Public Enemy

The Early Years

Οι Public Enemy είναι ότι πιο αντιδραστικό και αγνά επαναστατικό γέννησαν οι Η.Π.Α. τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αποτελούν, αν όχι το σημαντικότερο rap συγκρότημα όλων των εποχών, σίγουρα αυτό που άλλαξε ριζικά την πορεία του είδους, καθώς αφομοίωσε πλήρως και ξεπέρασε το old school rap των Run DMC και του Grandmaster Flash και το funk των Parliament και των Funkadelic, δημιουργώντας μια καθαρά δική του μουσική αντίληψη.

Σχηματίστηκαν στη Νέα Υόρκη το 1982, ως μια συνηθισμένη street rap παρέα, οι προσωπικότητες των μελών της όμως και η σταθερή χημεία μεταξύ τους θα τους αναδείκνυαν όχι μόνο μουσικά αλλά και σε κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο, ως μπροστάρηδες της μαύρης αντίστασης ενάντια στο λευκό, συντηρητικό κατεστημένο.

Ψυχή και μυαλό του συγκροτήματος, ο Chuck D, που με τη στάση και τη δράση του θύμιζε έναν ηπιότερο Malcolm X, ή καλύτερα έναν επιθετικότερο λεκτικά Martin Luther King, με φωνή καταπέλτη και με στίχους που κάνουν το Noam Chomsky να μοιάζει με κύρηκα της Αποστολικής Εκκλησίας.

Οπτικό κέντρο βάρους του γκρούπ ο Flavor Flav, με την αλλοπρόσαλή του εμφάνιση να παραπέμπει σε ένα σουρεαλιστή των δρόμων αλα George Clinton.

Στα ΜΚ-2 ο πάντοτε σιωπηλός Terminator X, ηχητικός τρομοκράτης ενός funk noise παροξυσμού με τα samples και τις λούπες του να θυμίζουν τα πάντα και τίποτα. Πίσω από όλα αυτά η ομάδα παραγωγής Bomb Squad, με επαναστατικές για την εποχή τεχνικές μιξαρίσματος, που έχτιζαν ένα αδιαπέραστο και χαοτικό ηχητικό τείχος.

Η δισκογραφική τους αρχή έγινε το 1987, με το 'Yo! Bum Rush The Show' στην εταιρεία Def Jam (κάτι σαν τη Motown του rap) από όπου και κυκλοφόρησαν τους περισσότερους δίσκους τους, με τους τρείς επόμενους να αποτελούν κάτι σαν Ευαγγέλιο για το σύγχρονο hip hop. Ειδικά το επόμενο LP 'It takes a nation of millions to hold us back' του 1988, γκρέμισε και ξαναδημιούργησε το rap εκ θεμελίων. Ακολούθησαν τα 'Fear of a black planet' του 1990 και το 'Apocalypse '91 the enemy strikes back' του 1991, που αποσαφήνισαν τα όρια του σύγχρονου hip hop. Ακολούθησαν τα ηπιότερα 'Muse Sick-n-Hour Mess Age' του1994 και το 'He got Game' του 1998, με περισσότερη soul-funk διάθεση, χωρίς βέβαια να χάνεται το ιδιαίτερο ύφος τους. Τελευταίο μουσικό χτύπημα το 1999 με νέα εταιρεία (Atomic Pop), με το 'There's a poison going on'.

Τον τελευταίο καιρό οι Public Enemy ασχολούνται και με τη διαδικτυακή πληροφόρηση, κυρίως σε θέματα ατομικής ελευθερίας και κρατικής υπερεξουσίας, όπως την καταπολέμηση της θανατικής ποινής, ενώ ο Chuck D συνεχίζει να καταθέτει τις απόψεις του σε πανεπιστημιακά ακροατήρια και συγκεντρώσεις πολιτών. Τελικά ο σκοπός των Public Enemy παραμένει μετά από τόσα χρόνια ο ίδιος: 'We're talking about freedom of speech!'.