Τραγούδια Αχ και Βαχ

Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ, όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ, άλλους αναστεναγμούς είχε ασφαλώς κατά νου ο Πυθαγόρας όταν έγραφε τους στίχους για το παλιό λαϊκό του Καλδάρα, όμως ας μας επιτραπεί να ασκήσουμε το δικαίωμα της ποιητικής αδείας και να αναφερθούμε έτσι σε κάποια λιγότερο βασανισμένα «αχ και βαχ». Στην ιστορία λοιπόν της ποπ (αλλά και της μη-ποπ) μουσικής έχουν γραφτεί αναρίθμητα κομμάτια τα οποία ασχολούνται με τον έρωτα και δη με τη σαρκική ...χειροπιαστή του εκδοχή. Οι περισσότεροι βέβαια δημιουργοί, έχοντας να αντιμετωπίσουν κατά καιρούς λίαν σεμνότυφες και βασικά υποκριτικές κοινωνίες, εξαντλούσαν την έμπνευση τους στην προσπάθεια να συλλάβουν ολοένα και πιο ευφάνταστες παρομοιώσεις, μεταφορές και ποιητικές ακροβασίες για να περιγράψουν τα ανομολόγητα. Μέχρι που ήρθε η σεξουαλική επανάσταση στα 60s, η οποία άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, κόντυνε τις φούστες και άμβλυνε τα ήθη, κι από τότε βρέθηκαν ουκ ολίγοι προκλητικοί οι οποίοι τόλμησαν ένα βήμα πέρα από τα υπονοούμενα. Για αυτούς δεν έφτανε πια να πεις μόνο ότι η κόρη πέφτει σκούζει από τη χαρά της (και την άκουσε ο μπαμπάς της, που έλεγε το γνωστό αποκριάτικο άσμα), έπρεπε πλέον να προσθέσεις και τα ίδια ...σκουξίματα (ώστε να μην έχει κι ο μπαμπάς της πια καμία αμφιβολία).

Ακολουθεί μια σεμνή επιλογή κάποιων τέτοιων κομματιών. Χρονολογικά, από τα πίσω προς τα μπρος...

Serge Gainsbourg/Jane Birkin1. Serge Gainsbourg/Jane Birkin - Je t’ aime, moi non plus (1969)
Ή μήπως προτιμάτε Μπριζίτ; Ή μήπως Μαριάν; Ναι, ο άτιμος ο αχαλίνωτος το πρότεινε να το πει και ντουέτο με την Faithfull (δεν υπέκυψε, φευ). Και σε κανά δυο ομορφούλες ακόμη. Ωραίος τρόπος καμακίου πάντως, «μωρό μου, έχω ένα τραγούδι, θέλεις να το πούμε μαζί;» Και τι τραγούδι... Που όσο κι αν απαγορεύτηκε στις μισές χώρες του ...ελεύθερου Δυτικού κόσμου, έμεινε στην ιστορία (φήμες λένε ότι στο στούντιο μέχρι και σήμερα σφουγγαρίζουν τα μέλια). Ομολογείστε τώρα, δεν είναι το πρώτο που όλοι σκεφτήκατε όταν διαβάσατε τον τίτλο του θέματος;

2. White Noise - My game of loving (1969)
Η ηλεκτρονική εποχή πριν τα σύνθια και τα ...μούγκια τα κάνουν όλα εύκολα. Μια ηλεκτρική καταιγίδα είναι ο δίσκος («Electric Storm» γαρ), φτιαγμένη με πειραματισμούς και αυτοσχεδιασμούς με κάθε είδους πρωτόγονο εξοπλισμό. Πάντα αναλογίζομαι τι σοκ θα πρέπει να προκάλεσε το άκουσμα ενός τέτοιου δίσκου σε έναν ανυποψίαστο ακροατή (δεν ήταν και πολλοί πάντως) τότε το 1969. Υποθέτω πάντως ότι κάποιοι θα σοκαρίστηκαν από τους άφθονους και παθιασμένους αναστεναγμούς οι οποίοι εχμμμ διανθίζουν αυτό το υπέροχο ψυχεδελικό κομμάτι. Και για μια στιγμή... Σαν να ακούω περισσότερες από δυο φωνές. Τρεις; Τέσσερις; Μέχρι πόσες είπαμε είναι σχέση; (Το κομμάτι τελειώνει με ένα βαθύ ...ροχαλητό. Ακόμη κι ένα καλό όργιο εκεί ολοκληρώνεται τελικά...)

3. The Beach Boys – All I want to do (1969)
Όλος ο χαμός σε αυτό το ...ροκάδικο (ω ναι!) των Beach Boys γίνεται για κάποιους αναστεναγμούς οι οποίοι ίσα που ακούγονται στο fade-out...

4. The Chakachas - Jungle Fever (1971)
Με τις πρώτες νότες κιόλας, σχεδόν παβλοφικά σου έρχονται εικόνες από ύποπτα καπνισμένα κέντρα, λάγνα βλέμματα, γυμνή σάρκα, αισθησιακό στριπτίζ, διόλου άδικα εδώ που τα λέμε, το κομμάτι γαρ έχει χρησιμοποιηθεί σε ανάλογες σκηνές σε αναρίθμητες ταινίες και σειρές (μέχρι και στους «Δυο ξένους» το θυμάμαι). Ασχέτως του γεγονότος ότι οι latin-soul -Βέλγοι παρακαλώ- δημιουργοί του τον Πυρετό της Ζούγκλας είχαν κατά νου... Σημείωση: τούτοι είναι και οι τύποι που ηχογράφησαν και το διάσημο «Κουλούρι», φρέσκα, φρέσκα κουλούρια, έλα κοπέλα, έχω κι άλλα κουλούρια για σένα. Στάσου... Μην πάει ο νους σου στο πονηρό.

5. Ike Reiko – Memai (Shiseikatsu) (1971)
Άλλος κόσμος η Ιαπωνία, ερμητικός και ακατανόητος για τα δικά μας δυτικά δεδομένα, ακόμη και στον ερωτισμό ισχύει αυτό, τον οποίο ασφαλώς τον φορτώνουμε με δικές μας εξωτικές φαντασιώσεις, εικόνες από σογκούν και γκέισες (να μη θυμηθώ τώρα τον μύθο που ακούγαμε στα μικράτα μας για την ανατομία των ασιατισσών), κάμποση διαστροφή, μία αυτοκρατορία των αισθήσεων για την κουλτούρα της υπόθεσης. Σεξ και ξύλο ήταν η υπόθεση στις ταινίες που έπαιζε η Ike Reiko ήδη από την τρυφερή ηλικία των 17, έβγαλε και δίσκο τότε ο οποίος ...έσταζε πραγματικά ολόκληρος. Κι αν το άκουσμα φλερτάρει με τους ...τελωνειακούς στα σύνορα του κιτς και του τρας, τέτοιες υπερβάσεις ενίοτε τονώνουν την αισθησιακή ατμόσφαιρα. Είναι και αυτή η ακαταμάχητη γοητεία της 70s αισθητικής, μαζί και η «αθώα» ηδυπαθής ερμηνεία της Ike, δύσκολα αντιστέκεσαι τελικά...

6. Aphrodite’s Child - ∞ (Infinity) (1972)
Το άπειρο, το μεταφυσικό, ο οργασμός σαν συνένωση με το θείο... Η Ειρήνη Παππά έρχεται σε ανατριχιαστικά σεληνιασμένη έκσταση επαναλαμβάνοντας «I was, I am, I am to come», για εδάφιο της Αποκάλυψης του Ιωάννη πρόκειται, αλλά το «I come» έχει εις την αγγλική και άλλη πιο εχμμ πονηρή σημασία. 666 ήταν ο δίσκος, έργα του διαβόλου, τι να περιμένεις...

7. Donna Summer - Love to Love You Baby (1975)
Μια νύχτα ολόκληρη και ...23 οργασμοί (κατά το «έγκυρο» BBC) συμπυκνωμένοι σε 16 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα (τόσο διαρκούσε η εκδοχή του άλμπουμ). Ο εθνικός ύμνος του κρατιδίου της ντίσκο από τη γυναίκα η οποία ταύτισε απόλυτα το όνομα της με αυτή (σόρρυ Giorgio). Η οποία μέχρι το τέλος (πέθανε το 2012) επέμενε ότι είχε ενδοιασμούς να ηχογραφήσει το κομμάτι, ότι ντρεπόταν, και ναι, ήταν μόνη στο στούντιο της ηχογράφησης και ναι, πράγματι «άγγιζε τον εαυτό της». Είχε το χέρι της στο ...γόνατο.

Frank Zappa8. Frank Zappa – The torture never stops (1976)
Το βασανιστήριο ποτέ δεν τελειώνει, η blues κιθάρα σέρνεται σε αργό ρυθμό, ο Frank τραγουδάει σαρδόνια έως σαδιστικά και η κυρία η οποία βασανίζεται στο «dungeon of despair» του κομματιού μοιάζει να αιωρείται κάπου ανάμεσα στον πόνο και στην ηδονή. Κι εμείς συμπάσχουμε ακούγοντας... Σπουδαίο δημιούργημα του μεγάλου Zappa, το επισκεπτόταν και το αναμόρφωνε συχνά στην πορεία του. Φανταστείτε ότι η πρώτη του (καμία σχέση) μορφή είχε τον τίτλο «Why Doesn’t Somebody Get Him a Pepsi?».

 

9. SuicideGirl (1977)
Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει μια ...σεξιστική διάσταση σε αυτή τη λίστα, οι αντρικοί αναστεναγμοί είναι σπανιότατοι, είναι ως επί το πλείστον οι γυναίκες που αναλαμβάνουν αυτό το ρόλο. Μία από τις εξαιρέσεις βρίσκεται σε τούτο το κομμάτι των Suicide, όπου ο Alan Vega ξέρει τι ζητάει, «oh girl, oh turn me on, you know how» και δεν κρύβει καθόλου την ικανοποίηση του από τις επιδόσεις του «girl». Σχήμα όλο προκλήσεις οι Suicide, αν λάβουμε υπόψη τη χρήση συνθιών στον αυστηρά κιθαροκρατούμενο χώρο του πανκ, το ύποπτο κόκκινο αστέρι στο εξώφυλλο και τίτλους σαν το «Che», οι σεξουαλικές τους παρεκτροπές αποτελούσαν μάλλον μια παρωνυχίδα...

10. Bow Wow Wow - Sexy Eiffel Tower (1980)
Από τη στιγμή που κατασκευάστηκε το διάσημο σύμβολο των Παρισίων είχε προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις για την αισθητική του, τι έκτρωμα τον είπανε, τι μεταλλικό σπαράγγι, ένας διάσημος συγγραφέας της εποχής τον μισούσε τόσο, που πήγαινε κάθε ημέρα εκεί γιατί ήταν λέει το μόνο μέρος στο Παρίσι όπου δεν τον ...έβλεπε. Για να μην αναφερθούμε και στην προφανή του φαλλική διάσταση. Έναν αιώνα μετά, η στα όρια του σκανδάλου νεαρή (14 ετών!) Αγγλο-βιρμανέζα Annabella Lwin, η νέα μουσίτσα του McLaren μετά τους Sex Pistols, δίνει στο κομμάτι αυτό νέες ιδέες για τον «μοναξιά μου όλα» ηδονισμό...

11. Yoko Ono & John Lennon - Kiss Kiss Kiss (1980)
Ναι, αυτή η μέγαιρα που διέλυσε τους Beatles, αυτή η ξενέρωτη που πήρε το καλύτερο παιδί και το κατέστρεψε, αυτή που έβγαλε το κρεβάτι και τα υπόλοιπα εν οίκω τους εν δήμω, αυτή, ναι αυτή. Εδώ στην αυγή της δεκαετίας του ‘80, ακούγεται απόλυτα προσαρμοσμένη στην εποχή, σε ένα νεοκυματικό άσμα (μου θυμίζει Lene Lovich και Lora Logic) το οποίο κορυφώνεται με έναν οργασμό (τον δικό της, ναι, σιγά μην κώλωνε). Aπό το «Double Fantasy» είναι το κομμάτι. Το φιλί στο εξώφυλλο έμελλε να ήταν το αποχαιρετιστήριο όμως...

12. Μαρία Κώνστα – Το γράμμα (1981)
Ωραίες εποχές τότε... Σου ερχότανε και κανένα γράμμα (εκτός των ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΤΕΒΕ), χειρόγραφο, άμα δε ήταν κι ερωτικό το διάβαζες πάλι και πάλι, προσπαθούσες να μαντέψεις στον γραφικό χαρακτήρα μηνύματα και υπονοούμενα, μέχρι που το μύριζες αναζητώντας το άρωμα της αγαπημένης. Στο κομμάτι αυτό η Μαρία Κώνστα, ηθοποιός σε βήτα ελληνικές βιντεοκασέτες και (λίγο κουτσομπολιό τώρα) σύζυγος κάποια στιγμή Ταμτάκου, διαβάζει το γράμμα του αγαπημένου της ο οποίος αναπολεί «τις ατέλειωτες νύχτες», «το άγγιγμα σου», ένα αισθησιακό σαξόφωνο αλά-Κατσαρός («ναι, του Γιώργου ρε γαμώτο» που λέει κι ένα γνωστό μουσικό ανέκδοτο) παίζει το ...Yesterday (ναι αυτό των Beatles) και η αναπόληση γίνεται ολοένα και πιο ...έμπρακτη. Και ο πυρετός (έτσι λεγόταν και ο δίσκος της εταιρείας Venus) όλο και ανεβαίνει, 38 κι 8, 39 κι 9... Μέχρι το ευτυχές θριαμβικό τέλος... (χρειάζεται να παρατηρήσω την ελληνική υπο-εκπροσώπηση σε αυτή τη λίστα;)

13. Soft Cell - Sex dwarf (1981)
Οι Soft Cell με τα φτηνά σύνθια τους διηγούνται ιστορίες ύποπτου ερωτισμού σε κακοφωτισμένα φτηνά καμπαρέ, τα υπόγεια εκείνα όπου κρύβει τις ένοχες φαντασιώσεις της η καθωσπρέπει αστική τάξη. Και όσο να’ ναι προκαλούν... Το βίντεο-κλιπ για το κομμάτι αυτό, ένα S&M οργιαστικό πανηγύρι στο οποίο όντως συμμετέχει ένας ...κατάλληλα ενδεδυμένος νάνος (πιο χαμηλά, πιο χαμηλά...) εννοείται ότι απαγορεύτηκε. Λεπτομέρεια: οι γυναικείες εκστατικές φωνές που ακούγονται είναι στην πραγματικότητα του ιδίου του Μάρκου του Αμύγδαλου...

14. Duran Duran - Hungry like a wolf (1982)
Ο τίτλος έχει μια δημιουργική ασάφεια, αν πάντως κρίνουμε από τους αναστεναγμούς στη μέση του κομματιού, οι Duran2 (έτσι τους γράφαμε κάποτε) πιθανότατα δεν αναφέρονται σε εκείνη την πείνα η οποία καθησυχάζεται με «πιάσε δυο πιτόγυρα περιποιημένα μάστορα».

Prince15. Prince – Do me, baby (1982)
Η μουσική του Prince (ή όπως αλλιώς θέλει να αυτοαποκαλείται) ήταν από τα πρώτα του βήματα μια σπονδή στον ηδονισμό χωρίς όρια και ταμπού. Ο τύπος ακόμη και τον τηλεφωνικό κατάλογο να χρησιμοποιούσε για στίχους θα τον κατάφερνε να ακούγεται «ακατάλληλος για ανηλίκους».

16. ADN' La Catastrophe - Sex cinema (1986)
Τύπος ο οποίος έκανε πειραματικό όνομα κυρίως με το όνομα ADN' Ckrystall γράφει για τα μέρη πολλοί ...θαμάξαμε απέξω, λίγοι τολμήσαμε να μπούμε μέσα.

17. Guns N’ Roses - Rocket Queen (1987)
Είναι η αρχέτυπη και ανομολόγητη φαντασίωση κάθε εφήβου ο οποίος πιάνει μια ηλεκτρική κιθάρα στα χέρια και παλεύει με τα πρώτα ακόρντα. Να έχει μόλις γυρίσει από τη μάχη, καταϊδρωμένος και θριαμβευτής, να έχει πάρει κεφάλια με τα σόλα του στη σκηνή και στα παρασκήνια να τον περιμένει μια καυτή Rocket Queen για να τον κάνει ...πύρ(κ)αυλο (βλέπετε έχω διαβάσει κι έναν τόμο του Μέγα Ανατολικού). Σεξιστικό και βρώμικο, ναι, έτσι είναι όμως κατά βάση το σκληρό το ροκ. Για Guns N’Roses μιλάμε άλλωστε εδώ. Ο ροκ μύθος λέει ότι τα βογκητά ηχογραφήθηκαν ζωντανά επί της πράξεως, με την ευγενική βοήθεια της κοπέλας του ντράμερ. «Τι άλλο θα κάνω για την τέχνη» θα αναρωτιόταν υποθέτω...

18. Clock DVA - The sonology of sex (1989)
Η σκοτεινή διάσταση του σεξ (ή να την πούμε άρρωστη;). Οι Clock DVA, από την εποχή που το ΄χουν γυρίσει πλέον αποκλειστικά στα ηλεκτρονικά, σαμπλάρουν έναν μονόλογο από την ταινία-θρίλερ του Άλαν Πάκουλα "Klute" και με οιμωγές (πόνου ή ηδονής;) και μυστήριους ήχους φτιάχνουν ένα περιβάλλον δυσοίωνου ερωτισμού.

19. Lil Louis - French kiss (1989)
Πήρε λέει το όνομα του από τους Γάλλους οι οποίοι είχαν το όνομα ως πιο τολμηροί στα σεχουαλικά... Οι οποίοι Γάλλοι το λέγανε παλιότερα φλωρεντινό φιλί. Πάντως με όσα ακούγονται να (της) συμβαίνουν σε αυτό το σουξέ χαουζάκι εποχής, η πρωταγωνίστρια-"τραγουδίστρια" δεν περιορίστηκε σε ένα γαλλικό φιλί μόνο...

20. 2 Live Crew – C’mon babe / Put her in the buck (1989)
Ήδη το mainstream hip-hop είναι αρκούντως βρώμικο και σεξουλιάρικο (έως και σεξιστικό, να μην το κρύψομεν άλλωστε), δεν είναι τυχαίο ότι στο σύγχρονο πορνό κυριαρχεί σαν ρυθμός. Πόσο μάλλον αυτό που δηλώνει ότι είναι και nasty. Δύο κομμάτια από έναν δίσκο με τίτλο "As Nasty As They Wanna Be" ο οποίος κατάφερε να γίνει και πλατινένιος παρόλο (ή επειδή;) καταδικάστηκε από δικαστήριο ως "νομικά αισχρός". (το ένα μάλιστα έχει και sample από το αειθαλές Jungle Fever-ενταύθα στο Νο. 4)

21. Enigma - Mea Culpa (1990)
Επιστροφή στον Μεσαίωνα... Τον φαντασιακό βέβαια. Light μυστικισμός, new age σύνθια, γρηγοριανό μέλος, ένας παρεξηγημένος μαρκήσιος, η Sandra σαν άλλη Maria Magdalena βαριανασαίνει στα λατινικά και στα γαλλικά ανακαλώντας εικόνες από nunsploitation ταινίες και καλόγριες με ζαρτιέρες σε αμαρτωλά μοναστήρια και... Άλαλα τα χείλη των ασεβών σε τούτο το έργο του Σαμουράι Michel Cretu.

22. Madonna - Justify my love (1990)
Από τότε που ξεκίνησε «σαν παρθένα» (σαν είπαμε) μέχρι και την ωρίμανση της (ας το πούμε με εύσχημο τρόπο), το σεξ και η κάθε λογής πρόκληση έπαιξαν στην καριέρα της Madonna σχεδόν ισοβαρώς καθοριστικό ρόλο όσο και η μουσική αυτή καθαυτή. Στο κομμάτι αυτό από την «άσπιλη» συλλογή της, δεν της αρκούσε μόνο ο ηδυπαθής ρυθμός που της έγραψε ο Lenny Kravitz. Ο ρόλος της ως αν-ιέρειας του έρωτα απαιτούσε και κάτι ακόμη πιο εμφατικό...

23. Pulp - Sheffield: Sex city (1992)
Πως λέμε Θεσσαλονίκη-ερωτική πόλη; Ο Jarvis αναστενάζει και από κάτω λιώνει ακόμη και ο πιο ασέξουαλ indie οπαδός.

24. U2 - Hold Me, Thrill Me, Kiss Me, Kill Me (1995)
Τι γυρεύει ένα κομμάτι των U2 σε αυτή τη λίστα, θα ρωτήσει κάποιος Bono-hater, οι U2 ήταν (είναι) ένα μάλλον αν-ερωτικό συγκρότημα. Και θα του δώσω κάμποσο δίκιο, ούτε εδώ καταφέρνουν πολλά, παρά την γυναικεία κορύφωση στο τέλος. Η οποία δεν εμπόδισε το κομμάτι από την ταινία «Batman Forever» να γίνει σουξέ. Ο ίδιος ο Bono λέει ότι το τραγούδι αναφέρεται στην κατάσταση να είσαι σε ένα ροκ συγκρότημα και να είσαι σταρ. Εντάξει, νομίζω το πιάσαμε το υπονοούμενο...

Baise moi25. Welle:Erdball - Gib mir mein Gefühl zurück (1998)
«Δώσε μου πίσω τις αισθήσεις μου» λένε με τους ρετρο-φουτουριστικούς 8-bit ήχους τους οι Welle:Erdball, τα εμφατικά βογκητά διευκρινίζουν για ποιες αισθήσεις παρακαλεί ο τύπος. Sci-fi το κλίμα του τραγουδιού, μου θυμίζει συνειρμικά κάτι σοφτ-πορνό 70s ταινίες όπου μία από τις πολλές Εμμανουέλλες αναλαμβάνει να δείξει στους ανέραστους εξωγήινους τι εστί ...βερίκοκο.

26. Le Peuple de l'Herbe - Sexual Attraction (2000)
Η ταινία το έλεγε ήδη από τον τίτλο με σαφήνεια, baise moi, γάμησε με, έτσι για να μην γίνει και καμία παρεξήγηση βρε αδερφέ. Στο πνεύμα της ταινίας και το κομμάτι, αργό, αισθησιακό, χαϊδευτικό. Μεταξύ μας όχι κάτι σπουδαίο (ούτε και η ταινία), αλλά ήδη ο τίτλος μας ρίχνει τον αισθητικό πήχη, οπότε...

27. Beyoncé – Naughty girl (2003)
Τη σκυτάλη από την Donna με διαφορά μιας εικοσαετίας παίρνει αυτό το άτακτο κορίτσι (είναι 2003, πολύ πριν στεφανωθεί και γίνει κυρία Ζ) στο πρώτο του σόλο «Dangerously in love» βήμα του. Και στο τραγούδι αυτό, το οποίο συνδυάζει r&b «κούνα το μωρό μου» ρυθμό και μεσανατολίτικη λαγνεία, δεν κρύβει καμία από τις φαντασιώσεις της για απόψε το βράδυ...

28. Disclosure - What’s in your head (2012)
Το πάνω εννοεί άραγε ή το κάτω; (mainstream βαρετή electronica κατά τα λοιπά).

Και δύο ολόκληροι δίσκοι γεμάτοι στα αχ και βαχ, για τους ακόμη ακόρεστους αναγνώστες:

29. Fred Miller - Sensuously SINthesized-Sounds Of Love... A to Zzzz (1972)
To πιάσατε το υπονοούμενο ε; Δίσκος ...καμένος (όχι Πάνος, χειρότερα), από αυτούς που την αξία τους την αποκτούν εξαιτίας ακριβώς αυτού του καψίματος. Πρωτόλειες και απλοϊκά παιγμένες κλασικές μελωδίες (α ρε Ραβέλ τι σου 'μελε να πάθεις) χρησιμεύουν σαν χαλί για πράγματα ...ακατανόμαστα.

30. Erotheque (1977)
Μια συλλογή, την έχω πετύχει και σε ελληνική έκδοση της EMI, με ένα σωρό βήτα εκτελέσεις θεμάτων γνωστών ερωτικών ταινιών από διάφορους ...αναστενάρηδες (ονόματι Nicole, Christine, Vibrations), συλλογή σαφώς στοχευμένη και χρηστική για να φτιάξεις αποπλανητική ατμόσφαιρα στο σπίτι την ώρα που θα της/του δείχνεις τη συλλογή γραμματοσήμων με την οποία την/τον δελέασες. Εδώ συναντούμε και τη διάσημη «La prima volta» του Andrea και της Nicole (αγνώστων λοιπών στοιχείων), από έναν κόνσεπτ δίσκο της εποχής ο οποίος περιγράφει ακριβώς αυτό: την πρώτη φορά. Αξέχαστη έτσι κι αλλιώς, είτε οδυνηρή είτε αλλιώς...

(Ελαφρώς τροποποιημένη και εμπλουτισμένη αναδημοσίευση του κειμένου που πρωτοδημοσιεύτηκε στο αφιερωματικό τεύχος Οκτωβρίου-Νοεμβρίου "ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕΞ" του περιοδικού SΟΝΙΚ)