουσικής) πρέπει να το παίρνει για πέντε χρονάκια!

Best male country vocal performance : Johnny Cash - Solitary man
Ο ίδιος παλεύει στο νοσοκομείο και πλέον είναι αναγνωρισμένος από όλες τις... μπάντες. Τουλάχιστον ας τον βράβευαν για ένα δικό του τραγούδι όμως (τόσα και τόσα έχει!), τη διασκευή σε Neil Diamond βρήκανε;

Best country song - Lee Ann Womack : I hope you dance
Αυτό και ο ομώνυμος δίσκος είναι ότι καλύτερο βγήκε φέτος στον χώρο της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ country (όχι alternamericana και χαζά!). Η Τεξανή είναι όμως πολύ... Αμερικάνα για να την αντέξουν οι από έξω! Ψάξτε το!

Best bluegrass album - Dolly Parton : The grass is blue
H Dolly, ξέρει κανείς αν είναι ακόμα όπως τη θυμόμαστε; Ή έχει μικρύνει;

Αφήνουμε τα jazz, αλλά και τις απίθανες κατηγορίες του τύπου 'Best polka album' και 'Best Tejano album' και πάμε λίγο πριν το τέλος στα «προσωπικά» βραβεία...

Producer of the year (non classical) : Dr Dre
O Δόκτωρ χωρίς αμφιβολία είναι ο παραγωγός - προαγωγός της χρονιάς που πέρασε. Κυριολεκτικά επέβαλε τη θέληση του στον κόσμο... πήρε τον Eminem από τα σκ... που ήτανε και τον έπεισε να αρχίσει να τα πετάει προς εμάς.
Remixer of the year (non classical) : Hex Hextor
Είναι ο τύπος που μιξάρει Madonna, Melanie C, Jeniffer Lopez και Whitney Houston. Δεν τον θυμάμαι σε κανένα Global underground, οπότε «καλός» θα είναι!

Όσοι τυχόν ενδιαφέρονται να μάθουν ποιοι απέκτησαν και τα 100 grammy (και αν ξέρετε ποιοι είναι όλοι αυτοί οι τύποι, πείτε το και σε μας), θα τα βρουν όλα μαζεμένα στη διεύθυνση www.grammy.com. Εμείς προτιμήσαμε να αρκεστούμε την παραπάνω «ελλιπή» ενημέρωση. Και του χρόνου (αν έχουμε όρεξη βέβαια)!

Στην τελετή ξεχώρισε η επί σκηνής συνεύρεση των Eminem και Elton John, μόνο όμως για το background αυτής, δεν ήταν δα και το live performance της χρονιάς. Οι Steely Dan ρόκαραν και αυτοί με τη σειρά τους, πήραν και το βραβείο τους και κανένα παράπονο δεν πρέπει να έχουν. Σημειωτέον ότι οι U2 θα το έπαιρναν το grammy και για ολόκληρο το δίσκο, απλά υπήρχε πρόβλημα με την ημερομηνία κυκλοφορίας του. Θα ήθελα να δω πάντως αυτόν τον τύπο που κέρδισε βραβείο για τις πόλκες του, (διαγωνισμός: πόσοι δίσκοι με polka κυκλοφορούν κάθε χρόνο;)

Πριν το τέλος: Ποιος δεν πήρε ΤΙΠΟΤΑ (ενώ περίμενε τα πάντα); Η Madonna που μάλλον πρέπει να τους κατέβασε πολλές χριστoμαντόνες στο κεφάλι!