Ένας ανέντιμος άνθρωπος

Εγώ είμαι της φωτιάς ο γιος, παιδί της καταιγίδας. Σκαρφάλωσα στους ουρανούς / να κλέψω απ' άγιους και θεούς / το φως της ηλιαχτίδας.

Τα indymedia πήραν φωτιά. Τα "Τραγούδια από το αντάρτικο λημέρι του" ξαναζωντάνεψαν πάλι και θύμισαν μπουάτ, κιθάρες, εξορίες, φυλακές, ΕΠΟΝ, ΕΛΑΣ, Δημοκρατικό Στρατό, μεταπολίτευση.

Παρέλασαν η Εθνική Αντίσταση, ο Άρης, ο έντιμος άνθρωπος κυρ-Παντελής, η Λήδρα, η Καίτη Γκρέυ "Στον ίσκιο του θανάτου", η Σοβιετική Ένωση, ο Johnny Cash, η οδός Κυδαθηναίων, o Woody Guthrie, ο Σοστακόβιτς, ο Μάης-Χρυσομάης, το ξύλινο ποδάρι, η Χαρούλα, η Νατάσσα.
Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά / θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά / κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή / σκουλήκι άχρηστο σ' αυτή τη γη.

Συνεργάστηκε και με τον Άσιμο και για να τον πειράξει του αφιέρωσε το ποίημα "Αχ, βρε Νικόλα, η επανάσταση δεν είναι άρπα-κόλλα". Έγραψε και σάουντρακ για "Το κόκκινο τρένο" [1982] του Τάκη Σιμονετάτου. Η γνωστή ιστορία με την επικείμενη ανατίναξη του "Μεγάλη Βρετανία" που δεν έγινε επειδή εκεί διέμενε ο Τσόρτσιλ.

Ξυπνήστεεεε! Κι αν φύγανε οι Γερμανοί ήρθαν οι Αμερικανοί! ... Χόρευε νάυλον υπουργέ...

Την Τρίτη ημέρα, 27 του Γενάρη. Κατά τας γραφάς.