Μάικ Ροζάκης [1946-2009], έτσι είναι η ζωή

Μάικ Ροζάκης"Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή" λεγόταν το τραγούδι με το οποίο η νεαρά Άννα Βίσση κέρδισε το 2ο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1977, υπό τη μουσική διεύθυνση του γελαστού Μάικ. Ένα χρόνο πριν είχε διευθύνει την Μαρίζα Κωχ στο διαγωνισμό της Eurovision, στο άσμα "Παναγιά μου, Παναγιά μου" [αν το 'πες ξαναπές το]. Ο Ροζάκης έκανε όντως τότε ένα νέο ξεκίνημα έχοντας αποφοιτήσει από το Εθνικό Ωδείο με πτυχίο φούγκας. Ακολούθησε η "Καμπίρια" με την εθνική Αλίκη και τα μουσικά προγράμματα και η Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής της ΕΡΤ.

Το Εθνικό Ωδείο του εμπιστεύτηκε το μέλλον των μαθητών του το 1995 και ο Φίλιππος Νάκας του εξέδωσε το δίτομο εγχειρίδιο "Η τροπική αντίστιξη για φωνές".

Όλα ξεκίνησαν όμως 62 και κάτι χρόνια πριν έναν Σεπτέμβρη στο Φαγιούμ της Αλεξάνδρειας. Η Ζυρίχη υποδέχτηκε τον φέρελπι νέο με σπουδές κλασικής κιθάρας και η ποπ μπήκε στη ζωή του με τους Potflair[;]. Η συνέχεια, επί ελληνικού πια εδάφους, το 1965 περνάει μέσα από τους Juniors, τους Charms και τους Play Boys, τη χρυσή δεκαετία του '60 και λίγο '70. Αλλά και από τις ελληνικές ταινίες "Ο γαμπρός μου ο προικοθήρας" [1967, ο μπασίστας που σολάρει και γουστάρει] και "Μια γυναίκα, μια αγάπη, μια ζωή" [1971, ο χορευταράς]. Το 1973 ήρθε η μια και μοναδική μουσική του επένδυση στα καρακάλτ πια κοσμοπολίτικα "Παιδιά των λουλουδιών" [She Knew No Other Way] του Όμηρου Ευστρατιάδη.

Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο αλλά το 2001 ιδρύεται μια δισκογραφική εταιρία με το όνομα Potfleur και -μαντέψτε- τι κυκλοφόρησε! Ή μάλλον δείτε εδώ...

"Μια μέρα θα 'ρθεις" τραγούδησε ο Φίλιππας Νικολάου με τους Play Boys του Μάικ. "Το ξέρω θα 'ρθεις μια μέρα να με ξαναδείς" είπαν και οι Onirama αλλά μια μέρα πριν την πρεμιέρα ο δημιουργός του έπαθε ανακοπή. Ήταν Παρασκευή 23 Γενάρη και ήταν μοιραίο. Λέτε να ήταν κι αυτό τυχαίο;