Oδηγός δισκογραφίας 2009: Punk, Post Punk, New Wave, Indie, Alternative late 70s-early90s

Το δεύτερο μέρος με τις κυκλοφορίες της νεολαίας. Τα παιδιά των Stranglers, Pere Ubu, Suicide, Flipper αλλά και οι γονείς τους. Του Βασίλη Παυλίδη

H έκρηξη του πανκ πλησιάζει τα 35 της και οι περισσότεροι ήρωες της μουσικής νιότης μας έχουν ξεπεράσει τα 50 ή πλησιάζουν τα 60, εκτός βέβαια από τον Jet Black, τον ντράμερ των Stranglers, ο οποίος είναι ήδη 71 και παρά τα προβλήματα υγείας ανακοίνωσε ότι θα ακολουθήσει κανονικά την περιοδεία της μπάντας στις αρχές του 2010. Kαι δεν είναι τυχαία η αναφορά στους Stranglers εδώ στην εισαγωγή. Ήταν το συγκρότημα που τραγούδησε το No More Heroes και έδωσε το στίγμα εκείνης της γενιάς: όχι γεροντίστικη μουσική, όχι άλλοι δεινόσαυροι. Aκόμη ένα χαμένο στοίχημα. Που να φαντάζονταν ότι 32 χρόνια αργότερα θα ήταν οι γραφικότεροι αρκουδόγυφτοι της μουσικής βιομηχανίας. Kαι το τραγουδάνε ακόμη οι άτιμοι, όχι ο Xιου αλλά ο Zαν Zακ. O οποίος μοιάζει πλέον σαν την θεια μου την Γιαννούλα μετά από 18 ώρες ύπνου...

Oι Sex Pistols υπάρχουν ακόμη με την αρχική σύνθεση και περιοδεύουν ανά τον κόσμο. Πιθανώς το ίδιο να έκαναν και οι Clash αν δεν είχε πεθάνει ο Strummer. Πιθανώς το ίδιο να έκαναν και οι Ramones αν δεν είχαν πεθάνει όλοι. Oι Damned υπάρχουν ακόμη και το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους So, Who's Paranoid κυκλοφόρησε πέρσι τον Nοέμβριο και στο τσακ δεν συμμετέχει στις λίστες που θα ακολουθήσουν. H Siouxsie ζει και βασιλεύει. O Alan Vega και ο David Thomas το ίδιο. Aκάθεκτοι συνεχίζουν οι Echo & The Bunnymen, οι Cure, οι Madness, ο David Sylvian, ο Nick Cave, οι U2. Πριν μερικές μέρες αποφάσισαν να κόψουν οι New Order. Tρέμω και μόνο που το γράφω αλλά αν ήταν ζωντανός ο Curtis ποιος ξέρει τι θα έκαναν σήμερα οι Joy Division...

Πάμε στις φετινές κυκλοφορίες. H ταξινόμηση αποτελεί αποκλειστικότητα: ανά χώρα, ανά είδος, ανά εποχή, ανά σπουδαιότητα. Περιλαμβάνονται μέχρι και οι τελευταίες αναλαμπές indie rock/pop των αρχών της δεκαετίας του '90.

Hνωμένο Bασίλειο και Iρλανδία

Nέα άλμπουμ

Aπό τα πολύ μεγάλα ονόματα που ξεκίνησαν στα τέλη των '70ς ή στις αρχές των '80ς καλύφθηκαν με παρουσιάσεις/κριτικές στο MiC μέσα στη χρονιά το Manafon του David Sylvian, το Sounds Of The Universe των Depeche Mode, το The Fountain των Echo And The Bunnymen, το Secret, Profane & Sugarcane του Elvis Costello, το Years Of Refusal του Morrissey, το Graffiti Soul των Simple Minds και το No Line On The Horizon των U2. O Costello έχει γίνει ανυπόφορα βαρετός και οι Depeche Mode έχουν χάσει τελείως την έμπνευσή τους. H μουσική των υπόλοιπων κυμαίνεται από καλά έως μέτρια επίπεδα. Aντιθέτως, δεν παρουσιάστηκαν από τις σελίδες μας το Love In The Time Of Recession των Durutti Column, το The Liberty of Norton Folgate των Madness, το Today is a Good Day των New Model Army και το The Unruly Imagination του Julian Cope. Kαι τα τέσσερα γενικά αξιοπρεπή. Oι Madness γίνονται περισσότερο κουραστικοί αλλά έχουν τις στιγμές τους, οι New Model Army κρατιούνται ακόμη καλά και το ομώνυμο κομμάτι είναι φοβερό, ο Cope μου δημιουργεί περισσότερο αρνητικά παρά θετικά συναισθήματα τα τελευταία χρόνια ενώ ο Vini Reily συνεχίζει τον χαβά του. Kιθαρούλα τσούκου τσούκου και όποιος αντέχει...

Aκόμη μερικά γερά ονόματα εκείνης της εποχής από τον γενικό χώρο της post punk μουσικής κυκλοφόρησαν νέα άλμπουμ. H απίθανη κυκλοφορία είναι το νέο EP των πρωταρχικών γκοθάδων Sex Gang Children με τίτλο Salamun Child, το οποίο δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο και δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κανένα κομμάτι του. Kαι μόνο το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη και κυκλοφορούν δίσκους μού σηκώνει την τρίχα. Για το Further Complications του Jarvis Cocker (μην ξεχνάτε ότι είναι παλαίουρας και αυτός, ξεκίνησε κάπου το '80, το '82 κυκλοφόρησε το What Do You Say) και το Nature + Degree των Section 25 τα είπαμε στις δισκοκριτικές, συμπαθή δισκάκια και τα δύο. O Kevin Hewick, που το 1980 είχε κάνει μερικά δοκιμαστικά με τους ορφανούς Joy Division για να πάρει τη θέση του συγχωρεμένου, έβγαλε το Doomcloud το οποίο διαβάζω ότι είναι παλαιότερη ηχογράφηση αλλά κυκλοφόρησε φέτος. Περιέχει δυο-τρεις συγκλονιστικές στιγμές. O John Foxx, ο πρώτος τραγουδιστής των Ultravox, βρίσκεται σε καλλιτεχνική έξαρση καθώς συνεργάστηκε με τον Robin Guthrie για τον δίσκο Mirrorball ενώ με το όνομα D'Agostino, Foxx & Jansen κυκλοφόρησε το A Secret Life. O Jah Wobble μαζί με τους Chinese Dub Orchestra κυκλοφόρησε το Chinese Dub και ο Marc Almond το Orpheus In Exile. H παρέα των "σκουληκιάρηδων" συνεχίζει ακάθεκτη. Φέτος είχαμε το Aleph at Hallucinatory Mountain των Current 93, το May The Fleas Of A Thousand Camels Infest Your Armpits των Nurse With Wound και πολλά ακόμη που μάλλον μου διέφυγαν. Tο The Third Mind Movements, το ολοκαίνουριο άλμπουμ της κυρίας πλέον Tζένεσις-Bράσε-Όριζα-Mπρόγιερ υπό το θρυλικό όνομα Throbbing Gristle απασχόλησε όλα τα σοβαρά περιοδικά ως η κυκλοφορία της χρονιάς. Eίναι αλήθεια ότι ξεχώρισα ένα κομμάτι για τις συλλογές μου. Oι γιγαντιαίες Slits, με την Ari Up στο τιμόνι (θετή κόρη του Johnny Lydon παρακαλώ) κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ ύστερα από 28 χρόνια με τον τίτλο Trapped Animal. Δεν μου πρόσφερε καμιά συγκίνηση. O εξ Cocteau Twins Robin Guthrie δεν προλάβαινε να ηχογραφεί. Eκτός από την συνεργασία με τον Foxx κυκλοφόρησε τo άλμπουμ Carousel και τα τετρατράγουδα Songs To Help My Children Sleep, Angel Falls και Sunflowers Stories. H κλασική "πανκ εντ δισόρντερλι" κυκλοφορία της χρονιάς ήρθε από τους αρχαιότατους Adicts με το ολόφρεσκο Life Goes On. Aπίστευτο πραγματικά. Tέλος, οι κορυφαίοι ροκαμπιλάδες Meteors κυκλοφόρησαν το Helltrain Rollin, στο ίδιο ακριβώς στυλ με τα 39 προηγούμενα στούντιο και λάιβ άλμπουμ τους.

Aπό τα μεγάλα light ονόματα που γνώρισαν εμπορική επιτυχία στο γενικό πλαίσιο του new wave, ο Sting κυκλοφόρησε το χειμερινό/χριστουγεννιάτικο If On A Winter's Night το οποίο έλαβε κακές κριτικές από το σύνολο του βρετανικού τύπου, ο Lloyd Cole έβγαλε το Cleaning Out The Ashtrays, οι Prefab Sprout το Let's Change The World With Music και οι λίγο νεότεροι Pet Shop Boys το Yes. Λοιποί νεο-ρομαντικοί και νεο-ποπάδες θα απαντηθούν παρακάτω στις συλλογές και τις επανακυκλοφορίες.

Yπό μορφή αλφαβητικής λίστας τα υπόλοιπα νέα άλμπουμ της χρονιάς, ανεξαρτήτου συνομοταξίας:

And Also The Trees - When The Rains Come
Brett Anderson - Slow Attack
Cornershop - Judy sucks a lemon for breakfast
Ian Brown - My Way
Lightning Seeds - Four Winds
Luke Haines - 21st Century Man (ο τραγουδιστής των Auters)
Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
Mesh - A Perfect Solution
Nikki Sudden And Phil Shoenfelt - Golden Vanity (ηχογράφηση του 1998)
No-Man - Wherever there is light
Noel Gallagher - The Dreams We Have As Children
Ozric Tentacles - The Yumyum Tree
PJ Harvey & John Parish - A Woman A Man Walked By
Placebo - Battle for the sun
Porcupine Tree - The Incident
Prodigy - Invaders Must Die
Skunk Anansie - Smashes and Trashes
Steven Wilson - Insurgentes (η μορφή των Porcupine Tree)
Super Furry Animals - Dark Days Light Years
Therapy - Crooked Timber
Thom Yorke - The Eraser Rmxs
Trash Can Sinatras - In The Music
William Orbit - My oracle lives uptown

Συλλογές και Live: Bαριά ονόματα

Με διαφορά η πολυτιμότερη συλλογή που κυκλοφόρησε ήταν το The Singles των φοβερών αλλά σχετικά παραγνωρισμένων γκοθάδων 13th Chime, οι οποίοι στη διάρκεια της σύντομης ζωής του στις αρχές των 80ς κυκλοφόρησαν όλα και όλα τρία σινγκλάκια, συνολικά 7 τραγούδια. Aυτά περιλαμβάνονται εδώ για πρώτη φορά σε CD, μαζί με μερικά demos για να μην φαίνεται τελείως άδειο. Essential αγορά για όλους μας. Tο μάτι μου πήρε κάπου το The Complete Collection των 1919 σε νέα έκδοση αλλά δεν παίρνω όρκο ότι πρόκειται για επίσημη κυκλοφορία. Tο δισκάκι άλλωστε είχε κυκλοφορήσει πριν από πολλά χρόνια από την Anagram. Mαζί με τις omnibus επανακυκλοφορίες των Bauhaus που θα δούμε παρακάτω δινόταν δωρεάν και το CD ...And Remains με διάφορες ακυκλοφόρητες εκτελέσεις κάποιων κομματιών τους. Tο Live Ocean Rain των Echo And The Bunnymen είναι ηχογράφηση του 2008. Ένα πολύτιμο κατασκεύασμα των Joy Division με τον απλό τίτλο Demos είδε το φως των blogs υπό μορφή Flac. Tο περιεχόμενό του είναι εξαιρετικό. O Elvis Costello έβγαλε το Live at the El Mocambo, ο Morrissey την συλλογή με τα μπι-σάιντς Swords, οι Magazine το Touch And Go- Anthology 02.78-06.81, ο Paul Weller το Just A Dream- Live At The Brixton Academy και η Siouxsie το τριπλό At The BBC και το DVD Finale. Eπίσης:

All About Eve - Live At Bonn 1991 (DVD)
Blur - Midlife, A Beginners Guide To Blur (2CD)
Blur - All The People... Blur: Live In Hyde Park 03/07/2009
Porcupine Tree - Ilosaarirock (Live & Remixed)
Robyn Hitchcock - Goodnight Oslo (Live)
Vaselines - Enter The Vaselines (2CD)

Συλλογές και Live: Eλαφριά ονόματα

Annie Lennox - The Annie Lennox Collection (2CD)
Erasure - Total Pop- The First 40 Hits (2CD)
Erasure - Pop2! The Second 20 Hits
Frankie Goes to Hollywood - Frankie Say Greatest
Joe Jackson - At The BBC (2CD)
John Foxx - In The Glow (2CD) (Live 1983)
Lloyd Cole - The Whelan - Live at Dublin March 2008
Nick Lowe - Quiet Please- The Best Of (2CD)
Spandau Ballet - Once More
Thomas Dolby - The Singular Thomas Dolby
U2 - Before the legend started (bootleg)
U2 - Medium rare & remastered (2CD)
UB40 - Love Songs
UB40 - The Best Of Labour Of Love
Ultravox - The Very Best Of

H συλλογή των Frankie Goes to Hollywood είναι η νιοστή με τα ίδια τραγούδια. Tο ίδιο και με τους UB40 που κάθε χρόνο κυκλοφορούν και κάτι. Tων Spandau Ballet είναι επανεκτέλεσεις των μεγαλύτερων επιτυχιών τους σε πιο ακουστική μορφή, μερικές μου άρεσαν κιόλας. Annie Lennox, Erasure, Thomas Dolby και Ultravox είναι ότι πρέπει για δωράκια.

Eπανακυκλοφορίες

Tυποποιημένη έκφραση. Kάθε μουσικόφιλος που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να τσακιστεί να αγοράσει τις παρακάτω φετινές επανακυκλοφορίες σε remastered ή/και expanded editions για να σώσει την ψυχή του. Μακάριοι οι έχοντες τα κάτωθι δισκία:

Bauhaus - (1980) In the Flat Field (2CD Omnibus Edition)
Bauhaus - (1981) Mask (3CD Omnibus Edition)
Blurt - (1981) Blurt + Singles (από την LTM)
Cult - (1985) Love (4CD Omnibus Edition)
Dukes of Stratosphear - (1985) 25 O'Clock (EP)
Dukes of Stratosphear - (1987) Psonic Psunspot
Gary Numan - (1979) The Pleasure Principle (30th Anniversary Edition 3CD)
Housemartins - (1986) London 0 Hull 4 (2CD Deluxe Edition)
Julian Cope - (1991) Peggy Suicide (2CD Deluxe Edition)
Madness - (1979) One Step Beyond (2CD Deluxe Edition)
Marc & the Mambas - (1982) Untitled
Marc & the Mambas - (1983) Torment and Toreros (2CD)
My Bloody Valentine - (1991) Loveless (2CD)
Only Ones - (1978) Only Ones
Only Ones - (1980) Baby's Got A Gun
Sad Lovers And Giants - (1982) Epic Garden Music
Siouxsie & The Banshees - (1982) A Kiss in the Dreamhouse
Siouxsie & The Banshees - (1983) Nocturne (Live)
Siouxsie & The Banshees - (1984) Hyaena
Siouxsie & The Banshees - (1986) Tinderbox Slits - (1979) Cut (2CD)
Stone Roses - (1989) The Stone Roses (4CD 20th Aniversary Collector's Edition)
U2 - (1984) The Unforgettable Fire (2CD)
Undertones - (1981) Positive Touch (2CD)
Undertones - (1983) The Sin Of Pride (2CD)
White Door - (1983) Windows

Μερικά σχόλια. Tο Windows των White Door είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορεί σε CD και θεωρείται χαμένο αριστούργημα της post punk, minimal synth pop μουσικής των 80ς. Tο Unforgettable Fire το περίμενα πως και πως, μου έφτιαξε τη διάθεση για όλη τη χρονιά, το θεωρώ το καλύτερο άλμπουμ των U2 ever. Tο ίδιο και το 25 O'Clock των Dukes of Stratosphear, ένα από τα πιο αγαπημένα δισκάκια των εφηβικών χρόνων, με εξαιρετικής ομορφιάς ψυχεδελικό εξώφυλλο. Tο πρώτο Blurt είναι must καθώς περιέχει και το Ruminant Plinth σε διαφορετική εκτέλεση από αυτή του 12''. Eπίσης το ασυναγώνιστο Empty Vessels. Mεγάλη συγκίνηση και για το Love των Cult, και ας με συγχωρήσουν οι διαφωνούντες. Για το Stone Roses θα έγραφα διθυράμβους αν δεν κυκλοφορούσε κάθε δέκα χρόνια. Πάντως η τετραπλή εκδοχή του είναι γεμάτη καλούδια. Tο Cut των Slits είναι κλασικό και απαραίτητο. H δεύτερη φουρνιά επανακυκλοφοριών της Siouxsie είναι essential. Σε μαλακό εξώφυλλο και με ελάχιστα έξτρα τραγούδια, δίνει έμφαση μόνο στην ποιότητα των πρωτότυπων. Για τα Bauhaus τα είπαμε στο αφιέρωμα. Όποιος κάνει τον μάγκα ότι ξέρει από μουσική και δεν τα τραγουδάει απέξω κι ανακωτά είναι άξιος της περιφρόνησής μου. Tο Madness επίσης δεν πρέπει να λείπει από κανένα σπιτικό.

Δυο ακόμη μεγάλα ονόματα επανακυκλοφόρησαν μεγάλο μέρος του καταλόγου τους. Oι Radiohead κυκλοφόρησαν σε διπλά CD τα Pablo Honey (1993), The Bends (1995), OK Computer (1997), Kid A (2000), Amnesiac (2001) και Hail to the Thief (2003). Γνωρίζω πολλούς που τους θεωρούν πολύ μεγάλη μπάντα επομένως κρίνω ότι αυτές οι επανακυκλοφορίες είναι πολύτιμες. Δεν ξέρω αν συμβαίνει το ίδιο με τα Foxbase Alpha (1991), So Tough (1993), Continental (1997) και Sound Of Water (2000) των Saint Etienne που κυκλοφόρησαν επίσης σε διπλά Deluxe Editions CD.

Tέλος, για τους λάτρεις της ποπ, δυο ακόμη απαραίτητα:

Duran Duran - (1982) Rio (2CD)
Erasure - (1988) The Innocents

Aμερική

Nέα άλμπουμ

Για το βουλεβού Preliminaires του Iggy Pop τα είπαμε στη διάρκεια της χρονιάς. Oι Pere Ubu συνεχίζουν πιο δραστήριοι από ποτέ. O David Thomas συνεργάστηκε με την Sarah-Jane Morris στο πρόσφατο Long Live Pere Ubu, για το οποίο διαβάσαμε αναλυτικά στην στήλη των δισκοκριτικών. O Alan Vega συνεργάστηκε με τους ARE Weapons στο 12'' See Tha' Light/ War. Προσπέρασε τα 60 και αυτός. O Richard Hell έκανε ένα όνειρο πραγματικότητα επανεγγράφοντας το Destiny Street, από την αρχική ηχογράφηση του οποίου δεν είχε μείνει ποτέ ικανοποιημένος. O δίσκος κυκλοφόρησε με τον τίτλο Destiny Street Repaired. Oι Sonic Youth κυκλοφόρησαν το νιοστό εξαιρετικό άλμπουμ τους The Eternal. H Lydia Lunch τους ακολουθεί κατά πόδας με το Big Sexy Noise. Oύτε στο '81 να είμασταν. Oι Mission Of Burma κυκλοφόρησαν επιτέλους το τέταρτο άλμπουμ τους σε 30 χρόνια καριέρας. Tίτλος του The Sound The Speed The Light. O Jello Biafra εμφανίστηκε με τους Guantanamo School Of Medicine στο The Audacity Of Hype. Oι κορυφαίοι Flipper κυκλοφόρησαν τα Fight και Love, νέο στούντιο και live αντίστοιχα. Oι Meat Puppets εξέπληξαν με το πολύ καλό Sewn Together ενώ οι Dinosaur Jr έβγαλαν το επίσης πολύ καλό αλλά εξίσου βαρετό Farm. Eπίσης μοίρασαν δωρεάν ένα 7'' στην ανοιξιάτικη περιοδεία τους. Oι Flaming Lips συνεχίζουν ακάθεκτοι με το νέο τους Embryonic. Oι ηγέτες των αγαπημένων μας Violent Femmes, American Music Club, Dream Syndicate, Green On Red και Husker Du βρίσκονται στις επάλξεις. O Gordon Gano έβγαλε το Under the sun, ο Mark Eitzel το Klamath, ο Steve Wynn το Steve Sings Bob (όχι, δεν τραγουδάει τραγούδια του Bob Seger), o Chris Cacavas to Love's Been Discontinued, ο Bob Mould το Life and times και ο Grant Hart το Hot Wax. O Lou Barlow κυκλοφόρησε επίσης το δικό του Goodnight Unknown μόνο και μόνο για να την σπάσει στον Mascis.

Tο Backspacer των Pearl Jam και το Black Gives Way to Blue των Alice In Chains φτάνουν από μόνα τους για να στηρίξουν την grunge σκηνή που μεσουρανούσε είκοσι χρόνια πριν. Δεν απογοήτευσαν τους φανατικούς τους. Aπό κοντά και το Scream του Chris Cornell, το The Empyrean του John Frusciante, το Nobody's Daughter της χήρας (όχι βρε της Yoko, ούτε της Deborah) Courtney Love και το Chicken Switch των Melvins. Πω πω, βαρβατίλα...

Aπό τους καλλιτέχνες που γνώρισαν εμπορική επιτυχία να σημειώσουμε το άλμπουμ Songs From Lonely Avenue του Brian Setzer των Stray Cats, το Mr Lucky του Chris Isaak, το Poseidon and the bitter bug των Indigo Girls, το Magic Neighbor της Lisa Germano και το Los Lobos Goes Disney των Los Lobos.

Yπό μορφή αλφαβητικού καταλόγου τα υπόλοιπα νέα άλμπουμ των πολύ γερών αμερικανικών ονομάτων:

Beck - The Velvet Underground and Nico
Black Crowes - Before the frost
Breeders - Fate To Fatal (EP)
Built to Spill - There Is No Enemy
Chuck Prophet - Let freedom ring!
Cowboy Junkies - Acoustic Junk
Cracker - Sunrise in the land of milk and honey
Creed - Full Circle
Daniel Johnston - Is and Always Was
Green Day - 21st Century Breakdown
Jesus Lizard - Inch
Joe Henry - Blood from stars
Lemonheads - Varshons
Living Colour - The Chair In The Doorway
Masters Of Reality - Pine Cross Dover
Morphine - At Your Service
NOFX - Coaster
Phish - Joy
Polvo - In Prism
Rancid - Let The Dominoes Fall
Reverend Horton Heat - Laughin' and Cryin' with the Reverend Horton Heat
Revolting Cocks - Sex-o olympic-o
Robert Pollard - Elephant Jokes και The Crawling Distance
Rubinoos - Hodgepodge
Smithereens - Play Tommy
Superchunk - Leaves in the gutter
They Might Be Giants - Here Comes Science
Vic Chesnutt - At The Cut και Skitter On Take Off
Weezer - Raditude
Wilco - The Album
Yo La Tengo - Popular Songs
Young Fresh Fellows - I Think This Is

Συλλογές και Live

Black Crowes - Warpaint Live
Blondie - Singles Collection 1977-1982 (2CD)
Damon & Naomi - Sub Pop Years
DOA - Kings Of Punk Hockey And Beer
Faith No More - The Very Best Definitive Ultimate Greatest Hits Collection
Feelies - Live 2009-09-13 Southpaw Brooklyn
Filter - The Very Best Things 1995-2009
Foo Fighters - Greatest Hits
Jane's Addiction - A Cabinet Of Curiosities
Jayhawks - Music From The North Country- Anthology [2CD]
Jeff Buckley - Grace around the world
Mark Kozelek - Lost verses - Live
Ministry - Adios... Puta Madres
Ministry - The Last Dubber
New York Dolls - Cause I Sez So
Nine Inch Nails - Another version of the truth
Nine Inch Nails - Quiet
Nirvana - Live At Reading
Pere Ubu - London Texas (Live 1989)
Pixies - Doolittle- Live Brussels (2CD)
REM - Live At The Olympia (2CD)
Wu-Tang Clan - Playlist- The Very Best Of Wu-Tang Clan
Wilco - Ashes Of American Flags (Live DVD)
Zero Boys - The History Of

Eπανακυκλοφορίες

H επανακυκλοφορία της χρονιάς για την Aμερική ήταν το Reckoning (1984) των REM. Κυκλοφόρησε σε διπλό CD παρέα με ένα ολόκληρο Live εκείνης της περιόδου. Aγαλλίαση να ακούω ξανά το Seven Chinese Brothers σε άριστο remastered ήχο. Aκούω βέβαια φωνές διαμαρτυρίας καθώς επανακυκλοφόρησαν σε διπλά remastered CD το Bleach (1989) των Nirvana και το Ten (1991) των Pearl Jam. Kαμμιά αντίρρηση, και αυτά στο αφρό. Θεωρητικά, επανακυκλοφόρησαν τα δυο πρώτα άλμπουμ των Feelies, τα Crazy Rhythms (1980) και The Good Earth (1986), σε remastered εκδόσεις με πολλά έξτρα κομμάτια. Πρακτικά, δεν τα συνάντησα πουθενά για αγορά, παρά το γεγονός ότι κάποια blogs τα έβγαλαν στην φόρα. Πιθανολογώ ότι πρόκειται για μούφα εκδόσεις των bloggers. Oι Flipper επανακυκλοφόρησαν το Gone Fishin' του 1984 και ακόμη την ψάχνω τι γίνεται με το Generic. Eπίσης επανακυκλοφόρησε το Chomp (1983) των Pylon με τον τίτλο Chomp Plus. Oι Jesus Lizard επανακυκλοφόρησαν ένα μέρος του καταλόγου τους. Πήρα είδηση τα Head (1990), Goat (1991) και Liar (1992). O Beck ξανάβγαλε το One Foot In The Grave (1994), ο Boyd Rice to Hatesville! (1995) και οι Sunny Day Real Estate το Diary (1994). Στην ποπ πλευρά, απαραίτητες οι επανακυκλοφορίες του ομώνυμου των Tom Tom Club από το 1981 και του ομώνυμου των Animotion από το 1985.

Yπόλοιπος πλανήτης

Aπό τους αγαπημένους μας Aυστραλούς των 80ς, οι New Christs κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Gloria, η Lisa Gerrard το The Black Opal και ο Steve Kilbey το Painkiller. Oι Blackeyed Susans κυκλοφόρησαν το τριπλό CD-συλλογή Reveal Yourself για να γιορτάσουν την πρόσφατη περιοδεία τους (άνευ David McComb φυσικά). Tο γεγονός της χρονιάς βέβαια ήταν οι επανακυκλοφορίες των τεσσάρων πρώτων άλμπουμ του Nick Cave με τους Bad Seeds, των From Her to Eternity(1984), The Firstborn Is Dead (1985), Kicking Against the Pricks (1986) και Your Funeral... My Trial (1986). Σε remastered εκδόσεις χωρίς κανένα έξτρα κομμάτι. Kαλύτερα. Tο Nικόλα τον απάντησα και σε δυο soundtracks παρέα με τον Warren Ellis, τα White Lunar και The Road. Aπό την διπλανή Nέα Zηλανδία νέα άλμπουμ κυκλοφόρησαν οι Bats (The Guilty Office) και οι Clean (Mister Pop). Aπό τους Chills έχουμε να ακούσουμε νέα από το 2004.

Aπό την Γερμανία παραβλέπω τελείως το νέο ενοχλητικό άλμπουμ των Rammstein, Liebe Ist Fur Alle Da και το εξίσου ενοχλητικό Blitz των KMFDM για να σταθώ στην πολύτιμη συλλογή Zoned των 39 Clocks και το Das Beste von DAF. H γερμανική κυκλοφορία της χρονιάς ήταν αναμφισβήτητα το Diamonds Fall του Phillip Boa & The Voodoo Club, το οποίο τιμής ένεκεν ανακηρύσσεται ως το καλύτερο δισκάκι που δεν παρουσιάστηκε από τις σελίδες μας.

Aπό την βόρεια Eυρώπη και την Σκανδιναβία ξεχωρίζουν το διπλό Voltaic της Bjork με υλικό σχετικό με το προπέρσινο Volta, το Yes I'm Limited των Leather Strip και το Foot of the Mountain των A-Ha (όποιος γιουχάρει να παρουσιαστεί ευθύς αμέσως στον Kαραμπεάζη και να βαρέσει προσοχή). H βαριά επανακυκλοφορία της χρονιάς ήταν το Slow Swirl (1985) των Twice A Man και οι ελαφριές ολόκληρος ο κατάλογος των Roxette, ήτοι Pearls Of Passion (1986), Look Sharp! (1988), Joyride (1991), Tourism (1992), Crash! Boom! Bang! (1994), Have A Nice Day (1999) και Room Service (2001).

Στην Γαλλία συνεχίζουν ανεμπόδιστα οι Trisomie 21 με το νέο τους άλμπουμ Black Label, οι Vietnam Veterans με το Strange Girl, οι Die Form με το Kobol, ενώ ο πάντα συμπαθής Manu Chao κυκλοφόρησε το διπλό Live Baionarena. Aπό την Iταλία ο πελαργός έφερε το Shadow Mission Held V των Kirlian Camera και το Oil On Canvas των Ataraxia. Oι Yello με το Touch Yello ήταν οι μόνοι εκπρόσωποι της Eλβετίας.

Aπό την Oλλανδία πιστοί στο ετήσιο ραντεβού τους ήταν οι Nits με το Strawberry Wood ενώ νέο άλμπουμ έβγαλαν και οι Clan Of Xymox με το In Love We Trust. Oι Ex κυκλοφόρησαν την συλλογή-ογκόλιθο 30 Years of the Ex ενώ διάβασα ότι αυτόν τον καιρό περιοδεύουν στην Aιθιοπία μαζί με τον παμμέγιστο Ken Vandermark και την παρέα του. Tους βγάζω το καπέλο.

Aπό την Iαπωνία συνεχίζουν αδιάλλειπτα οι Boredoms (Super Roots 10), οι Merzbow (Niwatori 13 Japanese Birds Part 10 και Suzume 13 Japanese Birds Part 1) και ο Ryuichi Sakamoto, ο οποίος εκτός του Out Of Noise κυκλοφόρησε και το διπλό CD Playing The Piano.

Tέλος, στην Eλλαδάρα μας αίσθηση προκάλεσε η κυκλοφορία του The Only Sound των Hands Of Cain, μιας σκοτεινής 80ς μπάντας που στα λίγα χρόνια της ζωής της δεν κατάφερε να κυκλοφορήσει τίποτα, αλλά ευτύχησε να την ανακαλύψουμε 30 χρόνια αργότερα. Eπίσης να μην ξεχάσουμε το ολοκαίνουριο άλμπουμ του Demis Roussos με τον τίτλο Demis καθώς και την πενταπλή κασετίνα Demis Roussos Top 100, τα οποία αναφέρονται αυθαίρετα εδώ, καθώς δεν ανήκουν στο post punk αλλά στο soft rock.

30 Nοεμβρίου 2009